III SA/Po 586/11

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska – Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi Fundacji [...] na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 5 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę W dniu 31 marca 2010 r. Zarząd Województwa [...] jako Instytucja Zarządzająca [...] Regionalnym Programem Operacyjnym (WRPO) na lata 2007 – 2013 ogłosił konkurs nr 09/I/2010 dla Działania 1.6 "Rozwój sieci i kooperacji". W dniu 1 lipca 2010 r. Fundacja [...] z siedzibą w P. przystąpiła do wskazanego konkursu składając wniosek wraz z pozostałą dokumentacją aplikacyjną projektu pt. "Klaster ITeligence w D. – porozumienie na rzecz wspólnego rozwoju regionu i biznesu". Po przeprowadzeniu merytorycznej weryfikacji dokumentacji konkursowej wnioskodawca został poinformowany pismem Zastępcy Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia 5 kwietnia 2011 r. nr [...] o negatywnym wyniku oceny merytorycznej. W niniejszym piśmie wskazano, że zgodnie z Regulaminem Konkursu nr 09/I/2010 dla Osi Priorytetowej I "Konkurencyjność przedsiębiorstw", Działanie 1.6 Rozwój sieci i kooperacji, realizowanego w ramach [...] Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, przyjętym uchwałą Zarządu Województwa [...] Nr 3707/2010 z dnia 26 marca 2010 r., projekt zgłoszony przez Fundację pt. "Klaster ITeligence w D. – porozumienie na rzecz wspólnego rozwoju regionu i biznesu" został poddany ocenie merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów, która zakończyła się wynikiem negatywnym. W wyniku oceny merytorycznej pod kątem spełniania kryteriów merytorycznych przyjętych przez Komitet Monitorujący uchwałą nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r. projekt uzyskał łącznie 41 pkt, co stanowi 59,42 % maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania. Jak wskazano w piśmie, zgodnie z regulaminem konkursu projekty, które otrzymały mniej niż 60% maksymalnej do uzyskania liczby punktów, zostają odrzucone i nie podlegają dalszej ocenie. Uzasadniając powyższe zaznaczono, że o negatywnym wyniku oceny zadecydowała relatywnie niska liczba punktów przyznana za poszczególne kryteria przez Komisję Oceny Projektów. Za kryterium nr 3 – Osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników działania – projekt uzyskał 2 punkty na 9 możliwych do uzyskania. Stwierdzono bowiem, iż wskaźniki wykazane we wniosku w nieznacznym stopniu wpłyną na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników Działania 1.6. Za kryterium nr 4 – Liczba podmiotów, tworzących sieć/kooperację/powiązania (w momencie złożenia wniosku) – przyznano maksymalną liczbę punktów, gdyż w momencie złożenia projektu ponad 10 podmiotów tworzyło sieć powiązań. W ramach kryterium nr 5 – Wstępując do sieci/powiązania/kooperacji przedsiębiorca odniesie korzyść – przyznano 5 punktów na 9 możliwych. Zdaniem bowiem ekspertów dokonujących oceny wnioskodawca wskazuje na pewne korzyści dla przedsiębiorstw wstępujących do klastra, nie są one jednak dostatecznie sprecyzowane i posiadają ogólną formę. Ponadto stwierdzono, iż brakuje wskazania konkretnego kręgu odbiorców. Za kryterium nr 6 – Znajomość potrzeb grupy docelowej – przedsiębiorców wchodzących w skład sieci/powiązania/kooperacji – projekt uzyskał 5 punktów na 12 możliwych. Zaznaczono, że wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych wyników badań lub weryfikacji znajomości grupy docelowej. W ramach kryterium nr 7 – Realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami – przyznano 5 punktów na 12 możliwych. Stwierdzono bowiem, że w ramach projektu przedstawiono jedynie działania ogólne, brak konkretów dotyczących współpracy pomiędzy jednostkami naukowymi. Za kryterium nr 8 – Nawiązanie współpracy z jednostką badawczo – rozwojową, jednostka administracji samorządowej lub innym podmiotem lokalnym, regionalnym, organizacja pozarządową, stowarzyszeniem branżowym – projekt otrzymał maksymalną ilość punktów. W ramach kryterium nr 9 – Wpływ działań założonych w projekcie na promocję sieci/powiązania/kooperacji - przyznano 3 punkty na 6 możliwych. Uzasadniając powyższą ocenę stwierdzono, że działania promocyjne zostały przedstawione w dość ogólny i standardowy sposób, w opisie brak odniesień do specyfiki branży. W proteście od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie Fundacja zakwestionowała liczbę punktów przyznanych w ramach kryteriów nr 3, 5, 6, 7 i 9 oraz uzasadnienie punktacji. Zarzuciła dokonanie oceny w sposób powierzchowny, przejawiający się w szczególności w pobieżnej analizie dokumentacji aplikacyjnej, co stanowi naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.). W związku z powyższym wniosła o uznanie protestu w całości za uzasadniony i przekazanie projektu do ponownej oceny merytorycznej w zakresie oceny dokonanej w odniesieniu do wskazanych powyżej kryteriów oceny merytorycznej i udzielenia wnioskowanego dofinansowania. W ramach kryterium nr 3 – wnioskodawca, przywołując zapisy zawarte w pkt 3.6 wniosku o dofinansowanie (czynniki ilościowe i czynniki jakościowe) oraz w załączniku nr 3 do uszczegółowienia – Tabela wskaźników produktu i rezultatu na poziomie działania, podniósł, że zgłoszony projekt wpłynie na osiągnięcie zakładanych wskaźników w sposób strategiczny. W ramach kryterium nr 5 i 6, w których zdaniem wnioskodawcy istotą jest wykazanie korzyści z przystąpienia do powiązania kooperacyjnego i znajomości grupy docelowej – wnioskodawca zarzucił, że oceniający nie zapoznali się w sposób rzetelny z treścią dokumentacji aplikacyjnej, gdyż jego zdaniem w dokumentacji tej w sposób szczegółowy wykazano wyniki badań grupy docelowej. Powołał