III SA/Gl 232/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego B. z [...] r., którą organ: 1) określił elementy kalkulacyjne dla towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...] 2005 r., na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu importu wyrobu akcyzowego oraz na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w następujący sposób: -kod Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich Taric- [...], -wartość celna towaru [...] zł, - stawka celna 10%, -kwota cła [...] zł. 2) określił kwotę należnego podatku akcyzowego dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, w wysokości [...] zł, 3) określił kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym nr jw. w wysokości [...] zł. Jednocześnie organ l instancji wezwał stronę do uiszczenia różnicy pomiędzy podatkami zadeklarowanymi w zgłoszeniu celnym, a określonymi decyzją w łącznej kwocie [...] zł (różnica w akcyzie wynosiła [...] zł, natomiast różnica w podatku VAT [...] zł) wraz z odsetkami. Organ I instancji poinformował również podatnika, o zaliczeniu nadpłaty wynikającej z uchylonej decyzji organu I instancji z dnia [...] r. na poczet należności wynikających z niniejszej decyzji. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] 2005 r. J. M., zgłosił w Oddziale Celnym w C. do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, przywieziony z Kanady używany samochód osobowy marki [...] o nr nadwozia [...], pojemności silnika [...] cm3 i roku produkcji 2004. Strona zadeklarowała wartość celną powyższego samochodu na podstawie jego dokumentu nabycia w kwocie [...] CAD oraz zadeklarowała koszty transportu poza obszarem celnym Wspólnoty w wysokości [...] zł ([...] CAD) i na obszarze celnym Wspólnoty [...] zł. Do zgłoszenia celnego zgłaszający załączył: deklarację wartości celnej D.W.1, akt sprzedaży z dnia [...] 2005 r. wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem, rachunek za fracht nr [...] z [...] 2005 r., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] 2005 r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą oraz dokument tranzytowy T1. W zgłoszeniu celnym dla przedmiotowego samochodu strona wyliczyła cło w kwocie [...] zł (od wartości celnej w kwocie [...] zł i 10% stawki celnej), akcyzę w kwocie [...] zł (od podstawy opodatkowania w kwocie [...] zł i 13,6% stawce) oraz podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł (od podstawy opodatkowania w kwocie [...] zł i 22% stawce opodatkowania). Zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 ust.1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE. Nr L 302 z dnia 19 października 1992 r., str. 1 z późniejszymi zmianami.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4 str. 307 z późniejszymi zmianami; dalej: Kodeksu celnego) zostało w dniu [...] 2005 r., przyjęte pod pozycją nr [...]. W tym samym dniu przeprowadzona została rewizja celna samochodu, podczas której funkcjonariusz celny stwierdził zgodność towaru z dokumentami i odczytał numery nadwozia samochodu z natury. Nie stwierdzono żadnych zewnętrznych uszkodzeń samochodu lub braków w wyposażeniu. Organ I instancji mając wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej i uznając, że kontrola zgłoszenia może doprowadzić do ustalenia kwoty należności celnych przywozowych wyższej od kwoty ustalonej na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu, wezwał stronę do przedstawienia wszelkich dokumentów i informacji uzupełniających, w jakiejkolwiek formie, które uczynią wiarygodną zadeklarowaną wartość celną ww. samochodu, jako wartość transakcyjną, czyli całkowitą, faktycznie zapłaconą lub należną sumę (polecenie przelewu, bankowy dowód zapłaty, akredytywa, kontrakt, oferta cenowa, korespondencja, dokumenty ubezpieczeniowe, opinia rzeczoznawcy itd..) W odpowiedzi na ustne wezwanie strona złożyła oświadczenie z dnia [...] 2005 r. dotyczące formy płatności za towar oraz wysokości poniesionych kosztów dodatkowych. Towar został zwolniony do procedury w dniu [...] 2005 r.. Postanowieniem nr [...] z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych na potrzeby prawidłowego ustalenia kwot podatków dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] 2005 r.. Przyczyną wszczęcia postępowania były informacje zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] 2008 r. Kanadyjskiej Administracji Celnej, która przesłała wynik z przeprowadzonego postępowania weryfikacyjnego. Weryfikacja nie potwierdza autentyczności aktu sprzedaży z dnia [...] 2005 r., a dodatkowo wskazała na fakt sprzedaży przedmiotowego pojazdu jako nienaprawialnego podczas licytacji przeprowadzonej przez firmę złomującą pojazdy ("A") J. T. w dniu [...] 2005 r. za fakturą nr [...] opiewającą na kwotę [...] CAD. Organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w ramach którego wezwał stronę do pisemnego przedstawienia wszelkich dokumentów i informacji uzupełniających, w jakiejkolwiek formie, które uczynią wiarygodną zadeklarowaną wartość celną towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym. Ponadto przesłuchał stronę i jej pełnomocnika. J. M. do protokołu przesłuchania strony dołączył oświadczenie o cenie zakupu samochodu będącego przedmiotem importu oraz jego stanie technicznym. Pełnomocnik strony w trakcie przesłuchania zobowiązał się dostarczyć do akt sprawy w terminie do końca lutego 2010 r. umowę kupna- sprzedaży przedmiotowego samochodu po dopuszczeniu go do swobodnego obrotu, której nie doręczył. Organ I instancji mając na uwadze rozbieżności dotyczące stanu technicznego w dniu dopuszczenia do obrotu samochodu [...] wynikające z zeznań z dnia [...] 2010 r. złożonych przez stronę i jej pełnomocnika, a wystawionym w dniu [...] 2005 r. zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...] w P., które poświadczało spełnienie wymagań technicznych wezwał dokonującego badań uprawnionego diagnostę inż. B. C. o przedstawienia pisemnych wyjaśnień w tej kwestii. W odpowiedzi na wezwanie organu uprawniony diagnosta pisemnie potwierdził pozytywny wynik badań technicznych samochodu, biorąc pod uwagę przepisy obowiązujące w tej materii w dniu badania. W dniu [...] 2010 r. pełnomocnik strony wniósł do akt sprawy: oświadczenie eksportera – J. T.- z dnia [...] 2010 r. wraz z pismem "B." w języku angielskim z dnia [...] 2005 r., fotografię wnętrza samochodu oraz kserokopię faktury odsprzedaży samochodu będącego przedmiotem postępowania wraz z umową komisu. Z faktury odsprzedaży samochodu nr [...] z dnia [...] 2006 r. znajdującej się w aktach sprawy(k.75) wynika, iż samochód [...] został sprzedany w komisie za kwotę [...] zł. Organ I instancji, ze względu na wątpliwości dotyczące roku produkcji sprowadzonego samochodu, wystąpił do generalnego importera "C" Sp. z o.o. w W. z prośbą o pomoc w ustaleniu roku jego produkcji. W odpowiedzi otrzymanej w dniu [...] 2010 r. generalny importer wskazał dokładną datę produkcji tj. [...] 2003 r Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ pierwszej instancji wydał decyzję nr [...] z dnia [...] 2010 r., w której: 1) określił elementy kalkulacyjne dla towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...] 2005 r., 2) określił kwotę należnego podatku akcyzowego dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, w wysokości [...] PLN, 3) określił kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego powyższym zgłoszeniem celnym, w wysokości [...] PLN. Pismem z dnia [...] 2009 r. pełnomocnik strony wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...] 2010 r, zaskarżając ww. decyzje w całości i wnosząc o ich uchylenie. W wyniku odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, że konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. powołał J. D. w charakterze biegłego rzeczoznawcy techniki samochodowej w celu wykonania wyceny samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...]. Opinia nr [...] z dnia [...] 2010 r. została przedstawiona w Urzędzie Celnym w B.. Strona nie przedłożyła nowych dowodów. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania dowodowego organ I instancji wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r., w której dla towaru ujętego w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...] 2005 r. określił: 1) elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu importu wyrobu akcyzowego oraz na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w następujący sposób: - wartość celna - [...] zł, - stawka cła -10%, -kwota cła – [...] zł. 2) kwotę należnego podatku akcyzowego dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym w wysokości [...] zł, 3) kwotę należnego podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym jw., w wysokości [...] zł Jednocześnie wezwał stronę do uiszczenia różnicy pomiędzy podatkami zadeklarowanymi w zgłoszeniu celnym, a określonymi decyzją - w łącznej kwocie [...] zł (różnica w akcyzie wynosiła [...] zł, natomiast różnica w podatku VAT [...] zł). W decyzji poinformował również o obowiązku naliczenia odsetek od ww. zaległości podatkowej za okres od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku (tj. płatności cła) do dnia zapłaty podatku. Pełnomocnik strony- adwokat L. M.- pismem z dnia [...] 