II OSK 1384/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska - Szary Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędzia WSA del. WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant: Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] Spółka z o.o. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 663/09 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] września 2009 r., nr [...], w przedmiocie wykonania robót budowlanych, uchylił zaskarżoną decyzję. Przedmiotowy wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdził brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia, na podstawie art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.), w przedmiocie wykonywania robót budowlanych w obiekcie budowlanym - istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej, polegających na montażu anten, usytuowanej na działce nr [...] w K., gm. Przodkowo. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wykonywania robót budowlanych w istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej, polegających na montażu anten. Wskazano, że decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji orzekającej o braku podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w oparciu o przepisy art. 49b Prawa budowlanego, wskazując że mają one zastosowanie do budowy obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia bądź budowy pomimo wniesienia sprzeciwu. Do obiektów budowlanych zalicza się wolnostojące maszty antenowe, nie zaś urządzenia instalowane na tych masztach (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego). Montaż anten stosownie do przepisów art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego zalicza się do robót budowlanych wymagających zgłoszenia, a więc rozpatrzenie sprawy powinno nastąpić w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Organ I instancji ustalił, że na terenie działki nr [...] w K. wybudowana została stacja bazowa telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...] lutego 2002 r. udzielającej pozwolenia na budowę, wydanej przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Natomiast decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach wydał pozwolenie na użytkowanie tego obiektu budowlanego. W zgłoszeniu z dnia 22 stycznia 2008 r. skierowanym do Starosty Powiatowego w Kartuzach inwestor [...] zgłosił zamiar rekonfiguracji systemu antenowego na istniejącej wieżowej stacji bazowej. Zgłoszenie obejmowało 9 anten sektorowych i jedną paraboliczną. W dniu [...] września 2007 r. Wójt Gminy Przodkowo wydał decyzję odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla modernizacji stacji bazowej obejmującej zmianę konfiguracji przedmiotowych anten. Wskazano również, że z pisma Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w Kartuzach z dnia 17 marca 2008 r. wynika, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, z późn. zm.), omawiane przedsięwzięcie nie wymagało uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a tym samym przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w którym stwierdza się obowiązek sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko. Z uwagi na powyższe organ pierwszej instancji pismem z dnia 19 maja 2008 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zbadanie zgodności z prawem decyzji Wójta Gminy Przodkowo z dnia [...] września 2007 r. W piśmie z dnia 19 maja 2008 r. Kolegium poinformowało, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu, gdyż decyzja Wójta Gminy Przodkowo stała się ostateczną na skutek pozostawienia bez rozpoznania odwołania inwestora. Jednocześnie organ wskazał, że w piśmie tym nie stwierdzono, czy planowana inwestycja wymagała wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, natomiast stwierdzono w nim, że nawet w sytuacji, gdyby inwestor nie miał takiego obowiązku, a złożył wniosek o wydanie takiej decyzji, to jego merytoryczne rozpoznanie prowadziłoby do wydania decyzji odmownej. Organ pierwszej instancji wskazał, że podczas kontroli przeprowadzonej na działce nr [...] ustalił, że na istniejącej wieży stacji bazowej telefonii komórkowej zamontowanych jest 6 anten sektorowych oraz jedna paraboliczna oraz wykonano trzy konstrukcje stalowe do montażu dodatkowych trzech anten sektorowych- urządzeń emitujących pole elektromagnetyczne, na których zostały zamontowane dwie anteny sektorowe. Organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania nie stwierdzono naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nie stwierdzono też aby wykonywane roboty budowlane w oparciu o zgłoszenie mogły powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenie środowiska. W konsekwencji organ pierwszej instancji ustalił, że skoro nie zostały naruszone przepisy art. 50, brak jest podstaw do zastosowania art. 51 Prawa budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku decyzją z dnia [...] września 2009 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, nie znajdując podstaw do jej zmiany lub uchylenia. Organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego, obowiązującym do 31 grudnia 2008 r., zgłoszenia właściwemu organowi wymagało wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych – urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne będącymi instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150), zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacznie oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Powołując się na powyższe ustalenia faktyczne i prawne organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że przedmiotowe roboty budowlane podlegają przepisom art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego. Inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru rekonfiguracji systemu antenowego na istniejącej wieżowej stacji bazowej, a zatem dopełnił wymaganych formalności. Wskazano, że w sprawie mógłby mieć zastosowanie tryb postępowania z art. 50 i 51 Prawa budowlanego, jednakże dotyczy on tylko robót prowadzonych bez wymaganego zgłoszenia, w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub z naruszeniem przepisu art. 30 Prawa budowlanego, czyli wykonywaniem robót niezgodnie z zakresem wymienionym w zgłoszeniu. Organ drugiej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie prace zostały wykonane na podstawie skutecznego zgłoszenia - zgodnie z jego zakresem. Postępowanie wyjaśniające organu I instancji wykazało, że wykonane roboty nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska. Ponadto z materiału dowodowego wynika, że inwestor nie miał obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ drugiej instancji wskazał również odnosząc się do treści odwołania, że art. 48 Prawa budowlanego ma zastosowanie tylko do samowolnie realizowanych obiektów lub ich części. Montaż anten na istniejącej wieży stanowi roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego i do robót tych mają zastosowanie przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu skargi M. P. uchylił powyższą decyzję, stwierdzając, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem przy jej wydawaniu zostały naruszone przepisy postępowania i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd pierwszej instancji podzielił zarzut skargi wskazujący na naruszenie powołanych przepisów art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Zarzuty skargi dotyczyły wadliwego przyjęcia, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymagało uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a tym samym przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji w sprawie tej podał jedynie, że z materiału dowodowego wynika, że inwestor nie miał obowiązku uzyskania decyzji środowiskowych uwarunkowań. Takie uzasadnienie narusza przepisy art. 7, 77 § 1 oraz przepis art. 107 § 3 k.p.a., uniemożliwiając Sądowi merytoryczną kontrolę zgodności z prawem zajętego stanowiska. Organ nie wskazał bowiem na jakich dowodach oparł się dokonując powyższej oceny, jak również nie przytoczył stosownych podstaw prawnych. Wprawdzie powoływany w skardze przepis art. 46 ust. 1 Prawa ochrony środowiska stanowi, że realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest dopuszczona wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, to szczegółowe zasady dotyczące określenia takich przedsięwzięć zawarte zostały w powoływanym rozporządzeniu w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor dokonując zgłoszenia zamiaru rekonfiguracji systemu antenowego, powołując się na zmiany do ww. rozporządzenia wprowadzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005 r. wskazywał, że planowane przedsięwzięcie nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Dodatkowe wyjaśnienia zostały złożone przez inwestora w jego piśmie skierowanym do Starosty Powiatowego w Kartuzach z dnia 7 marca 2008 r. w nawiązaniu do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia po dokonanych zmianach. Sąd podkreślił, że w uzasadnieniu swojej decyzji organ drugiej instancji nie dokonał oceny faktycznej, jak i prawnej dotyczącej wskazywanego w uzasadnieniu braku obowiązku uzyskania decyzji środowiskowej, nie przywołując żadnych okoliczności na uzasadnienie swojego stanowiska. Ponadto organ odwoławczy nie ustalił w sposób jednoznaczny, czy w trakcie prowadzenia prac objętych zgłoszeniem doszło do wykonania innych robót, które podlegałyby obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę. Sąd pierwszej instancji zalecił aby rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy, przy uwzględnieniu powołanych wyżej zasad postępowania, ustalił czy przedsięwzięcie w obowiązującym stanie prawnym wymagało uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mając na uwadze wskazane przez inwestora parametry dotyczące systemu antenowego po przeprowadzonych zmianach oraz ustalił w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności protokół z oględzin z dnia 17 marca 2008 r. czy inwestor wykonał takie roboty budowlane, które nie dotyczyły wykonania instalacji, a wymagałyby udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] Sp. z o.o. zarzucając: - naruszenie prawa materialnego przez: 1) błędną wykładnię art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego w związku z art. 51 ust. 8 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, w związku § 2 ust. 1 pkt 7 oraz § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań, związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, w brzmieniu na dzień 11 grudnia 2007 r. powodującą, że w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach i w drugiej instancji przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie ustalono czy dla inwestycji wymagane było uzyskanie raportu oddziaływania na środowisko; 2) błędną wykładnię art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. powodującą stwierdzenie, że organy administracji nie wyczerpały inicjatywy dowodowej w zakresie ustalenia czy przedsięwzięcie w obowiązującym stanie prawnym wymagało uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych oraz czy wykonane prace pokrywają się ze zgłoszeniem i czy inwestor wykonał takie roboty budowlane, które nie dotyczyły wykonania instalacji pomimo faktu, że wszelkie informacje umożliwiające prawidłową ocenę zachowania inwestora oraz kwestie związane z potrzebą uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zostały zebrane przez organy administracji i znajdują się w aktach postępowania; - naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania poprzez naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uwzględnienie skargi w oparciu o niesłusznie poczynione ustalenia, że braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji administracyjnej miały wpływ na wynik postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż pełnomocnik inwestora wystąpił do Starosty Powiatowego w Kartuzach ze zgłoszeniem wykonania przedmiotowej inwestycji. W zgłoszeniu wskazano zestawienie nowych anten wraz z ich specyfikacją techniczną, orzeczeniem technicznym dotyczącym konstrukcji stalowej wieży oraz projektem budowlanym i ekspertyzą mgr inż. M. S. zatwierdzoną przez mgr inż. Ł. B.. Dokumenty powyższe wskazywały jednoznacznie, że planowana inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko z uwagi na treść przepisów § 2 ust. 1 pkt 7 oraz § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Dnia 9 stycznia 2008 r. Starosta Powiatowy w Kartuzach wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia poprzez przedstawienie orzeczenia technicznego oraz opisu wraz ze szkicem, z którego wynikać będzie stan istniejący stacji bazowej oraz stan projektowany. Inwestor przedłożył wymagane dokumenty, Starosta Powiatowy w Kartuzach w oparciu o zebrany materiał dowodowy uznał, iż nie występują przesłanki z art. 30 ust. 6 i 7 Prawa budowlanego i tym samym nie wniósł sprzeciwu oraz nie nałożył obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Starosta Powiatowy badał również kwestię obowiązku uzyskania raportu oddziaływania na środowisko i zgodnie z treścią pisma z dnia 17 marca 2008 r. Dyrektor Wydziału Rolnictwa ww. organu potwierdził brak konieczności uzyskania wskazanej decyzji. Podkreślić należy, że do akt postępowania został złożony komplet dokumentów wskazujących parametry techniczne rekonfigurowanej stacji, przytoczone wyżej przepisy rozporządzenia wskazują przesłanki obligujące uzyskanie raportu środowiskowego (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz mogące wymagać uzyskania raportu (§ 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia). Dokumentacja przedstawiona w toku zgłoszenia prac budowlanych jednoznacznie wskazywała, że zamierzona inwestycja nie wymaga uzyskania raportu środowiskowego - wniosek powyższy wynikał z analizy parametrów anten oraz był potwierdzony oświadczeniem rzeczoznawców (M. S. i Ł. B.). Wobec powyższego niesłusznie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, że organ nie zebrał w tej materii wystarczającego materiału dowodowego. Dodatkowo strona skarżąca wskazała, że w toku postępowania nie było najmniejszych wątpliwości co do rzeczywiście zamontowanych na konstrukcji stalowej rodzajów anten. Wbrew sugestiom zawartym w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku do oceny oddziaływania na środowisko nie było wymagane przeprowadzenie dodatkowego postępowania, a jedynie analiza zebranego materiału dowodowego. Tym samym nie można się również zgodzić ze stwierdzeniem, że nie zweryfikowano kwestii obowiązku uzyskania raportu środowiskowego. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniając decyzję z dnia [...] września 2009 r. nie wyczerpał dyspozycji z art. 107 § 3 k.p.a. w związku z czym należało ją uchylić. Uzasadnienie wskazanej decyzji nie było kompletne i tematyce dotyczącej obowiązku uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych organ administracji nie poświecił wystarczającej uwagi wskazując jedynie na ustalenia oględzin miejsca zdarzenia oraz pisma Dyrektora Wydziału Rolnictwa Starostwa Powiatowego w Kartuzach. Jednakże w ocenie strony skarżącej powyższa okoliczność nie mogła stanowić podstawy do uchylenia decyzji. Braki uzasadnienia decyzji nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., z uwagi na fakt, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nadawał się do ostatecznego rozstrzygnięcia meritum sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), z urzędu natomiast bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem Naczelny Sąd Administracyjny był związany granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 662/08 oddalił skargę M. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, że przedmiotowa inwestycja polegająca na montażu 6 anten sektorowych i jednej anteny parabolicznej oraz wykonaniu 3 konstrukcji stalowych do montażu dodatkowych 3 anten sektorowych na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej [...] położonej na działce nr [...] w K. wykonana została na podstawie zgłoszenia robót budowlanych dokonanych Staroście Kartuskiemu, który w dniu 22 stycznia 2008 r. zgłoszenie to przyjął i nie wniósł sprzeciwu. Wszczęte przez M. P. postępowanie w sprawie instalacji dodatkowych urządzeń emitujących pole elektromagnetyczne na istniejącej już stacji telefonii komórkowej powinno być zatem prowadzone przez organ administracji publicznej na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Powyższa ocena prawna dotycząca stanu faktycznego i prawnego rozpatrywanej sprawy, zawarta w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego wydanym w pierwszej instancji, ma istotne znaczenie przy rozpoznawaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej [...] wniesionej od ponownego wyroku tego Sądu wydanego w pierwszej instancji. Zaskarżony wyrok byłby niezgodny z prawem, jeżeli przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym sprawy, nie uwzględniałby wiążącej oceny prawnej, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie wiążący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Ponadto prawomocne orzeczenie sądu, w myśl art. 170 p.p.s.a, wiąże inne sądy (w tym także Naczelny Sąd Administracyjny) i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. W rozpatrywanej sprawie Sąd w prawomocnym wyroku przesądził, że wszczęte przez M. P. postępowanie w sprawie instalacji dodatkowych urządzeń emitujących pole elektromagnetyczne na istniejącej już stacji telefonii komórkowej powinno być prowadzone w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Wydanie decyzji na podstawie powyższego przepisu wymaga uprzedniego ustalenia zaistnienia przesłanek z art. 50 ust. 1 pkt 1-4 Prawa budowlanego. W ocenie organów orzekających w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych przesłanek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie przyjął, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie było kompletne, w świetle art. 107 § 1 k.p.a., a organ orzekający naruszył art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Nie ulega w rozpatrywanej sprawie wątpliwości, że przedmiotowa inwestycja nie jest realizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia (art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). W zgłoszeniu z dnia 22 stycznia 2008 r. skierowanym do Starosty Powiatowego w Kartuzach inwestor [...] zgłosił zamiar rekonfiguracji systemu antenowego na istniejącej wieżowej stacji bazowej. Zgłoszenie zostało przyjęte pismem z dnia 22 stycznia 2008 r., a organ do którego skierowano zgłoszenie nie wniósł sprzeciwu, przesądzając tym samym o jego prawnej skuteczności. Należy jednak zauważyć, że art. 50 ust. 1 w pkt 3 Prawa budowlanego obejmuje także przypadki prowadzenia robót budowlanych zgodnie z dokonanym, ale nieprawidłowym zgłoszeniem, a zatem z naruszeniem art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Niewątpliwie z nieprawidłowym zgłoszeniem dokonanym na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) Prawa budowlanego mielibyśmy do czynienia w sytuacji zgłoszenia zamiaru prowadzenia robót budowlanych, w stosunku do których właściwy organ wydał negatywną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W rozpatrywanej sprawie należy mieć natomiast na uwadze, że w dniu 27 września 2007 r. Wójt Gminy Przodkowo wydał na wniosek [...] Sp. z o.o. decyzję odmawiającą ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla modernizacji stacji bazowej telefonii komórkowej na wieży usytuowanej na działce nr [...] w miejscowości K., obejmującej zmianę konfiguracji przedmiotowych anten. Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji organ odmówił wydania środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowej inwestycji z uwagi na brak zgody lokalnej społeczności na modernizację przedmiotowej wieży ze względu na "duże oddziaływanie elektromagnetyczne na sąsiednie nieruchomości". Zgodnie z art. 46 ust. 4a i 4b ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150), w brzmieniu obowiązującym w trakcie dokonywania zgłoszenia przedmiotowej inwestycji, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych - na podstawie ustawy - Prawo budowlane, a następnie dołącza się ją do zgłoszenia. W myśl natomiast art. 56 ust. 9 powołanej ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach i to zarówno pozytywna, jak również negatywna, wiąże organ przyjmujący zgłoszenie budowy lub wykonywania robót budowlanych. Ponadto mając na uwadze art. 16 k.p.a. stwierdzić należy, że uchylenie lub zmiana takiej decyzji, stwierdzenie jej nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Związanie decyzją ostateczną istnieje zatem zarówno wtedy, gdy w ocenie organu jest ona poprawna, jak i również wtedy, gdy dostrzega on jej wadliwość. W żaden sposób związania decyzją administracyjną nie można podważać powołując się na pismo Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w Kartuzach z dnia 17 marca 2008 r., które na obecnym etapie postępowania nie wywołuje jakichkolwiek skutków prawnych. Jak wynika z akt sprawy decyzja Wójta Gminy Przodkowo z dnia [...] września 2007 r. nie została załączona do zgłoszenia zamiaru prowadzenia robót budowlanych dokonanego w dniu 22 stycznia 2008 r. do Starosty Powiatowego w Kartuzach. Obowiązkiem zatem organów prowadzących postępowanie na podstawie art. 51 Prawa budowlanego było dokonanie oceny skutków wydania dla przedmiotowej inwestycji negatywnej decyzji z dnia [...] września 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach prowadzonego postępowania mającego na celu ocenę prawidłowości jej realizacji w świetle przesłanki określonej w art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Skoro organ orzekający w sprawie takiej oceny nie dokonał, zasadnie Sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zauważyć należy wprawdzie, że w uzasadnieniu wyroku Sąd błędnie zalecił w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, aby to organ nadzoru budowlanego przeprowadził postępowania mającego na celu wyjaśnienie, czy przedsięwzięcie w obowiązującym stanie prawnym wymagało uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tymczasem kwestia ta została już rozstrzygnięta, bowiem wydano negatywną decyzję w tej sprawie. Zaskarżony wyrok pomimo zatem częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Błędna ocena prawna zawarta w zaskarżonym orzeczeniu Sądu pierwszej instancji przestaje zatem wiązać i zostaje zastąpiona oceną prawną wyrażoną w niniejszym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą organy orzekające w sprawie są obowiązane zastosować w prowadzonym postępowaniu. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.