IV SA/Po 1080/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 03 października 2011 r. (data pisma i stempla pocztowego; k. 3 i 9 akt sądowych sygn. IV SA/Po 1079/11) R. M. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez radcę prawnego P. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "WWINB") wskazaną w rubrum nin. postanowienia. W dniu 05 października 2011 r. (data prezentaty; k. 4 akt sądowych o sygn. IV SA/Po 1080/11) R. M. wniósł, imieniem własnym, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, kolejną skargę datowaną na dzień 3 października 2011 r., na decyzję wskazaną w rubrum nin. postanowienia. Z informacji nadesłanej przez WWINB wynika, że skarga ta została wniesiona przez R. M. w siedzibie organu osobiście (k. 16 akt sądowych o sygn. IV SA/Po 1080/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W art. 83 p.p.s.a. ustawodawca zastrzegł, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W myśl art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę względnie umarzającego postępowanie). Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy uczestników postępowania; tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia. W związku z powyższym, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w szczególności niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot (działający osobiście albo przez pełnomocnika) kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny. Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w wyniku wniesienia przez Skarżącego, reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika, skargi z dnia 03 października 2011 r. (sygn. akt IV SA/Po 1079/11) powstał stan sprawy w toku, co oznacza, iż kolejna skarga, tym razem sporządzona i wniesiona przez Skarżącego osobiście w dniu 5 października 2011 r. (sygn. akt IV SA/Po 1080/11) była już niedopuszczalna. Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tut. Sądem zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są R. M. i WWINB, a uczestnikiem [...] D. K.), jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot tę samą decyzję WWINB). Ponieważ skarga sygnowana osobiście przez Skarżącego została złożona w dniu 05 października 2011 r., a więc już w toku postępowania wszczętego na skutek skargi wniesionej przez pełnomocnika Skarżącego w dniu 03 października 2011 r., pierwszą z wymienionych skarg należało odrzucić, jako później wniesioną. Natomiast druga z wymienionych skarg podlegać będzie dalszemu rozpoznaniu przez Sąd. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowienie zapadło na posiedzeniu niejawnym. ja