II SA/Łd 99/10

Dnia 9 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi A Sp. z o.o z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Starosta [...] na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 200r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania stacji bazowej na budynku handlowo-usługowym zlokalizowanym na działce oznaczonej nr 2/8 w P. ul. A [...], objętego zgłoszeniem A Sp. z o.o. w W., dla przedmiotowego zakresu robót. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...]r. nałożył na A obowiązek uzupełnienia złożonego w dniu [...]r. zgłoszenia robót budowlanych, inwestor złożył bowiem nieprawidłowe oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dodatkowo organ wskazał, iż w piśmie z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. poinformował, iż prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie urządzenia nadawczo-odbiorczego samowolnie zainstalowanego na budynku handlowo-usługowym. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka A zarzuciła naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 §1, art. 11, art. 15, art. 77 §1, art. 107 §1 i §3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż organ I instancji nie ustalił co jest w istocie przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB, podczas gdy przedmiotem tego postępowania jest postawienie anteny nie zaś masztu antenowego, który jest przedmiotem niniejszego postępowania. Strona dodała, iż organ nie wyjaśnił, w jakim zakresie oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest nieprawidłowe oraz nie wezwał do złożenia innych dokumentów istotnych dla sprawy, w konsekwencji tych uchybień nieprawidłowo uzasadnił swoją decyzję, co w znacznym stopniu uniemożliwia odwołanie się od niej. A ponadto odwołująca Spółka podniosła, iż z przedmiotowego uzasadnienia nie wynika także, w jakim zakresie postępowanie prowadzone przez PINB ma wpływ na niniejsze postępowanie. Na koniec strona zarzuciła naruszenie art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe zastosowanie, gdyż przepis ten jednoznacznie określa kiedy organ jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu, natomiast z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby zachodził któryś z przypadków przewidzianych w tym przepisie. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego uchylił w całości decyzję organu I instancji, następnie w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, orzekł o wniesieniu sprzeciwu do złożonego przez A Sp. z o.o. w W. zgłoszenia robót budowlanych – wykonania stacji bazowej na budynku handlowo-usługowym. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przypomniał, iż jak ustalił organ I instancji, w dniu [...]r. pełnomocnik inwestora dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu stacji bazowej na budynku handlowo-usługowym zlokalizowanym na działce nr ewid. 2/8 w miejscowości P. ul. A [...]. W toku powadzonego postępowania administracyjnego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości w złożonym zgłoszeniu wymieniając je enumeratywnie w tym postanowieniu, w ciągu 7 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Wojewoda zwrócił uwagę, iż organ I instancji nie wyjaśnił jednak, czy inwestor wywiązał się z przedmiotowego obowiązku, ograniczył się do stwierdzenia, iż strona złożyła nieprawidłowe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stąd konieczne było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji tegoż organu. Organ odwoławczy wskazał nadto, iż pismem z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. poinformował, iż prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie urządzenia nadawczo-odbiorczego samowolnie zainstalowanego przez A Sp. z o.o. w budynku handlowo-usługowym (usługi medyczne) zlokalizowanym na działce nr ewid. 2/8 w P. Natomiast Wojewoda [...] pismem z dnia [...]r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z prośbą o udzielenie informacji, czy postępowanie dotyczące przedmiotowej inwestycji, prowadzone przez ten organ zostało zakończone, ewentualnie na jakim jest ono etapie. W odpowiedzi na powyższe PINB wyjaśnił, iż w dniu [...]r. wszczął postępowanie w sprawie dotyczącej samowolnie zamontowanego urządzenia nadawczo-odbiorczego należącego do Spółki A zamontowanego na budynku handlowo-usługowym na działce nr ewid. 2/8. Nadto, iż w toku wizji lokalnej ustalono, że na dachu budynku zamontowano maszt antenowy z anteną urządzenia nadawczo -odbiorczego (stacja bazowa) o wysokości 12,58 m, a inwestor nie przedstawił zgłoszenia właściwemu organowi. Ustalono również, iż inwestor zrealizował przedmiotową inwestycję przed upływem 30 dni na wniesienie sprzeciwu do zgłoszenia, i ustalenie to musiało skutkować wniesieniem przez organ sprzeciwu w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie bowiem z ustaleniami przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka A wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, przeprowadzenie dowodu z pism załączonych do skargi, nadto dowód z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy PINB w sprawie o numerze [...] oraz o zwrot kosztów postępowania. Wskazując na zasadność postawionych wniosków strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art.11, art. 15, art. 77 § 1 oraz art. 106, w sposób mający istotny wpływ na wynik postępowania, ponieważ organ odwoławczy nie ustalił co jest przedmiotem postępowania w sprawie prowadzonej przez PINB o numerze [...]. Zdaniem strony przedmiotem tym jest legalizacja samowolnie zainstalowanego urządzenia nadawczo-odbiorczego. Nadto organ odwoławczy nie ustalił wysokości masztu antenowego, w konsekwencji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, w sposób czyniący zadość wymogom stawianym przez przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r., który uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. i orzekł o wniesieniu sprzeciwu do złożonego przez A Spółkę z o.o. w W. zgłoszenia robót budowlanych wykonania stacji bazowej na budynku handlowo-usługowym. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w dniu [...]r. Spółka dokonała zgłoszenia zamiaru budowy stacji bazowej, która to inwestycja, zgodnie z załączonym do zgłoszenia projektem składać miała się z masztu rurowego – trzech segmentów rur długości 3m o średnicy 50 mm łączonych teleskopowo oraz stalowej podpory masztu. Z kolei zakres zgłoszonych prac obejmować miał wykonanie i montaż podpory masztu oraz montaż anteny i masztu. Tak zakreślony rodzaj prac budowlanych stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Jednakże w myśl art. 30 ust. 1 pkt 3b w/w ustawy wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń o wysokości powyżej 3m na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Przedmiotowa inwestycja kwalifikowała się do zgłoszenia jej wykonania i z obowiązku tego inwestor wywiązał się, dokonując zgłoszenia w dniu [...]r. Wskazać natomiast trzeba, iż zgodnie z art. 30 ust. 5 w/w ustawy zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, do wykonywania robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Na skutek zgłoszenia robót budowlanych organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydaje pozytywnej decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, jest uprawniony jedynie do wydania decyzji o sprzeciwie. Sprzeciw natomiast zgłasza w przypadkach określonych w art. 30 ust. 2 w/w ustawy zdanie ostatnie, art. 30 ust. 6 i ust. 7 ustawy, w terminie 30 dni od zgłoszenia albo od doręczenia postanowienia zobowiązującego do uzupełnienia zgłoszenia. Dopóki nie upłynie wskazany termin, dopóty organ administracji architektoniczno-budowlanej ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu, kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót budowlanych. Rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008r., sygn.akt II OSK 2042/06, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 394025). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w piśmie z dnia [...]r. inwestor określił termin rozpoczęcia robót budowlanych na dzień [...]r. Jednakże jak ustalił organ, w oparciu o informacje przekazane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w piśmie z dnia [...]r., iż urządzenie nadawczo-odbiorcze zostało już samowolnie zainstalowane. W kolejnym piśmie z dnia [...]r., otrzymanym już na etapie postępowania odwoławczego, organ nadzoru budowlanego potwierdził wykonanie prac wskazując, iż w wyniku wizji lokalnej ustalono, że na dachu budynku został zamontowany maszt antenowy z anteną urządzenia nadawczo-odbiorczego (stacja bazowa), a inwestor nie przestawił pozwoleń wymaganych przy montażu przedmiotowego urządzenia (wizję przeprowadzono w dniu [...]r.). W tym miejscu przypomnieć wypada, iż zgłoszenie obejmowało budowę stacji bazowej, a zakres prac obejmował wykonanie i montaż podpory masztu oraz montaż anteny i masztu, niewątpliwie zatem zakres wykonanych już prac obejmował prace przewidziane w zgłoszeniu. Zgłoszenie obejmowało bowiem wykonanie całego kompleksu stacji bazowej, na którą składało się kilka elementów przewidzianych w projekcie architektoniczno-budowlanym stanowiącym integralną część zgłoszenia. W konsekwencji powyższych ustaleń zgodzić należy się z organem administracji architektoniczno-budowlanej, iż inwestor rozpoczął roboty budowlane przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia, a stan ten uzasadniał zgłoszenie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Wykonanie powyższych robót nastąpiło bowiem niewątpliwie z naruszeniem art. 30 ust. 5 w/w ustawy, który stanowi, iż do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Termin 30 dni, określony w art. 30 ust. 5 w/w ustawy, jest terminem, w którym organ administracji jest uprawniony do korzystania ze swych kompetencji w sytuacji wypełniającej dyspozycję art. 30 ust. 6 ustawy. Decyzyjna aktywność organu poza tymi ramami nie ma prawnego umocowania, termin ten jest zarówno terminem dla organu jak i terminem dla strony, bowiem oznacza obowiązek powstrzymywania się przez stronę od zamierzonego działania przez określony czas, nie krótszy niż 30 dni, liczony od daty złożenia zgłoszenia (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2009r., sygn.akt II OSK 193/08, niepubl., dostępny w Lex nr 526560). W świetle powyższych ustaleń na uwzględnienie zasługuje stanowisko organu odwoławczego także w odniesieniu do tej części rozstrzygnięcia, w którym organ orzekł o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji. Starosta [...] wadliwie bowiem rozstrzygnął w oparciu o art. 30 ust. 2 Prawa budowanego przyjmując, iż inwestor nie uzupełnił dokumentów zgłoszenia w wyznaczonym przez organ terminie, nie czyniąc w tym zakresie żadnych ustaleń, a w konsekwencji nie wyjaśniając czy rzeczywiście strona skarżąca wywiązała się z obowiązku wynikającego z postanowienia z dnia [...]r., czy pozostawiła je bez odpowiedzi. Ustosunkowując się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż w przeważającej części dotyczą one postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego, zatem organu o kompetencji zupełnie odmiennej od kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej. Niewątpliwie są to dwa odrębne organy, każdy z nich prowadzi swoje własne postępowanie i żaden tych organów nie jest uprawniony do wkraczania w kompetencje drugiego, stąd zarzuty strony dotyczące postępowania legalizacyjnego i czynionych na jego tle ustaleń faktycznych nie mogą być przedmiotem rozważań organu administracji architektoniczno-budowlanej, ani tym bardziej sądu administracyjnego. Powtórzyć również trzeba, iż podstawą wniesienia sprzeciwu było ustalenie, iż doszło do naruszenia innych przepisów, jak stanowi art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, tj. naruszenie art. 30 ust. 5 w/w ustawy, który zakreśla termin po upływie, którego inwestor ma prawo rozpocząć wykonywanie zgłoszonych robót, nie jak podnosiła strona skarżąca naruszenie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z przytoczonych względów skarga w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu. ar