II FZ 636/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. i A.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1103/11 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. i A.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 13 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia oddalić zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 sierpnia 2011 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. Pismem z dnia 30 sierpnia 2011 r. skarżący wniesli zażalenie na powyższe zarządzenie, żądając jego uchylenia. Zarzucili naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie wpisu stałego zamiast stosunkowego od wynikającej ze skargi wartości przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu skarżący podkreślili, że mimo iż przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania to, w ocenie strony, organ nie miał podstaw do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania lecz miał obowiązek umorzyć postępowanie w sprawie z uwagi na przedawnienie zobowiązania. Zdaniem skarżących skarga bezpośrednio dotyczy zobowiązania podatkowe i w związku z tym w sprawie powinien być pobrany wpis stosunkowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prawidłowo określił wysokość wpisu w niniejszej sprawie na podstawie § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi, a nie decyzja ustalająca wysokość zobowiązania. Kasacyjna decyzja organu odwoławczego, wydana w trybie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.), nie jest aktem prawnym, który kreuje bądź stwierdza istnienie określonej należności pieniężnej. Taka decyzja, zgodnie z powołanym przepisem, uchyla w całości decyzję organu I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Akt ten ma procesowy (kasacyjny) charakter i nie kształtuje bezpośrednio zobowiązań materialnoprawnych podatnika. W tego rodzaju decyzji nie ustala się, ani nie stwierdza istnienia po stronie podatnika skonkretyzowanego zobowiązania do zapłaty należności pieniężnej. Jej moc wiążąca ogranicza się do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji. Decyzją, której przedmiotem byłaby określona należność pieniężna byłaby jedynie decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie (wymiarowe) organu pierwszej instancji, bądź decyzja reformatoryjna. W niniejszej sprawie skargą zakwestionowano decyzję kasacyjną organu podatkowego drugiej instancji. Nie można więc przyjąć, jak tego chcą skarżący, że w sprawie tej istnieje wartość przedmiotu zaskarżenia. Zaskarżony akt prawny nie dotyczy należności pieniężnej, w rozumieniu art. 216 p.p.s.a. W tego typu sprawach, zgodnie z art. 231 zd. drugie p.p.s.a., pobierany jest wpis stały, prawidłowo określony przez sąd pierwszej instancji w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.