II GSK 2292/11

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-12-20

Skład orzekający: sędzia NSA Zofia Borowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona przez Burmistrza Gminy, który nie jest adwokatem, radcą prawnym ani inną osobą uprawnioną do jej sporządzenia zgodnie z art. 175 § 2 i 3 PPSA, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna sporządzona przez osobę nieuprawnioną, która nie wykazała swojego statusu zgodnie z art. 175 § 2 i 3 PPSA, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 i art. 178 PPSA w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Brak uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej jest brakiem materialnoprawnym, który nie podlega sanowaniu po upływie terminu do jej wniesienia.
Stan faktyczny
Gmina G. wniosła skargę na informację Zarządu Województwa dotyczącą oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę, uznając za zasadne odrzucenie wniosku przez Instytucję Zarządzającą z powodu niespełnienia kryterium formalnego dotyczącego kompletności załączników. Gmina G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA, która została podpisana przez Burmistrza Gminy. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną i zwrócono Gminie G. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 969/11 w sprawie ze skargi Gminy G. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić Gminie G. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 200 (dwieście) złotych. Wyrokiem z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 969/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę Gminy G. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Uzasadniając oddalenie skargi Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem sprawy była kontrola odrzucenia przez Instytucję Zarządzającą RPO wniosku Gminy G. o dofinansowanie projektu "Zagospodarowanie zdegradowanych przestrzeni miejskich – II etap", złożonego w ramach Osi Priorytetowej 7. Wspieranie przemian w miastach i w obszarach wymagających odnowy, Działania 7.1. Rewitalizacja zdegradowanych dzielnic miast Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, na etapie oceny formalnej (pismo z dnia z dnia [...] maja 2011 r.), z powodu niespełnienia kryterium formalnego A.6. Kompletność załączników - Załączniki do wniosku są ważne i zgodne z właściwymi polskimi oraz unijnymi przepisami. W związku w powyższym WSA wskazał, że Gmina G. nie uzupełniła dokumentacji projektowej odnośnie Załącznika 5. "Kopia pozwolenia na budowę lub zgłoszenie budowy" w ciągu 8 dni roboczych, mimo wezwania Instytucji Zarządzającej RPO z dnia [...] kwietnia 2011 r. Sąd I instancji uznał zatem za zasadne rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej oparte na § 11 pkt 3 Trybu składania wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 dla Osi Priorytetowej 7 Wspieranie przemian w miastach i w obszarach wymagających odnowy, Działania 7.1. Rewitalizacja zdegradowanych dzielnic miast, oraz uznał, że ocena projektu skarżącej nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Biorąc pod uwagę powyższe WSA orzekł, powołując w podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej jako: u.z.p.p.r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej Gminie w dniu 7 listopada 2011 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., wniosła Gmina G. Skarga kasacyjna, podpisana przez Burmistrza - mgr A. R., została w dniu 23 listopada 2011 r. przesłana przez Sąd I instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zaskarżono orzeczenie WSA w B. w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i uchylenie informacji z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wyrokowi zarzucono naruszenie: art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego, art. 25 i 26 u.z.p.p.r., art. 2 i art. 7 konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a. W omawianej ustawie przyjęto system odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a., co oznacza, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem przepisów art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152. Z powyższego wynika zatem konieczność stosowania m.in. tych przepisów p.p.s.a., które odnoszą się do wymogów formalnych skargi kasacyjnej, określonych w art. 175 p.p.s.a. (tak też: postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1400/10, dostępne, jak i wszystkie inne powołane w uzasadnieniu orzeczenia, na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Od tej zasady w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadzono wyjątek, dopuszczający w art. 175 § 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne wymienione w tych przepisach osoby. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna Gminy G. została podpisana przez Burmistrza tej Gminy, który nie udokumentował, że jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej według ww. przepisów. Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie podkreśla się bowiem, że przez sporządzenie skargi kasacyjnej rozumie się nie tylko jej napisanie, ale także podpisanie, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która skargę sporządziła (por. Jan Paweł Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 377, oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 859/04 niepubl.). Podkreślenia wymaga fakt, że wymóg wynikający z tego przepisu ma charakter materialnoprawny i nie podlega sanowaniu. Dlatego należy się również zgodzić z takim poglądem, że dopóki nie upłynie termin do wniesienia tego środka zaskarżenia, dopóty można ją uzupełnić poprzez jej podpisanie przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, czy też złożyć nową skargę kasacyjną spełniającą wszystkie wymogi (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421, tak również NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt FSK 371/04). Po upływie tego terminu braki tego rodzaju są nieusuwalne, a skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie w terminie wymaganym w art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. do wniesienia skargi kasacyjnej, powyższy wymóg nie został uzupełniony. Natomiast Burmistrz Gminy G. nie tylko nie wykazał, że jest radcą prawnym, czy adwokatem, bądź aby należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a., mogących sporządzić skargę kasacyjną, lecz fakt ten w żaden sposób nie wynika ani z treści skargi kasacyjnej ani też z akt sprawy. Dla pełnej jasności należy również wyjaśnić, że z treści § 2 art. 175 p.p.s.a. wynika, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jednakże żadna ze wskazanych okoliczności również nie wystąpiła w sprawie. Podpis sporządzającego skargę kasacyjną głosił bowiem jednoznacznie, że wnosi ją: "Burmistrz mgr A. R.". Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że podmiot, który sporządził skargę kasacyjną w sprawie nie był osobą do tego uprawnioną. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej i jej odrzuceniem na podstawie art. 180 i art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zważywszy, że podstawą niedopuszczalności skargi kasacyjnej było jej sporządzenie przez osobę nieuprawnioną, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł mając na względzie art. 180, art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i 3 p.p.s.a., w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. Zwrot uiszczonego wpisu sądowego znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło