II SA/Ke 509/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 września 2011r. sprawy ze skargi A.G., J.G., S.G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę. II SA/Ke 509/11 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia A. i J. G. oraz S. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] Znak: [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie doprowadzenia do wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] nakazującej K. i M. T. wykonanie przeróbek budynku mieszkalnego przy ul. T. 73 w celu doprowadzenia tego budynku do stanu zgodnego z prawem, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że A. i J. G. oraz S. G., zażaleniem na wyżej opisane postanowienie organu I instancji wydanym na podstawie art. 61a kpa, żądali uchylenia go w całości i doprowadzenia do wykonania całości decyzji z dnia [...] zgodnie z jej pięcioma punktami, szczegółowo opisanymi, która to decyzja, w opinii skarżących, do dnia złożenia wniosku nie została wykonana w żadnym punkcie i nie jest wykonywana przez K. i M. T.. W ocenie składających zażalenie, twierdzenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K., iż decyzja została wykonana w całości, "jest nieprawdziwe i naraża skarżących na nieodwracalne koszty". Rozpoznając sprawę w trybie zażaleniowym organ odwoławczy ustalił, że decyzją z dnia [...] PINB dla Miasta K. wydał decyzję nakazującą K. i M. T. wykonanie do dnia 30 sierpnia 1999 r. następujących przeróbek mających na celu doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu: 1. usunąć z istniejących przewodów kominowych we wspólnej ścianie grubości 38 cm piony kanalizacyjne i wodociągowe oraz usunąć odgałęzienia boczne przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych znajdujących się w ścianie wspólnej, 2. istniejące przewody kominowe wykonane niezgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę należy wypełnić materiałem tłumiącym hałas lub zabetonować na całej wysokości /łącznie z kondygnacją piwnic/ wystający ponad dach komin należy zlikwidować, 3. wykonać ścianę budynku od strony granicy z działką A. i J. G., jako samodzielną ścianę graniczną tak, jak to przewidywało wydane pozwolenie na budowę z dnia 22 stycznia 1993 r. (...), tj. w części muru bez przewodów - grubości co najmniej 25 cm oraz w części muru z przewodami kominowymi grubości co najmniej 38 cm licząc od istniejącej ściany wspólnej pomiędzy budynkami nr 71 i 73, która pokrywa się z granicą pomiędzy działkami, ścianę należy wykonać na całej wysokości budynku w ten sposób, że na odcinkach, gdzie grubość istniejącej ściany wspólnej wynosi 25 cm domurować warstwę z cegły pełnej o grubości 12 cm od strony budynku Państwa T., natomiast w pozostałej części, tj. na odcinku gdzie obecnie występują przewody kominowe, po ich likwidacji należy wykonać poza licem ściany odrębny mur grubości 38 cm z kanałami rozmieszczonymi tak, jak w projekcie technicznym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę z dnia 22 stycznia 1993 r. /w tym miejscu organ wskazał rozwiązanie alternatywne/, 4. ruraż instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z rozgałęzieniami bocznymi należy umieścić poza licem pogrubionej ściany lub ze względów estetycznych w bruzdach, ale nie w kanałach, tak aby w miejscu bruzdy powstała grubość muru 25 cm licząc do linii rozgraniczającej zbliźniaczone budynki tj. osi obecnej ściany wspólnej, 5. dokonać izolacji rurażu wodociągowo-kanalizacyjnego materiałem dźwiękochłonnym w celu zapobieżenia powstawaniu i rozchodzeniu się hałasów, z jednoczesnym stwierdzeniem, że roboty powyższe należy wykonać pod nadzorem osoby uprawnionej, a inwestor zobowiązany jest zawiadomić organ I instancji o wykonaniu robót budowlanych przedkładając opinię, stwierdzającą prawidłowość ich wykonania - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W wyniku wniesionego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję, a skarga K. i M. T. na tę decyzję została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 17 maja 2000 r. sygn. akt II SA/Kr 1768/99. W okresie późniejszym przeprowadzone zostały postępowania nadzwyczajne ale od dnia 12 października 2007 r., to znaczy od momentu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2007 r. dotyczącego postępowania wznowieniowego, ww. decyzja PINB dla Miasta K. z dnia [...] podlegała wykonaniu. Z uwagi na brak woli zobowiązanych do dobrowolnego wykonania decyzji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. wszczął postępowanie egzekucyjne, w trakcie którego wydał postanowienie z dnia 28 grudnia 2007 r. o wykonaniu zastępczym obowiązku, w konsekwencji czego M. T. zobowiązał się do wykonania obowiązku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K., w wyniku przeprowadzonych oględzin uznał, że obowiązki określone w decyzji nie zostały wykonane w całości i wydał postanowienie z dnia 10 lipca 2009 r., w którym wyznaczył nowy termin zastępczego wykonania przeróbek w budynku mieszkalnym. W dniu 17 sierpnia 2009 r. K. i M. T. poinformowali o zakończeniu robót budowlanych nakazanych decyzją z dnia [...] Ostatecznie, na skutek złożenia do organu I instancji pisma P. P. (wyznaczonego przez ten organ postanowieniem z dnia [...] do wykonania zastępczego przeróbek w ww. budynku mieszkalnym), w którym stwierdzone zostało, że roboty objęte ww. postanowieniem zostały wykonane w pełnym zakresie, a budynek nadaje się do użytkowania, organ I instancji uznał, że decyzja z dnia [...] została wykonana w całości. W dniu 14 stycznia 2010 r. A. i J. G. oraz S. G. złożyli skargę do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność wierzyciela - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K., odnośnie niewykonywania prawomocnej decyzji tego organu z dnia [...] W wyniku jej rozpatrzenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał na podstawie art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr. 110 poz. 968 ze zm.), zwanej dalej u.p.e.a. postanowienie z dnia [...] którym skargę oddalił, podzielając tym samym pogląd organu I instancji, że obowiązki zostały wykonane. Na skutek złożonego przez skarżących zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] Na postanowienie to skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 23 września 2010 r. sygn. VII SA/Wa 1005/10 skargę oddalił. Po wyroku A. i J. G. oraz S. G. wystąpili pismem z dnia 4 lutego 2011 r. z wnioskiem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego żądając między innymi wszczęcia postępowania administracyjnego, celem doprowadzenia do wykonania całości prawomocnej decyzji z dnia [...] ściśle z jej treścią i doprowadzenie budynku mieszkalnego K. i M. T. do stanu zgodnego z prawem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] przekazał na podstawie art. 65 § 1 kpa wniosek A. i J. G. oraz S. G. do rozpatrzenia organowi właściwemu, to znaczy Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta K.. W następstwie otrzymanego wniosku PINB dla Miasta K. wydał postanowienie z dnia [...] stanowiące przedmiot postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , przytaczając treść art. 61a § 1 kpa stwierdził, że wniosek złożony został przez osoby będące stronami, niemniej jednak istniały uzasadnione przyczyny dla których niemożliwym było wszczęcie postępowania. Postępowanie żądane we wniosku nie mogło być wszczęte ponieważ byłoby to postępowanie bezprzedmiotowe. Organ podniósł też fakt wydania decyzji z dnia [...] oraz wykonania w jej efekcie robót budowlanych przez samego zobowiązanego oraz w wyniku wykonania zastępczego w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Następnie organ stwierdził, iż pomimo wykonania niektórych z nakazanych czynności w inny sposób niż wskazywała na to decyzja, efekty końcowe zostały osiągnięte, w związku z czym stanowisko organu I instancji uznał za zasadne. Wobec powyższego jakiekolwiek postępowanie zmierzające do oceny rzeczy już przez organ ocenionych w zakończonym postępowaniu, uznać należy za bezprzedmiotowe. Inspektor podkreślił, że ze wskazanych wyżej okoliczności wynika, iż postępowanie w sprawie wykonania decyzji z dnia [...] ściśle z jej treścią nie mogło być wszczęte i zasadnym było postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Skargę na ww. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , J. i A. G. oraz S. G. W treści skargi jej autorzy zarzucili, że organy nadzoru budowlanego: - odmawiają wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie doprowadzenia do wykonania prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...], - nie dopuszczają do wykonania "prawomocnej decyzji Nadzorów Budowlanych oraz prawomocnych Wyroków Naczelnych Sądów Administracyjnych w Krakowie i Warszawie, które to wyroki utrzymują w mocy ww. decyzję". Autorzy skargi zaskarżyli postanowienie w całości zarzucając, że mimo prawomocnej decyzji z dnia [...] PINB dla Miasta K., nie została ona wykonana w żadnym z jej pięciu punktów w efekcie czego budynek skarżących nie nadaje się do zamieszkania. Odpowiedzialnością za niewykonanie prawomocnej decyzji obarczyli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego , który "przez okres dwunastu lat nie dopuścił i nie dopuszcza do wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu doprowadzenie do wykonania prawomocnej decyzji PINB z dnia [...]" W dalszej części skargi skarżący zawarli szereg zarzutów dotyczących rozbieżności pomiędzy treścią poszczególnych nakazów zawartych w ww. decyzji PINB, a ich wykonaniem przez K. i M. T.. Wskazali również, iż twierdzenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego , że ww. decyzja została wykonana w całości "to jest wielkie kłamstwo i okłamywanie" skarżących, a tym samym naraża ich na dalsze, nieodwracalne koszty, dom nie nadaje się do zamieszkiwania z powodu "niewykonania w żadnym punkcie prawomocnej decyzji Nadzoru Budowlanego oraz prawomocnych wyroków Naczelnych Sądów Administracyjnych w Krakowie i Warszawie". W skardze opisany został szczegółowo przebieg postępowania egzekucyjnego ze stwierdzeniem, że "nie było żadnego wykonawstwa zastępczego ani w dniu 15.12.2009r. ani też w innym dniu po 15.12.2009r." W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] i "zasądzenie przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego" celem doprowadzenia budynku mieszkalnego K. i M. T. do stanu zgodnego z prawem. Autorzy skargi powołali się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 1005/10, w którym oddalona została ich skarga na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Podnieśli również, że pismem z dnia 14 października 2010r. zwrócili się z prośbą do PINB dla Miasta K. o pilne opracowanie opinii technicznej co do prawidłowości wykonania decyzji z dnia [...] w odniesieniu do każdego z jej pięciu punktów, celem przedłożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Do dnia sporządzenia opinii, jak wskazali, PINB opinii tej nie opracował. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Na wstępie zaznaczyć należy, iż okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy są bezsporne. Pierwszą z nich jest fakt, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...], nakazująca K. i M. T. wykonanie przeróbek budynku mieszkalnego w celu doprowadzenia tego budynku do stanu zgodnego z prawem, utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], jest ostateczna i co za tym idzie podlegała wykonaniu. Decyzja organu II instancji była także przedmiotem kontroli sądowej przeprowadzonej w sprawie II SA/Kr 1768/99 przez Naczelny Sąd Administracyjny O/Z w Krakowie, który wyrokiem z dnia 17 maja 2000r. oddalił skargę K. i M. T. Drugą okolicznością bezsporną jest fakt, że skarżący na żadnym etapie postępowania nie zakwestionowali treści opisanej wyżej decyzji, z którą w pełni się zgadzają. W sprawie nie ulega także wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. prowadził postępowanie egzekucyjne, w trakcie którego nałożone decyzją z dnia [...] obowiązki wykonywane były bądź w drodze wykonania zastępczego, bądź też przez samych dłużników. W rezultacie organ egzekucyjny uznał, że "decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] znak: [...] została wykonana w całości" (notatka urzędowa z dnia 22 grudnia 2009r. sporządzona przez starszego inspektora nadzoru budowlanego mgr inż. J.S. – tom.IV akt administracyjnych). Także w notatce służbowej z dnia 15 grudnia 2009 r. P. P. z Biura "E." stwierdził "wykonanie w pełnym zakresie robót nakazanych postanowieniem PINB z dnia [...]" Żądanie skarżących od początku opiera się na odmiennym stanowisku – aniżeli prezentowane przez organy nadzoru budowlanego – co do kwestii wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] Skarżący twierdzą bowiem, że decyzja ta nie została co do niektórych obowiązków w ogóle wykonana, albo zrealizowano je nieprawidłowo, tymczasem organy obu instancji wyrażają pogląd przeciwny. Wyrazem zakwestionowania oceny organu egzekucyjnego wyrażonego w notatce służbowej z dnia 22 grudnia 2009r., o której była mowa wyżej, było złożenie przez A. i J. G. oraz S. G. skargi na bezczynność wierzyciela w trybie art. 6 § 1a u.p.e.a., oddalonej postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] W uzasadnieniu organ stwierdził, że obowiązki zostały wykonane tak jak określono w decyzji oraz że "wszystkie cele techniczno-budowlane zawarte w rozstrzygnięciu tej decyzji a mające na celu zlikwidowanie drgań i hałasu wywoływanych przez piony wod-kan znajdujące się we wspólnej ścianie budynku zostały osiągnięte". W postanowieniu z dnia [...] wydanym na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Wyrokiem z dnia 23 września 2010 r. w sprawie VII SA/Wa 1005/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na ww. postanowienie GINB stwierdzając, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. nie pozostawał w bezczynności, o której mowa w art. 6 u.p.e.a. oraz, że organ w toku postępowania egzekucyjnego postępował w sposób prawidłowy, a materiał dowodowy potwierdził, "że na skutek prowadzonych w 2009 r. robót budowlanych, z których ostatnie prowadzone były 15 grudnia 2009 r., doszło do wykonania ww. decyzji z [...] w całości". Problem w sprawie sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy w tak ustalonym stanie faktycznym żądanie skarżących złożone w piśmie datowanym na dzień 4 lutego 2011r. winno skutkować wszczęciem postępowania administracyjnego przez organ nadzoru budowlanego. Jak wynika z wniosku zawartego w tym piśmie, postępowanie to miałoby na celu "doprowadzenie do wykonania całości prawomocnej decyzji z dnia [...] ściśle z jej treścią, szczegółowo opisaną do wykonania w 5-ciu punktach decyzji i doprowadzenie budynku mieszkalnego państwa K. i M. T. do stanu zgodnego z prawem". Odpowiedź na postawione wyżej pytanie musi być negatywna i Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podstawę prawną odmowy przez organy obu instancji wszczęcia postępowania w sprawie, stanowi przepis art. 61a kpa, zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (tj. wszczęcia postępowania administracyjnego), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Słusznie zauważył organ II instancji, iż wniosek o wszczęcie postępowania został co prawda złożony przez osoby będące stronami, jednakże istniały uzasadnione przyczyny, dla których niemożliwym było wszczęcie postępowania zgodnie z żądaniem skarżących. Postępowanie egzekucyjne dotyczące wykonania decyzji z dnia [...] zostało bowiem zakończone, organ egzekucyjny (i wierzyciel zarazem) uznał, że obowiązki nałożone tą decyzją zostały zrealizowane, zaś skarżący wyczerpali prawne możliwości zakwestionowania tego stanowiska, składając wcześniej skargę w trybie art. 6 § 1a u.p.e.a., rozpoznaną opisanymi już wyżej postanowieniami WINB z dnia [...], a następnie GINB z dnia [...] Oba organy uznały wówczas, że decyzja z [...] została wykonana w całości, a z uwagi na fakt, że skarżący nie wskazują we wniosku z dnia 4 lutego 2011r. żadnych nowych okoliczności, podnosząc wciąż zarzuty negujące stanowisko organu egzekucyjnego co do wykonania decyzji, bezprzedmiotowym byłoby wszczęcie na nowo jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, o jakim mowa w art. 61 kpa, bądź też postępowania egzekucyjnego. Nie można przy tym przyjąć, aby podstawą materialno-prawną do wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego stanowił art. 84 lub 84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Przepisy te skarżący wskazali zarówno we wniosku z dnia 4 lutego 2011 r. jak i w treści niniejszej skargi, cytując w tym zakresie fragment uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2009 r. sygn. VII SA/Wa 1005/10, w którym Sąd ten stwierdził, że "kwestia wykonania decyzji, tj. prawidłowości wykonania przeprowadzonych na jej podstawie robót budowlanych, winna być oceniona nie w postępowaniu egzekucyjnym, a w odrębnym – prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego, na których to taki obowiązek spoczywa. Stosownie bowiem do treści art. 84 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (...), do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Stosownie natomiast do art. 84a ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. (...) Obowiązki określone w decyzji z [...] zostały uznane przez wierzyciela za wykonane w całości (i potwierdza to materiał dowodowy sprawy), a kwestia prawidłowości ich wykonania (wobec zarzutów skarżących), winna być oceniona w odrębnym postępowaniu, którego istotą będzie kontrola stosowania przepisów prawa budowlanego." Wojewódzki Sąd Administracyjny wyraża pogląd, że przywołane wyżej przepisy nie dają podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego w stanie faktycznym niniejszej sprawy. W ramach zadań nałożonych przepisami art. 84 ust.1 pkt 1 oraz art. 84a ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, w tym wykonania własnych decyzji, ale wydanych w postępowaniach już wszczętych i zakończonych w oparciu o inne przepisy ustawy, mające charakter materialnoprawny (np. decyzji nakazujących rozbiórkę obiektu budowlanego w oparciu o art. 48 ust.1 Prawa budowlanego lub – jak w niniejszej sprawie – nakładających obowiązki na podstawie art. 66 ust. 1 i 61 tej ustawy). W wyniku czynności przeprowadzanych w trybie art. 84 ust.1 pkt 1 może dojść do wszczęcia postępowania administracyjnego, zakończonego aktem wydanym jednak w oparciu o inną podstawę prawną, zaś czynności podejmowane na podstawie art. 84a ust. 2 pkt 2 są działaniami technicznymi podejmowanymi przez organy nadzoru budowlanego w zakresie dotyczącym stwierdzenia wykonania obowiązków wynikających z decyzji bądź postanowienia, wydanego na podstawie przepisów prawa budowlanego. Działania te mogą zostać zwieńczone wszczęciem postępowania egzekucyjnego, bądź zastosowaniem kolejnych środków przymusu przewidzianych w u.p.e.a., jeżeli postępowanie takie jest już w toku. Ani przepis art. 84 ust.1 pkt 1 ani art. 84a ust.2 pkt 2 Prawa budowlanego nie stanowią natomiast samodzielnej podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego, o jakim mowa w art. 61 kpa. Skoro zatem w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne w dniu złożenia wniosku z dnia 4 lutego 2011r. było już zakończone, a celem skarżących było faktycznie doprowadzenie do przeprowadzenia takiego postępowania ponownie, a ponadto na podstawie w/w wniosku nie było podstaw prawnych do wszczęcia jakiegokolwiek innego postępowania administracyjnego, to słusznie organy obu instancji uznały, że w sprawie ma zastosowanie art. 61a § 1 kpa. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.