VI SA/Wa 808/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ), działając w oparciu o art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. , Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.- dalej jako ustawa o świadczeniach) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania M. Z. (skarżący) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] stycznia 2011 r. w sprawie ustalenia, że Pan M. Z. w okresie od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą. Do powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniach [...] - [...] stycznia 2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] przeprowadził kontrolę u płatnika składek H. Z., żony skarżącego (uczestniczka postępowania). Kontrolą objęto okres od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. Z ustaleń kontroli wynika, że skarżący wraz z żoną w okresie od [...] stycznia 1999 r. do [...] grudnia 2000 r. prowadził w formie spółki cywilnej działalność gospodarczą z zakresu usług projektowo – budowlanych natomiast od [...] stycznia 2001 r., działalność gospodarcza prowadzona jest tylko przez H. Z. W toku przeprowadzonych czynności kontrolnych H. Z. zeznała, że osobiście wykonuje projekty budowlane ale podpisuje je i autoryzuje M. Z., co jest związane z faktem, iż skarżący będąc architektem posiada uprawnienia do ich podpisywania. Ustalono ponadto, że skarżący dysponuje pełnomocnictwem do dokonywania czynności prawnych w imieniu swojej żony i na jej rzecz. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...], powołując się na powyższe ustalenia wystąpił do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] o wydanie decyzji obejmującej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym M. Z., jako osobę współpracującą przy prowadzeniu przez H. Z. pozarolniczej działalności gospodarczej. W dniu [...] kwietnia 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego w [...] wydał decyzję Nr [...] ustalającą, że M. Z. od [...]stycznia 2001 r. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego w [...] wydał w dniu [...] sierpnia 2009 r. decyzję Nr [...] ustalającą, że M. Z. od [...] stycznia 2001 r. do [...] lutego 2009 r. podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą działalność gospodarczą. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił, że nieuprawnione jest twierdzenie organu, iż współpracował z żoną przy prowadzeniu przez nią działalności gospodarczej. Skarżący wyjaśnił, że jego działania miały charakter sporadyczny, świadczone były w ramach pomocy rodzinnej. Zarzucił ponadto, że w toku toczącego się postępowania nie miał możliwości złożenia wyjaśnień. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie podzielił stanowiska strony skarżącej i decyzją z [...] października 2009 r. utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Odnosząc się do zarzutów strony organ zważył, iż sporadyczne podpisywanie przedmiotowych projektów potwierdza, że M. Z. współpracował przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem organu, działania skarżącego przyczyniały się do generowania większych dochodów z prowadzonej przez H. Z. działalności gospodarczej. W wyniku skargi M. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Sąd ten wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2010 r. uchylił powyższe decyzje. Sąd wskazał, iż w toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ winien jeszcze raz ustalić stan faktyczny sprawy uwzględniając, że w aktach administracyjnych brak jest dowodu na to, iż skarżący współpracował z żoną przy prowadzeniu przez nią działalności gospodarczej po dniu [...] listopada 2008 r. Przy ocenie charakteru współpracy organ winien także uwzględnić, iż przedsiębiorcą jest żona skarżącego. Należy bowiem mieć na uwadze, że okazjonalna pomoc, jaką świadczy osobie prowadzącej działalność gospodarczą małżonek, prowadzący z nim wspólne gospodarstwo domowe, jest konsekwencją obowiązku małżonków do wzajemnej pomocy oraz współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli (art. 23, 27 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] stycznia 2011 r. wydał decyzję mocą której ustalił, iż Pan M. Z. w okresie od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą. Organ I instancji ponownie powołał się na wyniki kontroli przeprowadzonej w dniach [...] - [...] stycznia 2009 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] u płatnika składek H. Z. Kontrolą objęto okres od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. Na podstawie tego protokołu organ ustalił, że M. Z. współpracował z małżonką - H. Z. przy prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie projektowania budowlanego, urbanistycznego i technologicznego od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. Organ przyjął, że skoro H. Z. nie posiadała odpowiednich uprawnień do wykonywania działalności zgłoszonej do ewidencji działalności gospodarczej, tj. w zakresie usług projektowych, kosztorysów, nadzoru budowlanego oraz wyceny nieruchomości, co wynika z wyjaśnień złożonych przez nią do protokołu kontroli z dnia [...] stycznia 2009 r. zatem skarżący współpracował z żoną przy prowadzeniu przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej. W myśl bowiem art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - samodzielne funkcje techniczne w budownictwie mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, stwierdzone decyzją wydaną przez - organ samorządu zawodowego. Z protokołu kontroli przeprowadzonej przez ZUS i zawartych w nich ustaleń opartych m. in. na zeznaniach H. Z., zdaniem organu, wynika, że autoryzacji projektów sporządzonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez w/w osobę dokonywał skarżący co niewątpliwie świadczy o fakcie