II SA/Gl 271/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2011 r. sprawy ze skargi M. P.-I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. "A" S.A. z siedzibą w P. wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej inwestycji polegającej na: budowie zbiornika paliw płynnych [...] wraz z niezbędną instalacją technologiczną na istniejącej stacji paliw "A" w B. przy ulicy [...], na działce nr "1" obręb K. Do wniosku dołączono kartę informacyjną planowanego przedsięwzięcia. Pismem z dnia [...]r. Prezydent Miasta B. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia strony postępowania, a następnie przeprowadził przewidziane prawem postępowanie, w tym zwrócił się o wymagane opinie do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., a następnie na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu organ określił, iż zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) planowane przedsięwzięcie zakwalifikowane zostało do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu może być wymagane. Dlatego też po wszczęciu postępowania, w myśl postanowień art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko zwrócono się o wymagane opinie w sprawie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. opinią sanitarną z dnia [...]r. ustalił brak obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisku, wobec tego, iż wielkość i zakres planowanego przedsięwzięcia nie wpłynie ujemnie na stan sanitarno-higieniczny i zdrowie ludzi. Podobne stanowisko zajął Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w postanowieniu z dnia [...]r., wyrażając opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Dokonując analizy złożonego wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ stwierdził, iż planowane przedsięwzięcie - budowa zbiornika paliwowego podziemnego na olej napędowy wraz z instalacją – realizowane będzie na istniejącej stacji paliw płynnych w B. Planowany zbiornik podłączony zostanie do istniejącego stanowiska tankowania samochodów [...], co oznacza, że inwestycja nie będzie wiązała się ze zwiększeniem ilości stanowisk dystrybucyjnych. Eksploatacja projektowanego zbiornika nie będzie źródłem znaczących emisji zanieczyszczeń do powietrza. W rejonie planowanej inwestycji nie występują obszary chronione – [...]r. ani inne pozostałe formy ochrony przyrody. Biorąc pod uwagę rodzaj, charakterystykę przedsięwzięcia a zwłaszcza wielkość zajmowanego terenu, usytuowanie poza terenami wymagającymi specjalnej ochrony, przewidywany rodzaj i skalę oddziaływania, Prezydent Miasta B. stwierdził, iż przedsięwzięcie nie spowoduje zagrożenia dla środowiska. W oparciu o zebrane w sprawie dokumenty oraz przeprowadzone konsultacje nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta B., działając na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 71 ust. 2 pkt 2 , art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 i art. 85 ust. 1 ustawy dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określił środowiskowe uwarunkowania, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dotyczącej przedsięwzięcia polegającego na budowie zbiornika paliw płynnych [...] wraz z niezbędną instalacją technologiczną, tacą szczelną i kanalizację opadową z tacy przy przyłączu spustowym paliw do wewnętrznej kanalizacji opadowej w istniejącej stacji paliw "A" Nr [...] przy ulicy [...] (dz. Nr "1" obręb K.) w B. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przeprowadzone postępowanie wykazało, iż w sprawie nie zachodzą szczegółowe uwarunkowania określone w art. 63 ust.1 ustawy z dnia 23 października 2008 r. Ustalono że w celu ochrony środowiska gruntowo- wodnego podziemny dwupłaszczowy zbiornik magazynowy paliwa wyposażony będzie w system kontrolno-pomiarowy, zawory bezpieczeństwa chroniące przed przepełnieniem, a nadto przy studzience zlewowej paliwa wykonana zostanie szczelna taca, zaś wody opadowe i roztopowe z rejonu przyłącza spustowego i studzienki zlewowej odprowadzane będą do istniejącej wewnętrznej kanalizacji deszczowej, wyposażonej w separator koalescencyjny. Eksploatacja projektowanego zbiornika nie będzie źródłem znaczących emisji zanieczyszczeń do powietrza. Powtórzono, iż w rejonie projektowanej inwestycji nie występują obszary chronione, ani obszary wodno-błotne czy inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszary leśne, obszary objęte ochroną w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary zbiorników wodnych śródlądowych, czy obszary ochrony uzdrowiskowej. Niniejsza inwestycja nie będzie także powodować transgranicznego oddziaływania na środowisko. Potwierdzono brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, a zwłaszcza wielkość zajmowanego terenu, jego usytuowanie, przewidywany rodzaj i skalę oddziaływania stwierdzono, iż przedsięwzięcie nie spowoduje zagrożenia dla środowiska przyrodniczego. W oparciu o zebrane dokumenty, opinie i konsultacje nie stwierdzono potrzeby oceny oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na zastrzeżenia złożone w trakcie postępowania przez właścicielkę sąsiedniej działki organ wyjaśnił, iż planowany zbiornik będzie zlokalizowany w odległości 45 ma od granicy jej działki, podczas gdy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. mógłby być on usytuowany w odległości 5 m od granicy działki niezabudowanej. Wyjaśnił nadto, że projektowana budowa nie zmieni istniejącego układu drogowego i komunikacji wewnątrz obiektu. Nie nastąpi też zwiększenie stanowisk dystrybucyjnych, a planowany zbiornik zmniejszy ilość dostaw paliw [...] do stacji. Oddziaływanie planowanej inwestycji będzie mieściło się w granicy działki inwestora. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. P. I., zarzucając jej błędną ocenę okoliczności faktycznych przyjętych za ich podstawę, poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż inwestycja ta nie wpłynie negatywnie na możliwość zagospodarowania działek będących jej własnością oraz wnosząc o jej uchylenie celem przeprowadzenia, w toku ponownego postępowania, oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W ocenie odwołującej tylko dokładne przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko może dać odpowiedź jak przedmiotowa inwestycja będzie wpływać na sąsiednią działkę, zwłaszcza na jej planowane zagospodarowanie. Podnosząc, iż przedmiotowa decyzja wydana została bez przeprowadzenia właściwego i dogłębnego postępowania, a w związku z tym nie wynika z jej treści, co przesądziło o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia wymaganej oceny. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 63, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazało, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (art. 71 ustawy), a jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco ona nie oddziaływać. Przedmiotem niniejszego postępowania jest przedsięwzięcie polegające na budowie zbiornika paliw płynnych [...] wraz z niezbędną instalacją technologiczną. Planowana inwestycja wymieniona jest w § 3 pkt 1 ust. 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, zgodnie z którym to zapisem sporządzenie raportu może być wymagane. Prezydent Miasta B. postanowieniem z dnia [...]r., po przeprowadzeniu wymaganego postępowania- tj. po uzyskaniu niezbędnych opinii – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, nie stwierdził potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko pozostaje orzeczeniem merytorycznym, dającym podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy decyzję. Jest to decyzja określająca uwarunkowania środowiskowe bez żadnych warunków. Taką decyzją, w ocenie Kolegium, pozostaje decyzja organu pierwszej instancji, posiadając wszystkie niezbędne elementy, o których mówią obowiązujące przepisy ustawy, a wydana została w oparciu o ustalony w postępowaniu stan faktyczny i prawidłowo ocenione przepisy. Zgodnie z wymogami art. 63 ust. 1 ustawy organ przeanalizował w uzasadnieniu decyzji rodzaj, skalę możliwego oddziaływania przedsięwzięcia, wynikają z niej także okoliczności związane z zasięgiem tego oddziaływania, wielkością i okresem oddziaływania oraz prawdopodobieństwem oddziaływania czy transgranicznym oddziaływaniem na przyrodę. Z decyzji wynika, że z uwagi na skalę przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu, odległości od granicy z działką odwołującej nie przewiduje się kumulowania oddziaływania przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami z sąsiedztwie. Organ odwoławczy stwierdził, że nie ma obowiązku dokonywania oceny oddziaływa na przedsięwzięcia na środowisko w każdej sprawie. Art. 63 ust. 1 ustawy uzależnia bowiem konieczność sporządzenie raportu od uwarunkowań konkretnej sprawy. W tej konkretnej analizowanej sprawie, dane z karty informacyjnej przedsięwzięcia pozwalają na stwierdzenie, że potencjalne uciążliwości wynikające z realizacji inwestycji zamkną się w granicach działki inwestora. Organ podkreślił, że odmowa wydania określenia środowiskowych uwarunkowań możliwa jest w przypadku niezgodności inwestycji w planem zagospodarowania przestrzennego, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Postępowanie zmierzające do wydania decyzji prowadzone było z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca M. B. P.