VII SO/Wa 11/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-10-10
Skład orzekający: Małgorzata Miron
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, pomimo późniejszego przekazania tych dokumentów i stwierdzenia niewłaściwości miejscowej sądu?Ratio decidendi
Sąd nie wymierzył grzywny organowi, ponieważ organ ostatecznie dopełnił obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu, mimo nieznacznego przekroczenia terminu. Dodatkowo, fakt przekazania skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego nie stanowił podstawy do ukarania organu, gdyż zgodnie z przepisami PPSA, czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.Stan faktyczny
M. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu za nieprzekazanie jego skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Organ wyjaśnił, że skarga wpłynęła do niego 14 stycznia 2011 r. i odpowiedź na skargę została wysłana 11 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który następnie przekazał sprawę do WSA w Warszawie z powodu niewłaściwości miejscowej. Skarżący zarzucił organowi opóźnienie w przekazaniu odpowiedzi na skargę oraz skierowanie skargi do niewłaściwego sądu.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek M. K. o wymierzenie grzywny Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. K. o wymierzenie Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek.
Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. (data wpływu do Sądu 17 lutego 2011r.) M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu
w W. grzywny w związku z nieprzekazaniem jego skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz odpowiedzi na skargę.
W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. wyjaśnił, że w dniu 14 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie doręczył organowi skargę M. K. z dnia [...] stycznia 2011 r., która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 7 stycznia 2011 r. Jednocześnie organ załączył kopię pisma Sądu z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt KO II-1/11 oraz dowód doręczenia skargi do organu.
Organ poinformował, że w dniu 11 lutego 2011 r. udzielił odpowiedzi na skargę M. K. i wysłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w tym samym dniu 11 lutego 2011 r. (załączono dowód potwierdzenia wysłania jej do Sądu oraz odpowiedź na skargę).
Ponadto organ nadmienił, że postanowieniem z dnia 18 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie sygn. akt II SA/Ol 103/11 postanowił stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazać według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W odpowiedzi na pismo organu z dnia 7 kwietnia 2011 r. M. K. w piśmie z dnia 1 sierpnia 2011 r. podniósł, że skarga została przekazana organowi w dniu 10 stycznia 2011 r. Zatem w ocenie skarżącego dzień 9 luty 2011 r. był ostatnim dniem na nadanie na poczcie odpowiedzi na skargę lub złożenie w biurze podawczym sądu. M. K. podniósł, że odpowiedź na skargę organ przekazał dopiero w dniu 11 lutego 2011 r. na drugi dzień po terminie. Zdaniem wnioskującego brak odpowiedzi w terminie jest nieprzekazaniem odpowiedzi na skargę.
Nadto skarżący zarzucił organowi przekazanie skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zamiast do Warszawy. Takie postępowanie w jego ocenie powinno być ukarane wymierzeniem grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy
i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a w razie niezastosowania się do obowiązków,
o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec
o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W świetle powyższych regulacji należy stwierdzić, że przepisy przewidują dwie przesłanki, których spełnienie warunkuje wymierzenie przez sąd przedmiotowej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 474/09).
Podkreślić należy, że stwierdzenie przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Powyższe oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. Materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest wyłącznie niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie ( postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06).
W ocenie Sądu, rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, gdyż organ dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że skarżący skargę z dnia 5 stycznia 2011 r., skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który przy piśmie z dnia 10 stycznia 2011 r. przekazał skargę M. K. z dnia [...] stycznia 2011 r. do organu. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. skargę otrzymał w dniu 14 stycznia 2011 r. Przy piśmie z dnia 11 lutego 2011 r. przekazał przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargą co oznacza, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wyjaśnić należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ( art. 54 § 1). Bieg terminu 30 dni, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a liczy się od dnia wniesienia skargi, która powinna być wniesiona przez skarżącego do organu a nie bezpośrednio do Sądu. Zatem w niniejszej sprawie dniem wniesienia skargi przez skarżącego jest dzień przesłania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do organu tj. 10 styczeń 2011 r. Słuszny jest zatem zarzut skarżącego, że termin do przekazania skargi upłynął w dniu 9 lutego 2011 r. Biorąc jednakże pod uwagę okoliczności sprawy, a przede wszystkim to, że skarga wpłynęła do organu w dniu 14 stycznia 2011 r., a w dniu 11 lutego 2011 r. (zatem przed upływem trzydziestodniowego terminu) skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią została przekazana do Sądu, Sąd nie uznał za konieczne stosowanie względem organu środka represyjnego w postaci grzywny.
Fakt przekazania skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie również nie stanowi podstaw do ukarania organu grzywną.
Zgodnie bowiem z art. 59 § 1 i 3 p.p.s.a, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym ( § 3). Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.
Czynności dokonane przez organ przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym
w Olsztynie pozostają zgodnie z ww. przepisem w mocy, w tym przekazanie w dniu 11 lutego 2011 r. skargi temu sądowi i odpowiedzi na skargę.
W świetle powyższego, w ocenie Sądu brak podstaw do uwzględnienia wniosku.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 pkt 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło