III SA/Łd 742/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia protestu dotyczącego negatywnego wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu [...] postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. P.Pij. A.K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A. złożył 29 listopada 2010 r. wniosek o dofinansowanie projektu [...] w ramach konkursu otwartego nr [...] Działania 7.2.2. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (nr [...]). Pismem z 26 stycznia 2011 r. wnioskodawca został poinformowany przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł., że jego aplikacja została negatywnie oceniona w trakcie oceny merytorycznej. Po otrzymaniu powyższej informacji A.K. złożył 11 lutego 2011 r. protest od wyników wspomnianej oceny jego projektu. W efekcie złożonego protestu przedmiotowy wniosek został skierowany do powtórnej oceny, której wynik ponownie był negatywny. O rezultacie kolejnej oceny wnioskodawca został powiadomiony przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. pismem z 30 marca 2011 r. W piśmie tym zawarto m.in. pouczenie, że wynik ponownej oceny wniosku jest ostateczny i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. Pismem z 21 kwietnia 2011 r. A.K. złożył kolejny protest od wyników oceny przeprowadzonej po rozpoznaniu środka odwoławczego. Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. pismem z 17 maja 2011 r. poinformował stronę, że protest pozostawiono bez rozpoznania. W ocenie organu art. 30b ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz.712 ze zm.; dalej "u.z.p.p.r.") nie pozwala na rozpatrzenie środka odwoławczego wniesionego w sposób sprzeczny z pouczeniem. Z kolei zgodnie z "Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL" z 1 stycznia 2010 r. za sprzeczny z pouczeniem należało uznać protest, który m.in. został wniesiony od wyników oceny powtórnie przeprowadzonej w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia środka odwoławczego. Strona została nadto pouczona, że od pozostawionego bez rozpatrzenia protestu nie przysługuje żaden dodatkowy środek odwoławczy określony w Systemie Realizacji PO KL i wspomnianej już ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W skardze wniesionej do sądu za pośrednictwem Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. (nadanie na poczcie: 17 czerwca 2011 r.) A.K. wniósł o: 1. zobowiązanie Uczestnika postępowania do załączenia do akt sprawy całości dokumentacji związanej z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu [...] (nr [...]) złożonego przez skarżącego; 2. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo, jak również poprzedzającej ją decyzji z dnia 7 kwietnia 2011 r. w przedmiocie negatywnej ponownej oceny merytorycznej, 3. skierowanie wniosku do ponownej oceny merytorycznej zgodnej z procedurami zawartymi w dokumentach programowych Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, 4. przeprowadzenia kontroli działalności Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. w zakresie prawidłowości przeprowadzenia ocen merytorycznych w ramach konkursu [...]; 5. wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec urzędników, u których stwierdzone zostanie niedopełnienie obowiązków służbowych; 6. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Do skargi załączył kopie wniosku o dofinansowanie projektu, pisma Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z 26 stycznia, 30 marca oraz 17 maja 2011 r., oba złożone przez niego protesty, a także potwierdzenie wniesienia na rachunek sądu opłaty sądowej od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. podniósł, że skargę złożono z naruszeniem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. tj. do organu nie zaś bezpośrednio do sądu. Ponadto, zdaniem organu, skarga jest niedopuszczalna i jako taka winna ulec odrzuceniu. Zgodnie bowiem z "Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL" z dnia 24 sierpnia 2009 r. w razie pozytywnego rozpatrzenia (uwzględnienia) protestu nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w Systemie Realizacji PO KL i w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Nadto zgodnie z postanowieniem NSA z 4 lutego 2011 r. (sygn. II GSK 106/11) ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewiduje skargi na pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie wskazać należy, że sąd w niniejszym składzie nie podziela poglądu, przytoczonego przez Wojewódzki Urząd Pracy, o generalnym wyłączeniu spod kontroli sądów administracyjnych rozstrzygnięć wydawanych w oparciu o art. 30b ust. 5 wspomnianej wyżej ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (m.in. chodzi tu o rozstrzygniecie polegające na pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia). W orzecznictwie wielokrotnie wyrażano już stanowisko, zgodnie z którym, skoro pozostawienie protestu bez rozpatrzenia (art. 30b ust. 5 u.z.p.p.r.) jest formalnym rozstrzygnięciem w sprawie pisma złożonego przez stronę postępowania, może być potraktowane jako negatywny wynik postępowania odwoławczego, który podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2010 r., II GSK 371/10; postanowienie NSA z 16 listopada 2010 r. II GSK 1175/10; postanowienie NSA z 13 stycznia 2011 r. II GSK 1494/10; wyrok WSA z 25 stycznia 2011 r. V SA/Wa 2958/10). Pogląd ten, szczegółowo umotywowany w uzasadnieniach powołanych rozstrzygnięć, zasługuje w pełni na akceptację. W niniejszej sprawie skarga, pomimo jej dopuszczalności, nie może jednak skutecznie uruchomić merytorycznej kontroli postępowania przed organem administracji. Przy jej wnoszeniu skarżący nie wypełnił bowiem obligatoryjnych warunków przewidzianych w art. 30c u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.). Istotne znaczenie ma regulacja zawarta w art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r., zgodnie z którą wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w ww. terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga A.K. została wniesiona po upływie przepisanego terminu, a także nie została w tym terminie właściwie opłacona. Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest informacja Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z 17 maja 2011 r. o pozostawieniu protestu skarżącego bez rozpoznania. W aktach sprawy brak jest wprawdzie potwierdzenia doręczenia ww. pisma stronie skarżącej, co jest bezpośrednim następstwem faktu kompletowania akt sprawy przez wnoszącego skargę, jednak z okoliczności sprawy wynika niezbicie, że wspomniany wyżej termin 14 dni na wniesienie skargi do sądu nie został zachowany. Z datowników odbitych na załączonej do akt kopercie, w której przesłano skargę do Wojewódzkiego Urzędu Pracy wynika, że została nadana na poczcie 17 czerwca 2011 r. Zatem najpóźniej z tym dniem skarżący otrzymał informację, którą kwestionuje. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi do sądu upłynął 31 czerwca 2011 r. Tymczasem Wojewódzki Urząd Pracy przekazał ją do sądu dopiero 15 lipca 2011 r. Skarga została zatem wniesiona już po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Ponadto, skarżący w terminie do wniesienia skargi nie uiścił pełnego wpisu sądowego, który zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi 200 zł. Uiszczenie wpisu w zaniżonej wysokości (100 zł) nie stanowił wypełnienia wymogu zawartego w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Z tych przyczyn sąd w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 1 i 3 wspomnianej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, pozostawił skargę bez rozpatrzenia. P.Pij.