II FZ 703/13

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia del. WSA Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z .o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt III SO/Wa 14/11 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B.sp. z .o.o. w W. w przedmiocie wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 26 czerwca 2013 r. wezwał B. sp. z o.o. z siedzibą w W., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 7 czerwca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z 7 listopada 2012 r. o odrzuceniu wniosku inicjującego postępowanie. Pismem z 9 lipca 2013 r. spółka wystąpiła z zażaleniem na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazano, że z powodu niekonstytucyjności wyboru Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej, nie uzyskała mocy obowiązującej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro tak, to również utraciły moc obowiązującą akty wykonawcze do niej, a przepisy tej ustawy nie mogły być stosowane do jakiejkolwiek sytuacji faktycznej. W konsekwencji – zdaniem skarżącej – kwestionowane zarządzenie dotknięte było nieważnością, ponieważ nie stanowiło czynności z zakresu administracji publicznej wynikającej z obowiązującego przepisu prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w analizowanej sprawie podnoszone w zażaleniu przez Spółkę okoliczności, mające mieć wpływ na ważność wyborów Prezydenta Rzeczpospolitej, nie mieszczą się w katalogu przesłanek powodujących nieważność postępowania zawartych w art. 183 § 2 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teskt jednolity: Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). W świetle zaś art. 3 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej: p.u.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami, a w szczególności rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów i podejmuje uchwały wyjaśniające zagadnienia prawne oraz rozpoznaje inne sprawy należące do jego właściwości na mocy innych ustaw. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem władny badać kwestii formalnej poprawności zatwierdzenia wyborów na Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Kwestia ta była już zresztą wyjaśniana w niniejszym postępowaniu w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 13 września 2011 r. (sygn. akt II FZ 503/11), 19 kwietnia 2012 r. (II FZ 244/12) oraz 23 kwietnia 2013 r. (II FZ 240/13). Naczelny Sąd Administracyjny nie zmienił również zdania co do konieczności ponoszenia kosztów toczącego się przed nim postępowania, przez jego uczestników. Obowiązek ten wynika wprost z treści art. 220 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący Wydziału ma zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wysokość wpisu w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynika z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wpis w takich sprawach jest stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności i wynosi 100 zł. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem określił i wezwał skarżącą spółkę do poniesienia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 7 czerwca 2013 r. Uiszczenie wskazanej opłaty jest warunkiem merytorycznego rozpoznania zarzutów spółki stawianych temu postanowieniu. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.