II OZ 1306/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 426/11 o odmowie dopuszczenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r., nr XXIII/141/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów w gminie Legnickie Pole – w obrębach Taczalin, Księginice, Kłębanowice, Koskowice, Mikołajowie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 426/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dopuszczenia [...] Sp. z o.o. do udziału w postępowaniu sądowym ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi S. S., Spółka [...] - powołując się na art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) - uzasadniła okolicznością, iż jest podmiotem gospodarczym, który na terenie objętym zaskarżoną uchwałą planuje wybudowanie zespołu elektrowni wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną. W ocenie Sądu pierwszej instancji wniosek jest niezasadny. Jak wskazał Sąd, w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie (...) miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, (...), należy do zadań własnych gminy. Stosownie zaś do art. 4 ust. 1 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z powyższego wynika, że tryb postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), uchwałę do sądu administracyjnego zaskarżyć może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Z powyższego wynika, iż przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 kpa), uprawnionym do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia otwiera dopiero drogę do jej merytorycznego rozpoznania (oceny). Ocena ta dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność planu. Inny podmiot natomiast, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Konkludując Sąd stwierdził, że skoro zaskarżona uchwała nie zapadła wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to art. 33 § 2 p.p.s.a. nie daje podstaw do dopuszczenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. do udziału w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka [...] wniosła o zmianę tego postanowienia i uznanie jej za stronę w postępowaniu. Wskazała, że w jej ocenie wykazała swój interes prawny argumentując posiadanie pozwolenia na budowę farmy wiatrowej na terenie zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz podpisane umowy dzierżawy nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W § 2 przewidziano, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...). W świetle powyższej regulacji stwierdzić należy, że dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga S. S. została wniesiona na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów w gminie Legnickie Pole. Zaskarżona uchwała zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w procedurze określonej w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, podczas gdy takie właśnie postępowanie określa Kodeks postępowania administracyjnego (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Należy zatem podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, iż art. 33 § 2 p.p.s.a. nie daje podstaw do dopuszczenia [...] Sp. z o.o. jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi wniesionej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na akt prawa miejscowego. Podstawy takiej nie tworzą także przepisy art. 101 powołanej ustawy, zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Z powyższego unormowania wynika, iż przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kształtowany jest na innych zasadach aniżeli w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem inny podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dokonywana bowiem ocena naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność tego planu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.