II SA/Gl 269/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant referent - stażysta Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w T. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. We wniosku z dnia [...] r. "V" Spółka z o.o. z siedzibą w T. ( dalej również jako skarżąca ) wniosła o zmianę na podstawie art. 155 kpa w zw. z art. 193 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 25 z 2008 r. poz. 150 ze zm., zwanej dalej Prawem ochrony środowiska) decyzji – pozwolenia wodnoprawnego Starosty S. z dnia [...] r. znak [...] udzielonego "V1" Spółka z o.o. w S., polegającą na zastąpieniu dotychczasowego oznaczenia podmiotu uprawnionego oznaczeniem "V. Spółka z o.o. ul. [...], [...]". W uzasadnieniu wniosku podała, że w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 94 poz. 1037 ze zm.) doszło do połączenia na jej rzecz jako spółki przyjmującej kilku spółek, w tym dysponującej ww. pozwoleniem wodnoprawnym Spółki "V1" sp. z o.o. z siedzibą w S.. W konsekwencji zgodnie z art. 494 § 1 i 2 ksh spółka przejmująca wstąpiła z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółek przyjmowanych. Przeszły na nią zatem również zezwolenia i koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółkom przyjmowanym. Nadto powołała się wnioskująca na treść art. 193 ust. 5 Prawa ochrony środowiska w świetle którego pozwolenie wodnoprawne nie wygasa, jeżeli nastąpiło połączenie spółek handlowych na podstawie przepisów tytułu IV Kodeksu spółek handlowych. Po rozpatrzeniu tego wniosku Starosta S. decyzją z dnia [...] r., Nr [...] odmówił jego uwzględnienia na podstawie art. 155 kpa. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdził, że zgodnie z treścią art. 155 kpa zmiana wymienionych w tym przepisie decyzji może nastąpić jedynie za zgodą wszystkich stron. W niniejszej sprawie wyrażenia takiej zgody odmówił natomiast Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., zaś Zarząd Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w K. do propozycji zmiany decyzji w ogóle się nie ustosunkował. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca Spółka wniosła o jej zmianę i uwzględnienie jej wniosku z dnia 3 września 2010 r. Uzasadniając to żądanie powołała się ponownie na treść art. 492 § 1 pkt 1 i art. 494 § 1 i 2 k.s.h. i stwierdziła, że zgoda strony o jakiej mowa w art. 155 kpa dotyczy tylko tej strony, której zmiana decyzji dotyczy. Taką stroną nie jest zaś m.in. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. ponieważ zmiana pozwolenia wodnoprawnego pozostanie bez wpływu na jego sytuację prawną skoro z pozwolenia tego nie nabył on praw w rozumieniu tego przepisu. Po rozpatrzeniu tego odwołania ( wskazany jako właściwy do tego postanowieniem Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...]r. ) Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia przytoczył treść mogących mieć w sprawie zastosowanie przepisów, w tym treść art. 155 kpa. Stwierdził, że zgodnie z tym przepisem zgoda wszystkich stron postępowania stanowi jeden z koniecznych warunków na dokonanie w tym trybie zmiany decyzji administracyjnej. Zgoda ta nie może być przy tym dorozumiana lecz udzielona wprost i wyraźnie. Postępowanie w sprawie zmiany decyzji opartej o ten przepis musi być prowadzone w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Zmiana decyzji wymaga zgody wszystkich stron postępowania zakończonego objętą zmianą decyzją, bez względu na to czy i jakie prawa nabyły one w wyniku jej wydania. W postępowaniu zmierzającym do zmiany decyzji powinny zatem uczestniczyć te same podmioty co w postępowaniu "zwykłym" i na zmianę decyzji wyrazić zgodę. W rozpoznawanej sprawie na taką zmianę nie wyraziły zgody pozostałe strony postępowania tj. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. i Zarząd Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w K., co uniemożliwiało uwzględnienie wniosku i to przy przyjęciu, że zmiana decyzji w trybie art. 155 kpa może dotyczyć także podmiotu decyzji. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję odwoławczą skarżąca Spółka wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty [...]. W uzasadnieniu skargi podtrzymano w ogólnym zarysie stanowisko zaprezentowane wcześniej w odwołaniu. Zaakcentowano, że zgodnie z art. 155 kpa wyrażenie zgody na zmianę decyzji odnosi się tylko do tej strony, której sfera prawna została naruszona w następstwie działań podjętych przez organ administracji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane w sprawie stanowisko i stwierdzając, że w skardze sformułowano te same zarzuty co w odwołaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa. W świetle wniosku skarżącej Spółki z dnia [...] r. wszczynającego postępowanie w sprawie oraz w świetle treści odwołania i skargi nie może budzić wątpliwości, że skarżąca jednoznacznie żądała rozpoznania sprawy w oparciu o uregulowanie zawarte w art. 155 kpa. Tak też wniosek skarżącej został rozpoznany, co określa przedmiot postępowania administracyjnego i ramy kontroli sądowej. Nie ulega wątpliwości, że decyzja objęta wnioskiem skarżącej o zmianę jest decyzją w oparciu o którą doszło do nabycia uprawnień przez strony postępowania. Wbrew stanowisku skarżącej prawo z tej decyzji nie nabyła jednak jedynie jej poprzedniczka prawna "V1" Sp. z o.o. w S. ale również pozostałe strony postępowania wodnoprawnego. Uprawnienia dla poprzedniczki skarżącej wynikające z tego pozwolenia nie były bowiem uprawnieniami nieograniczonymi ale udzielonymi w konkretnych granicach, bliżej określonymi w decyzji Starosty S. z dnia [...] r. nr [...]. Z decyzji tej wynikają konkretne ograniczenia zarówno co do daty udzielonego pozwolenia jak i jego granic gdy chodzi o obszar i rodzaj powierzchni, których pozwolenie dotyczy oraz rodzaju wymienionych w tym pozwoleniu wód i ścieków. Te wszystkie ograniczenia nie pozostają bez wpływu chociażby na czystość wód w potoku S. i stanu jego linii brzegowej ( np. skarp). To zaś może wpływać z kolei na możliwość korzystania z tych wód przez wędkarzy oraz na sposób gospodarowania wodami przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, który jest nie tylko organem administracji rządowej niezespolonej właściwym w sprawach gospodarowania wodami w rejonie wodnym ale również stroną postępowania administracyjnego w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ( Dz. U. z 2005 r. nr 239 poz. 2019 ze zm. – art. 92 ust. 1 i ust. 3 pkt 9). Przesądza to zdaniem Sądu, że również zarówno Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. jak i Zarząd Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w K. byli stronami postępowania, które nabyły prawo z decyzji objętej wnioskiem o zmianę. W konsekwencji zasadnie uznały organy orzekające, że na zmianę tej decyzji w trybie art. 155 kpa wymagana była ich zgoda, a taka nie została udzielona. Odmowa zmiany decyzji w tym trybie była zatem zasadną, bez względu na odpowiedź na pytanie niejednolicie rozstrzyganej w orzecznictwie kwestii, czy zmiana decyzji na podstawie art. 155 może dotyczyć również jej adresata – podmiotu decyzji. Skoro jak wynika z powyższych rozważań decyzje organów obu instancji odpowiadają obowiązującemu prawu to skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Na marginesie jedynie należy stwierdzić, że w świetle orzecznictwa sądowego w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy skarżąca spółka powinna domagać się wydania na jej rzecz decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej, że jest ona podmiotem pozwolenia wodnoprawnego Starosty S. z dnia [...] r., a to w związku z treścią art. 497 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych i art. 193 ust. 5 Prawa ochrony środowiska w zw. z art. 134 Prawa wodnego ( zobacz w tym względzie mające odpowiednie zastosowanie wyroki NSA z dnia 14.10.2008 r. sygn. II GSK 349/08, z dnia 17.04.2009 r., sygn. II GSK 71/09 - LEX nr 558738 i z dnia 1.12.2009 r. sygn. II GSK 236/09 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 21.04.2010 r. sygn. VI SA/Wa 2043/09-LEX nr 620184). su.