– I., zarzucając decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. utrzymującej w mocy decyzji Prezydenta Miasta B., rażące naruszenie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko wniosła o jej uchylenie i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, powtarzając i cytując fragmenty kwestionowanej decyzji, stwierdziła, iż planowana inwestycja kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacznie oddziaływać na środowisko i dlatego, pomimo opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko jest niezasadny. W ocenie skarżącej, ani skala i wielkość planowanego przedsięwzięcia, ani odległość od jej działki nie przesądza, że oddziaływanie przedsięwzięcia ograniczy się tylko do działki inwestora. Skarżąca przyznając, że organ nie ma obowiązku dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co wynika z istoty uregulowania zawartego w art. 63 ust. 1 ustawy, podnosi, że w tej konkretnej sprawie nie rozwiano wątpliwości w tym zakresie. Tylko sporządzenie takiego raportu, w ocenie skarżącej, wykluczy wątpliwości co do negatywnego wpływu na środowisko na terenie nieruchomości skarżącej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi powtarzając co do zasady argumentację zawartą w w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269 ze zm. ) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi powyżej normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż jest ona zgodna z prawem. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji polegającej na budowie zbiornika paliw płynnych [...] wraz z niezbędną instalacją technologiczną na funkcjonującej stacji paliw "A" w B. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji wymienionych w tym przepisie (m.in. decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę) konieczne jest uzyskanie takiej właśnie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wymóg uprzedniego ustalenia środowiskowych uwarunkowań odnosi się do przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu wykonawczym. W dacie orzekania przez organy obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, z tym jednak, że zgodnie z jego § 4 – do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października (...) wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. W związku z tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto w dniu 22 października 2010 r., czyli przed datą wejścia w życie tego rozporządzenia (dnia 15 listopada 2010 r.), w niniejszej sprawie zgodnie z powyższym zastosowanie miało rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z tym rozporządzeniem inwestycję planowaną przez "A" zalicza się do grupy przedsięwzięć mogących wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, czyli mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i wymienione zostało w § 3 ust. 1 pkt 35 –"instalacje do magazynowania lub dystrubucji ropy naftowej, produktów naftowych lub substancji chemicznych nie wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem stacji paliw na gaz płynny". Trzeba w tym miejscu wskazać, że postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia nie jest postępowaniem w przedmiocie udzielania decyzji o warunkach zabudowy czy pozwolenia na budowę, stanowiąc etap poprzedzający postępowanie w powyższym zakresie. Przepisy dotyczące ocen środowiskowych wprowadzone zostały w wyniku implementacji przepisów wspólnotowych i służyć mają wyłącznie weryfikacji oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Postępowanie to dotyczy planowanego przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia czy inwestycja w kształcie opisanym we wniosku inwestora zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 696/09, czy z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 988/09). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzje organu pierwszej instancji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przez "A" przedsięwzięcia polegającego na budowie na czynnej stacji paliw dodatkowego zbiornika na paliwa płynne – [...] wraz z niezbędną instalacją technologiczną. Obowiązkiem organów administracji było zatem ustalenie w toku postępowania czy planowane przedsięwzięcie może powodować zagrożenie z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska. Organy przeprowadziły wymagane postępowanie, tzn. po otrzymaniu wniosku wraz z dołączoną do niego kartą informacyjną przedsięwzięcia (zawierającą jego szczegółowy opis) Prezydent Miasta B. wystąpił (zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy) o opinię do Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. Opiniujące organy nie stwierdziły obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uznając, że inwestycja nie pogorszy stanu środowiska, jej wielkość, rodzaj oraz zakres nie wpłynie ujemnie na stan sanitarno- higieniczny i zdrowie ludzi (opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...]r.) oraz nie będzie źródłem znaczących emisji zanieczyszczeń do powietrza, środowiska gruntowo- wodnego – z uwagi na wyposażenie wewnętrznej kanalizacji deszczowej w separator koalescencyjny, nie będzie również oddziaływać na przyrodę (postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r.). W konsekwencji, uznanie, że skala charakter, rodzaj i zakres oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przyjęte rozwiązania mające na celu ochronę środowiska, brak negatywnego wpływu na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie roślin, zwierząt lub ich siedlisk nie rodzą zagrożeń powodujących konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przesądziło o odstąpieniu przez organ prowadzący postępowanie Prezydenta Miasta B. od nakładania na inwestora obowiązku i potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (postanowienie z dnia [...] r.). Uwzględniając powyższe organ wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w trybie przewidzianym w art. 84 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia i karta informacyjna przedsięwzięcia stanowią załączniki do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na mocy art. 85 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia – w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy zawrzeć informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 cytowanej ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja Prezydenta Miasta B. zwiera wymienione w przywołanym powyżej przepisie elementy, a w szczególności w jej uzasadnieniu wykazano dlaczego odstąpiono od oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wyjaśniono, że przedsięwzięcie polegające na budowie zbiornika paliw płynnych [...] na funkcjonującej stacji paliw "A" w B. nie stanowi zagrożenia dla środowiska. W celu zapewnienia ochrony środowiska gruntowo- wodnego podziemny zbiornik wyposażony będzie w system kontrolno- pomiarowy, zawory bezpieczeństwa chroniące przed przepełnieniem, a wody opadowe i roztopowe z rejonu przyłącza spustowego odprowadzane będą do istniejącej wewnętrznej kanalizacji deszczowej wyposażonej w separator koalescencyjny. Eksploatacja zbiornika nie będzie powodować znaczących zanieczyszczeń do powietrza, a w rejonie inwestycji nie występują obszary chronione. Po analizie przedstawionych akt administracyjnych sprawy Sąd także nie stwierdził naruszeń prawa uzasadniających uchylenie kwestionowanych w skardze rozstrzygnięć. Organ zebrał niezbędne w sprawie informacje dotyczące parametrów i charakteru planowanego przedsięwzięcia i rozważył okoliczności związane z nałożeniem na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w myśl postanowień art. 63 i art. 64 powoływanej już ustawy, a następnie zgodnie z art. 84 w związku z art. 85 ust. 2 pkt 2 wydał decyzję o którą wnioskował inwestor. Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzją Prezydenta Miasta B. są zgodne z prawem, a w rezultacie nie ma podstaw do przyjęcia- wbrew stanowisku skarżącej- że decyzje te rażąco naruszają prawo. Wskazać w tym miejscu trzeba, że planowana inwestycja prawidłowo zaliczona została zgodnie z zastosowanym w sprawie rozporządzeniem wykonawczym do tych, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a organ zasadnie uznał, po przeprowadzeniu wymaganego postępowania, że w tym konkretnym, rozpatrywanym przepadku nie ma potrzeby przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko zamierzonej inwestycji. Wbrew zarzutom skargi organy prawidłowo uzasadniły swoje stanowisko w sprawie, opierając się zarówno na ustaleniach faktycznych jak i na obowiązującym stanie prawnym. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekła o oddaleniu skargi . .