I OZ 963/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 695/11 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 695/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. K. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] maja 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 28 września 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wskazując, że w miesiącach lipiec i sierpień przebywał poza miejscem zamieszkania. Wobec tego nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Odmawiając przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, bowiem argumentacja o przebywaniu poza miejscem zamieszkania i niezawiadomienie o tym Sądu nie jest wystarczające dla uznania, że skarżący uchybił terminowi bez własnej winy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nie było skuteczne, gdyż od końca lipca do końca sierpnia przebywał u brata w D. Wskutek tego nie mógł być skutecznie zawiadomiony o brakach formalnych skargi. Ponadto wskazał, że wyjeżdżając nie posiadał wiedzy, że jego skarga znajduje się w Sądzie i dlatego nie informował o czasowej zmianie miejsca zamieszkania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. Podkreślić należy, iż brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. Podstawą tej oceny powinien być obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd I instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi przyjmując, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Wnosząc skargę skarżący powinien liczyć się z faktem, że z sądu administracyjnego zostanie skierowana do niego korespondencja, która zawierać będzie m. in. informacje o sygnaturze sprawy, stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia ewentualnych braków skargi. J. K. wyjeżdżając poza swoje miejsca zamieszkania oraz przedłużając swój pobyt mógł podjąć próbę zasięgnięcia informacji w sądzie (telefonicznej czy osobistej) na temat aktualnego stanu postępowania. Strona mogła na okres nieobecności wskazać czasowy adres do korespondencji bądź też pełnomocnika do odbioru korespondencji na ten okres. Działań skarżącego nie można zakwalifikować, jako zachowanie należytej staranności w prowadzeniu własnych sprawy. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu podkreślić należy, iż skarżący jako powód uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazuje w istocie na wadliwość doręczenia mu wezwania do uzupełniania braków formalnych. Jednakże okoliczność ta może być skutecznie podniesiona jedynie w skardze kasacyjnej wywiedzionej od postanowienia o odrzuceniu skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 25/11 czy z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt I GZ 51/11). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi.