I SA/Gl 288/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę; Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącą Spółkę do rąk jej pełnomocnika – W. S. do usunięcia - w terminie 7 dni - braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego z jednoczesnym wykazaniem, iż W. S., który skargę podpisał, "działając jako Pełnomocnik Prezesa Zarządu", jest osobą uprawnioną do występowania w charakterze pełnomocnika procesowego przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a. bądź też podpisanie skargi przez osoby uprawnione do reprezentowania skarżącej spółki, a ponadto - złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa bądź skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki (KRS) stosownie do art. 29 powołanej ustawy. Jednocześnie stronę pouczono, iż nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie skutkować będzie jej odrzuceniem. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 20 kwietnia 2011 r., sporządzone w oparciu o przywołane wyżej zarządzenie, wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika Spółki z dnia 4 maja 2011 r., przy którym nadesłano pełnomocnictwo procesowe do występowania w tej sprawie oraz skan odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców ze stanem na dzień 3 lutego 2011 r. Zarządzeniem z dnia 9 maja 2011 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał ponownie pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia – w terminie 7 dni - braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) lub jego uwierzytelnienie zgodnie z treścią art. 48 § 3 P.p.s.a. praz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu Sądu doręczonym adresatowi w dniu 12 maja 2011 r. pouczono nadto pełnomocnika o treści art. 48 § 3 P.p.s.a. W piśmie procesowym z dnia 19 maja 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż z uwagi na to, że przedmiot skargi dotyczy procedury podatkowej to wartość przedmiotu sporu określa na "1 zł". Jednocześnie do pisma dołączył już uprzednio nadesłany skan odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Formalnym warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skutecznie wniesiona skarga. Skarga jest pismem procesowym, która poza wymogami o charakterze ogólnym (zawartymi w art. 46 P.p.s.a.) musi zawierać elementy przypisane jej art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a, jak również na mocy art. 215 § 1 tej ustawy. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony, a zatem także skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku, gdy pismem tym jest skarga – pod rygorem jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Zgodnie z jej art. 28 § 1 i art. 29 osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W unormowaniu tym jest mowa o wykazaniu umocowania "w postępowaniu", przez co należy rozumieć postępowanie dotyczące konkretnej skargi (nią zainicjowane). Konieczne jest zatem wykazanie tegoż umocowania w każdym indywidualnym procesie (poprzez złożenie stosownego dokumentu), nawet jeżeli dokument takowy został już złożony w sądzie w innej sprawie strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., II FSK 1586/09, LEX nr 533641). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r., II OSK 687/10, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., I FSK 927/07, LEX nr 516658). W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, ale również dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2008 r., I FSK 1171/08, LEX nr 527708). Dokument ten, złożony w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącej, nie czyni zadość wymogom określonym w art. 48 § 1 i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu albo odpis tego dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Skarżąca spółka złożyła wszak skan aktualnego z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwany następnie do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik strony, będąc zaznajomiony z treścią ostatnio powołanego przepisu, braku tego nie usunął, jako że nadesłał kolejny skan tego samego odpisu z rejestru przedsiębiorców. Trzeba podkreślić, że skan dokumentu nie może być uznany za oryginał. Dokument ten mógłby wprawdzie czynić zadość "odpisowi", gdyby jednak był poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób, który przewiduje treść art. 48 § 3 P.p.s.a. Godzi się w tym miejscu wyjaśnić, że odpisami w rozumieniu art. 47 § 1 P.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). W doktrynie przyjmuje się, że pod pojęciem odpisu mieści się każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem (por. H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, s. 208). Istotą odpisu w rozumieniu art. 47 §1 P.p.s.a. jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, poświadczenie jego zgodności z oryginałem zawsze jest niezbędne. Osoba poświadczająca przyjmuje bowiem odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 P.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego zapisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie muszą również być uwierzytelnione (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, Zakamycze 2005, str. 122). Poczynione wyżej wywody czynią zaś zbędnym przeprowadzenie dochodzenia w sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia, którą wskazał pełnomocnik Spółki w piśmie z dnia 19 maja 2011 r. W tych okolicznościach, stosownie do przepisów art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji