IV SAB/Po 20/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz ( spr. ) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę W dniu [...] lutego 2010r. Stowarzyszenie Zwykłe [...] złożyło w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] (dalej SKO) wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia [...] .01.2008r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku [...]. Stowarzyszenie wniosło też o dopuszczenie go do udziału w sprawie na prawach strony. Po złożeniu przez pełnomocnika Stowarzyszenia statutu, postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. SKO w [...] wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Wcześniej, w kwietniu 2010r. pełnomocnik Stowarzyszenia złożył skargę na bezczynność organu. W wyniku rozpatrzenia tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie IV SAB/Po 25/10 umorzył postępowanie wyrokiem z dnia .. W dniu [...] sierpnia 2010 r. pełnomocnik Stowarzyszenia ponownie złożył skargę na bezczynność SKO w [...] w sprawie, o której była mowa wyżej. Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010r., w sprawie IV SAB/Po 58/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do załatwienia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku i orzekł o kosztach postępowania. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 22 stycznia 2011r., co zostało stwierdzone postanowieniem Sądu już po tym dniu i akta zostały przesłane do SKO w [...]. Decyzją z dnia 28 lutego 2011r., nr [...], na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r., nr 79, poz. 856), art. 156 § 1, 157 § 1 i 158 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) i art. 61 ust 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zakładu [...]. Skargą na bezczynność SKO w [...] z dnia [...] marca 2011r., która wpłynęła do organu w dniu [...] marca 2011r., pełnomocnik Stowarzyszenia domagał się zobowiązania SKO w [...] do załatwienia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności Burmistrza [...] (o numerze i dacie jak wyżej ) tj. do wykonania wyroku z dnia 16 grudnia 2010r. w sprawie IV SAB/Po 58/10; wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 720 zł oraz 17 zł opłaty od pełnomocnictwa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, przedstawiając stan sprawy jak wyżej i stwierdzając, że nie pozostawało w bezczynności, bowiem decyzja została wydana w terminie, bez zwłoki, po uzyskaniu akt z Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem skargi jest zarzucana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w związku z wyrokiem Sądu w sprawie IV SAB/Po 58/10 z dnia 16 grudnia 2010r. Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 par.1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów (art.3 par. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 poz. 1270 zwana dalej ppsa). Kognicja sądu w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność organu ogranicza się do badania czy organ miał wynikający z przepisów prawa obowiązek wydania aktu lub czynności ( tu w związku z wyrokiem sądu) i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 35 kpa (w niniejszej sprawie zgodnie z terminem w w/w wyroku), a także czy wniesieniu skargi zaszły przesłanki do umorzenia postępowania. W postępowaniu tym sąd nie bada sprawy pod kątem merytorycznym i nie ocenia przyczyn niepodjęcia przez organ czynności lub aktu, do którego był zobowiązany na mocy odpowiednich przepisów prawa materialnego – jest to badane przez sąd dopiero w przypadku wytoczenia skargi na określone rozstrzygnięcie organu. Biorąc powyższe pod uwagę zasadnicze znaczenie dla Sądu miało ustalenie czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało w bezczynności i kiedy ewentualnie ta bezczynność ustała. Przyjmuje się, że bezczynność organu administracji państwowej zachodzi gdy w prawnie określonym terminie organ ten nie podjął w sprawie żadnych czynności albo wprawdzie prowadził postępowanie ale nie zakończył go stosownym aktem administracyjnym mimo ustawowego obowiązku, lub nie podjął wymaganej czynności (Tadeusz Woś – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz , Wyd. Lexis-Nexis z 2005r. str. 86). Okoliczności w niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości i jest faktem, że skargę na bezczynność wniesiono już po sporządzeniu decyzji SKO w [...] z dnia [...] lutego 2011r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] – w dniu 14 marca 2011r. (data nadania przesyłki zawierającej skargę – 12 marca 2011r.) Organ nadał decyzję listem poleconym w dniu jej wydania, to jest dnia 28 lutego 2011r., a pełnomocnik skarżącego otrzymał ją w dniu 15 marca 2011r. Oznacza to, że w dniu złożenia skargi, organ nie pozostawał w bezczynności. Wprawdzie decyzja została pełnomocnikowi doręczona, jak już była o tym mowa, w dniu 15 marca 2011r., a więc już po dniu, w którym złożył on skargę na bezczynność, jednak okoliczność ta nie powoduje, że doszło do uznania skargi w całości za zasadną w trybie art. 54 § 3 ppsa. Sytuacja taka może mieć bowiem miejsce dopiero po wniesieniu skargi do sądu. Organ wówczas ma możliwość zapoznania się z argumentami strony i uznając je za słuszne – wydaje rozstrzygnięcie zgodne z żądaniami zawartymi w skardze. Skoro w niniejszej sprawie organ wydał decyzję przed wniesieniem skargi – nie może być mowy o uznaniu słuszności podnoszonych w skardze argumentów, bo argumentów tych poznać nie mógł ( bo nie było jeszcze samej skargi). Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że oczekiwana przez skarżącego decyzja doręczona mu została trzy dni po dniu, w którym złożył on skargę (nadał na poczcie). Decyzja wywiera wprawdzie skutki prawne dopiero z chwilą doręczenia jej stronie, nie oznacza to jednak, by wcześniej decyzja ta nie istniała. Już z chwilą podpisania decyzji mamy bowiem do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym, w tym znaczeniu, że istnieje decyzja administracyjna, a dnień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i faktycznej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 3.03.2008r. I OSK 297/07). Warto zauważyć, że art. 149 ppsa nakazuje sądowi, w przypadku uznania za zasadną skargi na bezczynność, zobowiązanie organu do wydania stosownego aktu. Tymczasem sytuacja taka w niniejszej sprawie nie wystąpiła bowiem decyzja, której wydania domagał się skarżący została już wydana. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ppsa.