II FSK 107/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2601/11 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., III SA/Wa 2601/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 lipca 2011 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Jako przyczynę odrzucenia skargi Sąd wskazał przekroczenie terminu do uiszczenia wpisu od niej należnego, o którym mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej Ppsa. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia zarzucono naruszenie art. 220 § 3 Ppsa poprzez odrzucenie skargi mimo nieuprawomocnienia się postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 21 października 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Zdaniem skarżącego, Sąd nie powinien był odrzucać skargi do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na w.w. postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi wojewódzkiemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle art. 220 § 3 Ppsa, skarga od której pomimo stosownego wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z przedmiotowej skargi kasacyjnej, strona nie podważa tego, że uchybiła terminowi do opłacenia skargi, o którym mowa w art. 220 § 1 Ppsa. Spóźnione uiszczenie wpisu nie mogło zaś odnieść pożądanego skutku w świetle art. 85 tej ustawy, zgodnie z którym czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw, aby kwestionować zaskarżone orzeczenie Sądu wojewódzkiego, bowiem okoliczności sprawy spełniały przesłankę odrzucenia skargi wymienioną w art. 220 § 3 Ppsa. Nie podważa tej konstatacji argumentacja środka odwoławczego, ponieważ nie ma ona związku z treścią przywołanego przepisu, który nie uzależnia odrzucenia skargi od uprawomocnienia się postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia jej braków formalnych. Dodatkowo podkreślić należy, że powołane przez stronę postanowienie w zakresie przywrócenia terminu zdążyło się w międzyczasie uprawomocnić. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011 r., II FZ 768/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił bowiem zażalenie skarżącego w tym przedmiocie. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 Ppsa.