IV SA/Wa 1226/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. i T. K. na uchwałę Rady W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Dnia 25 stycznia 2011 r. do Rady W. wpłynęło wezwanie W. K. i J. K. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie dotyczyło uchwały Rady W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru S. Rada W. nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Dnia 24 czerwca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) W. K. i T. K. wnieśli na powyżej wskazaną uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl tego przepisu o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na miejscowy plan zagospodarowani przestrzennego decydują następujące elementy: zachowanie wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego, wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego uchwaloną uchwałą. Nadto elementem tym jest wniesienie skargi w ustawowym terminie, co wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określa art. 53 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie miała miejsce druga z wymienionych sytuacji, bowiem Rada W. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżących do usunięcia naruszenia prawa. Skoro w niniejszej sprawie Rada W. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, które wpłynęło do organu w dniu 25 stycznia 2011 r., to skarga powinna być wniesiona najpóźniej w dniu 28 marca 2011 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżących dopiero w dniu 24 czerwca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Wskazać przy tym należy, że nie może mieć znaczenia dla ustalenia terminowości wniesienia skargi fakt złożenia przez skarżących do Rady W. pisma z dnia 26 kwietnia 2011 r. zatytułowanego "Ponaglenie", wzywającego organ do niezwłocznego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 stycznia 2011 r. i załatwienia sprawy, stanowiącego zdaniem skarżących kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnić bowiem należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Tym samym kolejne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie mogą być traktowane jako wezwania w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a., zaś środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.