II OSK 2029/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.) Sędzia NSA del. Jerzy Solarski Protokolant: Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Po 837/10 w sprawie ze skargi J. A. o wymierzenie Staroście G. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. nr II SA/Po 874/09 oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Po 837/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. A. o wymierzenie Staroście G. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 874/09. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w związku z wnioskiem J. A. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Starosta G. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia H. i A. P. pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Starosta G. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. stwierdzając, iż J. A. będący właścicielem działki znajdującej się w sąsiedztwie działki nr [...] w Z., nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym wydania zgody na realizację ww. inwestycji. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2009 r. Zdaniem organu odwoławczego brak było przesłanek, które świadczyłyby, że nieruchomość na której zostanie zrealizowane zamierzenie budowlane znajduje się w sferze oddziaływania obiektu należącego do odwołującego. Decyzja Wojewody Wielkopolskiego została zaskarżona przez J. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 874/09 uchylił decyzje organów I i II instancji stwierdzając w pierwszej kolejności, iż w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie II SA/Po 853/08 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza z dnia [...] marca 2007 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...]. W ocenie Sądu uchylenie decyzji o warunkach zabudowy, na której oparto ocenę dopuszczalności projektowanej zabudowy, nie pozwala uznać, że norma indywidualna wypracowana w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest prawidłowa, a zaskarżona decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym. Jeżeli decyzja o warunkach zabudowy zawiera istotne braki, to w pełni uzasadnione mogą być obawy o kształt decyzji pozwalającej na budowę, która została wydana w oparciu o tę pierwszą. Uchylenie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi okoliczność uzasadniającą uchylenie zaskarżonego pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Również stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy jest bezwzględną przesłanką do wznowienia postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Ponadto Sąd podzielił zarzuty skarżącego, iż organy zbyt pochopnie uznały, że J. A. nie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę silosów na działce nr [...] położonej w Z. Zdaniem Sądu posiadanie przymiotu strony przez właściciela nieruchomości położonej "w zasięgu oddziaływania obiektu", o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) jest uzależnione od tego, czy projektowany obiekt może oddziaływać ujemnie na jego nieruchomość, co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego. Organ administracji, oceniając wpływ przedmiotowej inwestycji na otoczenie, a w konsekwencji legitymację osób składających wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę w charakterze strony winien był odnieść się do funkcji, konstrukcji formy czy innych cech obiektu i zbadać, czy przepisy odrębne wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu znajdującego się w jego otoczeniu. W ocenie Sądu organ II instancji nie dokonując tak istotnych ustaleń nie mógł orzec, że odwołujący się nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Wojewoda Wielkopolski stwierdził jedynie, że przeprowadzona analiza obszaru oddziaływania inwestycji wykazała, że obszar oddziaływania obiektu ogranicza się do działki inwestora nr [...]. Natomiast, zdaniem Sądu, z akt administracyjnych nie wynika, że obszar oddziaływania inwestycji został wyznaczony prawidłowo. Brak w tym względzie jakichkolwiek ustaleń. W aktach sprawy nie ma informacji odnośnie ilości i charakterystycznych parametrów technicznych silosów , a także ich rodzaju (czy są to silosy na zboże, czy na paszę, czy silosy na kiszonkę) co nie pozwala na podjęcie prawidłowej decyzji co do obszaru oddziaływania tychże silosów. Po zwrocie akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 17 marca 2010 r. Starosta Powiatowy postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 8, art. 147 i art. 149 § 1 i 2 k.p.a. postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia H. i A. P. pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z. W uzasadnieniu postanowienia Starosta wskazał, iż podstawą wznowienia postępowania jest stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza B. dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z. Pismem z dnia [...] października 2010 r. J. A. wezwał Starostę G. do załatwienia sprawy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 874/09 podnosząc, iż minął miesiąc od dnia zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem a organ nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do załatwienia przedmiotowej sprawy. Takim załatwieniem nie jest wszczęcie postępowania wznowieniowego na podstawie innej przesłanki. Odrębnym pismem z tej samej daty J. A. wniósł do Wojewody Wielkopolskiego zażalenie na niezałatwienie przez Starostę G. sprawy tj. wydania decyzji po przeprowadzeniu postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Starosta G. zawiesił postępowanie administracyjne i wezwał inwestora do dostarczenia w terminie 60 dni ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. A. domagając się jego uchylenia. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty G. z dnia [...] października 2010 r. i kolejnym postanowieniem z tej samej daty odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy dot. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę dwóch silosów na działce nr [...] w Z. Pismem z dnia 10 listopada 2010 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny z uwagi na bezczynność Starosty G. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 874/09 w rozpatrzeniu żądania strony o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. z dnia [...] maja 2010 r. Skarżący stwierdził, że po uprawomocnieniu się wyroku Sądu z dnia 17 marca 2010 r. w obrocie prawnym pozostało postanowienie Starosty G. z dnia [...] czerwca 2009 r. o wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Pomimo wezwania strony i zażalenia do Wojewody Wielkopolskiego postępowanie to nie zostało zakończone do dnia złożenia skargi. Wszczęcie z urzędu postępowania wznowieniowego dotyczącego tej samej decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz wszczętego o inną przesłankę (art. 145 ust. 1 pkt 8 k.p.a.) nie załatwia sprawy wcześniej niezakończonego postępowania, wznowionego w oparciu o przesłankę określona w art. 145 ust. 1 pkt 4 k.p.a. Na rozprawie przed Sądem pierwszej instancji pełnomocnik organu wskazał, iż w toczonym po wyroku Sądu postępowaniu administracyjnym J. A. jest traktowany przez organ jako strona. Jednocześnie pełnomocnik złożył do akt sprawy kopie decyzji Starosty G. z dnia [...] grudnia 2010 r., decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz zawiadomienia Starosty G. z dnia [...] stycznia 2011 r. wydane w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zaznaczył, że w przypadku wniesienia skargi o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku uchylającego zaskarżony akt, sąd rozpatrujący skargę zobowiązany jest jedynie ocenić czy organ pozostaje w bezczynności mając na względnie wymogi dotyczące terminu załatwienia sprawy. W przypadku gdy sąd nie określił terminu wydania aktu lub podjęcia czynności, w sprawie mają zastosowanie terminy ustawowe do załatwienia sprawy (bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - w ciągu dwóch miesięcy). Termin ustawowy należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd I instancji nie podzielił stanowiska strony skarżącej, iż w rozpatrywanej sprawie toczą się dwa odrębne postępowania wznowieniowe dotyczące postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia H. i A. P. na budowę dwóch silosów na działce nr [...], położonej w Z. gm. B. Jak wskazał Sąd, w sprawie bezspornym jest, iż w konsekwencji wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku z dnia 17 marca 2010 r. uchylającego decyzje: Wojewody Wielkopolskiego z [...] września 2009 r. i Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...], położonej w Z. gm. B., w obiegu prawnym pozostało postanowienie Starosty G. z dnia [...] czerwca 2009 r. o wszczęciu postępowania wznowieniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Niewątpliwie organ I instancji został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia, przy uwzględnieniu wskazówek Sądu, czy J. A. posiadał przymiot strony, w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę silosów na działce nr [...], położonej w Z. w którym to, bez własnej winy, nie brał udziału. Jednocześnie Sąd wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie wystąpiła jeszcze jedna przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia [...] marca 2007 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie silosów na działce nr [...] w Z. Sąd stwierdził, iż okoliczność ta uzasadnia wznowienie postępowania dot. wydania pozwolenia na budowę przedmiotowych silosów i powinna być wzięta pod uwagę przez organ z urzędu. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 17 marca 2010 r. zobowiązał Starostę G. do ponownego przeprowadzenia postępowania wznowieniowego z uwzględnieniem wskazówek Sądu dotyczących uznania J. A. jako stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oraz oceny zasadności wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę silosów na działce nr [...] w Z. o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. z uwagi na stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia [...] marca 2007 r. W tej sytuacji Starosta G. będąc, na podstawie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Sądu z dnia 17 marca 2010 r. wydał w dniu [...] września 2010 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 i 149 k.p.a., postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę silosów na działce nr [...] w Z., z uwagi na stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia [...] marca 2007 r. w sprawie wydania warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. Zdaniem Sądu postanowienie to nie uruchomiło, jak twierdzi strona skarżąca, odrębnego postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na budowę silosów na działce [...] w Z., ale w świetle treści art. 149 § 2 k.p.a. stanowiło niezbędny warunek do rozszerzenia toczącego się już postępowania wznowieniowego wszczętego postanowieniem Starosty G. z dnia [...] czerwca 2009 r. o kolejną przesłankę wznowienia. Zgodnie z art. 145 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postanowienie to jest więc warunkiem koniecznym przeprowadzenia postępowania co do określonej w nim przyczyny wznowienia. W rozpatrywanej sprawie niewydanie odrębnego postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego z uwagi na wystąpienie przesłanki określonej z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. uniemożliwiłoby Staroście G. uwzględnienie i rozpatrzenie tej przesłanki w toczącym się już postępowaniu wznowieniowym, a zatem uniemożliwiłoby wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. Tym samym Sąd stanął na stanowisku, że po wyroku z dnia 17 marca 2010 r. przed Starostą G. toczyło się tylko jedno wznowione postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia H. i A. P. pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z. wszczęte na podstawie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 8 k.p.a. Za takim stwierdzeniem przemawia również fakt, iż jak wynika z akt, sprawa w postępowaniu toczącym się przed organem I instancji po zwrocie akt z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r., J. A. jest traktowany przez organ jako strona postępowania. Otrzymuje kierowaną do stron korespondencję oraz korzysta z przysługujących stronie środków zaskarżenia (zażalenie na postanowienie Starosty G. z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania). W tej sytuacji Sąd uznał za niezasadne zarzuty skarżącego, iż Starosta G. pozostawał w bezczynności po otrzymaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. w zakresie prowadzenia wznowionego w dniu [...] czerwca 2009 r., na podstawie art. 145 § pkt 4 k.p.a., postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z. Z analizy akt sprawy wynika, iż organ podejmował czynności niezbędne do załatwienia sprawy, w której dodatkowo został przez Sąd zobligowany do ocenienia innych przesłanek uzasadniających uchylenie ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego dla opisanej wcześniej inwestycji, uznając J. A. za stronę tego postępowania. Sąd wskazał również, że niewątpliwie od daty zwrotu Staroście G. akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu o sygn. akt II SA/Po 874/09, do dnia złożenia rozpatrywanej skargi, minął termin do załatwienia określony w art. 35 § 3 k.p.a. Należy jednak zauważyć, iż zgodnie z § 5 tego artykułu do terminów określonych w § 3 nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania. Należy zatem stwierdzić, iż stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności. Natomiast, jak wspomniano wcześniej, postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Starosta G. zawiesił postępowanie wznowieniowe prowadzone po wyroku Sądu z dnia 17 marca 2010 r. Wskazując na powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. A., reprezentowany przez radcę prawnego. Zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości podniesiono następujące zarzuty: 1. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na nieprzedstawieniu w uzasadnieniu wyroku stanu sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 154 § 1, § 3 i § 6 oraz art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na niewymierzeniu organowi grzywny i na niezasądzeniu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podstaw kasacyjnych wskazano, że część historyczna uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie zawiera informacji o tym, że dwa dni przed rozprawą, tj. w dniu [...] lutego 2011 r. Starosta G. wydał decyzję, w ocenie skarżącego w trybie autokontroli, nr [...] kończącą postępowanie wznowione w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty G. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dwóch silosów, ale z przekroczeniem terminu. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ - w ocenie skarżącego – Sąd I instancji powinien wymierzyć grzywnę, a nie oddalać skargi. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu zataił ten fakt, skarżący zaś nie mógł ujawnić faktu wydania decyzji, gdyż została ona mu doręczona dopiero w dniu [...] marca 2011 r. tj. cztery dni po rozprawie. Jak wskazał pełnomocnik skarżącego, zgodnie z art. 154 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi o wymierzenie grzywny, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Wobec zatem niewątpliwej bezczynności organu po wyroku z dnia 17 marca 2010 r. Sąd powinien uwzględnić skargę i orzec w oparciu o art. 154 § 1, § 3 i § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 560 zł. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Starosta G., reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o oddalenie tej skargi i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga kasacyjna nie jest oparta na usprawiedliwionych podstawach. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie może on zostać uwzględniony. Wskazana w skardze kasacyjnej okoliczność pominięcia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku faktu wydania przez Starostę G. decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. uchylającej pozwolenie na budowę, nie mogła mieć wpływu na wynik postępowania. Zauważyć bowiem należy, że rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga wniesiona została w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji oceniając zatem zasadność skargi na niewykonanie wyroku bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia. Nadesłane do Sądu I instancji akta administracyjne z oczywistych względów nie zawierały tej decyzji, zatem Sąd nie mógł wziąć pod uwagę okoliczności, która nie została mu przedstawiona, nie mógł też uwzględnić tego faktu w uzasadnieniu wyroku. Okoliczność ta pozostawała jednak bez wpływu na wynik sprawy, bowiem załatwienie sprawy przez organ po wniesieniu skargi nie jest istotne z punktu widzenia prowadzenia sprawy sądowoadministracyjnej w granicach skargi złożonej na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zasługiwał na uwzględnienie również drugi z podniesionych zarzutów. Należy bowiem zauważyć, że stan bezczynności organu w przypadkach wymienionych w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozumieć jako sytuację, w której organ administracji publicznej mimo upływu terminów załatwienia sprawy przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego, sprawy nie załatwia. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. najdłuższym możliwym terminem załatwienia sprawy jest termin dwóch miesięcy liczony od wszczęcia postępowania, w myśl natomiast art. 35 § 5 k.p.a. do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, po otrzymaniu w dniu [...] sierpnia 2010 r. akt administracyjnych wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r., Starosta G. postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia H. i A. P. na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z., Gm. B. Postępowanie to jednak zostało zawieszone postanowieniem Starosty G. z dnia [...] października 2010 r. w związku z wezwaniem inwestora do dostarczenia w terminie 60 dni od daty doręczenia ostatecznej decyzji Burmistrza B. o warunkach zabudowy. Wobec powyższego przyjąć należało, że opóźnienie do jakiego doszło w niniejszej sprawie było niezależne od organu. Skoro więc organy administracyjne, jak wykazano powyżej, nie pozostawały bezczynne w rozpoznawanej sprawie, to prawidłowo Sąd I instancji uznał, że nie istniały przesłanki dla wymierzenia Staroście G. grzywny w oparciu o art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze podniesione wyżej względy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.