II SA/Sz 662/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel Sędzia NSA Stefan Kłosowski ( spr.) Protokolant Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2011r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Inspektora Sanitarnego Nr [...] z dnia [...] r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - [...], ujętej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że po przeprowadzeniu badań lekarskich w kierunku opisanej w decyzji choroby zawodowej w Poradni [...] Ośrodka A. oraz analizy kart oceny narażenia zawodowego wydane zostało przez tę jednostkę orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] r. o braku podstaw do rozpoznania u [...] ww. choroby zawodowej. W w/w orzeczeniu Ośrodek A. podał, że w czasie pracy zawodowej [...] od [...] r. - [...] r., był zatrudniony w Zakładach A. na stanowisku [...] w tym czasie odbywał służbę wojskową [...] lata, tj. w narażeniach pracował [...] lat. Pierwsze [...] lata był uczniem przyzakładowej szkoły zawodowej. W pierwszym roku nauki uczniowie uczyli się w warsztatach szkolnych, a następne [...] lata odbywali praktyki na halach [...] razy w tygodniu po [...] godzin. Na stanowisku [...] w Zakładach A. pracował [...] lat na Wydziale [...], gdzie prowadzone były [...]. Z dokumentacji udostępnionej przez Stację Sanitarno-Epidemiologiczną wynika, że pracownik był z przeważającym prawdopodobieństwem narażony na zapylenie, chrom i jego związki, nikiel i jego związki, tlenki azotu i tlenki węgla. Istnieje też możliwość, że na hali na której pacjent pracował miał kontakt z węglowodorami oraz benzenem. W latach od [...] r. do [...] r. wnioskodawca był zatrudniony na stanowisku [...] w [...] należących do Zespołu Szkół A. Pracował w narażeniu na zapylenie ponadnormatywne o poziomach [...] do [...] NDS-u oraz na związki żelaza i manganu, tlenku azotu-sumarycznie [...] do [...] NDS-u. Pomiary tlenku węgla i opary kwasu siarkowego nie wykazywały przekroczeń normatywu higienicznego. Następnie od [...] r. do [...] r. pracował na stanowisku [...] w narażeniu na zapylenie ponadnormatywne oraz związki żelaza i manganu o poziomach [...] do [...] NDS-u. Od [...] r. do [...] r. pracował na stanowisku [...] w tej szkole gdzie narażony był na tlenki żelaza, związki manganu, tlenki azotu oraz zapylenie. W latach [...] do [...] z przerwami, łącznie przez okres [...] wykonywał pracę [...] w tej samej szkole. Istnieje prawdopodobieństwo, że mógł być wtedy narażony na kontakt z tlenkiem węgla. Pomiarów nie wykonywano. Do Poradni Chorób Zawodowych został skierowany w dniu [...] r. przez lekarza medycyny z podejrzeniem choroby zawodowej: [...] w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzeń, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). W czasie specjalistycznych badań przeprowadzonych w [...] r. w poradni [...] rozpoznano u [...]. W poradni [...] - rozpoznano [...]. W poradni [...] stwierdzono [...]. W poradni [...] stwierdzono, że chory jest [...]. W badaniu [...] stwierdzono: [...]. W badaniu [...] nie stwierdzono cech choroby zawodowej [...]. W poradni [...] rozpoznano [...]. W badaniu [...] rozpoznano [...]. W badaniach laboratoryjnych wykonano [...]. [...] nie zgadzając się z powyższym orzeczeniem lekarskim wniósł o ponowne badania w Instytucie A. Instytut A. ze względu na ogólny stan zdrowia [...] oraz związane z nim przeciwwskazania do transportu i konieczność [...], wydał w dniu [...] r. na podstawie dostępnej dokumentacji lekarskiej oraz dochodzenia epidemiologicznego, w tym kart oceny narażenia zawodowego oraz szczegółowych wyników pomiarów stężenia czynników chemicznych i innych czynników szkodliwych dla zdrowia na stanowisku pracy, orzeczenie lekarskie Nr [...] o braku podstaw do rozpoznania przedmiotowej choroby zawodowej ujętej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych. Uzasadniając powyższe orzeczenie Instytut A. wskazał, że z oceny narażenia zawodowego wynika, iż w okresie zatrudnienia na stanowisku [...] był narażony na pyły i dymy spawalnicze zawierające tlenki żelaza, azotu, manganu, krystaliczną krzemionkę. Okresowo podczas spawania stali kwasoodpornej mógł być narażony na związki chromu i niklu, a przy spawaniu cystern istniała możliwość kontaktu z węglowodorami (benzyna, toluen, ksylen i benzen). W trakcie pracy na stanowisku [...] był narażony na pył w stężeniach przekraczających normatywy higieniczne oraz tlenki żelaza, manganu i azotu. W okresie zatrudnienia na stanowisku [...] mógł być narażony na tlenek węgla. Według dostępnej współczesnej wiedzy medycznej żaden z w/w związków, z którymi [...] miał kontakt podczas pracy zawodowej, nie wykazuje działania [...] - nie wywołuje [...]