I FZ 486/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1251/11 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1251/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalił wniosek M. S. o wstrzymanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 maja 2011 r. Sąd pierwszej instancji wskazując na art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) nie dopatrzył się zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem strona nie wykazała żadnych dowodów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a nadto wniosek pozbawiony został uzasadnienia. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o: - uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia; - wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia 31 sierpnia 2008 r.; - wstrzymanie postępowania zabezpieczającego lub egzekucyjnego na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia 31 sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu żalący podkreślił, że zastosowano wobec niego środek egzekucyjny pozbawiający środków utrzymania dla zobowiązanego i jego małoletnich dzieci. Wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę. Kolejnym działaniem na szkodę żalącego było zarachowanie nadpłaty podatku na zaległości podatkowe. Do zażalenia załączono: - zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie z dnia 29 grudnia 2010 r. i z dnia 31 sierpnia 2011 r.; postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia 27 kwietnia 2011r. w sprawie zaliczenia nadpłaty. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, co do braku zasadności wstrzymania wykonania decyzji. Sąd prawidłowo bowiem zauważył, że zawarty przez podatnika w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie zawierał żadnego uzasadnienia spełnienia przesłanek warunkujących wydanie postanowienia w tym przedmiocie, zawartych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. W zażaleniu strona wskazała na zajęcie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego prawa majątkowego stanowiącego jej wynagrodzenie za prace oraz zaliczenie przez organ nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przywołanie tych faktów nie przesądza jeszcze o możliwości wystąpienia przesłanek z art. 61 par 3 u.p.p.s.a. Trudno bowiem na podstawie tylko tych okoliczności stwierdzić czy rzeczywiście w przypadku wnioskującego istnieje możliwość wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący powołując się na zajęcie egzekucyjne nie przedstawił żadnych informacji pozwalających na ustalenie stanu majątkowego i finansowego. Nie załączono także żadnych dokumentów sytuację tę obrazujących, które mogłyby przekonać Sąd o konieczności udzielenia ochrony tymczasowej. Podkreślenia wymaga, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., I FSK 450/09), natomiast skarżący w żaden sposób nie wykazał, że takie skutki w jego przypadku mogłyby wystąpić. Tym samym, według Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Nadmienić jednak należy, że w przypadku nieuzasadnionego prowadzenia egzekucji przez organy podatkowe, skarżącemu przysługują środki zaskarżenia przewidziane w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 tej ustawy orzekł jak w sentencji.