II FSK 363/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 933/11 odrzucające skargę I. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie o sygn. akt I SA/GL 933/11, odrzucił skargę I. C. - zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lipca 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że pełnomocnik Skarżącego będący doradcą podatkowym złożywszy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie wraz z pouczeniem zostało mu doręczone w dniu 10 października 2011 r. Ponieważ wpis od skargi nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie zarządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazanym na wstępie postanowieniem, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę. Skarżący nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy: - art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że Skarżący nie uiścił wpisu od skargi pomimo otrzymania wezwania do jego uiszczenia oraz bezpodstawnym przyjęciu, że Skarżący został przez Przewodniczącego wezwany do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik Skarżącego podniósł, że w kopercie, w której miało być wezwanie Przewodniczącego do uiszczenia wpisu znajdowała się tylko odpowiedź na skargę. Tym samym Skarżący nie został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, a jej odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji było bezpodstawne. Na tę okoliczność pełnomocnik Skarżącego przedstawił kserokopie książki korespondencyjnej, w której umieszcza informacje o nadawcy oraz zawartości otrzymanej korespondencji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o wydanie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, w tym o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie ma zasadnych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru. Należy uznać, że potwierdzenie odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r. w sprawie o sygn. akt III CZ 51/98). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych w potwierdzeniu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 Kodeksu postępowania cywilnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, książka korespondencyjna pełnomocnika Skarżącego nie stanowi wystarczającego dowodu mogącego podważyć treść dokumentu urzędowego. Nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru, a w przypadku dostrzeżenia różnicy pomiędzy treścią zawartą w potwierdzeniu odbioru, a zawartością koperty - niezwłoczne wyjaśnienie sprawy w Sądzie pierwszej instancji. W sytuacji gdy nie zgłoszono Sądowi pierwszej instancji braku w korespondencji, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia w dniu 10 października 2011 r. pełnomocnikowi Skarżącego przesyłki zawierającej - tak jak zostało to wyszczególnione w pokwitowaniu odbioru (karta nr 30 akt Sądu pierwszej instancji) - zarówno odpis odpowiedzi na skargę, jak i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. uznać zatem należy za bezpodstawny. Z tych to względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a. Nie orzeczono o kosztach postępowania, ponieważ przedmiotem skargi kasacyjnej było postanowienie Sądu pierwszej instancji, a nie wyrok, o jakim mowa w art. 204 P.p.s.a.