II OZ 1363/11

Dnia 11 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 812/11, o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. .Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 812/11, odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. w likwidacji (dalej zwanej "Spółką") od wyroku z dnia 7 lipca 2011 r. oddalającego skargę Spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że odpis wyroku z dnia 7 lipca 2011 r. oddalającego skargę Spółki doręczono jej pełnomocnikowi w dniu 5 sierpnia 2011 r. Ostatnim dniem określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był dzień 5 września 2011 r. Pełnomocnik Spółki wniósł skargę kasacyjną w dniu 7 września 2011 r., z uchybieniem ustawowego terminu. Z tego względu Sąd I instancji skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a. Skarżąca spółka w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie oraz nadanie biegu skardze kasacyjnej. Wniosła również, w przypadku nieuwzględnienia zażalenia, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że Spółka ma ustanowionego pełnomocnika procesowego, którym jest adwokat P. M. Dodatkowo do działania w niniejszej sprawie umocowani zastali pełnomocnicy substytucyjni, tj. radcowie prawni P. G. i M. K. Oprócz ww. pełnomocników osobami upoważnionymi do odbioru korespondencji z Sądu były dwie recepcjonistki przyjmujące korespondencję pod adresem wskazanym w korespondencji sądowej ("[...]" Sp. k., Rondo ONZ 1, 00-124 Warszawa) panie: I. W. i E. W. Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., skuteczne doręczenie odpisu wyroku WSA wraz z uzasadnieniem mogło być dokonane jedynie do rąk wskazanych wyżej osób, które w dniach od 4 - 7 sierpnia 2011 r. (czwartek - niedziela) nie przebywały pod adresem wskazanym do doręczeń. Osoba, której doręczyciel zostawił przesyłkę zawierającą odpis ww. wyroku, nie była ani pełnomocnikiem Spółki, ani osobą upoważnioną do obioru tej korespondencji. Z faktu, że osoba ta fizycznie przyjęła przesyłkę nie można wywodzić skutku w postaci skutecznego doręczenia odpisu wyroku pełnomocnikowi Spółki 5 sierpnia br. Nie można bowiem mówić o skutecznym doręczeniu odpisu wyroku 5 sierpnia br. (piątek), skoro doręczenie nie zostało dokonane ani pełnomocnikom Spółki, ani osobom upoważnionym do odbioru korespondencji. Odpis wyroku został doręczony osobom upoważnionym do odebrania tej korespondencji dopiero 8 sierpnia br. (poniedziałek) - w tym bowiem dniu otrzymała go I. W., przekazując następnie pełnomocnikowi skarżącej. Druga z recepcjonistek – E. W. w dniu 8 sierpnia przebywała na urlopie. Zdaniem skarżącej wynika z tego, że określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA nie mógł być liczony przy uwzględnieniu daty 5 sierpnia br. jako dnia doręczenia jego odpisu. Dniem skutecznego doręczenia odpisu wyroku wraz uzasadnieniem był dzień 8 sierpnia br. i ta data jest podstawą do obliczenia końcowego dnia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stąd zgodnie z art. 111 § 2 k.c. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był dzień 7 września br. i termin ten został przez Skarżącą Spółkę dotrzymany. Z tych względów zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 178 w zw. z art. 177 §1 w zw. z art. 67 § 5 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie wskazanego wyżej terminu jest jej odrzucenie (art. 178 ustawy). W przedmiotowej sprawie odpis uzasadnienia wyroku z dnia 7 lipca 2011 r. odebrał w dniu 5 sierpnia 2011 r. W.T. - współpracownik Kancelarii, odnośnie którego doręczyciel zaznaczył na dowodzie doręczenia, iż jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszone w zażaleniu okoliczności nie mogą być przesłanką udzielenia ochrony prawnej poprzez uznanie, że nie doszło do doręczenia postanowienia w trybie art. 67 § 5 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że wykonując zarządzenie Sędziego sprawozdawcy z dnia 14 lipca 2011 r. wysłano do pełnomocnika strony skarżącej wyrok z dnia 7 lipca 2011 r. na wskazany przez niego adres. Okoliczność tę potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k.65 akt Sądu I. instancji). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ewentualne dopuszczenie do sytuacji, w której korespondencję odbiera osoba nieupoważniona do odbioru przesyłek, przebywająca pod wskazanym adresem Kancelarii, nie mogło stanowić podstawy do obalenia domniemania doręczenia przesyłki w przepisanym prawie trybie. Zaznaczyć trzeba, że w niniejszej sprawie z dokumentu potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem wynika, że dokonała tego osoba uprawniona w dniu 5 sierpnia 2011 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawiera datę (5.08.2011 r.) i podpis W. T. oraz adnotację, że przesyłkę doręczono osobie uprawnionej do odbioru przesyłki. Ponadto dowód doręczenia opatrzony został pieczątką firmową Kancelarii, której adres wskazali pełnomocnicy strony. Wskazać ponadto należy, że pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (por. postanowienie NSA z dnia 28.04.2011 r., II GZ 102/11 i powołane w jego uzasadnieniu orzecznictwo). Wprawdzie domniemanie prawdziwości danych zawartych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki może zostać obalone, to jednak strona w niniejszej sprawie tego nie uczyniła. Opisanej wyżej treści druku doręczeń nie mogło bowiem podważyć oświadczenie W. T. z dnia 23 września 2011 r., w którym podał, że współpracuje z Kancelarią, ale nie był upoważniony do odbioru korespondencji. Skoro W. T. przebywał w biurze Kancelarii w dniu 5 sierpnia 2011 r., ale nie był osobą uprawnioną do odbioru korespondencji, to nie powinien jej przyjmować od listonosza. Jeżeli dokonał odbioru przesyłki w sposób wyżej opisany, to musiało być to uznane za doręczenie skuteczne. Dodać ponadto trzeba, że w zażaleniu nie skonkretyzowano w jakim charakterze W. T. współpracuje w Kancelarią i jakie czynności na rzecz Kancelarii wykonuje. W tych okolicznościach za nieskuteczny należało uznać zarzut naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. Skoro skarga kasacyjna wniesiona przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 7 września 2011 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu liczonego od doręczenia stronie skarżącej kasacyjnie odpisu wyroku z uzasadnieniem, zasadnie Sąd I instancji odrzucił ja jako wniesioną z uchybieniem terminu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.