VIII SA/Wa 505/11

WyrokWSA w Warszawie2011-10-20

Skład orzekający: Cezary Kosterna, Leszek Kobylski, Iwona Szymanowicz-Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba, która nie jest właścicielem nieruchomości i pod której adresem nie zamieszkują osoby, których dotyczy wniosek o wymeldowanie, ma interes prawny do żądania wymeldowania tych osób?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący nie posiada interesu prawnego w żądaniu wymeldowania osób, które nie zamieszkują pod jego adresem i nie są pod nim zameldowane. W związku z tym postępowanie w sprawie wymeldowania stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., a skarżący nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymeldowanie J. i K. S. z jego adresu, twierdząc, że zostali oni bezprawnie zameldowani. Organy administracji ustaliły, że J. i K. S. są zameldowani i mieszkają pod innym, choć podobnie brzmiącym adresem, który jest ich własnością. W związku z tym organy uznały postępowanie za bezprzedmiotowe i umorzyły je, a organ II instancji dodatkowo stwierdził, że skarżący nie jest stroną postępowania. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia decyzji i wymeldowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Wojewoda [...] (dalej: "organ II instancji"), działając na podstawie art. 15 ustęp 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) i art.138 § 1 punkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000 r., Nr 98, poz. 107 ze zm.; dalej: "kpa"), po rozpatrzeniu odwołania W. G. (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Burmistrza I. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2011 r. orzekającą o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie J. i K. S. z pobytu stałego w I. ul. B. [...]. Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego: W dniu [...] stycznia 2011 r. skarżący złożył w Urzędzie Miejskim w I. wniosek o wymeldowanie J. i K. S. z miejsca stałego pobytu, tj. z miasta I. ul. B. [...] wskazując, iż J. i K. S. zostali pod tym adresem bezprawnie zameldowani, gdyż on jako właściciel tejże nieruchomości nigdy nie wyrażał zgody na ich zameldowanie. Organ I instancji ustalił, że J. i K. S. w dniu [...] października 1987r. dokonali zameldowania na pobyt stały pod adresem I. ul. B. [...] w nowowybudowanym budynku, którego są prawnymi właścicielami na działkach geodezyjnych o numerach: [...] i [...] na podstawie zaświadczenia o nadaniu numeru na nieruchomość wydanego przez Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta i Gminy w I.. W tym czasie skarżący był już zameldowany pod adresem: I. ul. B. [...] jako prawny właściciel odrębnej zabudowanej działki o numerze geodezyjnym [...] i tak jest do chwili obecnej. Organ I instancji wskazując na treść art. 15 ustęp 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych podniósł, iż z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż skarżący nie jest prawnym właścicielem nieruchomości przy ul. B. [...] w I.. Dlatego też nie może on żądać wymeldowania osób, które są zameldowane na sąsiednich nieruchomościach. W tak ustalonym stanie faktycznym organ I instancji, działając na podstawie art. 105 kpa orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie J. i K. S. z pobytu stałego w I. ul. B. [...] jako bezprzedmiotowe, ponieważ zamieszkują oni pod adresem I. ul. B. [...]. Od decyzji organu I instancji skarżący złożył odwołanie, w którym zażądał natychmiastowego wymeldowania z jego posesji w I. ul. B. [...] (działka geodezyjna nr [...]) J. i K. S., którzy tajnie, bezprawnie zostali zameldowani w dniu [...] października 1987 r. pod adresem jego budynku mieszkalnego. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, iż decyzja z dnia [...] lutego 2011 r. jest merytorycznie bezzasadna i sprzeczna z obowiązującym prawem oraz dokumentami prawnymi (planami geodezyjnymi działek). Rozpoznając sprawę ponownie organ II Instancji w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] marca 2011 r. przywołał treść art. 15 ustęp 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz art. 28 kpa. Powtórzył, iż z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż J. i K. S. nie są zameldowani w nieruchomości skarżącego, tj. w I. przy ul. B. [...], gdyż od dnia [...] października 1987 r. są zameldowani na pobyt stały pod adresem I. ul. B. [...] w nowowybudowanym budynku, którego są prawnymi właścicielami na działkach geodezyjnych o nr [...] i [...]. W związku z powyższym organ II instancji uznał, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Jednocześnie wskazał, iż skarżący nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa. Wyjaśnił, iż numery porządkowe posesji nadaje właściwy Wydział Geodezji, na podstawie którego organ meldunkowy dokonuje zameldowania na pobyt stały w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem. W niniejszej sprawie właściwy jest Referat Rolnictwa, Gospodarki Nieruchomościami i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w I., który nadał numer porządkowy przedmiotowej posesji i który obecnie może zmienić oznaczenie nieruchomości numerem porządkowym. Od tej decyzji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie i wymeldowanie J. i K. S. z jego adresu, tj. I. ul. B. [...]. Nie zgodził się z zaskarżoną decyzją podnosząc, iż jest ona rażącą obrazą prawa, nieobiektywną, niesprawiedliwą i ignorancją państwowych dokumentów prawnych. Wskazał, iż J. i K. S. fikcyjnie zamieszkują pod adresem I. ul. B. [...], który prawnie należy do skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i powołał się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Badanie w tym kontekście zaskarżonej decyzji doprowadziło do uznania przez Sąd, że decyzja nie narusza prawa, a więc skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest zbadanie prawidłowości pod względem prawnym decyzji organu I instancji o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o wymeldowanie małżonków S. spod jego adresu oraz decyzji organu II instancji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Przesłanki wymeldowania osoby z miejsca pobytu stałego zawarte są w artykule 15 ustęp 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, z którego wynika, że organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego dłużej niż 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Postępowanie dowodowe prowadzone przez organ w ramach postępowania administracyjnego w przedmiocie wymeldowania danej osoby winno zmierzać do jednoznacznego ustalenia, czy opuściła ona dany lokal w sposób nie tylko dobrowolny, ale i trwały (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2010 r., II OSK 851/09, LEX nr 597910). Przenosząc powyższe unormowanie prawne na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że pod adresem skarżącego: I., ulica B. [...], na działce ewidencyjnej numer [...] uczestnicy postępowania: J. i K. małżonkowie S. nie zamieszkują. Ich adres zamieszkania i zameldowania na pobyt stały od [...] października 1987 r. to: I., ulica B. [...] na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] i [...]. Tak więc są to odrębne nieruchomości i uczestnicy nie opuścili lokalu skarżącego, ponieważ nigdy go nie zajmowali, nie byli, ani nie są pod tym adresem zameldowani. Uczestnicy nie opuścili również swojego lokalu, lecz mieszkają w nim nieprzerwanie. W związku z tak ustalonym stanem faktycznym organy obu instancji uznały, że postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe w świetle art. 105 kpa. Organ II instancji dodatkowo wskazał jeszcze na art. 28 kpa uznając, że skarżący nie jest stroną w rozumieniu tego przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie w pełni podziela stanowisko organów obu instancji, precyzując jednocześnie podstawę umorzenia jako art. 105 § 1 kpa (obligatoryjne umorzenie postępowania), zamiast ogólnego wskazania na art. 105 kpa. Skarżący, zdaniem Sądu, nie ma żadnego interesu prawnego w żądaniu wymeldowania uczestników postępowania spod jego adresu, ponieważ oni tam nie mieszkają. Należy w tym miejscu podnieść, że z treści art. 28 kpa wynika, iż stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym czy danej stronie przysługuje interes prawny, czy nie, decyduje treść przepisu prawa, z którego wynikają dla danej osoby konkretne uprawnienia albo obowiązki. W istocie, werbalnie te dwa przedmiotowe adresy mają to samo brzmienie, ale różnią się pisownią oznaczeń literowych. Uczestnicy małżonkowie S. już od ponad 23 lat, od kiedy uzyskali taki numer porządkowy nieruchomości w nowowybudowanym domu, mieszkają pod takim adresem. Podstawą oznaczenia ich budynku dodatkową wielką literą "A" był § 5 ustęp 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz.U. 2004, Nr 243, poz. 2432), zaś podstawą dla oznaczenia budynku skarżącego dodatkową małą literą "a" był przepis § 5 ustęp 3 tegoż rozporządzenia (wyjaśnienie Urzędu Miejskiego w I. k. [...] akt administracyjnych). Aktualnie możliwa jest więc jedynie zmiana oznaczenia numerem porządkowym danej posesji, będąca w gestii Referatu Rolnictwa, Gospodarki Nieruchomościami i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w I.. Z pewnością nie należy to do zakresu spraw o wymeldowanie z pobytu stałego, co skutkuje pozbawieniem skarżącego praw strony w tym postępowaniu o wymeldowanie uczestników spod adresu: I. ulica B. [...]. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło