VIII SA/Wa 939/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na działanie Rady Miejskiej w R. postanawia : odrzucić skargę. Pismem z [...] sierpnia 2011 r. (data wpływu do organu) D. P. (dalej: "skarżący") za pośrednictwem organu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Rady Miejskiej w R. dotyczącą "niezaznajomienia się z postanowieniami Zastępców Rzecznika, bezprawnego zdania się organu na rozstrzygnięcie Rzecznika Dyscyplinarnego, niedopełnienia związanych z tym obowiązków, niewszczęcia własnego postępowania odnośnie zarzutów, które zostały zadekretowane przez Wojewodę". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 ppsa, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Podniósł, iż do rozpoznania niniejszej skargi nie jest właściwy sąd administracyjny, tylko Rada Miejska w R.. Ponadto skarżący nie wzywał Rady Miejskiej w R. do usunięcia ewentualnego naruszenia jego interesu prawnego poprzez działania podnoszone w skardze. Niezależnie od powyższego organ podniósł, że przedmiotowe zarzuty były już rozpoznawane przez Radę Miejską w R. w dniu [...] października 2010 r., która w tym zakresie podjęła uchwałę Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 art. 3 p.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a. oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania spraw zastrzeżonych do kompetencji innych organów. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.; dalej: "ustawą o systemie oświaty") jeżeli szkoła lub placówka albo organ prowadzący prowadzi swoją działalność z naruszeniem przepisów ustawy, organ sprawujący nadzór pedagogiczny może polecić w drodze decyzji usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie, z zastrzeżeniem ust. 5. Stosownie natomiast do postanowień art. 31 - 33 ustawy o systemie oświaty, nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami sprawuje kurator oświaty. Ponadto zgodnie z art. 34a ustawy o systemie oświaty nadzór administracyjny nad działalnością szkoły lub placówki sprawuje jej organ prowadzący. Zaskarżone działanie organu nie podlega kontroli sądu administracyjnego, bowiem nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w wyżej wymienionym art. 3 p.p.s.a., a ponadto żaden przepis szczególny nie przekazuje skarg na tego rodzaju działanie do właściwości sądu administracyjnego (por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 39/10 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2009r., sygn. akt III SA/Łd 470/09). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle powyższego, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na czynności (działanie lub zaniechanie) Rady Miejskiej w R.. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.