2010 r. zaskarżył w całości decyzję organu I instancji i wniósł o jej uchylenie. Zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych, które stały się podstawą zaskarżonej decyzji, błędną ocenę zebranego materiału dowodowego oraz wydanie decyzji o istnieniu zaległości płatniczych pomimo braku jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej zasadność. W uzasadnieniu odwołania wskazał, iż decyzja została wydana wyłącznie w oparciu o kwestionowanie pewnych okoliczności faktycznych, które jednak nie powinny być elementem decydującym w przypadku, gdy od daty zgłoszenia celnego do dnia wyjaśniania okoliczności sprawy upłynęło prawie 5 lat. Podkreślił, iż w dniu dokonania zgłoszenia celnego, funkcjonariusze celni nie mieli żadnych wątpliwości co do deklarowanej wartości pojazdu, a w świetle ówczesnych przepisów każdy sprowadzany pojazd musiał mieć potwierdzoną badaniem technicznym sprawność techniczną - w rzeczywistości stan tych pojazdów był bardzo różny. Argumentował, iż sprawność techniczna auta nie przesądza o jego wartości albowiem w ocenie rzeczoznawców stanowi ona tylko 40 % wartości auta - pozostałe 60 % stanowią elementy wyposażenia, tapicerki i inne elementy decydujące o wyglądzie samochodu, stopniu jego zużycia a nie dotyczące sprawności jezdnej Stwierdził, iż J. T. wytłumaczył błąd w dacie umowy sprzedaży, a organ nie powinien z datą tej transakcji wiązać żadnych negatywnych skutków. J. T. nabył samochód w celu sprzedaży go na części, a pewna ilość drogich części pojazdu została przez niego z samochodu zabrana i zbyta. W związku z powyższym sprzedaż samochodu odwołującemu się za dużo niższą kwotę nie powinna budzić żadnych wątpliwości. Podkreślał, iż jego zdaniem, organ bezzasadnie odmówił wiarygodności zeznaniom świadków, a po upływie 5 lat od daty transakcji strona mogła nie posiadać wielu dokumentów, w tym dowodu przelewu, jak również świadkowie mogli nie pamiętać szczegółów transakcji. Argumentował, że wyjaśnienia J. M. oraz świadków są przekonujące i w pełni uzasadniają konieczność przyjęcia wartości spornego pojazdu na takim poziomie, jaka została zadeklarowana w zgłoszeniu celnym. Dalej stwierdzał, że wartość pojazdu winna uwzględniać brak najdroższych części zabranych przez J. T. oraz uwzględniać fakt dużego uszkodzenia pojazdu w czasie jego transportu. Stwierdził, iż organ zbyt dużą wagę przywiązuje do pisma władz kanadyjskich, które traktuje jako dokument urzędowy, podczas gdy pismo to zawiera jedynie określone przypuszczenia, które w ogóle nie dowodzą zasadności kwestionowania wartości spornego pojazdu. Zakwestionował zarówno opinię biegłego J. D. jak i przyjętą przez organ metodę wyceny samochodu. Rozpatrując odwołanie strony Dyrektor Izby Celnej w K. wydał zaskarżoną decyzję. W jej podstawie prawnej powołał art. 233 §1 pkt 1, art. 13 §1 pkt.2 lit. a, art. 21 §1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), art. 154 ust.1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm.), art.4 ust.1 pkt 4, art.7 ust.2 pkt 1, art.10 ust.1 pkt 4, art. 20 ust.2, ust.5 art. 22 ust. 2, art. 75 ust.1, ust.3, art. 80 ust.1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 z późn. zm.), § 2 ust.1 pkt 2, § 7 ust. 2 oraz pozycja 21 załącznika 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 z późn. zm.), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 38 ust. 2, art. 41 ust.1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm). W uzasadnieniu tejże decyzji wskazał, że organ I instancji mając na uwadze wynik weryfikacji przeprowadzonej przez kanadyjskie władze celne miał uzasadnione podstawy do wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Podkreślił, że pisma kanadyjskich władz celnych stanowią dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 194 §1 Op., a organ podatkowy nie może pominąć okoliczności wynikających z dokumentu urzędowego, jeżeli są one istotne w sprawie. Wskazał, że jak wynika z Raportu CIIMS nr [...] z [...] 