III SA/Wr 299/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, , Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Marcin Miemiec, Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca), , Protokolant Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 września 2011 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNEINIE Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w K. (zwana dalej: stroną skarżącą) złożyła wniosek o zawieszenie postępowania uruchomionego wniesieniem odwołania od decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), w której organ ten uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie udzielenia skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w [...] punktach gier zlokalizowanych na terenie województwa d., umarzając jednocześnie postępowanie w tamtej sprawie. We wniosku o zawieszenie postępowania strona skarżąca podniosła, że dopiero zakończenie postępowania przygotowawczego, prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w B., pod sygn. [...], którego przedmiotem jest ustalenie, czy w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. decyzji z dnia [...] r. (Nr [...]) doszło do sfałszowania dokumentów będących podstawą tego rozstrzygnięcia administracyjnego, umożliwi prawidłowe rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) Dyrektor Izby Celnej we W. odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego. Orzeczenie to zostało uchylone – po rozpatrzeniu zażalenia strony – drugoinstancyjnym postanowieniem tego samego organu z dnia [...] r. (nr [...]), ponieważ zarówno decyzja z dnia [...] r. (Nr [...]), jak i pierwszoinstancyjne postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego zostały podpisane przez tą samą osobę. W konsekwencji ponownego rozpatrzenia wniosku spółki, Dyrektor Izby Celnej we W. kolejnym postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) odmówił raz jeszcze zawieszenia postępowania odwoławczego. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem strona skarżąca wniosła zażalenie. W jej ocenie, postanowienie z dnia [...] r. powiela dokładnie te same uchybienia, którymi obarczone było orzeczenie z dnia [...] r. Podkreślono, że oba te postanowienia są identyczne co do treści i formy. Różnią się jedynie datą i pieczęcią oraz podpisem osoby je wydającej. W konsekwencji zatem – zdaniem strony – organ pierwszej instancji nie dokonał prawidłowego, ponownego rozpoznania jej wniosku o zawieszenie postępowania, pozorując tylko takie działanie. Postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) Dyrektor Izby Celnej we W. nie uwzględnił zażalenia, o którym tera mowa, utrzymując w mocy kwestionowane orzeczenie. Organ podkreślił, że strona miała zapewniony czynny udział w toku całego postępowania. Zauważono, że postanowienie z [...] r. zostało, co prawda wydane w tym samym dniu, w którym sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, ale w oparciu o już zebrany wcześniej materiał dowodowy, z którym strona mogła się zapoznać. Skoro zatem postępowanie dowodowe zostało już przeprowadzone, nie nastąpiła zmiana podstaw faktycznych rozstrzygnięcia sprawy, a zatem organ nie mógł naruszyć uprawnień procesowych związanych z udziałem strony w postępowaniu. Dyrektor Izby Celnej wskazał też, że wniosek o zawieszenie postępowania został wnikliwie rozpatrzony, zgodnie obowiązującą procedurą, a zapadłe postanowienie podpisała osoba, która nie brała udziału w postępowaniu prowadzonym wcześniej w pierwszej instancji. Podzielił przy tym merytoryczne stanowisko organu pierwszej instancji, zgodnie z którym wynik postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w B. nie wpływa wprost na wynik postępowania odwoławczego. Przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prokuraturę jest ustalenie osób winnych sfałszowania umów, a kwestia ta nie stanowi zagadnienia wstępnego w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Pismem z dnia [...] r. spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), zarzucając mu naruszenie: • art. 145 § 3 ordynacji podatkowej, poprzez pominięcie przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia ustanowionego przez stronę pełnomocnika do doręczeń i doręczenie orzeczenia na adres innego pełnomocnika ustanowionego w sprawie; • art. 130 § 1 pkt 6 ordynacji podatkowej, poprzez wydanie zaskarżonego orzeczenia w postaci identycznej (w treści i w formie) z uchylonym już wcześniej w toku postępowania, orzeczeniem wydanym przez pracownika organu celnego wyłączonego od udziału w postępowaniu; • art. 122 ordynacji podatkowej, poprzez brak przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania w sprawie po uchyleniu poprzednio wydanego rozstrzygnięcia; • art. 120, 121 i 122 ordynacji podatkowej w zw. z art. 201 § 3 tej samej ustawy, poprzez wydanie merytorycznej decyzji w sprawie o sygn. [...], mimo że do daty wydania tego orzeczenia nie zakończyło się jeszcze prawomocnie niniejsze, incydentalne postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego; • art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, wyrażające się w odmowie zastosowania tego przepisu, mimo że merytoryczne rozpoznanie sprawy zależy wprost i bezpośrednio od wyniku prowadzonego postępowania prokuratorskiego. W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej. Sąd ma przy tym prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Sąd nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, przytoczonymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09, ONSA-WSA 2010, Nr 1, poz. 1). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego. Postanowienie to zostało wydane w ramach toczącego się postępowania, uruchomionego wniesieniem przez stronę skarżącą odwołania od decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), w której uchylono – w całości – decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie udzielenia stronie skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w [...] punktach gier zlokalizowanych na terenie województwa dolnośląskiego, umarzając jednocześnie tamto postępowanie. Podkreślić należy, że dla sposobu załatwienia skargi wniesionej w niniejszej sprawie decydujące znaczenie miał fakt ostatecznego zakończenia merytorycznego postępowania w sprawie, decyzją Dyrektora Izby Celnej we W. z [...] r. (Nr [...]), w której to utrzymano w mocy decyzję z [...] r. Istotny jest także fakt zaskarżenia przez Spółkę decyzji z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sprawa o sygn. akt [...]). Zauważyć trzeba, że zaskarżone postanowienie, rozstrzygające negatywnie wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania odwoławczego, dotyczyło wyłącznie kwestii proceduralnej, związanej z tokiem postępowania administracyjnego i jako takie nie dotyczyło istoty sprawy, a także nie wybiegało poza ramy postępowania, w którym zostało wydane. Istotne jest przy tym również i to, że instytucja odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, tak jak i samego zawieszenia postępowania administracyjnego, może być stosowana tylko wtedy, gdy prowadzone jest inne jurysdykcyjne postępowanie administracyjne, będące postępowaniem "głównym". Organy administracyjne mogą więc stosować instytucję zawieszenia postępowania administracyjnego tylko do momentu zakończenia postępowania, które miałoby być zawieszone (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2009 r., II SA/Kr 239/09; postanowienie tego samego Sądu z dnia 30 marca 2011 r., II SA/Kr 121/11). Podkreślić należy, że w dacie orzekania w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie prawie, zapadła już ostateczna decyzja administracyjna kończąca postępowanie odwoławcze, którego zawieszenia domagała się strona skarżąca. W konsekwencji zatem orzekanie przez Sąd o zawieszeniu postępowania administracyjnego, po wydaniu decyzji kończącej to postępowanie, nie miało już dla sprawy żadnego znaczenia i tym samym stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe, orzeczono jak w sentencji. Uzupełniając poczynione wywody należy dodatkowo zauważyć, że kwestia zgodności z prawem rozstrzygnięć dotyczących zawieszenia postępowania będzie przedmiotem oceny Sądu w sprawie zawisłej pod sygn. akt [...], dotyczącej zgodności z prawem decyzji kończącej postępowanie odwoławcze, w ramach którego wydano postanowienie zakwestionowane w niniejszej sprawie.