I SA/Po 517/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011r. sprawy ze skargi A.W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę W dniu (...) grudnia 2010 r. A.W. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży działek z dnia (...) września 2010 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Od roku 1982 A.W. prowadzi gospodarstwo rolne. Jest rolnikiem ryczałtowym oraz nie prowadził i nie prowadzi żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. W roku 1992 na przetargu organizowanym przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa Skarżący nabył grunty w miejscowości B. , działka oznaczona nr (...). Zgodnie z przeznaczeniem określonym w akcie notarialnym oraz planem zagospodarowania przestrzennego gminy, były to grunty przeznaczone na potrzeby działalności rolniczej, zatem tak też je Skarżący do tej pory użytkował. Z uwagi na niską klasę gruntów, tj. klasa V i VI plony były niskie, a tym samym niska dochodowość, Skarżący podjął w roku 2008 czynności zmierzające do sprzedaży w/w gruntu celem sfinansowania zakupu lepszej jakościowo ziemi rolnej. Ponieważ cena jaką uzyskałby ze sprzedaży w/w gruntu nie wystarczyłaby na pokrycie zakupu nowych gruntów rolnych, Skarżący postanowił, że podejmie próbę przekwalifikowania w/w działki na grunty z przeznaczeniem na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, by uzyskać lepszą cenę sprzedaży. W styczniu 2008 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem do Burmistrza Gminy C. o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy C. dla w/w działki zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem pokrycia przez Niego kosztów związanych z opracowaniem planów zagospodarowania dla ww. działki. W czerwcu 2008r. A.W. zawarł umowę z wyspecjalizowaną firmą, która miała przeprowadzić wszelkie niezbędne działania zmierzające do przekwalifikowania w/w gruntu wg wszelkich procedur zgodnych z ustawą o gospodarce nieruchomościami. Uchwałą Rady Miejskiej w C. nr (...) z dnia (...)lipca 2009 r. plan zagospodarowania przestrzennego dla działki (...) o łącznej powierzchni (...) ha został zmieniony i z przeznaczenia pól uprawnych - działka została przekształcona na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej. W dalszej kolejności Skarżący wystąpił z wnioskiem o podział geodezyjny działki (...) na (...) mniejszych działek, o powierzchni około (...) ha (działki od nr. (...) do nr. (...), KW (...)) wg projektu podziału, który wg decyzji Burmistrza Gminy C. z dnia (...) lipca 2010 r. został zatwierdzony. W dniu (...) września 2010 r. aktem notarialnym A.W. dokonał transakcji sprzedaży działki nr (...)i nr (...) wraz z udziałami wynoszącymi (...) w działce nr (...) - stanowiącej wewnętrzną drogę dojazdową oraz udziałem wynoszącym (...) w działce nr (...) - stanowiącej rów. W dniu (...) października 2010 r. Skarżący sprzedał aktem notarialnym działki nr (...) i nr (...) wraz z udziałem wynoszącym (...) w działce (...)- stanowiącej wewnętrzną drogę dojazdową kolejnemu nabywcy. W dniu (...) listopada 2010 r. Skarżący dokonał kolejnej transakcji sprzedaży działek nowemu nabywcy. Przedmiotem sprzedaży były działki nr (...), nr (...) i nr (...) wraz z udziałem wynoszącym (...) w działce (...) - stanowiącej wewnętrzną drogę dojazdową. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, mając na uwadze art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, transakcja sprzedaży działek z dnia (...) września 2010 r. czyniłaby Skarżącego podatnikiem podatku od towarów i usług, a tym samym zobowiązywałaby go do odprowadzenia należnego podatku od ww. dostawy gruntu? Zdaniem Skarżącego, nie spełnia on przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ transakcje sprzedaży trzem nabywcom działek, wynikające z przeklasyfikowania i podziału działki rolnej nr (...) na mniejsze miało charakter incydentalny i nie można tym czynnościom przypisać znamion działalności gospodarczej, prowadzonej z zamiarem jej wykonywania w sposób częstotliwy, tym samym czyniąc Go podatnikiem podatku od towarów i usług oraz zobowiązując go do zapłaty podatku należnego od ww. transakcji. Wszystkie czynności były dokonane po to, by umożliwić sprzedaż niskiej klasy gruntu rolnego, z której uzyskane kwoty Skarżący zamierza przeznaczyć na zakup gruntu o wyższej klasie, z przeznaczeniem na działalność rolniczą. Według Skarżącego postąpił on słusznie nie płacąc podatku VAT. W dniu (...) marca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. , działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał interpretację indywidualną, w której stwierdził, iż stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ podniósł, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży gruntu jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy. Z kolei, w celu ustalenia, czy dostawa działek wyczerpuje znamiona pojęcia "działalność gospodarcza" koniecznym jest ustalenie, czy zamiarem wykonania czynności jest jej dokonywanie w sposób częstotliwy. Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia "zamiar", jak również nie precyzuje pojęcia "sposób częstotliwy", w każdym przypadku należy badać, czy intencją dokonania określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jednokrotnie). Zasady wykładni językowej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej prowadzą do wniosku, że działalność gospodarczą stanowi nie tylko działalność częstotliwa, czyli stała i powtarzalna, ale także jednorazowa czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar częstotliwości, przy czym wspomniana działalność powinna być wykonywana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód. Ponadto, Organ wskazał, iż zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., przez działalność rolniczą - rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.42-00.11), a także świadczenie usług rolniczych. Rolnikiem ryczałtowym, w myśl art. 2 pkt 19 ustawy, jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Przepisy te wskazują, że działalność prowadzona przez rolników mieści się w pojęciu działalności gospodarczej, która obejmuje także czynności polegające na sprzedaży gruntów. Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej uznać należy, iż rolnik ryczałtowy, w świetle ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem VAT, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu, tym bardziej, że rolnik sprzedający grunty nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Przez gospodarstwo rolne - w myśl art. 2 pkt 16 ustawy - rozumie się gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa wart. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej. Skarżącemu przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości nr (...) nie przyświecał cel związany z wykorzystaniem działki na potrzeby osobiste (własne), lecz zakupu dokonał z przeznaczeniem na prowadzenie działalności rolniczej - gospodarstwa rolnego. W efekcie sprzedaż przez A.W. działek nr (...) i nr (...) wraz z udziałami wynoszącymi (...) w działce nr (...)oraz udziałem wynoszącym (...) w działce nr (...) , wykorzystywanych w działalności rolniczej należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy i należy ją traktować jako dostawę towarów, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto, istotnym elementem przesądzającym o uznaniu dokonanych przez Skarżącego działań, (tj. dostawy działek budowlanych) za prowadzenie działalności gospodarczej oprócz ustalonego celu nabycia nieruchomości są czynności przygotowawcze, jakich dokonał w związku planowaną transakcją sprzedaży. Wystąpił bowiem w styczniu 2008 r. z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, celem przekwalifikowania przedmiotowego gruntu z charakteru rolniczego na budowlany. Kolejnym krokiem podjętym przez Niego był podział przedmiotowego gruntu na (...) działek, co wskazuje na podjęcie przez niego świadomych działań zmierzających do sprzedaży działek w sposób częstotliwy, w celu osiągnięcia korzyści finansowej. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (tydzień, miesiąc, rok) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. Nie bez znaczenia w analizowanej sprawie jest również fakt, że Skarżący dokonał z miesięcznymi odstępami czasowymi sprzedaży kolejnych działek budowlanych i w dalszym ciągu ma zamiar dokonać kolejnych sprzedaży działek. Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, iż czynności wykonywane przez Niego wypełniają definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i występuje - w związku z dokonaniem w dniu (...) września 2010 r. dostawy przedmiotowych działek oraz udziałów w działkach - w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Stosownie do przepisu art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa wart. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, podatnicy dokonujący dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę nie mogą skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy. Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ust. 1 ustawy. Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w przypadku gruntów niezabudowanych zwolniona od podatku jest jedynie dostawa terenów innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Powyższe oznacza, iż generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę - są zwolnione od podatku VAT. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), a w przypadku ich braku inne akty ustanowione przez właściwe organy (studium uwarunkowań oraz decyzja o warunkach zabudowy), natomiast dopiero w przypadku braku wyżej wskazanych dokumentów - ewidencja gruntów. Uwzględniając opis stanu faktycznego wskazujący, iż grunt oraz udziały w gruncie będące przedmiotem sprzedaży - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, stwierdzić należy, iż opisana we wniosku transakcja sprzedaży nieruchomości gruntowych - działek nr (...) i nr (...) wraz z udziałami wynoszącymi (...) w działce nr (...) oraz udziałem wynoszącym (...) w działce nr (...) - dotyczy działek przeznaczonych pod zabudowę. Tym samym dokonana przez Skarżącego dostawa nie korzysta ze zwolnienia od podatku zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Pełnomocnik A. W. pismem z dnia (...) kwietnia 2011 r. wezwał Organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Organ stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji. Pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę na powyższą interpretację, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że od chwili przekształcenia gruntów rolnych w grunty o przeznaczeniu nierolniczym nie wchodzą one w skład gospodarstwa rolnego lecz stanowią osobistą własność podatnika. Zgodnie z dotychczasową praktyką orzeczniczą stwierdzić należy, że opodatkowaniu podlega taka dostawa gruntów, która dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej a grunt wchodzi w skład majątku firmy. Podatnik nie kwestionuje faktu prowadzenia przez siebie działalności rolniczej i zgadza się z twierdzeniem, że prowadzenie działalności rolniczej jest na gruncie aktualnych przepisów dotyczących podatku VAT prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie zgadza się natomiast z twierdzeniem, że sprzedaż wyłączonych z produkcji rolnej działek jest wykonywana w ramach prowadzonej działalności rolniczej, gdyż dotyczy rzeczy nie związanych z prowadzeniem działalności rolniczej. Trudno też zgodzić się jakoby sprzedaż dokonana została w ramach działalności gospodarczej polegającej na handlu nieruchomościami. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i dotychczasowego orzecznictwa sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku osobistego, nie związanego z działalnością gospodarczą i nie nabytych w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego i nie podlega opodatkowaniu. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 256, poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej. Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwanej: p.p.s.a.) podlegają uchyleniu, w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem. W świetle tych przepisów przedmiotowa skarga okazała się nieuzasadniona. Stan faktyczny jest bezsporny. Skarżący jest podatnikiem prowadzącym w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarczą. Właściciel gospodarstwa rolnego, wykorzystujący nieruchomości do uprawy w ramach działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze jest co do zasady rolnikiem (ryczałtowym), posiadającym status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą), który na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych, pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli jednak rolnik ryczałtowy wykonuje inną czynność mieszczącą się w przedmiotowym zakresie opodatkowania VAT, to nie ma podstaw prawnych do uznania, że czynność ta automatycznie nie podlega opodatkowaniu lub też jest zwolniona od podatku. W świetle powyższego wskazać należy, iż rolnik ryczałtowy sprzedający działki gruntowe nie zbywa majątku osobistego, ale składniki gospodarstwa rolnego. Dla kompleksowej oceny przedstawionego zagadnienia powołać należy definicję gospodarstwa rolnego z art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), w myśl której za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Wyjaśnić także należy, iż definicja gospodarstwa rolnego, podobnie jak definicja przedsiębiorstwa z art. 551 k.c, akcentuje aspekt przedmiotowy (w odróżnieniu od definicji gospodarstwa rolnego z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym -t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm. - akcentującej aspekt gruntowy, własnościowy). W konsekwencji, posiadanego przez Skarżącego gospodarstwa rolnego nie można uznać za majątek osobisty, gdyż jest to mienie służące w istocie prowadzonej działalności, natomiast sprzedaż części gruntu, a także udziałów w gruncie winna być traktowana jako sprzedaż części majątku związanego z prowadzona w sposób zorganizowany działalnością gospodarczą. Ze złożonego wniosku nie wynika, aby opisane grunty służyły wyłącznie do zaspokajania potrzeb osobistych, lecz wręcz przeciwnie, że związane są z prowadzoną działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy, polegającą na produkcji i sprzedaży płodów rolnych. Mając na względzie powyższą analizę stwierdzić należy, iż podniesiony przez Skarżącego zarzut oraz przytoczona argumentacja są niezasadne. Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną w oparciu o aktualne przepisy prawa odnoszące się do sprawy. To z poddanych analizie przepisów wynika, iż dostawa działek budowlanych oraz udziałów w działkach budowlanych wyodrębnionych z gruntu, który służył uprzednio produkcji rolnej nie jest zbyciem majątku osobistego. Grunt posiadany przez Skarżącego i wykorzystywany do działalności rolniczej, skutkującej produkcją płodów rolnych, przesądza o prowadzeniu przez Niego działalności gospodarczej oraz jednoznacznie wskazuje na sam charakter gruntu, z którego produkty uzyskiwano, tj. gospodarczy i produkcyjny. O powyższym bezsprzecznie stanowi fakt, że działalność taką prowadzi co najmniej od roku 1982. W konsekwencji zbycie części gospodarstwa jest dostawą majątku związanego z działalnością gospodarczą, a nie majątku osobistego. Skutkiem powyższego Skarżący w związku z dostawą wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług oraz osoby wykonującej działalność gospodarczą określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, tj. działalność rolniczą. Ponadto, błędne jest twierdzenie Skarżącego, że tylko gdy grunt jest sprzedawany w ramach działalności handlowej podlega opodatkowaniu, bowiem nie jest to jedyna sytuacja, gdy grunt związany jest z działalnością gospodarczą. Taki związek występuje wówczas, gdy stanowi składnik majątku, na którym prowadzona jest działalność i jest to działalność rolnicza. Nie bez znaczenia - w kontekście definiowania działalności gospodarczej Skarżącego - jest również fakt, iż przedmiotem transakcji sprzedaży ma być działka nr (...) , podzielona na (...) mniejsze działki. Podjęcie takich czynności organ utożsamiał z zakresem oraz skalą planowanego przedsięwzięcia, wyjaśniając że zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, stanowi o okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej (zawartej w wielokrotnie powoływanym art. 15 ust. 2 ustawy). By dokonana w interpretacji przepisów prawa podatkowego analiza była w pełni precyzyjna, Organ zdefiniował pojęcia "zamiar" oraz "sposób częstotliwy" i wyjaśnił, że w każdym przypadku należy badać, czy intencją dokonania określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jednokrotnie). Skarżący zarzucił również interpretacji indywidualnej naruszenie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Należy wskazać, że przepisy Dyrektywy nie zostały powołane w zaskarżonej interpretacji i nie stanowiły podstawy do dokonanego rozstrzygnięcia w przedmiotowej interpretacji. Tym samym powyższy zarzut naruszenia przepisów Dyrektywy jest bezzasadny w związku z tym, że interpretacja indywidualna została wydana przez organ podatkowy, który działa na podstawie i w granicach prawa oraz z uwzględnieniem przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, na podstawie wskazanych przepisów oraz opisanego stanu faktycznego, stwierdzić należy, iż dokonana w dniu (...) września 2010 r. przez Skarżącego dostawa gruntów oraz udziałów w gruntach przeznaczonych pod zabudowę, służących uprzednio działalności rolniczej (prowadzonemu gospodarstwu rolnemu), jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według podstawowej, 22% stawki. Zatem Skarżący ma obowiązek odprowadzenia podatku należnego od ww. dostawy gruntu. Kluczowe znaczenie w sprawie ma fakt, iż w dniu 15 września 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu wydał wyrok w sprawach połączonych C-180/10 i C 181/10 J. S. przeciwko Ministrowi Finansów i E. K., H. J. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. W uzasadnieniu wyroku Trybunał stwierdził, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust 1 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą" w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. Okoliczność, iż osoba ta jest "rolnikiem ryczałtowym" w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż Skarżący jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/1112, zmieniającej Dyrektywę 2006/138, a więc jest podatnikiem podatku od wartości dodanej. Dlatego też na podstawie art. 151 p.p.s.a Sąd oddalił skargę. uk