2008 r. sporządzonego przez władze celne Kanady, przedmiotowy pojazd będąc w stanie określonym mianem "nienaprawialnego", oznaczającego (wg nomenklatury stosowanej przez Rząd Alberty) "pojazd uszkodzony w stopniu, który powoduje, że jest on nienaprawialny i nie może być zarejestrowany" oraz "takie pojazdy mogą być sprzedawane wyłącznie na złom i demontowane na części" został sprzedany przez firmę złomującą Panu J. T. za kwotę [...] CAD. Tymczasem, w dniu zgłoszenia celnego – zgodnie z przedstawionymi przez stronę dokumentami - samochód był sprawny technicznie i został nabyty od J. T. za kwotę [...] CAD. Wyjaśnienia strony jak i przedstawione przez nią dokumenty uniemożliwiały przyjęcie przez organ celny kwoty wskazanej w ww. dokumencie zakupu jako wartości celnej. Wskazał, iż organ I instancji dokonał weryfikacji dokumentów sprzedaży, która została przeprowadzona w oparciu o Umowę między Wspólnotą Europejską a Kanadą o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 7 str. 38; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, t. 8, str. 428). Stwierdził ponadto, że wartość celna towaru zadeklarowana przez stronę rażąco odstaje od wartości towaru na rynku kraju zakupu. Podkreślił ponadto, że logiczną przesłanką wskazującą na znacznie większą cenę pojazdu, niż wykazała to strona w zgłoszeniu celnym jest porównanie zadeklarowanej wartości celnej z kwotą odsprzedaży samochodu na terenie kraju za pośrednictwem komisu wynoszącą [...] zł - co wynika z faktury z dnia [...] 2006 r.. Wskazał, że konsekwencją zakwestionowania wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej towaru było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą. Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, że organ pierwszej instancji wziął pod uwagę wszystkie zgromadzone w sprawie materiały i dowody oraz wszechstronnie dokonał oceny zebranego materiału dowodowego, a w przeprowadzonym postępowaniu, dążąc do realizacji prawdy obiektywnej, podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie. Ponadto w trakcie trwania postępowania strona miała zapewnioną możliwość czynnego udziału, a przed wydaniem decyzji miała możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez stronę rezultatów, jednakże ten fakt nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organu celnego lub zasadności zajmowanego przez ten organ stanowiska w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższą decyzją, strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej. Pełnomocnik skarżącej zarzucił, że rozstrzygnięcie zawiera błędy w ustaleniach faktycznych, które stały się podstawą zaskarżonej decyzji, a także, że zawiera ona błędną ocenę zebranego materiału dowodowego. Uzasadniając skargę pełnomocnik skarżącej nie wskazał żadnych konkretnych przepisów, które uważa za naruszone przez organ podatkowy, a jedynie ogólnie podniósł błędy w ustaleniach faktycznych, które stały się podstawą zaskarżonej decyzji, błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, wydanie decyzji o istnieniu długu celnego pomimo braku jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej zasadność, naruszenie przepisów dotyczących ustalenia wartości celnej towaru. W uzasadnieniu podkreślił, że organ II instancji zaakceptował w zasadzie ustalenia organu II instancji, a obie decyzje wydane zostały wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy. Organy, zdaniem pełnomocnika strony, pominęły okoliczność, iż samochód miał status pojazdu nienaprawialnego. Ponadto stwierdził, iż decyzje organów zostały wydane wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy, który określił wartość pojazdu na kwotę wyższą niż wskazała to strona w oparciu jedynie o zdjęcia auta, bez jego fizycznego badania, co sprawia, że nie może ona mieć wiążącego charakteru. Podkreślił, iż pojazd przeszedł odprawę celną. W ocenie strony błędne było także przyjęcie, że cena transakcyjna nie odzwierciedla wartości celnej towaru. Celem przepisów dotyczących uprawnienia organów celnych do sprawdzenia i korekty zadeklarowanej wartości celnej jest dokonanie jej korekty w przypadkach oczywistych, gdy wartość podana w zgłoszeniu drastycznie różni się od wartości celnej, która to sytuacja w analizowanym przypadku nie miała miejsca. Pełnomocnik strony wniósł także o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność stanu pojazdu. Błędne, zdaniem pełnomocnika strony, było nadanie pismu kanadyjskich władz celnych waloru dokumentu urzędowego zakresie określenia wartości celnej towaru, gdyż pismo to nie zawierało żadnych konkretnych danych poza domniemaniami władz kanadyjskich. Ponadto informacja ta nie odnosiła się bezpośrednio do transakcji zawartej przez skarżącego, a zatem nie mogła stanowić podstawy rozstrzygnięcia sprawy Błędne było, jak stwierdził pełnomocnik skarżącego, zastosowanie metody ostatniej szansy, która winna być ostatecznością. Twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że znalezienie tożsamych towarów nie jest możliwe nie polega na prawdzie, gdyż nie jest trudno znaleźć w komisach czy na aukcjach internetowych podobne pojazdy, aby możliwe było prawidłowe określenie wartości celnej pojazdu, a nie na podstawie opinii biegłego, który sporządził ją nie na podstawie dokonanego badania, lecz bazował na fotografiach i porównaniach z autami innych marek o innym stopniu zużycia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. Stanowisko to podtrzymał także na rozprawie w dniu 15 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja dotknięta jest przynajmniej jedną z w/w wad skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego, podczas gdy badanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazało, aby było ono dotknięte takimi wadami. Wskazać należy, iż godnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), jeżeli zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. Analogiczny przepis zawiera art. 22 ust. 