II SA/Rz 541/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ NSA Stanisław Śliwa Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest wydana na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193 poz. 1287 ze zm.) decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGiK) z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu R. – Z., dotyczących działki nr 1247/2. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, informacją z dnia 19 sierpnia 2010 r. Prezydent M. [...] ogłosił, że projekt operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu R. – Z. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Pismem z dnia 20 września 2010 r. S. G. złożyła zarzuty do ujawnionych w tym operacie danych dotyczących ustalenia granic stanowiącej jej własność działki nr 1247/2 oraz przebiegu granicy pomiędzy obrębem ewidencyjnym R. – Z. a obrębem B. (jej działka położona w R. – Z. powinna znajdować się w obrębie B., tj. granica pomiędzy tymi obrębami powinna wg niej przebiegać północną granicą jej działki, a nie jak obecnie południową). Pierwotną decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] Prezydent M. [...] orzekł o odrzuceniu tych zarzutów uzasadniając, że granice działki nr 1247/2 zostały przyjęte na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym dokumentacji geodezyjnej z podziału działki nr 1247. Decyzja ta po rozpatrzeniu odwołania S. G. została uchylona przez WINGiK decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na uchybienia proceduralne, w tym konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniająco – dowodowym, Prezydent M. [...] działając na podstawie art. 104 Kpa, art. 24a ust. 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454), ponownie orzekł o odrzuceniu zarzutów S. G. dotyczących działki nr 1247/2. W odwołaniu od tej decyzji S. G. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji zwróciła się o ujawnienie w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granic obrębów i granicy jej nieruchomości od strony północnej w ten sposób, że granica ta powinna być jednoznaczna z dawną parcelą gruntową 1325 i jednocześnie stanowić granicę obrębów pomiędzy Z. i B. W wyniku rozpatrzenia odwołania WINGiK opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta M. [...] z dnia [...] lutego 2011 r. wskazując w jej uzasadnieniu, że od 1981 r. działka nr 1247 w skład której weszła pgr 1325 w gminie katastralnej B. położona jest w obrębie ewidencyjnym Z., przy granicy z obrębem B. W roku 2001 dokonano podziału działki 1247 w celu wydzielenia działki odpowiadającej dawnej parceli nr 1325 stanowiącej własność S. i K. G. Decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] dokonano zmian w operacie ewidencji gruntów wsi Z. w ten sposób, że: - w pozycji rejestrowej nr [...] Urząd Gminy w B. wykreślono działkę nr 1247 o pow. 0,07 ha i wpisano działkę nr 1247/1 o pow. 0,0470 ha, - utworzono nową pozycję rejestrową na rzecz S. i K. G. po ½ części i wpisano działkę nr 1247/2 o pow. 0,0230 ha. Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 r. Nr [...], Gmina [...] nabyła z mocy prawa własność nieruchomości położonej w Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka na 1247/1 o pow. 0,05 ha. Aktem notarialnym z dnia 11 czerwca 2003 r. K. i S. G. darowali swej córce S. G. położone w B. działki nr 1212, 1230/1 i 1230/2 oraz położoną w Z. działkę nr 1247/2. W 2006 r. przeprowadzono rozgraniczenie działki nr 1248 z działkami nr 1247/1 i 1255 położonymi w Z., zaś 1 stycznia 2008 r. wieś Z. położoną w Gminie B. włączono do Miasta R. Na postawie art. 20 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów (ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych), budynków i lokali. Wykazuje się w niej także właściciela i inne osoby, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. W postępowaniu z zakresu ewidencji gruntów nie mogą być rozstrzygane jakiekolwiek kwestie związane z własnością (władaniem) gruntów. Dokonywanie w ewidencji zapisów jest skutkiem przedkładanych przez stron dokumentów. Zgodnie z art. 24 tej ustawy, informacje o gruntach i budynkach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów oraz dokumentów uzasadniających wpisy. Działalność ewidencyjna polega na tym, że organ prowadzący ewidencję dokonuje w niej wpisów na podstawie ostatecznych lub prawomocnych rozstrzygnięć innych organów, zaś podstawą dokonywania wpisów mogą być dokumenty geodezyjne uzyskane w ramach postępowań wskazanych w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem organu odwoławczego żądanie S. G. idzie w kierunku zmiany granicy obrębu ewidencji gruntów i budynków. W myśl § 55 wspomnianego rozporządzenia, modernizacja ewidencji gruntów to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenie ich pełnego zbioru, modyfikacji istniejących danych do wymagań określonych w rozporządzeniu i poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. W postępowaniu modernizacyjnym nieudokumentowane w myśl § 46 rozporządzenia żądanie strony dokonania zmian w ewidencji granic obrębu tak aby działka nr 1247/2 była w obrębie B. a nie Z. nie może być rozpatrzone pozytywnie, gdyż analiza materiałów znajdujących się w aktach sprawy wykazała, że granica pomiędzy tymi obrębami jest wykazana prawidłowo. Decyzję WINGiK z dnia [...] kwietnia 2011 r. S. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz nakazanie ujawnienia stanu prawnego granicy północnej jej nieruchomości w B. oraz tożsamej z nią granicy obrębu B. na podstawie rzetelnie wykonanej synchronizacji geodezyjnej, tak by rejestry gruntowe nie zawierały zafałszowań. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację wywiedzioną jak w uzasadnieniu wydanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga S. G. nie jest zasadna, przez co nie może zostać uwzględniona. Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną W toku postępowania administracyjnego jak również sądowego, S. G. kwestionuje przebieg granicy swej działki o nr 1247/2. W tym względzie strona wyraźnie podnosi, że w momencie przejścia z mapy katastralnej na mapę zasadniczą geodeci bezprawnie zmienili dotychczasową granicę północną parceli gruntowej nr 1325 i granicę obrębów B. i Z. Strona podnosi także, że w mapie zasadniczej bezprawnie zmieniono granicę północną obrębu B. i jej nieruchomości. Wypada więc zgodzić się z opinią organu odwoławczego co do tego, że żądanie strony zmierza w kierunku zmiany granic obrębu ewidencji gruntów i budynków. Wobec tak wyrażonego żądania należy wstępnie określić charakter sprawy rozstrzygniętej zaskarżonymi do WSA decyzjami. Nie jest to możliwe bez odwołania się do właściwych przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów wydanych na podstawie tej ustawy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 grudnia 2009 r., I OSK 316/09, postępowanie związane z modernizacją i aktualizacją ewidencji gruntów ma charakter przede wszystkim techniczny. Opiera się ono na analizie dokumentów i czynnościach geodety na gruncie. Nie rozstrzyga się w istocie w jego toku sporów sąsiedzkich. Natomiast sprawa ewidencyjna powinna być prowadzona niezależnie od sporów własnościowych, do których niewątpliwie zaliczyć żądanie dotyczące zmiany granic własności nieruchomości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2008 r., sygn. I OSK 555/08). Argumentem przekonującym za poglądem o niespornym charakterem procedury modernizacyjnej, jest treść § 39 rozporządzenia dnia 29 marca 2001 r. Ministra rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454, zwane dalej rozporządzeniem). Według treści tej regulacji, spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji. W razie ich wystąpienia przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. Zmiany przebiegu granic działek ewidencyjnych dokonuje się w myśl § 36 rozporządzenia na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1)w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Natomiast według § 37 rozporządzenia, w razie braku dokumentacji wymienionej w zacytowanym § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. W niniejszej sprawie, organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego po zapoznaniu się z treścią zgłoszonych przez S. G. zarzutów dotyczących ustalenia granic działki nr 1247/2 przeprowadziły w dniu 25 marca 2010 r. czynności ustalenia granic tej działki. Wobec braku zgodnego oświadczenia stron dotyczących przebiegu granicy pomiędzy działkami 1247/2 a 1248 i 1254, południową granicę działki 1247/2 ustalono kierując się istniejącą dokumentacją geodezyjną (tj. operat pomiarowy nr [...] wykonany w latach 1973-1976, 1ks.rob. [...], oraz operat z kameralnego podziału działki nr 1247, [...]). Organy zastosowały się do treści przytoczonego powyżej § 39 rozporządzenia, wykazując przebieg spornych granic działek ewidencyjnych na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przedstawione przez S. G. dokumenty m.in. w postaci postanowienia Sądu Powiatowego w R. z 11 grudnia 1959 r., potwierdzają Jej prawo własności do działki o nr 1247/2. Dokumenty te nie poświadczają natomiast zmian gruntowych mogących wpłynąć na modernizację istniejącego położenia punktów granicznych działki nr 1247/2. W takich warunkach faktycznych i prawnych uwzględnienie żądaniu strony nastąpiłoby wbrew treści § 36 rozporządzenia. Dlatego też, orzekające w sprawie organy miały podstawy do przyjęcia, że granica pomiędzy obrębem Z. a obrębem B. została wykazana w sposób prawidłowy. Poza tym zauważyć wypada, że operat ewidencyjny zgodnie z art. 24 ustawy informuje o gruntach i budynkach. W 2001 roku działka nr ew. 1247 została podzielona i wówczas powstała działka 1247/2. Natomiast działka 1247 od 1981 roku ujawniona jest w operacie ewidencji gruntów dla obrębu Z. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.