się w tym zakresie na zapisy studium wykonalności zamieszczone na s. 21-22 (Model badania) oraz dalsze zapisy studium wykonalności – korzyści dla przedsiębiorcy wynikające z wstąpienia do sieci/ powiązania / kooperacji, w których zdaniem wnioskodawcy w sposób wyczerpujący wskazano korzyści, jakie uzyskają uczestnicy powiązania kooperacyjnego w związku z uczestnictwem w powiązaniu i realizacją przedmiotowego projektu i zdaniem wnioskodawcy będą to korzyści "znaczne". Wnioskodawca zakwestionował także stwierdzenie Komisji Oceny Projektów w zakresie braku dostatecznego sprecyzowania korzyści dla przedsiębiorstw wstępujących do klastra i sformułowania tychże korzyści w sposób ogólny, przytaczając dalsze zapisy studium wykonalności (tabela – kategoria celu), w której – zdaniem wnioskodawcy – w sposób wyczerpujący przedstawił kategorię celu i szczegółowy sposób jego realizacji oraz korzyści i obszary doskonalenia, jakie będą odnosiły się do uczestników klastra, klastra i regionu. Odnośnie kryterium nr 6 wnioskodawca podniósł, że wbrew ocenie Komisji badania w zakresie potrzeb podmiotów tworzących powiązanie zostały przeprowadzone, a ich wyniki wyartykułowane w dokumentacji aplikacyjnej. Odnośnie kryterium nr 7 wnioskodawca wskazał, że wbrew stwierdzeniu Komisji Oceny Projektów w dokumentacji aplikacyjnej (zapisach studium wykonalności, które przytoczył) wskazał konkretne działania i przedmiot współpracy, a mianowicie: opracowywanie nowych technologii, produktów i ich komercjalizacji, a także praktyczne staże i wymiana kadr pracowników naukowych w firmach i pracowników firm w przedsiębiorstwach. Ponadto z dalszych zapisów studium wykonalności wynika zdaniem wnioskodawcy, że przedmiot współpracy z jednostkami naukowymi będzie się sprowadzał do osiągnięcia celu polegającego na bieżącej, ścisłej i wieloaspektowej współpracy podmiotów w ramach klastra i otoczeniem oraz świadczeniu usług wzajemnych, doskonaleniu, komplementaryzmu i substytucyjności usług. Wnioskodawca podniósł też, że w dokumentacji aplikacyjnej wykazał, w jaki sposób realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy pomiędzy jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji a przedsiębiorstwami. Ponadto wnioskodawca podniósł, że współpraca ze wskazanymi jednostkami naukowymi (Uniwersytet Ekonomiczny i Przyrodniczy w P., Uniwersytet A. M. w P. – Wydział Matematyki i Informatyki) jest już realizowana. Odnośnie kryterium nr 9 wnioskodawca podniósł, że wskazał w sposób konkretny, że promowanie powiązania i idei klastra jest ważnym i integralnym elementem działań w ramach projektu, przywołując zapisy punktu 3.5 wniosku o dofinansowanie oraz zapisy studium wykonalności, z których zdaniem wnioskodawcy wynikają konkretne działania promocyjne, polegające na udziale w targach branżowych, wizytach studyjnych w przedsiębiorstwach, udziale w dniach przedsiębiorczości akademickiej, prowadzeniu seminariów, szkoleń i warsztatów dla potencjalnych członków klastra. Wnioskodawca zarzucił, że Komisja Oceny Projektów w sposób nierzetelny przeprowadziła analizę materiału aplikacyjnego, w rezultacie czego dostrzegła jedynie ogólne i niektóre spośród ujętych w tej dokumentacji działań promocyjnych. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej [...] orzeczeniem z dnia 29 czerwca 2011 r. nr [...] oddaliła powyższy protest w całości, nie znajdując podstaw do podwyższenia przyznanej liczby punktów. Dokonując ponownej oceny projektu w ramach kryterium nr 3 - Osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników działania, Komisja stwierdziła, że tylko jeden ze wskaźników docelowych działania jest określony przez wnioskodawcę, tj. liczba transferów technologii dokonanych pomiędzy zaangażowanymi podmiotami. Brakuje jednak jednoznacznego, czy choćby przybliżonego wskazania i opisu tych transferów, rozumianych jako kilkufazowy proces przystosowania wyników badań do praktycznego zastosowania w produkcji. Nie jest także sprecyzowane, czy transfery te miałyby być rozłożone równomiernie na wszystkie jednostki naukowo badawcze. W odniesieniu do liczby projektów współpracy, wnioskodawca wymienia w proteście 4 takie projekty, jednakże we wniosku jest o nich mowa na poziomie stwierdzeń ogólnych i ogólnikowych odnoszących się do idei klastra w ogóle (np. "projekt przyniesie wymierne, trwałe, pozytywne i szeroko odczuwalne korzyści"), a nie konkretnych efektów działania konkretnego klastra. Podobnie w odniesieniu do wskaźnika docelowego – liczba wspartych powiązań kooperacyjnych, wnioskodawca uznał, że wystarczającym argumentem na osiągnięcie tego wskaźnika jest udział określonej liczby przedsiębiorstw i pozostałych jednostek (naukowych, samorządowych). Jak ocenił jednak organ, samo zaangażowanie przedsiębiorstw i jednostek naukowych w powiązania kooperacyjne nie oznacza jeszcze wspólnej realizacji projektów, a jest tylko warunkiem wstępnym takiego działania. Wnioskodawca nie przedstawił efektów współpracy dla poszczególnych przedsiębiorstw. Wskazał jedynie, że chodzi o bieżącą, ścisłą i wieloaspektową współpracę podmiotów w ramach klastra, nie precyzując, na czym ona będzie polegać. Komisja zwróciła także uwagę, że Załącznik nr 3 do Uszczegółowienia [...] Regionalnego Programu Operacyjnego określa rodzaj docelowych wskaźników Działania 1.6 oraz ich wartości, które należy osiągnąć w skali województwa. Zaznaczyła przy tym, że Ocena projektu musi uwzględniać nie tylko zakładane wielkości, ale również argumentację uprawdopodabniającą ich osiągnięcie. Natomiast brak takich dowodów nie pozwala na przyznanie punktów. W ramach kryterium nr 5 – Wstępując do sieci/powiązania/kooperacji przedsiębiorca odniesie korzyść – Komisja Odwoławcza stwierdziła, iż wnioskodawca co prawda wymienił długą listę korzyści (Studium Wykonalności w p. III.1), ale mają one charakter ogólnikowy i mogłyby być w dużej mierze adekwatne dla każdej branży i grupy przedsiębiorstw, gdyż dotyczą one prawie wyłącznie hipotetycznych korzyści z istnienia klastrów w ogóle. Wnioskodawca opisuje znane mechanizmy współpracy różnych podmiotów, nie odnosi ich jednak do struktury własnego klastra. Nie pojawiają się w tych częściach dokumentacji takie wymierne korzyści, które są istotą działalności przedsiębiorstw, jak np, wzrost zyskowności, poprawa rozpoznawalności marki, uzyskane certyfikaty, itd. Zdaniem Komisji, jeżeli spojrzeć z pozycji mikroprzedsiębiorcy na deklaracje wnioskodawcy zawarte w Studium Wykonalności – str. 20 -, to nie wynika dla niego żaden konkret, a o takie konkretne założenia chodzi. Nie wiadomo bowiem, co dla niego oznaczać będzie "spontaniczna wymiana wiedzy i umiejętności". Komisja Odwoławcza stwierdziła również, iż w Studium Wykonalności niejednoznaczny jest sam podział ewentualnych korzyści powiązania kooperacyjnego – nie wskazano na procentowy udział poszczególnych uczestników. Istnieje zatem niebezpieczeństwo wywierania presji kapitałowej w przypadku nadmiernej koncentracji udziałów i przeznaczania pozyskanych środków na wzmacnianie wybranych podmiotów sieci – te elementy nie zostały we wniosku wyjaśnione. Nie ma więc gwarancji, że każdy przedsiębiorca odniesie korzyść. Jako "nonszalancki" Komisja Odwoławcza uznała przedstawiony przez wnioskodawcę sposób realizacji konkretnych celów. Podaje np., że wzrost liczby partnerów zapewniony zostanie poprzez otwarty charakter inicjatywy klastrowej oraz że będzie podejmował działania promocyjne, seminaria, itp. Zdaniem Komisji nie wiedząc jednak, na czym te działania będą polegać (jakie konkretnie imprezy ma na myśli), trudno uwierzyć w te zapewnienia. Cel kolejny wzmocnienie konkurencyjności - ma zapewnić sam nowy model działania (klaster) oraz indukowane przezeń innowacje produktowe. Komisja podniosła, iż trudno z tego zestawu ogólnych sformułowań wywnioskować, co to oznacza dla mikroprzedsiębiorcy. Dalszy cel – polepszenie wizerunku – ma zapewnić istnienie marki [...]. Jak jednak wnioskodawca chce zapewnić rozpoznawalność - jakim nakładem, w jakim czasie – tego nie określono. Wobec powyższego Komisja stwierdziła, że uzasadnione sposoby realizacji poszczególnych celów cząstkowych nie dają podstaw do przyznawania ocen maksymalnych. Jej zdaniem liczba przyznanych punktów jest adekwatna do stopnia atrakcyjności i sposobu zaprezentowania. Dokonując ponownej oceny projektu w ramach kryterium nr 6 - Znajomość potrzeb grupy docelowej - przedsiębiorców wchodzących w skład sieci/powiązania/kooperacji – Komisja wskazał, że przedstawione przez wnioskodawcę hipotezy dotyczą w ogóle współpracy MSP (która zwiększa konkurencyjność podmiotów) oraz kooperacji w formie klastra (która daje szanse na sukces). Obie hipotezy były wielokrotnie weryfikowane i potwierdzane (stąd m. in. Działanie 1.6. WPO). Kryterium nr 6 dotyczy jednak tego, na ile wnioskodawca zna potrzeby konkretnych przedsiębiorstw, skupionych wokół idei konkretnego klastra. Jeżeli je zna, może budować działania, programy, akcje promocyjne (racjonalnie wykorzystywać środki publiczne), Jeżeli ich nie zna, trudno uwierzyć w celowość proponowanych działań, czy uzasadnienie dla wydatków. Zdaniem Komisji wnioskodawca nie wykazał, że zna konkretne potrzeby (luki, deficyty, niedobory) konkretnych przedsiębiorstw i w związku z tym klaster będzie odpowiedzią na konkretne ograniczenia, a dalej, że klaster sprawi, iż te zdiagnozowane potrzeby będą realizowane. Wnioskodawca nie przedstawił we wniosku takich badań oraz takich problemów i potrzeb. W konsekwencji Komisja Odwoławcza potwierdziła ocenę, iż informacje podane przez wnioskodawcę są bardzo ogólne. W dokumentacji nie wskazano bowiem wiarygodnych i rzetelnych badań, które potwierdziłyby konieczność istnienia i rozwoju porozumienia. Analizując zasadność zarzutów wnioskodawcy odnośnie oceny za kryterium nr 7 – Realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami – Komisja Odwoławcza stwierdziła, iż projekt w tym miejscu jest oparty na założeniach słabo uprawdopodobnionych. Jej zdaniem przytoczony przez Fundację opis planowanych działań (Studium Wykonalności – str. 6) nie stanowi dowodu, że będą one rzeczywiści mieć miejsce i przyniosą spodziewane efekty. Komisja zaznaczyła bowiem, że transfer wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi, a sektorem prywatnym czy siecią kooperacji, jest możliwy w większości w oparciu o sformalizowany proces, który w odniesieniu do instytucji państwowych jest niezbędnym warunkiem instytucjonalnego zaangażowania. W ocenie Komisji nie wiadomo o jakich nowych technologiach myśli wnioskodawca, nie wiadomo na czym będzie polegać udział poszczególnych uczelni w przedsięwzięciu. Opis zawarty w proteście (str. 18 i 19) dowodzi, że wnioskodawca nie dostrzega konieczności wykazania realności przedsięwzięcia, spełnienia zapisów i idei projektów finansowanych ze środków unijnych, odniesienia projekcji do konkretnych przedsiębiorstw i instytucji konkretnego klastra. W związku z tym, stosuje taki poziom uogólnienia, który momentami uniemożliwia w ogóle uznania przedstawionych przedsięwzięć za projekt. Wobec powyższego Komisja Odwoławcza uznała, że brak jest podstaw do zakwestionowania pierwotnie przeprowadzonej oceny merytorycznej, w związku z czym nie zwiększyła liczby punktów za ocenę merytoryczną kryterium nr 7. W ramach kryterium nr 9 - Wpływ działań założonych w projekcie na promocję sieci/powiązania/kooperacji – Komisja