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz.257 z późn. zm.) stanowiący, że jeżeli zgodnie z przepisami prawa celnego powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych. Należy także wskazać, że w analizowanej sprawie znajduje zastosowanie ustawa z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) z uwagi na brzmienie art. 154 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz.11 z 2009 r.) uchylającej ustawę z 23 stycznia 2004 r., stosownie do którego jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 168, powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 221 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego powiadomienie dłużnika o kwocie długu celnego nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. W przedmiotowej sprawie powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie mogło nastąpić, jako że upłynęły trzy lata od daty powstania długu celnego, który powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego czyli [...] 2005 r., tym niemniej zauważyć należy, że kwota należności celnych została wskazana w decyzji pierwszoinstancyjnej jedynie dla potrzeb określenia elementów kalkulacyjnych, jako podstawa do obliczenia podatków VAT i akcyzowego. Organ podatkowy pierwszej instancji nie wzywał zaś strony do dokonania zapłaty należności celnych a kwota, o której wpłatę organ wezwał skarżącą obejmuje jedynie różnicę między należnościami z tytuł podatków VAT i akcyzowego zapłaconą przez stronę przy dokonaniu zgłoszenia celnego, a faktycznie należną. Na wstępie Sąd stwierdza, że nie mógł być uwzględniony wniosek pełnomocnika skarżącej o przeprowadzenie dowodów. Stosownie bowiem do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Biorąc pod uwagę fakt, że wniosek dotyczył przeprowadzenie dowodów z opinii biegłego, wniosek taki nie mógł być uwzględniony na etapie postępowania sądowoadministarcyjnego. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż organy podatkowe pominęły okoliczność, że pojazd miał status pojazdu nienaprawialnego, a pojazd był niezwykle mocno uszkodzony jest bezzasadny. Z akt sprawy wynika bowiem, że samochód był sprawny technicznie, na co wskazuje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu(k.10) dołączone do dokumentów celnych przez stronę oraz z opinii biegłego(k.128) , w której wskazano, że "samochód w dniu [...] 2005, co zostało zweryfikowane przez funkcjonariuszy celnych, nie miał widocznych uszkodzeń, był pełnosprawny z aktualnym badaniem technicznym do [...].2007 r." Zauważyć należy przy tym, iż samochód [...] został sprzedany w komisie w dniu [...] 2007 r., a strona nie przedstawiła żadnych dowodów przeprowadzania jakichkolwiek napraw tego pojazdu od dnia [...] 2005 r. do dnia sprzedaży. Skarżący zarzucił ponadto, że wycena biegłego nie może mieć wiążącego charakteru z uwagi na fakt, że została sporządzona jedynie w oparciu o materiały pośrednie, bez fizycznego zbadania pojazdu. Jak wynika z postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z [...] 2010 r. dla potrzeb sporządzenia opinii udostępniono biegłemu następujące dokumenty: - karta 6 SAD nr [...] z dnia [...] 2005 r., - poświadczone tłumaczenie z języka angielskiego aktu sprzedaży z [...] 2005 r., - zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z [...] 2005 r., -dowód sprzedaży z firmy oferującej samochody powypadkowe" "D"", nr inwentarzowy [...]- z poświadczonym tłumaczeniem z języka angielskiego, -kopię dokumentu "[...]" z [...] 2008 r .- z poświadczonym tłumaczeniem z języka angielskiego, które wskazują, że były wystarczające do ustalenia stanu technicznego pojazdu. Wartość pojazdu - ustalona przez rzeczoznawcę na podstawie notowań rynkowych z katalogu "Pojazdy samochodowe - Wartości Rynkowe [...]