współpracy przy prowadzeniu przez H. Z. pozarolniczej działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy organ uznał, że M. Z. od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. był osobą współpracującą z małżonką przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Od ww. decyzji M. Z. wniósł odwołanie powołując się na ustalenia dokonane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2115/09. Rozpatrując odwołanie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Przywołując przepisy prawa w tym; - art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 września 2008 r., oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 z późn. zm.) obowiązującej do dnia 30 września 2004 r., - art. 8 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153, z późn. zm.) obowiązującej do dnia 31 marca 2003 r., zwanej dalej "ustawą o ubezpieczeniu zdrowotnym" - organ stwierdził, iż obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały i podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które były osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi. Z kolei według art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 września 2008 r. "obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej". Ponadto organ powołał się na przepis z art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.), zgodnie z którą obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu oraz wypadkowemu podlegają (w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 września 2008 r.:) "osoby prowadzące działalność pozarolniczą - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności", a od dnia 20 września 2008 r. "osoby prowadzące pozarolniczą działalność - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej". Zdaniem organu czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego tych osób, a więc także ubezpieczeniem zdrowotnym, jest tożsamy z czasem prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy o działalności gospodarczej lub inne przepisy szczególne. Organ wyjaśnił, że podjęcie działalności gospodarczej przez H. Z., zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r.- Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.), mogło nastąpić po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, zaś z dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia wynika, iż H. Z. od [...] stycznia 2001 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej pod numerem ewidencyjnym [...] (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego [...] z dnia [...] grudnia 2000 r.). Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Jednocześnie, w myśl art. 8 ust. 11 ww. ustawy za osobę współpracującą z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz zleceniobiorcami, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5, uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności lub wykonywaniu umowy agencyjnej lub umowy zlecenia; nie dotyczy to osób, z którymi została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego. Prezes NFZ wskazał ponadto, iż pobieranie przez skarżącego świadczenia rentowego od 1997 r. nie wyłączyło podlegania przez niego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu współpracy przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach - w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 tej ustawy, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Ponadto w myśl art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o ubezpieczeniu w NFZ oraz zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym - jeżeli spełnione są przesłanki do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 (art. 8 ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym) z więcej niż jednego tytułu, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Zdaniem organu częstotliwość podpisywania przez skarżącego projektów architektonicznych nie przesądza o fakcie, że nie współpracował on przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej, tylko wręcz potwierdza ową współpracę. Skarżący posiada również notarialnie poświadczone pełnomocnictwo do dokonywania czynności prawnych w imieniu żony. Prezes NFZ powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego (wyrok SN w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II UK 286/07), zgodnie z którym współpracą przy prowadzeniu działalności gospodarczej powodującą obowiązek ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, jest takie współdziałanie małżonka przedsiębiorcy, które generuje stałe, dodatkowe dochody z tej działalności. Inaczej rzecz ujmując, współpracą jest stała pomoc przy prowadzeniu działalności, bez której stanowiące majątek wspólny małżonków dochody z tej działalności nie osiągałyby takiego pułapu, jaki zapewnia ich współdziałanie przy tym przedsięwzięciu. W takiej sytuacji można bowiem zasadnie twierdzić, że małżonek przedsiębiorcy podejmuje aktywność przynoszącą mu określone dochody, z którą wiąże się obowiązek ubezpieczeń: emerytalnego i rentowych. Takie rozumienie współpracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej odpowiada celom ustawy systemowej wyrażającym się przymusem ubezpieczenia, na zasadzie równości, wszystkich zarobkujących własną pracą (niezależnie od podstawy jej świadczenia). Zdaniem organu fakt podpisywania przez skarżącego przedmiotowych projektów architektonicznych niewątpliwie przyczyniał się do generowania większych dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z 24 lipca 2009 r., sygn. akt l UK 51/09). Ponadto w stosunkach rodzinnych kwestia odpłatności za pracę nie ma takiego znaczenia jak w stosunkach pracy bądź stosunkach z zakresu prawa cywilnego, skoro status osoby współpracującej uzależniony jest od więzów rodzinnych, które polegają na wzajemnym świadczeniu pomocy przez członków rodziny w ramach wspólnie prowadzonego gospodarstwa domowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. Z. wniósł o uchylenie decyzji Prezesa NFZ w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, iż decyzja jest dla niego krzywdząca bowiem w sprawie zapadł wyrok WSA oraz organ nie ustosunkował się do zarzutu nieważności postępowania, który został podniesiony w odwołaniu. Ponadto współpraca nie miała charakteru stałego gdyż "zleceń na usługi projektowe nie otrzymuje się codzienne". Zdaniem skarżącego powołane przez organ orzeczenia Sądu Najwyższego nie dotyczą składki zdrowotnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Uczestniczka postępowania H. Z. nie zajęła stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.). Stosownie do art. 153 p.ps.