II SA/Po 756/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania; oddala skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w P., pismem z dnia (...) maja 2011 r., nr (...) zawiadomił "A" Sp. z o.o. z siedzibą w N., iż z dniem (...) maja 2010 r. z mocy prawa utraciła ważność rejestracja automatu do gier o niskich wygranych zarejestrowanego pod numerem (...), posiadającego numer fabryczny (...). Organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 10 ust 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W dalszej części swojego pisma organ wskazał, że z uwagi na to, że zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w oparciu, o które dokonano rejestracji wskazanego automatu do gier nr utraciło ważność, to tym samym z mocy prawa wraz z wygaśnięciem zezwolenia ważność utraciło poświadczenie rejestracji wskazanego powyżej automatu do gier. Nadto w piśmie tym Naczelnik Urzędu Celnego w P. poinformował, że w związku z powyższym dokonał wyrejestrowania przedmiotowego automatu do gier z systemu KRAG. Od powyższego zawiadomienia "A" Spółka z o.o. z siedzibą w N., reprezentowana przez prokurenta – P. Z., wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej. Pismu powyższemu zarzucono naruszenie § 10 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez ich błędną interpretację poprzez przyjęcie, że poświadczenie rejestracyjne automatu do gier o niskich wygranych traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia; naruszenie przepisów postępowania podatkowego wyrażonych w art. 121 § 1 oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz naruszenie zasad określonych w art. 207 § 1 oraz 165 § 1 Ordynacji poprzez brak rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji jak i nie zawiadomienie stron o prowadzonym postępowaniu. W uzasadnieniu odwołania podkreślono, że analiza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wskazuje, iż poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych nie traci ważności wraz z wygaśnięciem zezwolenia na podstawie którego dokonano rejestracji automatu, gdyż jest ściśle powiązane z automatem, który może być przeniesiony do innego ośrodka gier, legitymującego się ważnym zezwoleniem. Następnie skarżący wskazał, iż pismo z dnia (...) maja 2011 r., choć nie posiada stosownej formy, stanowi decyzję administracyjną, gdyż zawiera minimum elementów decyzji w postaci oznaczenia organu, wskazania adresata, rozstrzygnięcia o istocie sprawy oraz podpis osoby uprawnionej. Jest to również rozstrzygnięcie władcze, jednostronne, charakteryzujące się podwójną konkretyzacją. Dodatkowo podniesiono, iż prowadząc przedmiotowe postępowanie organ dopuścił się naruszenia zasad postępowania podatkowego poprzez uniemożliwienie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu zakończonym utratą ważności poświadczenia rejestracyjnego automatu do gier o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia (...) czerwca 2011 r., Nr (...), Dyrektor Izby Celnej w P., na podstawie art. 228 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej stwierdził niedopuszczalność odwołania "A" Sp. z.o.o. z dnia (...) maja 2011 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcia organ wskazał, że pismo z dnia (...) maja 2011 r. Naczelnika Urzędu Celnego w P. nie rozstrzygało sprawy co do istoty, lecz było jedynie informacją, stwierdzającą fakt utraty ważności poświadczenia rejestracji przedmiotowego automatu oraz wskazującą że automat wyrejestrowano z systemu KRAG. Stąd wobec braku decyzji podlegającej kontroli instancyjnej, należało orzec o niedopuszczalności odwołania. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "A" Spółka z o.o. z siedzibą w N., reprezentowana przez prokurenta – P. Z. wnosząc o jej uchylenie. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe uznanie, że pismo z dnia (...) maja 2011 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej oraz naruszenie art. 258 § 2 powyższej ustawy poprzez jego niezastosowanie. W treści skargi podtrzymano zarzuty zawarte w odwołaniu, iż pismo Naczelnika Urzędu Celnego w P. stanowi decyzję administracyjną, gdyż zawiera minimum elementów decyzji w postaci oznaczenia organu, wskazania adresata, rozstrzygnięcia o istocie sprawy oraz podpis osoby uprawnionej. Zdaniem skarżącego poprzez stwierdzenie utraty poświadczenia rejestracji Naczelnik Urzędu Celnego w P. stwierdził wygaśnięcie poświadczenia rejestracji automatu, w rozumieniu art. 258 § 2 Ordynacji podatkowej, na które to rozstrzygnięcie stronie przysługuje odwołanie. W dalszej części skargi powtórzono argumentację zawartą w treści odwołania, iż analiza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wskazuje, iż poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych nie traci ważności wraz z wygaśnięciem zezwolenia na podstawie którego dokonano rejestracji automatu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony. Przedmiotem niniejszej skargi jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od pisma Naczelnika Urzędu Celnego w P. zawiadmiającego "A" Sp. z o.o. z siedzibą w N., iż z dniem (...) maja 2010 r. z mocy prawa utraciła ważność rejestracja automatu do gier o niskich wygranych zarejestrowanego pod numerem GL(...), posiadającego numer fabryczny (...) oraz o wyrejestrowaniu przedmiotowego automatu do gier z systemu KRAG. Podstawę prawną działania Naczelnika Urzędu Celnego w P. w