I SA/Wa 1123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi A.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], działając na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa i art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność wniosku A.Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...]. Powyższe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Prezydent Miasta O., postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], po rozpoznaniu wniosku A.Z. z dnia [...] marca 2010 r., odmówił sprostowania 15 wskazanych we wniosku decyzji, mocą których przyznano wnioskodawczyni szereg świadczeń z pomocy społecznej, szczegółowo opisanych w powyższym postanowieniu. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., po rozpatrzeniu zażalenia A.Z., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2010 r. W dniu [...] marca 2011 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. wpłynęło pismo A.Z., zatytułowane "wniosek", w którym strona nawiązała do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1780/10 i wniosła o "ponowne rozpatrzenie sprawy SKO w O. i dołączenie akt sprawy do wniosku ze względu na załączone załączniki jako dowody i zmianę w części poczynionych ustaleń faktycznych poniżej w wymienionych decyzjach MOPR poprzez nieprawidłowe wpisanie "bezradność w sprawach opiekuńczo wychowawczych"". Mając na uwadze treść powyższego pisma oraz okoliczność, że w sprawie sprostowania 15 decyzji Prezydenta Miasta O. wydane już zostało stosowne rozstrzygnięcie, pismem z dnia 25 marca 2011 r. zwrócono się do wnioskodawczyni o sprecyzowanie żądań. Pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. A.Z. uzupełniła swój wniosek z dnia 10 marca 2011 r., wskazując że jest to wniosek o "ponowne rozpatrzenie ustaleń faktycznych w 16 wymienionych decyzjach wydanych przez SKO i MOPR w O. zgodnie z pouczeniem sądu administracyjnego, który w wyroku z dnia 14 stycznia 2011 r. wskazał, że jeśli ustalenia faktyczne poczynione przez organ zdaniem strony nie znajdą pokrycia w rzeczywistości, to środkiem do ich weryfikacji powinno być w pierwszym rzędzie odwołanie od takiej decyzji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy". W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. stwierdziło niedopuszczalność wniosku A.Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ zaznaczył, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługiwałby, gdyby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. orzekało jako organ pierwszej instancji. Tymczasem w niniejszej sprawie Kolegium działało jako organ odwoławczy, gdyż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., po rozpatrzeniu zażalenia A.Z., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta O. z dnia [...] maja 2010 r. odmawiające sprostowania wydanych wcześniej decyzji. A.Z. skorzystała zatem z przysługującego jej środka odwoławczego, składając zażalenie od postanowienia organu pierwszej instancji, a następnie skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Kolegium z dnia [...] czerwca 2010 r. W świetle powyższego, mając na uwadze, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został od postanowienia wydanego przez Kolegium jako organ drugiej instancji oraz odnośnie kwestii niebędącej dotychczas przedmiotem rozpoznania przez organy administracji publicznej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło, że wniosek jest niedopuszczalny z przyczyn przedmiotowych. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A.Z., podnosząc m.in., że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. nieprawidłowo potraktowało jej wniosek z dnia 10 marca 2011 r. jako wniosek o sprostowanie, w sytuacji gdy o sprostowanie nie występowała. Skarżąca zaznaczyła, że we wniosku z dnia 10 marca 2011 r. wymieniła 16 decyzji i zarzuciła, że w decyzjach tych wpisano nieprawidłowy stan faktyczny. A.Z. wskazała również, że w piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. wyjaśniła, iż wniosek z dnia 10 marca 2011 r. jest wnioskiem "o ponowne rozpatrzenie ustaleń faktycznych w 16 decyzjach wymienionych przez SKO i MOPR w O., zgodnie z pouczeniem sądu administracyjnego zawartym w wyroku z dnia 14 stycznia 2011 r.". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. zaskarżonym postanowieniem, powołując art. 134 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa i art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność wniosku A.Z. z dnia 10 marca 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2010 r. Organ uznał, że przedmiotowy wniosek z dnia 10 marca 2011 r., uzupełniony pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r., jest niedopuszczalny dotyczy bowiem postanowienia wydanego przez Kolegium jako organ drugiej instancji. Zauważyć zatem trzeba, że analiza zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wskazuje, aby pismo A.Z. z dnia 10 marca 2011 r., uzupełnione w dniu 6 kwietnia 2011 r., stanowiło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2010 r. W ocenie Sądu z treści przedmiotowego pisma z dnia 10 marca 2011 r., uznanego przez organ za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie wynika aby zamiarem skarżącej było ponowne zaskarżenie przedmiotowego postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. Zauważyć należy, że we wskazanym piśmie skarżąca, powołując 16 decyzji Prezydenta Miasta O. i zarzucając im błędne ustalenia faktyczne, powołała jednocześnie fragment uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1780/10, w którym Sąd rozpoznając jej skargę na postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji, wyjaśnił sposób weryfikacji ustaleń faktycznych poczynionych przez organ wydający decyzję wskazując, że środkiem do weryfikacji ustaleń faktycznych, które zdaniem strony nie znajdują pokrycia w rzeczywistości, jest odwołanie od decyzji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy nie ma organu wyższego stopnia. Zdaniem Sądu z powyższego wynika zatem, że pismo A.Z. z dnia 10 marca 2011 r., uzupełnione w dniu 6 kwietnia 2011 r., nie stanowi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., lecz jest odwołaniem od wskazanych w nim decyzji Prezydenta Miasta O.. Jak wynika bowiem z treści tego pisma, skarżąca nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ w powołanych przez nią decyzjach. Zauważyć trzeba, że również w złożonej skardze A.Z. wyraźnie wskazuje, iż nie występowała o sprostowanie decyzji i podkreśla, że pismo z dnia 10 marca 2011 r. jest "wnioskiem o ponowne rozpatrzenie ustaleń faktycznych w 16 wymienionych decyzjach zgodnie z pouczeniem sądu administracyjnego". Nie ulega więc wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. błędnie zakwalifikowało pismo skarżącej z dnia 10 marca 2011 r. jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Jak wyżej wskazano intencją skarżącej nie było zaskarżenie tego postanowienia, lecz zaskarżenie wskazanych w powyższym piśmie decyzji Prezydenta Miasta O.. Oczywiste zatem jest, że postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. wydane zostało z naruszeniem art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa i art. 134 kpa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jego uchylenie. Przy czym podkreślić trzeba, że rozpoznając ponownie sprawę organ administracji weźmie pod uwagę wskazane wyżej kwestie, a także uwzględni, że odwołanie skarżącej dotyczy kilkunastu decyzji, z których każda dotyczy osobnej sprawy administracyjnej. W każdej sprawie powinno więc zostać wydane osobne rozstrzygnięcie. Zauważyć należy, że na powyższe wskazywał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w powołanym wyżej wyroku z dnia 14 stycznia 2011 r., podkreślając, że wątpliwości budzi fakt rozpoznania przez organ jednym rozstrzygnięciem wniosku dotyczącego kilkunastu decyzji. Zauważyć również trzeba, że w aktach administracyjnych, przekazanych do Sądu wraz ze skargą na postanowienie z dnia [....] kwietnia 2011 r., nie ma decyzji Prezydenta Miasta O., będących przedmiotem postępowania odwoławczego strony, wobec czego nie można stwierdzić czy wskazane decyzje są ostateczne. Organ administracji publicznej powinien zatem ustalić powyższą kwestię i w zależności od ustaleń rozpoznać każdą sprawę merytorycznie (jeżeli decyzje nie są ostateczne) lub wydać postanowienia w trybie art. 134 kpa (jeżeli zaskarżone decyzje są już ostateczne). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.