II SA/Kr 997/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Mirosław Bator Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2011 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego S. B. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 997/11 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał w dniu [...] grudnia 2009 r. decyzję Nr [...], nakazującą S.B. rozbiórkę wiaty, kontenera oraz rozpoczętej budowy wiaty gospodarczej, które stanowią łącznie tartak. Od powyższej decyzji S.B. się odwołał, jednak postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził wniesienie tego odwołania z uchybieniem terminu. Na skutek skargi wniesionej na to postanowienie przez S. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r. (II SA/Kr 1103/10) uchylił to postanowienie stwierdzając, że wystąpiły takie uchybienia przy doręczeniu zaskarżanej decyzji, które nie pozwalają uznać, że decyzja ta została S. B. skutecznie doręczona. Po w/w wyroku WSA w Krakowie WINB w K. rozpatrzył więc jeszcze raz odwołanie S.B., i postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] stwierdził jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu MWINB stwierdził, że wprawdzie zaskarżana decyzja nie została prawidłowo doręczona S.B. , to jednak doręczono ją prawidłowo pozostałym stronom. Ponieważ żadna z tych stron nie wniosła odwołania, decyzja ta stała się ostateczna, co powoduje niedopuszczalność odwołania S.B. .WINB podkreślił, że w tej sytuacji jedynym środkiem dostępnym dla odwołującego się jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ pouczył S.B. o takiej możliwości. Na powyższe postanowienie WINB SB. skierował w dniu 26 kwietnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga ta zawiera uwagi o nieprawidłowym doręczeniu decyzji oraz zastrzeżenia merytoryczne wobec niej. Odpowiedzi na skargę brak. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji tezę, zgodnie z którą, pomimo nieprawidłowego doręczenia decyzji PINB w S. skarżącemu (potwierdzonego wyrokiem WSA) fakt doręczenia decyzji pozostałym stronom spowodował, że decyzja ta stała się ostateczna i wobec tego odwołanie S.B. jest niedopuszczalne. Rozumowanie takie jest nieprawidłowe i powoduje w sposób jaskrawy ograniczenie podmiotowego prawa formalnego do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej a nie odpowiadając na skargę WINB potwierdził swój obojętny stosunek do praw obywatelskich. Jest bowiem rzeczą oczywistą, ugruntowaną już od dawna w teorii postępowania administracyjnego oraz w orzecznictwie sądowym, że decyzja nie staje się stateczna, dopóki nie minął termin do wniesienia odwołania dla ostatniej ze stron danego postępowania administracyjnego. W analizowanym tu przypadku, skoro postanowienie o wniesieniu przez S.B. odwołania z uchybieniem terminu utraciło swoją moc na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a nowego postanowienia tej treści nie wydano, obowiązkiem organu drugiej instancji było rozpatrzenie odwołania. Wydanie w tej sytuacji postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania rażąco naruszyło art. 127 i art. 134 k.p.a. Całkowicie błędne było również informowanie S.B. o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro zaskarżone postanowienie naruszyło przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy, Sąd uchylił to postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 tejże ustawy.