. Analiza narażenia zawodowego oraz danych zawartych w dostępnej dokumentacji medycznej nie dały zatem podstaw do rozpoznania u badanego choroby zawodowej - [...]. Powołując się na powyższe orzeczenie Inspektor Sanitarny wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - [...] poz. nr [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 105, poz. 869). [...] wniósł odwołanie od ww. decyzji. Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził wadliwość ww. decyzji Inspektora Sanitarnego ze względu na pominięcie w prowadzonym postępowaniu administracyjnym pełnomocnika strony, wobec czego decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Inspektor Sanitarny, po ponownym przeanalizowaniu sprawy i prawidłowym powiadomieniu stron uczestniczących w postępowaniu administracyjnym w sprawie choroby zawodowej [...], ponownie wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia ww. choroby zawodowej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że kluczowe dla rozpoznania choroby zawodowej jest wystąpienie objawów chorobowych oraz związek wystąpienia ww. objawów z ekspozycją na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych. Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów, właściwy Państwowy Inspektor Sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim, o którym mowa w § 6 ust. 1 oraz oceny narażenia zawodowego pracownika. Podtrzymując ustalenia zawarte w swej poprzedniej decyzji Inspektor Sanitarny wyjaśnił, że nie neguje narażenia [...] na czynniki toksyczne, kontakt ze związkami chemicznymi (tlenek żelaza, mangan, tlenek azotu, tlenek węgla, chrom, nikiel i inne) oraz uciążliwe warunki pracy, jednakże w opinii Instytutu A. stwierdzono, że żaden z ww. związków chemicznych nie wykazuje działania [...] - nie wywołuje [...] i nie daje przy tym podstaw do rozpoznania u badanego choroby zawodowej - [...]. Organ nie zgodził się również z zarzutem [...] dotyczącym odmowy wykonania badań lekarskich skarżącego w Instytucie A. Orzeczenie lekarskie zostało wydane na podstawie dostępnej dokumentacji lekarskiej, w tym kart oceny narażenia zawodowego oraz szczegółowych wyników pomiarów stężenia czynników chemicznych i szkodliwych dla zdrowia. Badanie chorego w Instytucie nie wniosło by nic istotnego w rozpatrywanej sprawie. Oceniając wartość dowodową orzeczenia Ośrodka A. Poradnia [...] oraz orzeczenia Instytutu A. organ I instancji uznał, że orzeczenia te spełniają wymogi określone w § 5 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że warunki pracy w jakich pracował oraz procesy technologiczne były bardzo szkodliwe dla zdrowia, [...]. Pracował w narażeniu na wiele substancji chemicznych, między innymi związki chromu VI i niklu oraz benzen, które są czynnikami uznanymi za [...]. Wskazał także, iż brak jest oceny narażenia oraz pomiarów z lat wcześniejszych ([...]), a także, iż pracował w [...]. W Zakładach A. na hali, gdzie pracował prowadzone były [...]. Używano farb ftalowych, chlorokauczukowych, asfaltowych, natomiast konserwacji dokonywano przy użyciu lakierów bitumicznych, a hala była bez odpowiedniej wentylacji. Według strony pomiary z [...] r. dołączone do akt sprawy nie są odzwierciedleniem warunków pracy i nie pozwalają na wiarygodną ocenę stanu rzeczywistego. Warunki pracy w Zakładach A. w latach wcześniejszych tj. [...] r. były zdecydowanie gorsze. Pomiary w Warsztatach Zespołu Szkół A. nie były przeprowadzane terminowo i szczegółowo. Z dokumentacji wynika, że stężenie pyłu i substancji toksycznych w spawalni wykazywało wielokrotne przekroczenia najwyższego dopuszczalnego stężenia. Natomiast na stanowisku [...] pomiarów stężenia tlenku węgla nie wykonywano. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w ramach postępowania odwoławczego przesłał wyniki badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia występujących na stanowiskach pracy z lat [...], przeprowadzonych w Zakładach A., wraz z odwołaniami i pismami [...] do Instytutu A. z prośbą o ustosunkowanie się i wyjaśnienie, czy praca w warunkach opisywanych przez [...] "w narażeniu na czynniki toksyczne oraz kontakt ze związkami chemicznymi np. żelaza, manganu, tlenek azotu, tlenek węgla, chrom i jego związki, nikiel, mangan, węglowodory, benzen, azbest i inne", a także praca w [...] miała wpływ na stan jego zdrowia w związku z podejrzeniem choroby zawodowej - [...] (pkt [...] wykazu chorób zawodowych). W odpowiedzi Instytut A. poinformował organ, że analiza przesłanej dokumentacji, zawierającej między innymi opis narażenia zawodowego na czynniki chemiczne oraz pracę w [...], nie dostarcza danych mogących być podstawą weryfikacji wydanego orzeczenia nr [...] z dnia [...] r., a wnioski zawarte w orzeczeniu pozostają aktualne. Uzasadniając merytorycznie swe rozstrzygnięcie z dnia z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, że zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących na stanowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Zgodnie z art. 2352 Kodeksu pracy, rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych. Zdaniem organu, przepis ten jednoznacznie określa, którą jednostkę chorobową można uznać za chorobę zawodową. Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Stwierdzone u [...] objawy chorobowe wykluczają ich zawodowe pochodzenie. Żaden z ww. związków chemicznych, z którymi miał on kontakt podczas pracy zawodowej, nie wykazuje działania [...] tj. nie wywołuje [...], co zgodnie potwierdziły w swych orzeczeniach jednostki medycyny pracy obu instancji. W świetle przyjętego przez sądy administracyjne stanowiska, wydane w sprawie orzeczenie lekarskie jednostki właściwej do rozpoznania chorób zawodowych, dotyczy wiedzy specjalnej i ma charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nim związany. Związanie to powoduje niemożność podjęcia przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organy administracji są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, iż rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich (por. wyrok NSA z dnia [...]r., sygn. akt [...]; Wyrok WSA z dnia [...] r., sygn. akt [...]). Podsumowując powyższe rozważania Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, że wprawdzie [...] pracował przez około [...] lat w uciążliwych warunkach pracy w narażeniu na ponadnormatywny pył, tlenek żelaza, mangan, tlenek azotu, tlenek węgla, związki chromu i niklu oraz miał kontakt z węglowodorami i benzenem, jednak z orzeczeń lekarskich wynika, iż czynniki te nie wykazują działania [...]. Obie jednostki orzecznicze wskazały jednoznacznie na brak możliwości stwierdzenia ww. choroby zawodowej. [...] zaskarżył decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżącego powyższe rozstrzygnięcie budzi wiele wątpliwości. Wskazując, że przez okres ok. [...] lat pracował w narażeniu na działanie zapylenia o wartościach ponadnormatywnych chromu i jego związków, niklu, manganu, tlenku azotu, tlenku węgla, kadmu. Był narażony również na dymy spawalnicze i pyły spawalnicze zawierające tlenek żelaza, azotu, manganu i krystaliczną krzemionkę. Przy [...] istniała możliwość kontaktu z węglowodorami i benzenem. Procesy spalania metali związane są z powstawaniem toksycznych i rakotwórczych substancji. Skutkiem długotrwałego narażenia na dymy spawalnicze są różnego rodzaju schorzenia [...]. Pomieszczenia w których odbywała się praca były ciasne, źle wentylowane. [...] wykonywał bez żadnej wentylacji. Skarżący zwrócił uwagę na rodzaj schorzeń [...] i dolegliwości [...] stwierdzonych u niego, które są chorobą zawodową [...] oraz inne dolegliwości [...] i [...], których istotą jest podwyższony stopień ogólnego nasycenia organizmu związkami toksycznymi. W składzie pyłu znajdują się związki o działaniu toksycznym i rakotwórczym na narządy, tkanki, układ nerwowy, krwionośny, które wywołały u niego [...] i [...]. Choroby te zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących na stanowisku pracy albo związanych ze sposobem jej wykonywania. W zakresie [...] przewlekłe narażenie na ołów może spowodować [...], [...], [...]. Objawy zatrucia to [...] oraz [...]. Skarżący podniósł nadto, że w kartach oceny narażenia zawodowego oparto się na wynikach przeprowadzonych na innych stanowiskach pracy oraz po [...] latach, co nie jest odzwierciedleniem stanu faktycznego sprawy. Bezspornym jest, że warunki pracy w latach wcześniejszych były nieporównywalnie gorsze, co w sposób szczególny rzutuje na całość sprawy. W ocenie skarżącego jego rzeczywisty stan zdrowia wygląda zupełnie inaczej niż to wynika z wyników badań będących podstawą orzeczeń lekarskich w sprawie. Jest bardzo obciążony chorobowo Wymaga on stałej opieki, bezterminowego przyjmowania leków, pobytu w szpitalu, ścisłej diety. Powyższe fakty świadczą o uchybieniu przez organy obowiązkowi wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego sprawy w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo organ wyjaśnił, że