rozpatrywanej sprawie stanowił § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, zgodnie z którym poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W orzecznictwie przyjmuje się, iż poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier jest czynnością materialno - techniczną, którą upoważniony organ potwierdził spełnienie przez urządzenie wymogów określonych w przepisach prawa (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 752/10, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 153/11, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2011 r., II SA/Sz 545/11 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Pierwsza z zaskarżonych w odwołaniu czynności, dotycząca utraty z mocy prawa ważność rejestracja automatu do gier o niskich wygranych, ma charakter informacji o przyjętej przez organ, wyżej opisanej wykładni prawa, oraz o tym, w których poświadczeniach rejestracji automatów do gier zostały wskazane zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, co do których wygasł termin ich obowiązywania oraz informacji co do zaistniałych w ocenie organu skutkach prawnych wygaśnięcia zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych. W ocenie Sądu informacja ta nie rodzi żadnych obowiązków po stronie adresata i może być oceniana jedynie jako forma realizacji przez organ ciążącego na nim na mocy art. 9 kpa obowiązku informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków w związku z działalnością prowadzoną na mocy decyzji administracyjnej. Konsekwencją przyjęcia przez spółkę innej niż organ wykładni przepisów i dalsze gospodarcze wykorzystywanie automatu, którego poświadczenie rejestracji zdaniem organu utraciło ważność, może być narażanie się na możliwość wszczęcia z tego powodu postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności. W ramach takiego postępowania kontroli instancyjnej oraz sądu administracyjnego może podlegać ocena prawna organu co do utraty z mocy prawa ważności poświadczenia rejestracji automatu. Odnosząc się zaś do drugiej z zaskarżonych w odwołaniu czynności polegającej na wyrejestrowaniu automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier zauważyć należy, iż czynność ta nie rodzi pierwotnie żadnych obowiązków po stronie adresata i stanowi wyłącznie prostą konsekwencję przyjęcia przez Naczelnika Urzędu Celnego, iż z mocy prawa doszło do utraty ważności poświadczenia rejestracji wskazanych przez organ automatów do gier. Skoro ewentualna utrata uprawnienia do eksploatacji na terytorium Polski określonego automatu do gier, w stosunku do którego utraciło ważność poświadczenie rejestracji, wynika wprost z przepisów prawa, to organ nie był w tym przypadku uprawniony do podejmowania jakichkolwiek władczych działań. W konsekwencji uznać należy, że ewentualna utrata uprawnień do korzystania z danego automatu nie wynika ze skarżonych czynności wyrejestrowania automatu, przy czym niewątpliwie spółka eksploatując w dalszym ciągu taki automat ponosić będzie ryzyko niekorzystnych skutków prawnych mogących powstać w sytuacji, gdyby prawidłową okazała się kwestionowana przez nią wykładnia przepisów prezentowana przez organ. W tym miejscu wskazać należy, że skarżąca spółka w żadnym z licznych pism procesowych nie wskazała jakiegokolwiek przepisów prawa, który uzależniałby dopuszczalność eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych od rejestracji tegoż automatu w Krajowym Rejestrze Automatów do Gier. Również Sąd nie ustalił również by jakiekolwiek przepisy powszechnie obowiązujące wiązały prawa bądź obowiązki podmiotów organizujących gry na automatach z umieszczeniem danego automatu do gier w powyższym rejestrze, względnie z wykreśleniem z tegoż rejestru. Powyższe oznacza, że czynność wykreślenia danego automatu z rejestru nie rodzi jakichkolwiek skutków prawnych i co za tym idzie nie może być uznana za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podjęte powyżej ustalenia, wskazujące, że pismo Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia (...) maja 2011 r. miało wyłącznie charakter informacji, stwierdzającej okoliczność utraty ważności poświadczenia rejestracji przedmiotowego automatu oraz tego, że automat wyrejestrowano z systemu KRAG, przesądzając, iż pismo powyższe nie miało charakteru decyzji. Nie rozstrzygało bowiem sprawy co do istoty i nie ingerowało w sferę praw i obowiązków skarżącej spółki. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej, odwołanie służy stronie jedynie od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji. Skoro przedmiotowe pismo z dnia (...) maja 2011 r. nie było decyzją administracyjną, nie służyło od niego odwołanie. W rozumieniu ustawy Ordynacji podatkowej odwołanie jest bowiem jednym ze środków zaskarżenia umożliwiającym jedynie weryfikację decyzji podatkowych. Ordynacja podatkowa nie zawiera natomiast unormowań dopuszczających wniesienie odwołania od aktów niebędących decyzjami lub od innych czynności organów podatkowych. W przypadku wniesienia odwołania od takich aktów lub czynności, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, organ powinien stwierdzić niedopuszczalność odwołania. Sąd uznał zatem, że w rozpatrywanej sprawie organ celny prawidłowo powołał się na przepis art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz zgodnie z tym przepisem stwierdził w formie. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.