II SA/Kr 575/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel / spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Jacek Bursa Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2011 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej "[...] sp. j. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala Prezydent Miasta K. decyzją z [...] września 2010 r., na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie z wniosku Firmy Handlowej "[...]" , Spółka Jawna K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "Budowa hali magazynowej artykułów spożywczych wraz z pomieszczeniami socjalno-biurowymi i infrastrukturą wewnętrzną tj. miejsca postojowe, plac manewrowy na działce nr 1 obr.[...] oraz wjazdem na dz. nr 1 i 2 obr. jw. przy ul. [...] w K". W uzasadnieniu organ l instancji podał, że wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy wpłynął 22 lutego 2010 r. Zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 59 ust. 1 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie warunków zabudowy może nastąpić tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy na danym terenie brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskowany teren na którym jest projektowane przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne obejmuje działkę nr 1 obr. [...], oraz część działki nr 2 obr.[...], które są położone w obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" obowiązującego od 7 sierpnia 2010 r. zgodnie z Uchwałą Rady Miasta K. Nr [...] z 9 czerwca 2010 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Zatem w przedmiotowej sprawie nie zachodzi konieczność ustalenia warunków zabudowy i postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Odwołanie od ww. decyzji wniosła Firma Handlowa "[...], Spółka Jawna K. domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. W uzasadnieniu strona odwołująca się wskazała, że postanowieniem z [...] marca 2010 roku Prezydent Miasta K. zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne na okres 12 miesięcy od daty wpłynięcia wniosku. W uzasadnieniu postanowienia organ l instancji podniósł, iż teren objęty wnioskiem znajduje się na obszarze sporządzanego, zgodnie z uchwałą Nr [...]Rady Miasta K. z 28 lutego 2007 roku, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Obszaru "[...]" w K. W związku z tym organ wystąpił do Biura Planowania Przestrzennego o zaopiniowanie przedmiotowej inwestycji. Opinią z 16 marca 2010 r. wnioskowana inwestycja została zaopiniowana negatywnie jako niezgodna z projektem planu, gdyż projekt wyznacza na obszarze ww. zamierzenia inwestycyjnego: tereny rolnicze o symbolu R1 bez prawa zabudowy. W dniu 2 września 2010 r. Prezydent Miasta K. wydał postanowienie, w którym podjął zawieszone postępowanie, powołując się na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem. Na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł 14 września 2010 r. zażalenie, uzasadniając je w szczególności tym, że podjęcie przez organ postępowania było przedwczesne, gdyż na dzień wydania skarżonego postanowienia spółka "[...] Sp. j. wystąpiła do Rady Miasta K. z wezwaniem o usunięcie naruszenia jej interesu prawnego, który spowodowany został uchwaleniem uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W razie nie usunięcia przez Radę Miasta K. ww. naruszenia prawa strona odwołująca się wystąpi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Los miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Obszaru "[...]" w K. jest zatem niepewny. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że w części dotyczącej nieruchomości zostanie on uchylony. Tymczasem zaskarżona decyzja została wydani dzień po podjęciu postępowania uniemożliwiając tym samym ustosunkowanie się do rozstrzygnięcia dotyczącego podjęcia postępowania. W związku z przysługującym stronie zażaleniem organ l instancji powinien był wstrzymać się z wydaniem decyzji umarzającej przedmiotowe postępowanie do dnia, w którym postanowienie o podjęciu postępowania stałoby się prawomocne. Konkludował, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 15, art. 77 §1 i 107 §3 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] lutego 2011, znak: [...] na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 w zw. z art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwołał się do treści art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wskazał, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji w postaci hali magazynowej złożony został 22 lutego 2010r., czyli w okresie, gdy teren ten nie był jeszcze objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego zasadnym było prowadzenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, w oparciu o przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W dniu 28 lutego 2007r. podjęto uchwałę Rady Miasta K. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]", w obrębie którego położony jest teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Z tego też względu Prezydent Miasta K. był uprawniony do zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w tej sprawie i takie postanowienie zostało wydane [...] marca 2010 r. W dniu 9 czerwca 2010r. Rada Miasta K. podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...], który zasięgiem objął również teren planowanej inwestycji. Uchwała weszła w życie 7 sierpnia 2010r. Oznacza to, że wskutek wskazanej powyżej uchwały Rady Miasta K. teren planowanej inwestycji niewątpliwie jest już objęty ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, co powoduje brak możliwości ustalenia warunków zabudowy. Postępowanie w sprawie ustalenia ww. warunków zabudowy wszczęte wnioskiem inwestora jest bezprzedmiotowe i dlatego winno ulec umorzeniu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że organy administracji publicznej, w tym także Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , obowiązane są podejmować rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Jeżeli natomiast ustalenia planu naruszają, w ocenie strony odwołującej się, jej interesy, możliwe jest - w oparciu o art. 101 ustawy o samorządzie gminnym -wezwanie Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa - a jeśli okaże się ono bezskuteczne - złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wreszcie Kolegium