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Kontrolując zaskarżone decyzję w świetle wyżej wymienionych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W myśl tych wytycznych WSA zawartych w uzasadnieniu wyroku z 20 kwietnia 2010 r. zadaniem organu było dokonanie ustaleń czy skarżący współpracował z żoną przy prowadzeniu przez nią działalności gospodarczej po dniu [...] listopada 2008 r. uwzględniając przy tym treść art. 23 i art. 27 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W rozpatrywanej sprawie organ ustalił, że skarżący od [...] stycznia 2001 r. do [...] listopada 2008 r. podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Natomiast organ nie podtrzymał swojego stanowiska zajętego wcześniej i zakwestionowanego przez WSA, iż po tym okresie tj. po [...] listopada 2008 r. do [...] lutego 2009 r. skarżący podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W myśl art. 13 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych obowiązkowemu ubezpieczeniu osoby współpracujące podlegają od dnia rozpoczęcia współpracy przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej do dnia zakończenia tej współpracy. Tak więc w sprawach których przedmiotem jest stwierdzenie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu osoby współpracującej z osobą prowadzącą działalność gospodarczą każdorazowo należy ustalać i ocenić nie tylko czy pomoc świadczona przez małżonka ma charakter stały i bez której stanowiące majątek wspólny małżonków dochody z tej działalności nie osiągałyby pułapu, jaki zapewnia ich współdziałanie przy tym przedsięwzięciu ale także okres (okresy) w jakich ta współpraca miała miejsce. W tej sprawie organ wszczął postępowanie na wniosek złożony przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który z kolei powołał się na ustalenia kontroli przeprowadzonej w firmie H. Z. Z ustaleń tych wynika, że uczestniczka postępowania nie posiadała odpowiednich uprawnień do wykonywania działalności zgłoszonej do ewidencji działalności gospodarczej, tj. w zakresie usług projektowych, kosztorysów, nadzoru budowlanego oraz wyceny nieruchomości, natomiast takie uprawnienia posiadał skarżący jako zawodowy architekt. Te ustalenia faktyczne poczynione przez organ nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że skarżący współpracował z żoną przy prowadzeniu przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej, zaś współpraca ta miała charakter stały. Słusznie zatem w tym zakresie organ przytoczył treść art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - w myśl którego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, stwierdzone decyzją wydaną przez organ samorządu zawodowego. Wbrew zarzutom zawartym w skardze tego rodzaju działalności (autoryzacja projektów budowlanych) nie można uznać za doraźną i świadczoną w "ramach pomocy rodzinnej" skoro pomoc ta stanowiła de facto istotę działalności gospodarczej H. Z. wpisaną do ewidencji, niezależnie od ilości otrzymywanych przez nią zleceń. Również nie można pomijać, że skarżący był dodatkowo pełnomocnikiem żony uprawnionym do reprezentacji firmy (posiadał pełnomocnictwo notarialne). Bez wpływu na prawidłowość ustaleń poczynionych przez organ pozostaje okoliczność, że projekty sporządzała żona, a skarżący dokonywał "jedynie" ich autoryzacji. W tej sytuacji nie można również podzielić argumentów skarżącego, iż wydane ponownie decyzje stanowią naruszenie wydanego przez WSA w Warszawie wyroku w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2115/09. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza tezę organu, że bez współpracy skarżącego działalność gospodarcza uczestniczki postępowania w omawianym okresie byłaby w praktyce niemożliwa do realizacji. Ustosunkowując się natomiast do stanowiska prezentowanego przez skarżącego, iż cytowane przez organ wyroki Sądu Najwyższego nie dotyczą istoty sprawy Sąd uznał, że stanowisko to jest błędne bowiem w swoich orzeczeniach Sąd Najwyższy dokonał analizy pojęcia współpracy w rozumieniu art. 8 ust. 11 ustawy z 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych uznając, że chodzi o współpracę która ma "charakter stały i bez której stanowiące majątek wspólny małżonków dochody z tej działalności nie osiągałyby takiego pułapu, jaki zapewnia ich współdziałanie przy tym przedsięwzięciu". ( por. wyrok SN z 20 maja 2008 r. sygn. akt II UK 286/07). Natomiast " Brak przychodu z działalności pozarolniczej osoby współpracującej z osobą prowadzącą taką działalność nie wyłącza tej osoby współpracującej z obowiązkowego ubezpieczenia społecznego." ( por. wyrok SN z 4 lipca 2009 r. , sygn. akt I UK 51/09). Co prawda rację ma skarżący, że organ nie dokonał oceny stawianego zarzutu nieważności postępowania jednakże uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. wobec ostatecznego ustalenia, że decyzje te nie naruszają prawa. Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.