-2005, przeliczeń z wykorzystaniem programu Info Ekspert, korekt mających wpływ na wartość pojazdu - posłużyła do przeprowadzenia kalkulacji wartości celnej metodą "ostatniej szansy" opisaną w art. 31 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia. Pełnomocnik skarżącej podniósł także że "UC nie zważa, iż w dniu dokonania zgłoszenia celnego, funkcjonariusze celni nie mieli żadnych wątpliwości co do deklarowanej wartości spornego pojazdu. Trudno zatem akceptować sytuację, w której po upływie blisko 5 lat podejmowane są działania w celu weryfikacji należności podatkowych i kalkulacyjnych, i to w oparciu o wyłącznie kwestionowanie pewnych okoliczności faktycznych". Stwierdzić trzeba, że również ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, że przepisy uprawniające organ do dokonana weryfikacji zadeklarowanej wartości celnej w żaden sposób nie odnoszą się do kwoty czy stopnia potencjalnej różnicy wartości zadeklarowanej i rzeczywistej towaru stanowiącego przedmiot importu czy nabycia Wewnątrzwspólnotowego, a organ może zastosować tę procedurę w każdym przypadku, gdy uzna to za celowe. Przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego umożliwiają bowiem organom celnym dokonywanie kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru. Zgodnie z art. 78 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego: "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art. 78 ust. 3 WKC). Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego. Natomiast funkcjonariusze celni są niewątpliwe ekspertami w kwestii prawa celnego, ale nie wyceny pojazdów i fakt, że nie zakwestionowali zadeklarowanej przez stronę wartości przy dokonaniu zgłoszenia celnego nie pozbawia organu takiej możliwości w przyszłości. Bezzasadne jest także stwierdzenie pełnomocnika skarżącej, jakoby Dyrektor Izby Celnej błędnie nadawał walor dokumentu urzędowego pismu władz kanadyjskich w zakresie określenia wartości celnej towaru. Podkreślenia wymaga fakt, iż informacje zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] 2008 r. Kanadyjskiej Administracji Celnej, która przesłała wynik z przeprowadzonego postępowania weryfikacyjnego było przyczyną wszczęcia postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej towaru. Powyższa weryfikacja nie potwierdzała autentyczności aktu sprzedaży z dnia [...] 2005 r., a dodatkowo wskazała na fakt sprzedaży przedmiotowego pojazdu jako nienaprawialnego podczas licytacji przeprowadzonej przez firmę złomującą pojazdy ("A") J. T. w dniu [...] 2005 r. za fakturą nr [...] opiewającą na kwotę [...] CAD. Wyżej wymienione pismo kanadyjskich władz celnych stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 §1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołanie do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dokumentom urzędowym przyznaje się zwiększoną moc dowodową w zakresie tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, jeżeli dokumenty sporządzone zostały w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej. Dokumentem urzędowym jest dokument spełniający łącznie następujące przesłanki: został sporządzony w formie określonej przepisami prawa oraz sporządziły go powołane do tego organy władzy publicznej lub inne jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania. W doktrynie podnosi się, że zwiększona moc dowodowa dokumentu urzędowego sprowadza się do przyjęcia dwóch domniemań tj. prawdziwości (autentyczności) oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych (wiarygodności). Pierwsze domniemanie oznacza, że dokument pochodzi od organu lub jednostki wskazanej w dokumencie jako jego wystawca. Natomiast drugie domniemanie oznacza, że to, co wynika z treści dokumentu urzędowego, jest zgodne z prawdą. Dzięki domniemaniu zgodności z prawdą twierdzeń zawartych w dokumencie urzędowym (wiarygodności), które nakazuje uznać, że treść dokumentu jest zgodna z rzeczywistością, nie istnieje potrzeba udowadniania faktów, które wynikają z dokumentu urzędowego. Przepis ten nakazuje zatem organom podatkowym uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu. Organ podatkowy jest zatem związany dokumentem urzędowym. Nie może więc w sposób swobodny oceniać jego treści ani jej kwestionować bez przeprowadzenia przeciwdowodu prawdziwości zawartych w nim informacji. Co więcej, organ nie może pominąć okoliczności wynikających z dokumentu urzędowego, jeżeli są one istotne w sprawie. Dodatkowo należy nadmienić, że art. 194 Ordynacji podatkowej nie ogranicza pojęcia dokumentów urzędowych do dokumentów krajowych. Przyjmuje się, że uznanie dokumentu zagranicznego za dokument urzędowy jest uzależnione od uregulowań zawartych w wiążących Polskę umowach międzynarodowych. Taką umową międzynarodową istotną w niniejszej sprawie