II OZ 1086/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1386/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...], [...] sp. z o.o. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1386/11 odmówił wstrzymania wykonania wskazanej wyżej uchwały. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek nie został uzasadniony. Skarżący nie wskazał wprost jakie to zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero pośrednio z treści skargi można wywnioskować, że w przypadku utrzymania w mocy dotychczasowych ustaleń studium zmieni się sposób wykonywania prawa użytkowania wieczystego przysługującego skarżącej spółce i tym samym nie będzie mogła dokonywać rozbudowy czy koniecznych napraw w celu dostosowania ciepłowni do przepisów prawa energetycznego. Sąd zwrócił uwagę, że w świetle art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) studium nie jest aktem prawa miejscowego, a co za tym idzie - nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Nie może zatem bezpośrednio oddziaływać na sferę praw i obowiązków podmiotów innych niż gmina, która jest tym aktem związana. Zaskarżona uchwała nie kształtuje praw i obowiązków żadnych innych podmiotów, w szczególności nie wpływa na sytuację prawną właścicieli czy użytkowników wieczystych nieruchomości znajdujących się na terenie objętym studium. Takie skutki wywiera dopiero miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. [...] Sp. z o.o. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca podniosła, że w przypadku niewstrzymania wykonania wskazanego aktu dojdzie do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody materialnej oraz powstaną trudne do odwrócenia skutki w postaci zaprzestania funkcjonowania ciepłowni, która zasila w ciepło odbiorców dzielnicy [...], w tym mieszkańców i funkcjonujące przedsiębiorstwa. W przypadku utrzymania w mocy dotychczasowych ustaleń studium, zmieni się sposób wykonywania prawa użytkowania wieczystego, przysługującego skarżącej i tym samym nie będzie on mógł dokonywać rozbudowy czy koniecznych napraw w celu dostosowania ciepłowni do przepisów prawa energetycznego także w zakresie regulacji unijnych. Ponadto, utrzymanie w mocy dotychczasowych ustaleń studium spowoduje nieodwracalne skutki w postaci niemożności funkcjonowania ciepłowni, co w konsekwencji doprowadzi do pozbawienia dostaw ciepła odbiorców mediów spółki [...] w liczbie ok. 30 000 mieszkańców i ponad 100 przedsiębiorstw. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem WSA, który stwierdził, że studium nie może bezpośrednio oddziaływać na sferę praw i obowiązków podmiotów innych niż gmina oraz że zaskarżona uchwała nie kształtuje praw i obowiązków żadnych innych podmiotów, w szczególności nie wpływa na sytuacje prawną właścicieli czy użytkowników wieczystych nieruchomości znajdujących się na terenie objętym studium. Skarżąca podniosła, że zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym studium stanowi wytyczne dla sporządzenia planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Wynika z tego, że pośrednio także studium kształtuje prawa i obowiązki skarżącej, która nie mogąc dokonywać koniecznych napraw i rozbudowy obiektu ciepłowni, przestanie funkcjonować. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z pózn. zm.), studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego, a co za tym idzie nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Uchwała taka jedynie inicjuje proces planistyczny na terenie danej gminy, jest pierwszym z etapów procedury planistycznej, w wyniku której uchwalany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będący aktem prawa miejscowego. A zatem, sama możliwość wszczęcia lub wszczęcie postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego treść, stosownie do treści art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zdeterminowana jest treścią obowiązującego studium i nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Bezpośrednie skutki mogą bowiem wystąpić jedynie wskutek wejścia w życie planu miejscowego (por. postanowienia NSA z 30 września 2009 r., sygn. akt II OZ 803/09, z 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 359/07, czy z 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1267/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych o adresie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Studium nie nadaje się zatem do wykonania, a przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie NSA z 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 676/10). W takiej sytuacji należało uznać, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 września 2011 r. odmówił wstrzymania wskazanej wyżej uchwały. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.