II GSK 1884/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 8 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 742/11 w sprawie ze skargi A. K. na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] maja 2011 r., znak [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Ł. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 742/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. pozostawił skargę A. K. na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] maja 2011 r., znak [...] bez rozpatrzenia. A. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą D. N., złożył [...] listopada 2010 r. wniosek o dofinansowanie projektu "Ambasada sukcesu – centrum wsparcia podmiotów ekonomii społecznej" w ramach konkursu otwartego nr [...] Działania 7.2.2. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (nr [...]). Pismem z [...] stycznia 2011 r. wnioskodawca został poinformowany przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł., że jego aplikacja została negatywnie oceniona w trakcie oceny merytorycznej. Po otrzymaniu powyższej informacji A. K. złożył [...] lutego 2011 r. protest od wyników wspomnianej oceny jego projektu. O rezultacie ponownej oceny wnioskodawca został powiadomiony przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. pismem z [...] marca 2011 r. Pismem z [...] kwietnia 2011 r. A. K. złożył kolejny protest od wyników oceny przeprowadzonej po rozpoznaniu środka odwoławczego. Organ pismem z [...] maja 2011 r. poinformował stronę, że protest pozostawiono bez rozpatrzenia. W ocenie organu art. 30b ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej "u.z.p.p.r.") nie pozwala na rozpatrzenie środka odwoławczego wniesionego w sposób sprzeczny z pouczeniem. Z kolei zgodnie z "Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach [...]" z [...] stycznia 2010 r. za sprzeczny z pouczeniem należało uznać protest, który m.in. został wniesiony od wyników oceny powtórnie przeprowadzonej w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia środka odwoławczego. Strona została nadto pouczona, że od pozostawionego bez rozpatrzenia protestu nie przysługuje żaden dodatkowy środek odwoławczy określony w Systemie Realizacji [...] i wspomnianej już ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. A. K. wniósł o uchylenie powyższej decyzji w całości oraz skierowanie wniosku do ponownej oceny merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. orzekając o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia podał, iż w myśl art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Skargę wnosi się w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.). Zgodnie z art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W aktach sprawy brak jest wprawdzie dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonego do Sądu pisma z dnia [...] maja 2011 r. o pozostawieniu jego protestu bez rozpatrzenia, tym niemniej skarżący nadał skargę na poczcie w dniu [...] czerwca 2011 r. Zatem najpóźniej z tym dniem skarżący otrzymał informację, którą kwestionuje. Oznacza to – zdaniem Sądu I instancji – że termin do wniesienia skargi do sądu upłynął [...] czerwca 2001 r. Tymczasem Wojewódzki Urząd Pracy przekazał ją do sądu dopiero [...] lipca 2011 r. Skarga została zatem wniesiona po upływie 14-dniwoego terminu, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Ponadto skarżący nie uiścił pełnego wpisu od skargi. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. A. K. zarzucił temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia w sytuacji wniesienia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wydającego decyzję, w konsekwencji z przekroczeniem terminu 14-dniowego, w sytuacji wcześniejszych błędnych pouczeń udzielonych przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł., a następnie przez Urząd Marszałkowski w Ł. o braku możliwości wniesienia skargi do WSA w Ł. w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w terminie 14-dniowym, składanej bezpośrednio w WSA; 2) art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. w zw. z art. 220 p.p.s.a. przez pozostawienie skargi bez rozpoznania – bez uprzedniego wezwania do uiszczenia stosownej opłaty w wypadku braku stosownego wcześniejszego pouczenia w tym zakresie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia w związku z nieuiszczeniem opłaty w odpowiedniej wysokości, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego jest jego zdaniem naruszeniem przepisów proceduralnych. Ponadto, zdaniem skarżącego, strona skarżąca nie może ponosić negatywnych dla siebie konsekwencji związanych z błędnym pouczeniem lub jego brakiem o możliwości zaskarżenia informacji otrzymanej od organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zarzuty skargi kasacyjnej wiążą się z wykładnią i stosowaniem przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712). Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przyjętą w tej ustawie zasadą odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio stosowany. Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Z kolei w myśl ust. 4 tego artykułu właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c. Zastosowanie przepisów regulujących instytucję pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, pozbawia stronę możliwości sądowej kontroli kwestionowanego przez nią rozstrzygnięcia. Wobec czego strona musi mieć pełną świadomość treści ustawowych wymogów wniesienia skargi i nie może być narażona na to, aby jakakolwiek niejasność była interpretowana na jej niekorzyść i pozbawiała ją prawa do sądowej kontroli jej skargi. Pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] maja 2011 r. nie zawiera pouczenia o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wprost przeciwnie, organ wadliwie poinformował skarżącego, iż "(...) Wnioskodawcy, którego protest został pozostawiony bez rozpatrzenia nie przysługuje żaden dodatkowy środek odwoławczy (...)". Sąd I instancji, powołując się na dotychczasowe, ustalone już orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, trafnie stwierdził, iż informacja o negatywnym wyniku postępowania odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, lecz w swoich rozważaniach całkowicie pominął kwestię wpływu braku pouczenia skarżącego przez organ o sposobie i terminie do złożenia skargi. Nie powinno zaś budzić wątpliwości, iż takie pouczenie powinno być pełne i zawierać wszystkie informacje o jakich mowa w art. 30b ust. 4 omawianej ustawy. Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy skarga nie odpowiada wymaganiom przewidzianym w art. 30c ust. 5 tej ustawy wskutek błędnego pouczenia lub braku pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4, pozbawia stronę prawa do domagania się kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem. Pozostaje to w sprzeczności z treścią art. 30d ust. 3 omawianej ustawy, zgodnie z którym na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4. Odnośnie kwestii nieprawidłowej opłaty zauważyć należy, iż braki takie podlegają usunięciu przez sąd przy zastosowaniu art. 49 § 1 p.p.s.a. W świetle tego należało uznać, że skoro w ocenie Sądu I instancji nienależycie wniesiona opłata wymagała usunięcia braku formalnego, to strona winna być wezwana do usunięcia tego braku przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. i w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uchylił zaskarżone postanowienie.