II SAB/Kr 145/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Małgorzata Brachel- Ziaja (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J.P. na bezczynność Starosty K. w załatwieniu sprawy o zwrot nieruchomości postanawia: I. skargę odrzucić II. zwrócić skarżącej J.P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J.P. wniosła skargę na bezczynność Starosty K. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 1233/01. Postępowanie administracyjne, które było przedmiotem kontroli sądu w tej sprawie dotyczyło postępowania o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, położonych w K. i oznaczonych jako działki nr [....] i [....] , obr. [....] jednostka ewidencyjna [....] i zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia [....] maja 2000 r. W uzasadnieniu skargi J.P. szczegółowo opisała przebieg postępowania administracyjnego po wymienionym wyroku. Powołała się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. II SAB/Kr 102/07, którym oddalono skargę J.P. na bezczynność Wojewody [....] w tej sprawie. Skarga kasacyjna J.P. od tego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. l OSK 1392/08. Z kolei wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 331/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę J.P. na niewykonanie przez Starostę K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 1233/01 i wymierzył temu organowi grzywnę w wysokości 2000 zł. Skarga kasacyjna Starosty K. została przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalona wyrokiem z 11 grudnia 2009 r., sygn. l OSK 893/09. Pismami z [....] sierpnia 2009 r. J.P. wezwała Starostę K. do wykonania wyroku o sygn. II SA/Kr 1233/01 oraz wniosła zażalenie na bezczynność tego organu do Wojewody [....] . W dniu 18 czerwca 2010 r. Starosta K. wydał w przedmiotowej sprawie decyzję, jednakże Wojewoda [....] uchylił ją decyzją z 12 października 2010 r. Prawomocnym wyrokiem z 21 marca 2011 r. sygn. II SA/Kr 1484/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję Wojewody [....] . Po zwrocie akt z sądu Starosta K. pismem z [....] września 2011 r. zawiadomił strony, że załatwienie sprawy nastąpi w terminie do dnia 31 listopada 2011 r. Skarżąca zakwestionowała treść tego pisma podnosząc, że podane w nim okoliczności nie mogą stanowić podstawy do przedłużania terminów załatwienia sprawy administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku skargi na bezczynność przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie wskazanym w art. 37 k.p.a. Zażalenie to jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt l OSK 480/06, LEX nr 188512). W niniejszej sprawie skarżąca wielokrotnie wzywała organ l i II instancji do wykonania wyroku w sprawie II SA/Kr 1233/01, jak również składała do Wojewody [....] zażalenia na bezczynność Starosty K. Ostatnie takie zażalenie nosi datę 18 sierpnia 2009 r. Trzeba jednak podkreślić, że po rozpoznaniu tego zażalenia tj. w dniu 18 czerwca 2010 r. Starosta K. w sprawie decyzję o odmowie zwrotu nieruchomości. W ten sposób ustała bezczynność objęta wskazanym zażaleniem. Rozstrzygnięcie sprawy decyzją w pewien sposób "skonsumowało" wcześniejszą bezczynność organu administracji, a co za tym idzie także środki zmierzające do jej zwalczenia. Po uchyleniu przez organ II instancji decyzji z 18 czerwca 2010 r. i zwrocie akt do Starosty K. , jeżeli zdaniem strony organ l instancji ponownie pozostawał w bezczynności, J.P. powinna wnieść nowy środek zaskarżenia tzn. kolejne zażalenie na bezczynność organu l instancji. Skoro po wydaniu rozstrzygnięcia kasato ryj n eg o w sprawie skarżąca nie wniosła zażalenia na bezczynność, to należy uznać, że nie wyczerpała ona środków zaskarżenia, co jest koniecznym warunkiem formalnym dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.).