opisywane inne schorzenia występujące u strony nie były i nie są przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, a dostarczane przez stronę podczas prowadzonego postępowania nowe dowody w sprawie były przesyłane w celu konsultacji do Instytutu A. i w oparciu o uzyskane opinie została wydana decyzja o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie zaznaczyć należy, iż skarżący został skierowany do Ośrodka A. – Poradnia [...] z podejrzeniem dwóch chorób zawodowych: 1. [...] (poz., [...] pkt [...] wykazu chorób zawodowych) oraz 2. [...] poz. [...] pkt [...] w/w wykazu. W obu tych sprawach toczyły się dwa oddzielne i niezależne postępowania. Przedmiotem niniejszej sprawy było zbadane i stwierdzenie u [...] choroby zawodowej – wskazanej wyżej w pkt 2, tj. od kątem choroby wskazanej jako [...] wskazanej w poz. nr [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Postępowanie w tej sprawie miało więc na celu ustalenie charakteru schorzenia zdiagnozowanego u skarżącego w kontekście choroby wymienionej w wykazie chorób zawodowych, pod poz. [...] pkt [...], ustalenie i opisanie warunków pracy w świetle narażenia na powstanie tej choroby oraz związku przyczynowego między chorobą zawodową, a tymi warunkami. Zgodnie bowiem z art. 235¹ Kodeks pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Z przepisu tego wynika, że aby określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych, a po drugie, winno być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku pracy osoby zainteresowanej albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Podkreślić należy, że istotne dla rozpoznania choroby zawodowej jest nie tylko wystąpienie objawów chorobowych ale ich związek z narażeniem na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest więc wykazanie ścisłego związku przyczynowo -skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych – poz. Nr [...]. Postępowanie organów w powyższym zakresie reguluje wydane na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 237 § 1 Kodeksu pracy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r., którego postanowienia weszły w życie w dniu 3 lipca 2009 r. Czynność zgłoszenia podejrzenia wystąpienia choroby zawodowej u skarżącego dokonana została pod rządami poprzedniego rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r., jednakże stosownie do § 11 ust. 1, który stanowi, że do postępowań w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy tego rozporządzenia, z tym, że czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają skuteczne, w tej sprawie należało stosować przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Zgodnie z § 8 ww., decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje właściwy ze względu na siedzibę zakładu inspektor sanitarny, na podstawie materiału dowodowego, w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie tryb ten został wyczerpany, a materiał dowodowy jest kompletny i pozwalał na wydanie merytorycznych decyzji w zakresie stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej - [...] ujętej w poz. nr [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. Bezspornym jest w sprawie, że skarżący pracował przez około [...] lat w uciążliwych warunkach pracy w narażeniu na ponadnormatywny pył, tlenek żelaza, mangan, tlenek azotu, tlenek węgla, związki chromu i niklu oraz miał kontakt z węglowodorami i benzenem. Jak wynika z akt organy obu instancji nie zanegowały zawodowego narażenia [...] na ww. czynniki toksyczne i związki chemiczne oraz uciążliwe warunki pracy. Jednakże z uwagi na zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej - [...] spowodowanej ww. związkami niezbędnym było dla stwierdzenia przez organy choroby zawodowej ujętej w wykazie chorób zawodowych pod. poz. [...] ustalenie, przez uprawnioną jednostkę medyczną, związku przyczynowego tj. działania [...] opisanych szkodliwych czynników na zdiagnozowane schorzenie. W myśl przepisów powoływanego rozporządzenia i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, które Sąd w niniejszym składzie podziela, warunkiem koniecznym dla stwierdzenia przez organ inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe medyczne jednostki organizacyjne, a orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wskazanych jednostek jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej. Oznacza to, że organ inspekcji sanitarnej nie może orzec o chorobie zawodowej w sytuacji, gdy opinie lekarskie mówią o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Ponadto, ani organ ani sąd administracyjny nie są uprawnione do weryfikacji treści merytorycznej orzeczeń lekarskich (por. wyrok NSA z [...] r., [...], wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 marca 2007 r. VII SA/Wa 2429/06, Lex nr 334113). W niniejszej sprawie dwie instytucje medyczne stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u skarżącego, mianowicie Ośrodek A. w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia [...] r. i następnie Instytut A. w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] r. Nr [...]