Odwoławcza stwierdziła, że wnioskodawca nazywa wszelkie możliwe do wykonania działania konkretnymi. Zalicza do nich np. udział w targach branżowych - nie wiadomo jakich, gdzie się będą odbywać, jaka jest ich renoma, liczba wystawców, koszt uczestnictwa (Studium Wykonalności, str. 5). Bez tej wiedzy nie wiadomo, czy można je uznać za skuteczne narzędzie promocji, czy budżet przewiduje taki koszt, czy z perspektywy konkretnych przedsiębiorstw lepszy będzie udział wspólny, czy indywidualny, itp. Podobnie hasłowo brzmi udział w dniach przedsiębiorczości akademickiej (kto i kiedy organizuje, do kogo są adresowane). Wizyty studyjne w przedsiębiorstwach, prowadzenie szkoleń mają podobny mankament, nic o nich nie wiadomo- od celu poczynając na kosztach kończąc. Komisja podniosła ponadto, że wnioskodawca nie wskazał również na konkretne badania marketingowe, które uzasadniałyby wybór doboru takich, a nie innych instrumentów promocji w odniesieniu do ostatecznych odbiorców tej formy komunikacji. To z kolei rodzi niebezpieczeństwo, że zakładane oddziaływanie proponowanych instrumentów promocji może być nieskuteczne lub mało efektywne. Komisja zaznaczyła, że ocena działań marketingowych (tu promocyjnych) odnosi się nie tylko do ich wachlarza oraz potencjalnego kręgu odbiorców, ale również do jego skuteczności. Dodatkowo jej zdaniem wnioskodawca w opisie projektu zbyt mało miejsca poświęca na prezentację drugiego ogniwa sieci współpracy, a mianowicie sektora badawczo-naukowego. Nie wynika z projektu, jak zamierzone działania promocyjne mogłyby być powiązane z tym sektorem. Nie wynika także które cechy, umiejętności i działania tych podmiotów mogłyby być ważne dla konkretnych przedsiębiorstw włączonych w klaster oraz jak zachęcić jednostki naukowo badawcze do współdziałania. Tymczasem efektywne działanie klastra, czy sieci współpracy i transferu wiedzy, opiera się na równomiernym zaangażowaniu wszystkich stron i uczestników. Komisja Odwoławcza podtrzymała zatem ocenę merytoryczną kryterium nr 9. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Fundacja [...] z siedzibą w P., reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła powyższemu orzeczeniu Komisji Odwoławczej z dnia 29 czerwca 2011 r. istotne naruszenie przepisów prawa: 1) art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – w dalszej części zwanej u.z.p.p.r. - poprzez określenie i zastosowanie w niniejszej sprawie reguł oceny projektu, które nie spełniają wymogu przejrzystości i zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu; 2) art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., poprzez dokonanie przez organ oceny projektu w sposób nierzetelny i stronniczy, przejawiający się w powierzchownym przeanalizowaniu dokumentacji aplikacyjnej skarżącej; 3) przepisów Kryteriów Wyboru Projektów w ramach Działania 1.6. Rozwój sieci i kooperacji (stanowiących załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu nr 09/I/2010, z pózn. zm., zwane dalej: "Kryteriami") oraz przepisów Regulaminu konkursu nr 09/I/2010, Priorytet I, Działanie 1.6, w tym w szczególności przepisów rozdziału III. E ust. 9 Regulaminu w zw. z przepisami rozdziału V ust. 15 zd. 4 i ust. 30 w zw. z ust. 32 procedury odwoławczej, poprzez doręczenie stronie skarżącej orzeczenia Komisji niespełniającego wymogów formalnych w postaci podpisów wszystkich członków Komisji. Wobec powyższego skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, 2) zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, 3) przeprowadzenie wskazanych w skardze dowodów. W uzasadnieniu skargi zakwestionowano ocenę Komisji Odwoławczej sprowadzającą się do stwierdzenia o ogólnikowości twierdzeń zawartych w dokumentacji aplikacyjnej, co zdaniem Komisji nie pozwalało na przyznanie większej ilości punktów w ramach dokonanej oceny merytorycznej. Ponownie zakwestionowano ocenę w zakresie kryteriów nr: 3, 5, 6, 7 i 9 oraz podtrzymano zarzuty i argumentację przedstawione w proteście. Ponadto w ramach kryterium nr 3 zarzucono, że Komisja Odwoławcza nie dokonała oceny z uwzględnieniem rzeczywistego brzmienia załącznika nr 3 do Szczegółowego Opisu Priorytetów, co zdaniem skarżącej oznacza, że ocena została przeprowadzona w sposób dowolny i z pominięciem przepisów konkursowych. Ponadto zauważono, że określone w "Tabeli wskaźników produktu i rezultatu" dla Działania 1.6 zakładane wartości w roku 2013 zostały skonkretyzowane dopiero w grudniu 2010 r. (poprzez dokonanie zmian w Szczegółowym opisie priorytetów programu operacyjnego – poprzednia wersja zawierała jedynie wskazanie, że wartość zostanie oszacowana w 2010 r. w ramach ewaluacji). Zdaniem skarżącej takie skonkretyzowanie przesłanek oceny w trakcie postępowania o udzielenie wsparcia stanowi naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, tj. naruszenie wymogu zapewnienia przejrzystych reguł stosowanych przy ocenie projektów. Ponadto podniesiono, że zgodnie z instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie (s. 15), wskaźniki (określone we wniosku o dofinansowanie według Instrukcji jego wypełniania) muszą pochodzić z listy wskaźników IZ WRPO, która stanowi Załącznik nr 2 do Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach WRPO na lata 2007-2013, w którym wskazano tylko jeden wskaźnik – "liczba transferów technologii dokonanych pomiędzy zaangażowanymi podmiotami", a także według informacji udzielonej skarżącej w wiadomości e-mail – w dokumentacji aplikacyjnej należało wskazać tylko ten wskaźnik. Zarzucono też wewnętrzną sprzeczność w ocenie, w której stwierdzono, że wnioskodawca wskazał tylko jeden wskaźnik, a jednocześnie przytoczono argumenty z dokumentacji aplikacyjnej dotyczące pozostałych wskaźników. Ponadto organ położył szczególny nacisk na fakt, iż wnioskodawca nie przedstawił efektów współpracy dla poszczególnych przedsiębiorstw, podczas gdy zdaniem skarżącej kryterium nr 3 nie nawiązuje do tej okoliczności. W ramach kryterium nr 5 i 6 skarżąca nadal utrzymywała, że przedstawiła w sposób wyczerpujący wyniki badań grupy docelowej oraz postawione hipotezy, a jednocześnie podniosła, że nie istniał obowiązek przedstawienia w dokumentacji aplikacyjnej metody badawczej, hipotez, zdefiniowania potrzeb oraz sposobu ich realizacji w odniesieniu do każdego z członków powiązania. Wnioski z przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej badań muszą – zdaniem skarżącej cechować się pewną ogólnością, zdeterminowaną istotą klastra i powiązania kooperacyjnego. Ponadto w jej ocenie przedstawiła ona w Studium wykonalności w sposób konkretny korzyści, jakie uzyskają uczestnicy powiązania kooperacyjnego w związku z uczestnictwem w powiązaniu i realizacją przedmiotowego projektu, w szczególności w postaci obniżenia kosztów działalności, a także sposoby ich osiągnięcia. Strona zarzuciła, że nie wzięto pod uwagę znajdującej się w dokumentacji aplikacyjnej umowy partnerskiej. Zwróciła uwagę, iż do umowy tej (jako umowy nienazwanej) ma zastosowanie Kodeks cywilny, a nie Kodeks spółek handlowych. W konsekwencji każdy z członków klastra w równym stopniu partycypuje w korzyściach osiąganych przez powiązanie, a jedynie w zakresie przyjęcia obowiązków niezbędne są dalsze uzgodnienia. W ramach kryterium nr 7 skarżąca zakwestionowała stwierdzenie Komisji Odwoławczej odnośnie ogólności twierdzeń wnioskodawcy, podnosząc że skarżąca wymieniła w sposób konkretny, na czym będzie polegał rozwój systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami. Dla wykazania współpracy z jednostkami naukowymi skarżąca powołała się na umowy o staż z pracownikami Uniwersytetu Ekonomicznego w P. oraz listy intencyjne, wnioskując o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów. Odnośnie kryterium nr 9 skarżąca podniosła, że przedstawiła w sposób wystarczająco konkretne sposoby realizacji wskazanych działań promocyjnych, a w ramach tego kryterium nie ma obowiązku ujmowania szczegółowych okoliczności, na które wskazała Komisja Odwoławcza. Ponadto podniesiono, że skoro w Karcie Wyboru Projektów w ramach Działania 1.6 normodawca nie określa w sposób szczegółowy przesłanek przyznania konkretnej liczby punktów w ramach danego kryterium, to jakiekolwiek wątpliwości w zakresie spełnienia danego kryterium powinny być interpretowane na korzyść skarżącej, tym bardziej że Kryteria wyboru projektów w ramach działania 1.6 zostały zdaniem skarżącej sformułowane w sposób tak ogólny, że pozostawiają oceniającym wniosek pełną swobodę w zakresie oceny spełnienia tych kryteriów bez konkretyzacji przesłanek czy wytycznych, w oparciu o które należałoby oceniać spełnienie (niespełnienie) danego kryterium i przyznanie określonej liczby punktów. W odpowiedzi na skargę Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej [...] wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. Dodatkowo podkreśliła, że wszystkie projekty oceniane są w oparciu o te same reguły, w takich samych realiach. Fakt braku określenia liczbowego wskaźnika docelowego w ramach wersji 4.5 Szczegółowego Opisu Priorytetów [...] dotyczył wszystkich wnioskodawców dla Działania 1.6 biorących udział w konkursie nr 09/I/2010. W trosce o dokładne oszacowanie wskaźników docelowych na poziomie Działania, normalną praktyką jest ich kwantyfikacja dopiero po pewnym czasie, pozwalającym na głębsze rozpoznanie potrzeb oraz możliwości wnioskodawców aplikujących o wsparcie. W związku z powyższym nie można – zdaniem organu, mówić o jakimkolwiek naruszeniu zarówno zasad konkursowych, jak i reguł dotyczących szacowania wartości wskaźników. Ponadto Komisja Odwoławcza wyjaśniła, że oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej, na którym znajdują się podpisy wszystkich członków Komisji, znajduje się w aktach sprawy. Natomiast wnioskodawcy – zgodnie z Procedurą Odwoławczą – przesyłany jest jedynie odpis orzeczenia. Żaden przepis nie nakłada przy tym obowiązku jego podpisania przez cały skład orzekający. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Ponadto przedstawiciel organu okazał oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej WRPO, na którym widnieją podpisy wszystkich członków orzekających Komisji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz.712 ), zwanej dalej u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Dokonując kontroli oceny projektu, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skutkującego uwzględnieniem skargi. Skarżąca spółka ubiegała się o dofinansowanie projektu pt. "Klaster ITeligence w D. – porozumienie na rzecz wspólnego rozwoju regionu i biznesu" zgłoszonego w ramach konkursu 09/I/2010 dla Działania 1.6 "Rozwój sieci i kooperacji" ogłoszonego w dniu 31 marca 2010 r. przez Zarząd Województwa [...] jako Instytucję Zarządzającą [...] Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013. Ocena projektów złożonych przez wnioskodawców jest dokonywana na podstawie Kryteriów Wyboru Projektów zatwierdzanych przez komitet monitorujący powoływany na podstawie art. 63 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE. L. z 31.07.2006 r. z późn. zm.) przez dane państwo członkowskie Unii Europejskiej w porozumieniu z instytucją zarządzającą programem operacyjnym. Ocena merytoryczna wniosków zgłoszonych w konkursie nr 09/I/2010, w tym wniosku skarżącej spółki, została dokonana według Kryteriów Wyboru Projektów w ramach Działania 1.6 Rozwój sieci i kooperacji, Etap II - Ocena merytoryczna, przyjętych przez Komitet Monitorujący [...] Regionalny Program Operacyjny [...] uchwałą nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r. (ze zmianami z dnia 29 maja 2008 r., 29 września 2008 r., 11 grudnia 2008 r., 6 marca 2009 r., 25 września 2009 r. oraz 19 lutego 2010 r.). Kryteria te – jako załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu nr 09/I/2010 zostały opublikowane wraz z ogłoszeniem o konkursie na stronie internetowej http://www.wrpo.wielkopolskie.pl, w związku z czym były one powszechnie dostępne dla wszystkich uczestników konkursu, którzy mieli także możliwość przeprowadzenia konsultacji w sprawach dotyczących konkursu i kryteriów wyboru projektów w specjalnym punkcie informacyjnym oraz drogą telefoniczną lub mailową, o czym również umieszczono informację na wskazanej stronie internetowej. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej niezapewnienia przez Komisję Odwoławczą wymogu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu oraz zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu. Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ww. ustawy. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż merytoryczna weryfikacja projektu następuje według kryteriów wartościujących. Wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził zarzucanych przez skarżącą nieprawidłowości w zakresie dokonanej oceny merytorycznej w ramach kryteriów nr 3, 5, 6, 7 i 9. Informacja o wynikach oceny merytorycznej zawarta w piśmie Zastępcy Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] zawierała wskazanie średniej liczby punktów, jakie projekt uzyskał w ramach poszczególnych kryteriów oraz uzasadnienie dokonanej oceny z powołaniem się na opinie ekspertów, którzy dokonali weryfikacji projektu. Natomiast Komisja Odwoławcza należycie wyjaśniła, jak należy rozumieć poszczególne kryteria z odwołaniem się do wskazań wiedzy oraz zapisów dokumentacji programowej, stanowiących doprecyzowanie kryteriów. Argumentacja dotycząca ilości przyznanych punktów w ramach powyższych kryteriów wskazana przez Komisję Oceny Projektów została szeroko rozwinięta i uzupełniona przez Komisję Odwoławczą, która szczegółowo ustosunkowała się do zarzutów skarżącej podniesionych w proteście oraz wyjaśniła w sposób wyczerpujący okoliczności, które zadecydowały o ilości przyznanych punktów oraz przyczyn, dla których wbrew żądaniom wnioskodawcy niemożliwe było przyznanie wyższej / maksymalnej ilości punktów. Należy też dodać, że organ prawidłowo dokonywał oceny wyłącznie w oparciu o okoliczności wykazane we wniosku o dofinansowanie i dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej, co jest zgodne z zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów wynikającej z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Sąd nie podziela również zarzutu dokonania oceny projektu w sposób nierzetelny i stronniczy, przejawiający się w powierzchownym przeanalizowaniu dokumentacji aplikacyjnej skarżącej. Przede wszystkim należy zauważyć, że weryfikacja merytoryczna danych wynikających z wniosku o dofinansowanie oraz dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej (zarówno na etapie oceny przez Komisję Oceny Projektów jak i w ramach oceny przez Komisję Odwoławczą) była dokonywana przez ekspertów zewnętrznych posiadających specjalistyczną wiedzę z dziedzin dotyczących wsparcia pośredniego dla przedsiębiorstw oraz analizy ekonomicznej i finansowej projektów inwestycyjnych, co niewątpliwie daje gwarancję oparcia się na fachowej wiedzy i doświadczeniu w tym zakresie oraz zapewnia rzetelność i bezstronność dokonywanej oceny. Argumentacja przytoczona przez organ w ramach poszczególnych kryteriów jest przy tym w ocenie Sądu jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Wbrew zarzutom skargi organ dokładnie przeanalizował treść dokumentacji aplikacyjnej, o czym świadczy w szczególności powołanie w uzasadnieniu orzeczenia konkretnych zapisów tejże dokumentacji, przy czym wyprowadził z niej wnioski, które nie pozwalały na przyznanie większej (maksymalnej), liczby punktów, w ramach poszczególnych kryteriów, zakwestionowanych przez skarżącą, co nie oznacza naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W ramach kryterium nr 3 "Osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników działania" oceniono, iż osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku skarżącej wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników w sposób nieznaczny, wobec czego przyznano 2 punkty. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała zarzucanego błędu w przyjętym przez Komisję Odwoławczą brzmieniu załącznika nr 3 do Szczegółowego Opisu Priorytetów (opisującego wskaźniki docelowe dla poszczególnych działań WRPO), zaś przytoczone przez Komisję Odwoławczą wnioski wynikające z tego załącznika, w zestawieniu z jego treścią, wskazują na ich poprawność, co czyni zarzut skargi bezzasadnym. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że kryterium nr 3 odwołuje się do docelowych wartości wskaźników działania, które – co jest bezsporne – nie były oszacowane w ramach Szczegółowego opisu priorytetów w wersji 4.5, obowiązującej w chwili składania wniosku o dofinansowanie. Oszacowanie to nastąpiło dopiero w grudniu 2010 r. W tym więc momencie uczestnicy konkursu zostali poinformowani o docelowych wartościach wskaźników działania, co nie oznacza pogarszania zasad konkursu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Istotne jest bowiem to, ze na etapie dokonywania oceny merytorycznej wniosku te docelowe wartości wskaźników działania były już określone. Jak również, ważne jest i to, że ocena za kryterium nr 3 nie była powiązana z procentowym wypełnieniem wskaźnika przez poszczególne projekty, jak to przedstawia skarżąca. Ponadto, pozostawały one jednakowe dla wszystkich uczestników konkursu. Powyższe oznacza, że nie doszło w tym zakresie do zarzucanego naruszenia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów oraz zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. W ocenie dokonanej w ramach kryterium nr 3 uwzględniono wskaźniki podane przez wnioskodawcę, przy czym uznano, że wpłyną one na osiągnięcie wskaźników docelowych jedynie w nieznacznym stopniu, co uzasadniało przyznanie 2 punktów, a nie w stopniu umiarkowanym (4 pkt) czy wyraźnym (9 pkt). O takiej ilości przyznanych punktów zadecydowała przy tym nie – jak uważa skarżąca – niedostateczna ilość podanych wskaźników, lecz niedostateczne ich określenie (poprzez szczegółowy opis uwzględniający stopień ich osiągnięcia), a w konsekwencji niewystarczające uprawdopodobnienie ich osiągnięcia przez zgłoszony projekt. Komisja Odwoławcza w sposób wyczerpujący wyjaśniła w uzasadnieniu orzeczenia, że stwierdzenia wnioskodawcy pozostawały na dużym poziomie ogólności i dotyczyły idei klastra w ogóle, brakowało w nich natomiast istotnych dla uzyskania wyższej punktacji konkretnych okoliczności i działań oraz efektów zamierzonych i spodziewanych do osiągnięcia w ramach projektu. Powyższe zaś uzasadniało ocenę, iż wnioskodawca niedostatecznie określił wartość podanych wskaźników, co uniemożliwiało przyjęcie, że wpłyną one na realizację wskaźników docelowych w stopniu wyższym aniżeli nieznaczny. Za kryterium nr 5 "Wstępując do sieci / powiązania / kooperacji przedsiębiorca odniesie korzyść" projekt oceniono na 5 pkt na 9 możliwych, także za kryterium nr 6 "Znajomość potrzeb grupy docelowej – przedsiębiorców wchodzących w skład sieci / powiązania / kooperacji – wykazano faktyczną potrzebę stworzenia / rozwoju takiej sieci / powiązani / kooperacji" projekt uzyskał 5 pkt na 12 możliwych. Odnośnie powyższej oceny należy również stwierdzić, że określone przez skarżącą w dokumentacji aplikacyjnej korzyści wynikające z powiązania kooperacyjnego zostały uwzględnione przez organ w ramach kryterium nr 5, z tym, że nie uznano ich – jak chciałby wnioskodawca za "znaczne" i w konsekwencji oceniono je na 5 pkt , przy czym dokładnie wyjaśniono przyczyny braku możliwości przyznania większej (maksymalnej) liczby punktów, co wbrew zarzutom skargi nie oznacza, że dokonana ocena jest nierzetelna. Jak słusznie stwierdziła Komisja Odwoławcza "korzyści" określone przez wnioskodawcę są hipotetyczne, a nie konkretne. Wnioskodawca nie wykazał, które z nich i w jakim stopniu są przewidziane (planowane) do osiągnięcia w ramach projektu, przez konkretne podmioty mające w nim uczestniczyć, w aspekcie dotychczasowej pozycji i sytuacji oraz potencjału tych podmiotów, a także istoty i specyfiki ich działalności. Jak słusznie wskazano, nie jest wystarczające, w tym zakresie, powołanie się na ogólny zapis umowy partnerskiej, że każdy z członków klastra w równym stopniu partycypuje w korzyściach osiąganych przez powiązanie. Nie można również podzielić stanowiska skarżącej, że w ramach kryterium nr 6 wystarczające jest podanie ogólnych wniosków z wyników badań (zdeterminowanych istotą klastra i powiązania kooperacyjnego) dla wykazania – istotnej z punktu widzenia tego kryterium – znajomości potrzeb konkretnej grupy docelowej (przedsiębiorców wchodzących w skład sieci / powiązania / kooperacji), a w konsekwencji – dla wykazania faktycznej potrzeby rozwoju klastra planowanego w przedmiotowym projekcie. Należy bowiem podkreślić, że dofinansowanie w ramach konkursu jest przewidziane dla konkretnych projektów wyłanianych spośród innych zgłoszonych projektów w ramach danego działania. Nie ulega zatem wątpliwości, że wnioski z wyników badań przedstawione w danym projekcie powinny być określone na tyle konkretnie i precyzyjnie (z uwzględnieniem specyfiki planowanego przedsięwzięcia), by można było z nich wyprowadzić argumenty przemawiające za potrzebą tego właśnie konkretnego – planowanego w ramach przedmiotowego projektu rozwoju klastra. Nie jest wystarczające w tym zakresie powołanie ogólnych stwierdzeń wynikających z samej istoty klastra, które teoretycznie mogą dotyczyć wszelkich projektów tego samego rodzaju, a więc w tym przypadku dotyczących rozwoju klastra.. Ponadto – jak słusznie podkreśliła Komisja Odwoławcza, a co wynika z samej treści omawianego kryterium – dla wykazania faktycznej potrzeby rozwoju konkretnego powiązania niezbędne jest wykazanie znajomości potrzeb grupy docelowej – ich deficytów i niedoborów. Wnioskodawca nie wykazał tego rodzaju potrzeb podmiotów, które mają być uczestnikami klastra, a tym samym nie wykazał, że planowany rozwój klastra będzie odpowiedzią na te potrzeby, co w rezultacie w wyższym stopniu urzeczywistniłoby faktyczną potrzebę rozwoju klastra w ramach zgłoszonego projektu i umożliwiłoby komisjom oceniającym przyznanie wyższej punktacji za kryterium nr 6. W ramach kryterium nr 7 "Realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami" projekt otrzymał 5 punktów na 12 możliwych. Komisja Odwoławcza, uzasadniając tę ocenę, wykazała, że w zakresie powyższego kryterium projekt opiera się na założeniach słabo uprawdopodobnionych. Wnioskodawca sam bowiem przyznał, że odnośnie współpracy z jednostkami naukowymi posiada formalne porozumienie jedynie z Uniwersytetem Ekonomicznym. Nie przedstawił natomiast żadnych dowodów na tego rodzaju porozumienie z Politechniką, Uniwersytetem Przyrodniczym, ani z Uniwersytetem A. M. w P., czy ewentualnie innymi jednostkami naukowymi, co osłabia prawdopodobieństwo rzeczywistej współpracy z tymi jednostkami. Ponadto wnioskodawca nie skonkretyzował dostatecznie, na czym ma polegać udział poszczególnych jednostek naukowych we współpracy z przedsiębiorstwami. Powyższe okoliczności zostały powołane dla uzasadnienia braku możliwości przyznania przez komisje oceniające wyższej ilości punktów w ramach omawianego kryterium, co świadczy o prawidłowości i rzetelności dokonanej oceny. Należy przy tym podkreślić, że w ramach kontroli sądowoadministracyjnej nie mogły być w tym zakresie uwzględnione powołane dopiero w skardze okoliczności i dokumenty (dla wykazania współpracy z jednostkami naukowymi), ponieważ ocena projektu jest dokonywana przez komisje oceniające na podstawie danych zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz załączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do naruszenia zasady równego dostępu do pomocy określonej w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Należy ponadto zauważyć, że przed sądem administracyjnym zasadniczo nie jest prowadzone postępowanie dowodowe. Stosownie bowiem do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające z dokumentów i to tylko wówczas, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tego rodzaju wyjątkowe okoliczności, uzasadniające przeprowadzenie dowodu z dokumentów przez sąd administracyjny, nie zachodziły natomiast w niniejszej sprawie. W konsekwencji, nie mogły być uwzględnione wnioski dowodowe zgłoszone w skardze. Za kryterium nr 9 "Wpływ działań założonych w projekcie na promocję sieci / powiązania / kooperacji" przyznano 3 punkty na 6 możliwych. W uzasadnieniu tej oceny podano, że wnioskodawca poprzestał na przedstawieniu jedynie hipotetycznych działań promocyjnych, co skutkowało brakiem możliwości przyznania wyższej ilości punktów. W ocenie Sądu, słusznie organ ocenił, że nie jest wystarczające podanie jedynie hipotetycznych, potencjalnych działań promocyjnych i sposobów ich realizacji. Ich konkretyzacja poprzez wskazanie planowanych czy wręcz zamierzonych działań w odniesieniu do danego projektu jest bowiem konieczna dla uprawdopodobnienia ich rzeczywistej realizacji. Poprzestanie zaś na wskazaniu możliwych sposobów realizacji – jak słusznie przyjęła Komisja Odwoławcza – świadczy jedynie o wiedzy wnioskodawcy w tym zakresie, natomiast nie jest tożsame ze wskazaniem realnej możliwości ich realizacji. Ponadto nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, iż istotne w sprawie kryteria wyboru projektów w ramach działania 1.6 zostały sformułowane w sposób zbyt ogólny i nieprecyzyjny. Należy bowiem podkreślić, że kryteria wyboru projektów muszą być sformułowane na tyle ogólnie, by umożliwiały porównanie wszystkich zgłoszonych projektów dotyczących różnych przedsiębiorców i różnych sfer działalności gospodarczej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 205/10). Ponadto, w ocenie Sądu są one dostatecznie jasne i czytelne dla potencjalnych uczestników konkursu, którzy są podmiotami profesjonalnymi w zakresie prowadzonej przez siebie działalności. Wszelkie niezbędne wskazówki interpretacyjne zostały także zawarte w samym wniosku o dofinansowanie oraz dokumentacji aplikacyjnej i programowej (w tym w szczególności w Szczegółowym Opisie Priorytetów WRPO na lata 2007-2013). Jednocześnie, skarżąca jeszcze przed złożeniem wniosku o dofinansowanie miała możliwość wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości w zakresie poszczególnych kryteriów w drodze konsultacji w punkcie informacyjnym, drogą telefoniczną lub mailową, o czym poinformowano na stronie internetowej. Z kolei, dla zagwarantowania rzetelnej i bezstronnej oceny projektów, uwzględniającej istotne okoliczności, w ramach poszczególnych kryteriów i wykluczającej dowolność, istotne znaczenie ma przewidziana skala punktacji, umożliwiająca różnicowanie ilości przyznawanych punktów, w zależności od stopnia spełnienia danego kryterium oraz możliwość udziału ekspertów, posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin, objętych programem operacyjnym (art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), a ponadto weryfikacja dokonanej oceny projektu w ramach procedury odwoławczej oraz jej kontrola sądowoadministracyjna. Nie można również podzielić zarzutu skarżącej o naruszeniu prawa z uwagi na to, że przesłany jej odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej nie został podpisany przez wszystkich członków Komisji. Zgodnie bowiem z pkt V. 15 Procedury odwoławczej orzeczenia Komisji Odwoławczej podpisują wszyscy członkowie Komisji, nie wyłączając przegłosowanego, z czego wynika, że jedynie oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej (pozostawiany w aktach postępowania odwoławczego) jest podpisywany przez wszystkich członków Komisji, natomiast zgodnie z pkt V. 30 Procedury odwoławczej Dyrektor Biura Obsługi Funduszy zawiadamia wnioskodawcę o sposobie rozstrzygnięcia protestu, przesyłając odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej. Z istoty zaś odpisu wynika, że musi on być zgodny z treścią oryginału, jednak nie musi on być w ogóle podpisany, zatem nie stanowi naruszenia prawa umieszczenie na odpisie orzeczenia Komisji Odwoławczej, przesłanego skarżącej, jedynie podpisu Przewodniczącego Komisji. Natomiast oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej – jak wynika z wyjaśnień zawartych w odpowiedzi na skargę oraz potwierdzonych na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 r – został podpisany przez cały skład orzekający Komisji. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie merytoryczna ocena projektu została dokonana zgodnie z prawem, wobec czego, na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.) oddalił skargę.