podało, że fakt wydania zaskarżonej decyzji w jeden 'dzień po podjęciu zawieszonego postępowania nie stanowi również o wadliwości rozstrzygnięcia i organ takim działaniem nie naruszył zasad postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 143 kpa wniesienie zażalenia, nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Zaskarżenie postanowienia nie wstrzymuje biegu postępowania w sprawie, które kończy się wydaniem decyzji, a organem właściwym do jego rozpatrzenia jest co do zasady ten sam organ, który rozpoznaje odwołanie od decyzji, kończącej postępowanie w sprawie, stąd podczas badania akt sprawy Kolegium zwróciło również uwagę na formalne działanie organu l instancji i nie stwierdziło w tym zakresie uchybień. Kolegium nie podzieliło także zarzutu odnośnie wadliwości uzasadnienia decyzji organu l instancji. Decyzja zawiera bowiem opis stanu faktycznego sprawy i przywołuje stosowne zapisy norm prawnych wskazując w szczególności na zaistnienie okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy wobec wejścia w życie planu miejscowego. Niezależnie od tego, przedmiotowa decyzja Kolegium wskazuje istotne motywy rozstrzygnięcia z powołaniem się na stosowne przepisy prawa. Ponadto, przed wydaniem decyzji, zawiadomieniem z 3 grudnia 2010 r. skierowanym do wszystkich stron postępowania, Kolegium -działając na zasadzie art. 10 § 1 k.p.a. - poinformowało o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy, umożliwiając stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła Firma Handlowa "[...], Spółka Jawna K. , domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca powtórzyła argumenty odwołania, zarzucając dodatkowo, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutu naruszenia ogólnych zasad postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji przez organ l instancji bez umożliwienia stronie skorzystania z możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest prawidłowa, nie narusza bowiem prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 2 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania, Zgodnie treścią art. 59 ust. 1 cyt. ustawy zmiana zagospodarowani w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 wymaga ustalenia w drodze decyzji, warunków zabudowy. Powyższe uregulowanie oznacza, ze ustalenie warunków zabudowy jest zatem możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym inwestor planuje inwestycje. Należy podkreślić, ze taka treść cytowanych przepisów art. 4 ust. 2 i art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uprawnia do wydania decyzji o warunkach zabudowy wyłącznie w sytuacji kiedy dla danego terenu brak planu miejscowego. Co do zasady bowiem określenie warunków zabudowy i sposobów zagospodarowania terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. A zatem uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem o wydanie warunków zabudowy uniemożliwia wydanie decyzji o warunkach zabudowy, czyniąc postępowanie o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy bezprzedmiotowym. Skoro bezprzedmiotowość taka powstała w toku postępowania administracyjnego stanowi przesłankę jego umorzenia, to na powstanie tego skutku nie ma wpływu fakt, że w momencie wszczęcia tego postępowania z wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy jego merytoryczne rozpoznanie było możliwe. Powyższa teza wyrażona w przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13.12. 2006 r. (sygn. akt II OSK 65/06, Lex 319181) w całości zasługuje na aprobatę Sądu. A zatem odnosząc się do niniejszej sprawy należy wskazać, że jakkolwiek wniosek Firmy Handlowej "[...], Spółka Jawna K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "Budowa hali magazynowej artykułów spożywczych wraz z pomieszczeniami socjalno-biurowymi i infrastrukturą wewnętrzną tj. miejsca postojowe, plac manewrowy na działce nr 1 obr.[...], oraz wjazdem na dz. nr 1 i 2 obr. jw. przy ul. [...] w K. " wpłynął do organu l instancji 22 lutego 2010 r. tj w okresie gdy wnioskowane do ustalenia warunków zabudowy działki nie były objęte planem miejscowym, a jedynie w dniu 28 lutego 2007r. podjęto uchwałę Rady Miasta K. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" obejmującego ww. działki nr 1 i nr 2 , to w trakcie przedmiotowego postępowania dniu [...] czerwca 2010 r. Rada M. K. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (Dz. Urz. Woj. [...]), który swoim zasięgiem objął teren planowanej inwestycji. Uchwała weszła w życie 7 sierpnia 2010 r. Tym samym postępowanie z wniosku skarżącego o wydanie warunków zabudowy dla ww. inwestycji stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 §1 kpa, który stanowi, że gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania W takiej sytuacji żądanie rozpoznanie sprawy i wydania decyzji merytorycznej odnoszącej się do wniosku nie może odnieść skutku bowiem bezprzedmiotowość postępowania jest konsekwencją uchwalenia i wejścia w życie planu miejscowego - co wynika wprost z ww. przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jest bezpośrednią konsekwencją wejścia w życie planu miejscowego, (por. wyrok WSA w Krakowie z 21.12. 2010 r., sygn. akt IISA/Kr 1171/10, Lex 753446). Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, a w szczególności zarzutu, że organ l instancji podjął decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w dniu [...]. 09. 2010 r. tj. w dzień po podjęciu przedmiotowego postępowania zawieszonego wcześniej postanowieniem Prezydenta M. K. z [...]. 03. 2010 r. należy wskazać, iż nie jest on zasadny ponieważ zgodnie z treścią art. 97 § 2 kpa organ jest zobowiązany do podjęcia postępowania gdy ustąpiły przyczyny zawieszenia postępowania tj. w sytuacji gdy obowiązuje uchwała o uchwaleniu MPZP, a obowiązujące prawo nie wskazuje, iż pomiędzy podjęciem postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania a wydaniem decyzji ma upłynąć jakiś okres czasu lub, że wniesienie zażalenia lub skargi na takie postanowienie wstrzymuje wydanie decyzji ( art. 143 kpa). Nie ma również znaczenia ewentualna możliwość uchylenia przedmiotowego MPZP. Nadto niezasadny i niesprecyzowany jest zarzut naruszenia art. 6, 7, 8, 15, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. W tej sytuacji należało podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.