jest Umowa między Wspólnotą Europejską a Kanadą o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 7 str. 38; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, t. 8, str. 428). Prawidłowo zatem organ celny na podstawie wyżej przytoczonych przepisów przyjął, że pismo kanadyjskich władz celnych stanowi dokument urzędowy, stanowiący dowód w sprawie. Zasadne jest stwierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż " w/w dokument w ogóle nie odnosi się do stanu technicznego pojazdu w chwili sprzedaży innemu nabywcy" i " nie odnosi się bezpośrednio do transakcji zawartej przez skarżącego". Jednakże organy celne nie dokonały takiego prostego przełożenia poprzedniej ceny transakcyjnej, dotyczącej spornego pojazdu na jego wartość celną. Należy bowiem zauważyć, że wartości pojazdu wynikającej z tej informacji organy celne nie przyjęły "bezpośrednio" jako wartości pojazdu importowanego przez skarżącą, a jedynie potraktowały jako źródło wątpliwości co do rzeczywistej wartości pojazdu, która została ustalona metodą ostatniej szansy przy wykorzystaniu opinii biegłego rzeczoznawcy. Wbrew zaś opinii pełnomocnika metoda ostatniej szansy jest szeroko stosowana przy wycenie pojazdów. Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy tj. powołany wynik weryfikacji zawarty w pismach kanadyjskich władz celnych, opinię nr [...] r. sporządzoną przez Certyfikowanego Rzeczoznawcę Samochodowego J. D., Sąd podzielił ocenę Dyrektora Izby Celnej w K., który stanął na stanowisku, iż organ celny pierwszej instancji słusznie uznał, że wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość ustalenia wartości na podstawie art. 29 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W szczególności organ ten wykazał, że wartość celna towaru wskazana w Akcie sprzedaży z [...] 2005 r., na mocy którego skarżący nabył pojazd od J. T. rażąco odbiegała od wartości towaru na rynku kraju zakupu, a Sąd orzekający ocenę tę podziela. Organ pierwszej instancji tym samym prawidłowo zastosował przepis art. 181 a ust.1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zgodnie z którym jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W świetle poprzednio poczynionych ustaleń co do ceny pojazdu wskazanej przez kanadyjskie władze celne, organ pierwszej instancji nie mógł przyjąć jako wartości transakcyjnej kwoty wykazanej w Akcie sprzedaży z [...] 2005 r. (art. 29 ust.1 WKC). W związku z faktem, iż kwota [...] CAD wskazana w tym dokumencie nie mogła zostać przyjęta jako wartość transakcyjna w niniejszej sprawie, konieczne było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą. Zgodnie bowiem z art. 30 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29, ustala się ją, stosując w kolejności lit. a), b), c) i d) ustępu 2, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem. Art.30 ust.2 WKC stanowi: Wartością celną ustalaną na podstawie niniejszego artykułu jest: a) wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna; b) wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalona jest wartość celna; c) wartość oparta na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne sprzedawane są we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami; d) wartość kalkulowana, która jest sumą: • kosztów lub wartości materiałów i produkcji bądź innych procesów zastosowanych przy wytworzeniu przywożonych towarów; • kwoty zysku i kosztów ogólnych równych kwocie zwyczajowo wliczanej w cenę sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju jak te, dla których ustalana jest wartość celna, wytworzonych przez producentów z kraju wywozu na eksport do Wspólnoty; • kosztów lub wartości elementów wymienionych w art.32 ust.1 lit.e). W tym miejscu należy wyjaśnić, że postępowanie w kwestii ustalania wartości celnej używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1.1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej w przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów kupna - sprzedaży dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na obszar celny Wspólnoty w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a i lit. b WKC). Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej uznał za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodów o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia, nawet samochody podobnie użytkowane, z podobnym przebiegiem mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c WKC) może znaleźć w zasadzie, zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej zastosowanie wyłącznie w przypadku importu do celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych na wspólnotowym obszarze celnym w największych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d WKC). Używane pojazdy samochodowe nie są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. Wartość celna używanych pojazdów ustalana jest zatem według tzw. metody "ostatniej szansy" (art.31 ust.1 WKC). Przepis ten stanowi, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: • porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., • artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., • przepisów niniejszego działu. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., w przypadku ustalenia wartości celnej importowanych używanych towarów w oparciu o powołaną metodę "ostatniej szansy" istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny na rynku kraju importu. Następnie biorąc pod uwagę za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę towaru tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku co towar będący przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości "czystej" (ustalonej w oparciu o ww. źródła) ewentualnych korekt z tytułu braków lub uszkodzeń pojazdu, podatku od towarów i usług (VAT), akcyzy, cła i zwyczajowej marży. Mając powyższe na uwadze, Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem nr [...] z [...] r. powołał w charakterze biegłego J. D. - certyfikowanego rzeczoznawcę samochodowego wpisanego na listę rzeczoznawców Ministra Infrastruktury w celu wykonania opinii w następującym zakresie: • określenia na dzień [...] 2005 r. stopnia zużycia pojazdu marki [...] o nr nadwozia [...], będącego przedmiotem niniejszego postępowania na podstawie zgromadzonego w sprawie w tym zakresie materiału dowodowego oraz z uwzględnieniem ewentualnych uwag wnoszonych przez stronę postępowania w trakcie sporządzania opinii, • ustalenia na dzień [...] 2005 r. wartości rynkowej brutto pojazdu marki [...] uwzględniając jego dane oraz stan techniczny. Z powołanej opinii wynika, że wartość rynkowa brutto przedmiotowego pojazdu, określona na dzień [...] 2005 r. wynosiła [...] zł. Obliczona przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. wartość celna metodą "ostatniej szansy" wynosiła [...] zł (tj. [...] CAD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 CAD = [...]PLN) i uzyskano ją wyniku wykonania następujących obliczeń: - wartość bazowa pojazdu przyjęta z oceny technicznej z uwzględnieniem korekt = [...] PLN, - wartość pojazdu po odjęciu 22 % podatku VAT - ([...]:[...] =[...] zł), - wartość pojazdu po odjęciu podatku akcyzowego ([...]:[...]=[...]zł), - wartość pojazdu po odjęciu 10 % cła - ([...] : [...] =[...] zł) - wartość pojazdu po odjęciu 10 % marży- ([...] : [...] = [...] zł). Wartość celna importowanego samochodu [...] wynosiła więc [...] zł i stanowiła podstawę do wymiaru długu celnego.. Podkreślenia wymaga fakt, iż wbrew twierdzeniom skarżącego ustalenie prawidłowego roku produkcji sprowadzanego samochodu ma znaczenie dla opodatkowania towaru podatkiem akcyzowym. Podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym została określona na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, który przewiduje "Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9". W zgłoszeniu celnym z dnia [...] 2005 r. strona wykazała nieprawidłowo stawkę akcyzy 13,6% odpowiadającą samochodowi dwuletniemu, gdyż zadeklarowała rok [...] - jako rok jego produkcji. Organ w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalił, iż sprowadzony samochód marki [...] został wyprodukowany w [...] r. W przypadku samochodu trzyletniego winna być stosowana stawka akcyzy w wysokości 25,6%, co wynika z § 7 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego( Dz.U Nr 87 ze zm.). W związku z powyższym dla importowanego towaru podstawa wymiaru podatku akcyzowego wynosiła [...] zł., a przy zastosowaniu stawki podatku akcyzowego 25,6% ustalono kwotę akcyzy w wysokości [...] zł. Określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dokonano zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), w myśl której "podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy...". Zgodnie z art. 41 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku od towarów i usług wynosiła 22%. Podstawa opodatkowania podatkiem VAT wynosiła [...] zł, a zatem kwota należnego podatku od towarów i usług wynosiła [...] zł. Sąd podkreśla, iż w niniejszej materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący i poddany szczegółowej analizie. Zaskarżone decyzja Dyrektora Izby skarbowej w K. odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd oddalił skargę.