VII SAB/Wa 117/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2011 r. sprawy ze skargi I. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury I. zobowiązać Ministra Infrastruktury do załatwienia zażalenia I. P. z dnia [...] dotyczącego rygoru natychmiastowej wykonalności zawartego w pkt. 13 decyzji nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] – w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku i zwrotu akt organowi. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11 f ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia [...] udzielił Zarządowi Województwa [...] zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie obwodnicy miasta S. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] [...] z wyłączeniem skrzyżowania z drogą krajową nr [...]. Powyższej decyzji organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na uzasadniony interes społeczny i gospodarczy. Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. I.P. wniosła zażalenie na rygor natychmiastowej wykonalności nadany powyższej decyzji wnosząc o jego uchylenie. Pismem z dnia 3 sierpnia 2010 r. I. P. wniosła także odwołanie od powyższej decyzji zarzucając organowi naruszenie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Skarżąca podniosła, iż w związku z brakiem uchwały sejmiku województwa [...] o zaliczeniu do dróg wojewódzkich projektowanej drogi przechodzącej przez obszar jej działki nr [...] w S. oraz innych działek w obrębie [...] organ powinien umorzyć prowadzone w tym zakresie postępowanie, zgodnie z art. 105 k.p.a. Zarzuciła, iż Wojewoda [...] wydając powyższą decyzję naruszył przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] znak : [...] na podstawie art. 135 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku skarżącej dotyczącego uchylenia rygoru natychmiastowej wykonalności powyższej odmówił wstrzymania jej wykonania. Pismem z dnia 6 czerwca 2011 r. I. P. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie rozpatrzenia jej zażalenia z dnia 21 lipca 2010 r. na rygor natychmiastowej wykonalności nadany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...]. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania w terminie miesięcznym postanowienia w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności. Podniosła, że pomimo upływu prawie roku od złożenia zażalenia Minister Infrastruktury nie rozpatrzył go. Dodała, że inwestor wkroczył już na jej nieruchomość i rozpoczął prace budowlane więc żeby zapobiec grożącej i nieodwracalnej szkodzie konieczne jest rozpatrzenie złożonego zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Skargę należało uwzględnić. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.), stanowi, ze kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do uznania, że skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury jest uzasadniona. Zgodnie z art. 12 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a § 3 określa terminy załatwiania spraw: załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym obowiązek ten istnieje również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.). Naruszenie powyższych przepisów regulujących terminy rozstrzygania spraw w postępowaniu administracyjnym może stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Nie ma przy tym znaczenia, z jakich powodów sprawa pozostaje niezałatwiona w sposób określony przepisami k.p.a. W szczególności nie mają znaczenia okoliczności związane z dotychczasowymi działaniami organu skoro były one nieskuteczne, a istnieją realne możliwości uzyskania dostępu do akt i podjęcia działań skutecznych. Bierne oczekiwanie na załatwienie sprawy przez sąd i zwrot akt stanowi bezczynność organu administracji (por. wyrok WSA z dnia 25.10.2007 r., II SAB/Bk 28/07, Lex nr 340473). W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest, że skarżąca wniosła zarówno zażalenie na rygor natychmiastowej wykonalności nadany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie obwodnicy miasta S. jak i odwołanie od decyzji. Nie budzi jednak żadnych wątpliwości, że wniosek skarżącej z dnia 21 lipca 2010 r. stanowił zażalenie na nadany w decyzji w pkt 13 rygor natychmiastowej wykonalności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 1134/09 "...wniosek taki może być rozpatrzony wyłącznie w toku postępowania odwoławczego i nie może zmierzać do uchylenia decyzji jako takiej w całości". Obowiązkiem więc organu prowadzącego postępowanie jest rozpatrywanie żądań w ramach przewidzianej prawem procedury oraz właściwym trybie. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom organu wydanie przez Ministra Infrastruktury postanowienia w trybie art. 135 k.p.a., nie załatwia rozpoznania przez ten organ jako organ II instancji zażalenia z dnia 21 lipca 2010 r. Zażalenie skarżącej dotyczące rygoru natychmiastowej wykonalności powinno zostać rozpoznane przez organ w toku postępowania odwoławczego od decyzji. Dodatkowo wskazać należy, iż wydanie postanowienia z dnia [...] nie jest dewolutywnym rozpoznaniem zażalenia skarżącej. Dopiero ewentualne wydanie decyzji przez organ w wyniku rozpoznania odwołania uwzględniłoby także zażalenie, jednak jak wynika z akt sprawy organ do dnia rozpoznania skargi na bezczynność przez Sąd nie wydał decyzji w niniejszej sprawie. Rozpoznając zatem zażalenie skarżącej ponownie organ powinien umorzyć postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe, a żądanie zawarte we wniosku skarżącej z dnia 21 lipca 2010 r. rozpoznać razem z wniesionym odwołaniem od decyzji Wojewody [...]. W wydanej decyzji organ powinien odnieść się także do żądania skarżącej zawartego w zażaleniu, a dotyczącego uchylenia rygoru natychmiastowej wykonalności jaki nadano decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 149 p.p.s.a. zobowiązał Ministra Infrastruktury do załatwienia zażalenia I. P. z dnia 21 lipca 2010 r. dotyczącego rygoru natychmiastowej wykonalności zawartego w pkt. 13 decyzji w terminie 14 dni, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku i zwrotu akt organowi.