II SA/Go 799/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku A.O. o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze "odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] lipca 1994 r. znak: [...]". W decyzji zawarte zostało pouczenie, iż strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do SKO o z wnioskiem o ponowne rozpoznaie sprawy w terminie 14 dnia od jej doręczenia. Niniejsza decyzja została doręczona na adres pełnomocnika strony postępowania – W.W. – O. w dniu 2 sierpnia 2011 r. Skargą, nadaną dnia 29 września 2011 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, A.O. zaskarżyła powyższą decyzję z dnia [...] lipca 2011r. Strona przesłała jednocześnie bezpośrednio do tutejszego Sądu kserokopię skargi z dnia [...] września 2011 r. (data wpływu do Sądu : 11 października 2011 r. ), którą następnie przekazano do organu, przy piśmie z dnia [...] października 2011 r. ( Dz. K. 68/11), celem udzielenie odpowiedzi na skargę, a następnie przesłania do Sądu w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako: ppsa ) wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza spełniania przez nią warunków formalnych. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do regulacji art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Niniejszy przepis jest dla sądu wiążący i ocena skutków jego naruszenia nie zależy od uznania sądu. Zatem w razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji uregulowanej w art. 86 § 1 ppsa (wniosek o przywrócenie terminu), sąd zobligowany jest taką skargę odrzucić. Z akt administracyjnych zgromadzonych w niniejszej sprawie wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona na adres pełnomocnika strony – W.W. – O., wskazany w toku postępowania ( pismo [...] listopada 2010 r. k – 236 akt administracyjnych ) w dniu [...] sierpnia 2011 r. A.O. zakwestionowała wyżej wskazaną decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. wnosząc za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 29 września 2011 r. ( data pieczęci na kopercie, k – 20 akt sądowych). W okolicznościach sprawy zauważyć należy, iż do warunków dopuszczalności skargi należy wniesienie jej w ustawowym terminie tj. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ppsa ). Przedmiotowa skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. Jeżeli bowiem dniem odbioru decyzji był dzień 2 sierpnia 2011 r., to trzydziestodniowy termin do złożenia skargi za pośrednictwem organu II instancji, upłynął skarżącej z dniem 1 września 2011 r. Wprawdzie – na co zwrócić należy uwagę - może budzić wątpliwości charakter decyzji Kolegium z dnia [...] lipca 2011 r., skoro jednak w jej części wstępnej wskazano, że wydana została w wyniku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, zaś w stanie faktycznym sprawy przytoczono argumentację tego wniosku, to przyjąć należy, że jest to faktycznie decyzja podjęta w wyniku uruchomienia trybu z art. 127 § 3 Kpa. Zatem właściwym środkiem jej zaskarżenia, nie był wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, ale jest skarga do sądu administracyjnego. Jednakże, mimo nieprawidłowego pouczenia skarżącej przez SKO, w okolicznościach sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. u. nr 98 poz. 1071 ze zm. powoływanej jako : Kpa ), zgodnie z którym błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jak bowiem wynika z powyższych ustaleń, A.O. nie zastosowała się do zawartego w zaskarżonej decyzji błędnego pouczenia, co do sposobu jej zaskarżenia, a tym samym nie została narażona na negatywne skutki nieprawidłowego działania organu, o których mowa w powołanym przepisie art. 112 Kpa. Strona, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, nie wystąpiła także do organu, stosownie do treści art. 111 § 1 Kpa, z zażądaniem jej uzupełnienia co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Ponadto działanie strony, tj. skierowanie skargi za pośrednictwem SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wskazywać może na jej świadomość, co do właściwego trybu zaskarżenia ostatecznej decyzji tego organu. Ponadto, w orzecznictwie podkreśla się, że okoliczność błędnego pouczenia o trybie zaskarżenia, mogłyby stanowić jedynie ewentualną podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ( art. ( art. 86 § 1 i 3 pssa ) , nie może natomiast stanowić podstawy skutecznego zakwestionowania faktu uchybienia terminu do jej wniesienia ( por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1229/11, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2483/10) . Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.