III SA/Kr 1372/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2011 r. sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany zezwolenia skargę oddala Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie : - art. 207, art. 210 § 1, § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - art.8, art. 129 ust. 1, art.135 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009r., Nr 201, poz. 1540), - art.35 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (j. t. Dz. U. z 2004r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) - decyzją z dnia [...] 2010 r. [...] odmówił skarżącej "A" Spółka z o.o. w W, dokonania zmiany zezwolenia nr [...] z dnia [...] 2008 r., wydanego przez Dyrektora Izby Skarbowej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w części dotyczącej zmiany terminu rozpoczęcia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W uzasadnieniu organ podniósł , iż w dniu [...] 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej udzielił skarżącej zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 81 punktach na terenie województwa [...]. W punkcie 7 ww. zezwolenia określony został nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności, który - zgodnie z wnioskiem skarżącej- ustalono na dzień 30 września 2009 r. , zmieniony następnie – również na wniosek skarżącej - na dzień 31 maja 2010 r. ( w decyzji błędnie wskazano datę 31 maja 2009r ). Kolejnym wnioskiem tj. z dnia 26 kwietnia 2010 r. skarżąca ponownie wystąpiła o zmianę ww. zezwolenia poprzez przedłużenie wyznaczonego terminu rozpoczęcia działalności do dnia 30 listopada 2010 r. We wniosku skarżąca podniosła, iż nie zdołała uruchomić działalności w 29 punktach objętych zezwoleniem na prowadzenie działalności, z przyczyn opisanych w tym wniosku, a w szczególności z trudnościami związanymi z uzyskaniem stosownych badań automatów . Dyrektor Izby Celnej odmawiając skarżącej zmiany zezwolenia w zakresie terminu rozpoczęcia działalności w zakresie gier o niskich wygranych stwierdził , że podjęcie działalności poprzez uruchomienie chociaż jednego z automatów oznacza, iż działalność została rozpoczęta. W dniu złożenia wniosku skarżąca spośród 81 punktów określonych decyzją Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] 2008 r. rozpoczęła prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 52 punktach. W niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte wnioskiem skarżącej z dnia 26 kwietnia 2010 r., a więc pod rządami ww. ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 135 w związku z art. 51 ww. ustawy, który reguluje kwestie związane ze zmianą zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności określonego w koncesji lub zezwoleniu nie mieści się w zakresie wskazanych przepisów i zdaniem organu , wnioskowana zmiana nie jest możliwa. W związku z powyższym nieprzekraczalnym terminem rozpoczęcia działalności jest dzień 31 maja 2010r. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez zmianę ww. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zgodnie z jej wnioskiem z dnia 26 kwietnia 2010 r., względnie o okres dalszych 6 miesięcy od dnia 30 listopada 2010 r.- na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 ww. ustawy o grach hazardowych. W odwołaniu skarżąca zarzuciła naruszenie : I. fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej, uregulowanych w Traktacie z Lizbony zmieniającym Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z dnia 13 grudnia 2007 r. zwany "Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej" (Dz. U. z 2009 r. Nr 203 poz. 1569; dalej: TFUE) tj. przepisów art. 34 , art. 49, art. 56 tego Traktatu - w związku z zasadą pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz zasadą bezpośredniego stosowania i bezpośredniej skuteczności prawa wspólnotowego; II. oraz naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego . Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie : - art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy o grach i zakładach wzajemnych, w zw. z art. 48 ust. 1 w zw. z art. 118 i art. 121 oraz art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, poprzez ich niezastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że zmiana zezwolenia w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie terminu rozpoczęcia działalności jest zgodnie z przepisem art. 51 ustawy o grach hazardowych niedopuszczalna, podczas gdy intencją ustawodawcy było umożliwienie operatorom gier, w tym także gier na automatach o niskich wygranych, możliwość zmiany (przedłużenia) nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności . Ten rodzaj zmiany zezwolenia ustawodawca uniezależnił od woli organu administracyjnego ; podmiot prowadzący działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych ma prawo do jednokrotnego przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności i prawo to jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek dodatkowych przesłanek, przy czym prawo to nabywa dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Ponadto skarżąca zarzuciła, że ww. ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych jest sprzeczna z głównymi zasadami traktatowymi i w jej ocenie , odmowa zastosowania prawa krajowego sprzecznego z prawem wspólnotowym przysługuje nie tylko sądom, ale również organom administracji państwowej , co nie jest ich uprawnieniem, lecz obowiązkiem. Zdaniem skarżącej, argumentacja Dyrektora Izby Celnej, że zmiana zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych jest niemożliwa, bowiem nie mieści się w kategorii dopuszczalnych zmian, wymienionych w art. 51 ustawy o grach hazardowych, nie znajduje uzasadnienia w prawie. W ocenie skarżącej , zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, zezwolenia dotyczące gier na automatach o niskich wygranych mogą być zmieniane na zasadach przewidzianych dla gier hazardowych wymienionych w art. 6 ust. 1-3 ww. ustawy, co oznacza, że dopuszczalna jest także zmiana w zakresie nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 48 ustawy o grach hazardowych. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej , utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i stwierdził, że przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności, określonego w koncesji lub zezwoleniu, o którym mowa w art. 48 ustawy o grach hazardowych jest instytucją samoistną i nie mieści się w kategorii możliwych zmian w koncesji/zezwoleniu. Potwierdzenie tego jest umiejscowienie tej instytucji w innym przepisie. Art. 135 ust.1 ww. ustawy o grach hazardowych nie obejmuje swym zakresem art. 48 tej ustawy . Odnosząc się do zarzutu niezgodności ww. ustawy o grach hazardowych z prawem wspólnotowym , organ stwierdził , że w tej kwestii rozstrzygać może jedynie Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS). Z kolei w kwestii zarzutów dotyczących naruszenia przez przepisy ustawy o grach hazardowych postanowień Konstytucji RP, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zgodnie z art. 188 Konstytucji RP orzekanie w sprawach oceny zgodności przepisów z Konstytucją RP należy do kompetencji Trybunału Konstytucyjnego. Ustawa o grach hazardowych została opublikowana w Dzienniku Ustaw z dnia 30 listopada 2009r., a w art. 145 wskazano jako dzień jej wejścia w życie pierwszy dzień miesiąca następującego po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, czyli w tym przypadku 01.01.2010 r. Wymagany przepisami okres vacatio legis został więc zachowany, a zatem zarzut odwołania w tym zakresie należy uznać również za nieuzasadniony. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżąca zarzuciła : - naruszenie prawa materialnego, to jest przepisu art. 48 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 1 oraz z art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540), poprzez ich niezastosowanie przy orzekaniu; - rażące naruszenie procedury, mające zasadniczy wpływ na treść wydanego orzeczenia, to jest art. 210 §1 punkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie w sentencji zaskarżonego orzeczenia jego materialnej podstawy prawnej. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji wydanej w pierwszej instancji. W ocenie skarżącej pominięcie w sentencji zaskarżonego orzeczenia jego materialnej podstawy prawnej (art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej) dyskwalifikuje to orzeczenie, gdyż nie znając zastosowanego przez organ odwoławczy przepisu materialnego, nie sposób sprawdzić, czy został on zastosowany w prawidłowy sposób. Zdaniem skarżącej sposób działania organu celnego, prowadzący do zignorowania przy orzekaniu art. 48 ust. 1 ww. ustawy, jako niedopuszczalny, nie może zyskać akceptacji. Stąd , w opinii skarżącej , aby prawidłowo rozstrzygać w sprawie , organ winien przeprowadzić od nowa postępowanie w obu instancjach, gromadząc i oceniając materiał dowodowy pod kątem ewentualnego zastosowania art. 48 ust. 1 ww. ustawy o grach hazardowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Odnosząc się do zarzutu niezastosowania art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, organ podniósł , że ustawodawca posługuje się pojęciem "rozpoczęcia działalności". Skarżąca rozpoczęła prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, co zdaniem organu oznacza , że wskazany przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, a tym samym zarzut skargi w tym zakresie jest nieuzasadniony. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych, organ podniósł, że organ I instancji w wydanej decyzji jako podstawę prawną powołał w sentencji stosowne przepisy zarówno prawa materialnego , jak i procesowego. Natomiast organ odwoławczy utrzymując w mocy tą decyzję zobowiązany był podać jako podstawę takiego rozstrzygnięcia przepis art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej , co też uczynił , a zatem zaskarżona decyzja spełnia wymogi m.in. art.210 § 1 pkt.4 Ordynacji podatkowej . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów Sąd uznał , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie , bowiem przedmiotowa decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Okolicznością bezsporną jest, że Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] 2008 r wydał decyzję zezwalającą skarżącej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 81 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...]. W pkt 7 przedmiotowej decyzji nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych ustalony został na dzień 30 września 2009. Termin ten , na wniosek skarżącej był przedłużony na dzień 31 maja 2010 r . Skarżąca pomimo przedłużenia terminu określonego w zezwoleniu na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych , w dniu 26 kwietnia 2010r ponownie złożyła wniosek o przedłużenie tego terminu w trybie art.155 kpa - do dnia 30 listopada 2010r. Podkreślić należy , że wniosek ten został złożony w dacie obowiązywania ww. ustawy z dnia 19 listopada 2009r o grach hazardowych i dotyczył zmiany decyzji ostatecznej tj. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008r nr [...]. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przepisów, które miały zastosowanie w postępowaniu wszczętym przedmiotowym wnioskiem, a mianowicie wniosek należało rozpatrzyć na podstawie ww. ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 8 ww. ustawy , do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r – Ordynacja podatkowa , chyba że ustawa stanowi inaczej. Dyrektor Izby Celnej prawidłowo zatem zastosował w zaskarżonej decyzji art. 207 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej . W związku z tym , że wniosek skarżącej dotyczył zmiany zezwolenia udzielonego na podstawie przepisów ustawy poprzednio obowiązującej tj. ustawy z dnia 29 lipca 1992r o grach i zakładach wzajemnych , zgodnie z art. 129 ustawy z 19 listopada 2009r o grach hazardowych , działalność na podstawie takiego zezwolenia jest prowadzona , do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń przez podmioty , których im udzielono , według przepisów dotychczasowych , o ile ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei art. 135 ust.1 ww. ustawy o grach hazardowych stanowi , że zezwolenia , o których mowa w art. 129 ust.1 , mogą być zmieniane , na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwolenia udzielonych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1 – 3 , przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy , z zastrzeżeniem ust.2 i 3. Przepisy art. 56 i 57 stosuje się odpowiednio. Ust.2 i 3 art.135 ww. ustawy o grach hazardowych nie zakazują zmiany zezwolenia wydanego w oparciu o poprzednio obowiązującą ustawę , w zakresie przedłużania terminu rozpoczęcia działalności. W ocenie tut. Sądu , z mocy art.135 ust.1 zmiana taka może nastąpić , z tym że na zasadach przewidzianych w ustawie o grach hazardowych z 2009r. W takim przypadku zastosowanie ma art.48 tej ustawy. Artykuł ten stanowi , że podmiot posiadający koncesje lub zezwolenie może wystąpić o przedłużenie określonego w nich terminu rozpoczęcia działalności. Termin ten może zostać przedłużony jednokrotnie , na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Ustawa z 2009r w sposób odmienny , aniżeli przepisy ustawy o grach i zakładach wzajemnych z 1992r , uregulowała możliwość przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności , a mianowicie dopuszcza taką możliwość tylko raz i na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Podkreślić należy , że ustawodawca w art. 48 ust.1 ww. ustawy użył sformułowania " w nich" co oznacza , że chodzi o termin określony w zezwoleniu lub koncesji , a nie w decyzji przedłużającej pierwotnie wyznaczony termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 listopada 2010r , sygn.akt VI SA/Wa 1832/10 stwierdził , że " termin rozpoczęcia działalności może być przedłużony tylko raz na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy , który należy liczyć od terminu rozpoczęcia działalności wskazanego w koncesji lub w zezwoleniu , a nie od daty wydania decyzji " wydłużającej" termin do rozpoczęcia działalności". Tut. Sąd w całości podziela powyższe stanowisko. Ponadto zauważyć należy , że interpretacja art. 35 ust.1 pkt. 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych dokonana przez Dyrektora Izby Celnej, w ocenie tut. Sądu jest wadliwa. "Nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności" , o którym mowa w tym przepisie , należy rozumieć w ten sposób , że w tym terminie należy rozpocząć działalność we wszystkich punktach wskazanych w zezwoleniu. Stanowisko to potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009r , sygn. akt II GSK 480/08. Wyrok ten został powołany przez Dyrektora Izby Celnej w uzasadnieniach decyzji wydanych w I i II instancji , jednak teza , że " rozpoczęcie działalności" należy rozumieć jako zainicjowanie działalności chociażby w jednym punkcie w terminie w tym przepisie określonym odnosi się do art. 36 ust. 5 dotyczącego "podjęcia działalności" określonej w zezwoleniu , a nie do art. 35 ust.1 pkt. 7 ww. ustawy dotyczącego " nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności". Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w ww. wyroku , termin " rozpoczęcia działalności" na gruncie omawianej ustawy często nie jest tożsamy z terminem " podjęcia działalności" użytym w art. 36 ust. 5 tej ustawy. Tut. Sąd również w całości podziela powyższe stanowisko. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę , mając na uwadze powyższe rozważania, zarzut skargi naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez niezastosowanie art.48 ww. ustawy o grach hazardowych jest uzasadniony , jednak – wbrew oczekiwaniom skarżącej , okoliczność ta nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Sąd uwzględniając skargę , uchyla ją w całości albo w części , jeżeli stwierdzi , że naruszenie prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie nie zastosowanie art. 48 ww. ustawy o grach hazardowych , pomimo iż rozpatrzenie wniosku skarżącej nastąpiło w oparciu o przepisy tej ustawy , nie miało wpływu na wynik sprawy , bowiem zgodnie z tym przepisem przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem może być dokonane tylko raz , na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Okolicznością bezsporną jest , że w rozpatrywanej sprawie termin określony w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008r nr [...] zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, był przedłużony na okres dłuższy niż 6 miesięcy, a to oznacza , że nawet zastosowanie wskazanego art. 48 ustawy o grach hazardowych nie miało wpływu na wynik sprawy. Rozstrzygając wniosek skarżącej o przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gry na automatach o niskich wygranych , objętych wydanym zezwoleniem, organ musiał uwzględnić również okoliczności już zaistniałe w tym zakresie . Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zawarte w wyroku z dnia 30 marca 2011r , syg,akt II SA/Ke 91/11 , zgodnie z którym z wykładni art.48 ust.1 ustawy o grach hazardowych wynika jednoznacznie , że " możliwe jest tylko jednokrotne przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności określonego w udzielonym zezwoleniu. Tym samym nie sposób uznać , że zwłaszcza kilkukrotne przedłużanie tego terminu , dokonane jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy o grach i zakładach wzajemnych , nie może skutkować odmową uwzględnienia wniosku o przedłużenie tego terminu rozpoznawanego na podstawie przepisów o grach hazardowych. Podzielenie powyższego stanowiska ( ... ) stwarzałoby sytuację , w których część podmiotów mogłaby jedynie uzyskać jednokrotne przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy , a inne , którym zezwolenia udzielono w latach poprzednich mogłoby skorzystać z takiej możliwości po raz kolejny , co w konsekwencji przeczyłoby zasadzie określonej w art.48 ustawy o grach hazardowych – jednokrotnego przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności." Odnośnie drugiego zarzutu skargi dotyczącego naruszenia procedury poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji jego materialnej podstawy prawnej , Sąd w całości podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w odpowiedzi na skargę jako zgodne z prawem. Utrzymanie decyzji w mocy w rozumieniu art. 233 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej jest określeniem , które wskazuje formalnie na utrzymaniu w mocy bytu decyzji organu pierwszej instancji , ale jednocześnie oznacza , że treść rozstrzygnięcia organu drugiej instancji , choć tożsama z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji , stanowi wynik przeprowadzonego samodzielnie przez organ odwoławczy postępowania. W rozpatrywanej sprawie treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje na materialną podstawę wydanego rozstrzygnięcia i motywy jego podjęcia , które jest zgodne prawem procesowym i materialnym. Zarzut skargi w tym zakresie należy uznać za nieuzasadniony. Skarga nie może być uwzględniona , ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu , jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień , dlatego należało orzec jak w sentencji.