. Podstawą wskazanych rozstrzygnięć było ustalenie, że żaden ze związków toksycznych i chemicznych, z którymi skarżący miał kontakt podczas pracy zawodowej, nie wykazuje działania [...] tj. nie wywołuje [...]. Orzeczenie pierwszej z tych jednostek zostało wydane po uprzednim zbadaniu skarżącego, zapoznaniu się z wynikami dochodzenia epidemiologicznego oraz dostępną dokumentacją lekarską. Instytut A. wprawdzie nie zbadał skarżącego bezpośrednio, ze względu na przeciwwskazania do transportu skarżącego na taką odległość ([...]), jednakże dokładnie przeanalizował pełną zebraną w tej sprawie dokumentację medyczną, a także dokumentację narażenia zawodowego skarżącego na szkodliwe czynniki i związki chemiczne, występujące w środowiskach pracy skarżącego. Powyższa jednostka orzecznicza nie zakwestionowała ani dokonanego u skarżącego rozpoznania schorzenia, dotyczącego [...], jednakże wykluczyła jego zawodowe podłoże, stwierdzając, iż żaden z szkodliwych toksycznych czynników, wskazywanych przez skarżącego i ujętych w karcie oceny narażenia zawodowego nie powoduje tego typu następstw, tj. stwierdzonej u skarżącego choroby. W tym zakresie obie orzekające instytucje medyczne oparły się na aktualnym stanie wiedzy medycznej i są zgodne co do tezy, że występujące w środowisku pracy skarżącego szkodliwe czynniki nie były czynnikami narażającymi go na powstanie opisanych schorzeń. W ocenie Sądu, w tej sytuacji brak jest podstaw do kwestionowania wydanych orzeczeń. Opinie obu uprawnionych jednostek medycznych nie budzą wątpliwości, są jasno, logicznie sformułowane oraz należycie uzasadnione z punktu widzenia wymogów rozporządzenia, jak i przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Zebrany materiał dowodowy w sprawie, uzupełniony dodatkowo przez organ odwoławczy, pozwalał na rozstrzygnięcie o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Sąd podziela stanowisko organu II instancji, że w niniejszej sprawie dla wydania orzeczenia przez Instytut A. nie było konieczne przeprowadzenie ponownych badań skarżącego, albowiem znajdująca się w aktach dokumentacja lekarska oraz dochodzenia epidemiologicznego, w tym karty oceny narażenia zawodowego oraz szczegółowe wyniki pomiarów stężenia czynników chemicznych i innych czynników szkodliwych dla zdrowia na stanowisku pracy, stanowiły wystarczającą podstawę dla rozstrzygnięcia kwestii wystąpienia choroby zawodowej. Zarzuty podnoszone przez stronę sprowadzają się do przedstawienia całej pracy zawodowej i warunków w jakich skarżący tę pracę wykonywał oraz ogólnego złego stanu zdrowia nie zasługują na uwzględnienie. Powoływanie się na różne inne schorzenia skarżącego, ogólny bardzo zły stan zdrowia, nie ma wpływu na rozpoznanie i rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie dotyczącej konkretnej choroby zawodowej i ściśle określonych objawów chorobowych. Wyjaśnić także należy, że stanowisko strony, iż istnieje związek przyczynowy pomiędzy warunkami pracy a powstaniem choroby [...], wynika z subiektywnego przekonania o istnieniu takiego związku, lecz nie jest oparte na wiedzy medycznej. Należy raz jeszcze podkreślić, iż w niniejszej sprawie wydane zostały orzeczenia przez dwie kompetentne, specjalistyczne jednostki uprawnione do rozpoznawania chorób zawodowych i orzeczenia te są zgodne co do tego, iż brak jest podstaw do uznania zawodowej etiologii w/w choroby skarżącego. Odrębną zaś kwestią, badaną w odrębnym postępowaniu, jest druga z chorób, wymienionych w skierowaniu skarżącego do Ośrodka A. w celu zbadania pod kątem wystąpienia choroby zawodowej, wymienionej w poz. [...] pkt [...] wykazu chorób zawodowych. Kwestia ta zatem nie mogła podlegać rozpoznaniu i ocenie prawnej Sądu w niniejszej sprawie. Reasumując, zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, w szczególności materiał dowodowy został zebrany i oceniony zgodnie z wymogami procedury. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Mając to na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić.