II SA/Kr 1591/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędzia WSA Barbara Pasternak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 3 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzenia złożenia wniosku z uchybieniem terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego A. Sp. z o.o. w K. kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn.ll SA/Kr 1591/09 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , po rozpatrzeniu wniosku Spółki z o.o. "[...]" z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].06.2009 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].20.2007 r. orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego: "[...]", na podstawie art.58 i 59 kpa w związku z art.123 kpa i art.127 § 3 kpa, odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz stwierdziło, że wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzją z dnia [...].06.2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia. [...].10.2007r. orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego p.n: "[...]". W dniu 31.07.2009r. Spółka z o.o. "[...]" z siedzibą K. zwróciła się z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie wyżej opisanej sprawy, dopełniając jednocześnie tej czynności tj. składając wniosek. Wnioskująca spółka podała, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez jej winy, ponieważ w ogóle nie był jej znany fakt wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Wskazała, że o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].06.2009r. dowiedziała się w dniu 24.07.2009r., a to w związku z badaniem akt sprawy [...]. W związku z powyższym spółka skontaktowała się z byłym pełnomocnikiem A.K. , który potwierdził fakt doręczenia mu decyzji, a następnie przedłożył ją spółce. A.K. wypowiedział spółce pełnomocnictwo w dniu 27.06.2009r. Prośba o przywrócenie terminu została złożona w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. w terminie 7 dni od dnia przedłożenia jej decyzji Kolegium Odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Jak bowiem wynika z akt sprawy w postępowaniu przed Kolegium Odwoławczym zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...].06.2009 r., spółka z o.o. "[...]" była reprezentowana przez swego pełnomocnika A.K. , któremu także w dniu 14.07.2009r. została doręczona decyzja o stwierdzeniu nieważności rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta K. z dnia [...].10.2007r. Stosownie bowiem do przepisu art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jednocześnie pismo zawierające wypowiedzenie pełnomocnictwa przez A.K. , które nastąpiło w dniu 27.06.2009r., zostało przedłożone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu dopiero wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i prośbą o przywrócenie terminu do jego (wniosku) złożenia. Ponadto Kolegium podkreśliło, że pełnomocnictwo jest, co do zasady, instytucją prawa cywilnego i dlatego też jego skutki, także co do wypowiedzenia winny być oceniane według prawa cywilnego. W kwestii wypowiedzenia pełnomocnictwa odpowiednią regulację zawiera Kodeks postępowania cywilnego, który w art. 94 § 2 stwierdza, że adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia winien działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. Oznacza to, że wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego dokonane przez pełnomocnika odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go o tym. Także wypowiedzenie pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie należy oceniać w tych kategoriach, co z kolei oznacza, iż jest ono skuteczne w stosunku do organu administracji publicznej - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. - z chwilą zawiadomienia go o tym fakcie, czyli z dniem 31.07.2009r. W związku z tym Kolegium przyjęło, że doręczenie decyzji z dnia [...]06.2009r. pełnomocnikowi spółki nie było wadliwe. Ponieważ przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest zachowanie przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, obowiązkiem strony - Spółki z o.o. "[...]" - było niezwłoczne poinformowanie Kolegium Odwoławczego o fakcie wypowiedzenia pełnomocnictwa przez dotychczasowego pełnomocnika. W konsekwencji, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...].06.2009r. został złożony z uchybieniem 14 dniowego terminu. Rozstrzygnięcie to zostało bowiem doręczone ówczesnemu pełnomocnikowi Spółki z o.o. "[...]" w dniu 14.07.2009r., natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w dniu 31.07.2009r. W skardze na powyższe postanowienie [...] Centrum Handlowo -Targowe Sp. z o.o. w K. (dawniej: [...] spółka z o.o.w K. ) wniosła o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podała, że nie był jej znany fakt toczenia się postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i dlatego brak było podstaw do doręczenia organowi pisma zawierającego wypowiedzenie pełnomocnictwa dokonane przez A.K. Nadto, pełnomocnictwo zostało mu udzielone w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i nie obejmowało jego udziału w imieniu spółki w postępowaniach nadzwyczajnych, a pełnomocnik nie był adwokatem lub radcą prawnym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo organ wskazał, że pełnomocnictwo udzielone A.K. nie zawierało ograniczenia, że dotyczy tylko zwykłego trybu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Kolegium podkreśliło również, że wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa nie miał również sam pełnomocnik, skoro w piśmie wypowiadającym pełnomocnictwo odwołał się do "postępowań toczących się aktualnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. ", czyli do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].10.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych we wniosku z dnia 15.02.2007 r. o ustalenie warunków zabudowy "[...]" Spółka z o.o. wskazała jako pełnomocnika wnioskodawcy A.K. (k.[...] akt administracyjnych). Wraz z wnioskiem przedłożone zostało pełnomocnictwo z dnia 12.02.2007 r. o treści : "Zarząd Spółki "[...]" Sp. z o.o. w K. ... upoważnia mgr.inż.arch. A.K. .... do reprezentowania spółki na każdym etapie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu projektowanej modernizacji lII etapu targowiska "[...] - zabudowa placu "[...]". Sporządzona przez organ lista stron postępowania obejmowała w punkcie pierwszym inwestora - "[...]" Sp. z o.o. w K. , a w punkcie drugim pełnomocnika inwestora –A.K,. (k.[...] akt administracyjnych). Zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone zarówno inwestorowi jak i jego pełnomocnikowi (k.[...] ). W ten sam sposób została doręczona decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...].10.2007 r. o ustaleniu warunków zabudowy (k.[...]). W dniu 23.02.2009 r. został złożony wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].10.2007 r. o ustaleniu warunków zabudowy (k [...] ). Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w dniu 6.05.2009 r. zostało doręczone "[...]" Spółce z o.o. wyłącznie A.K. jako jej pełnomocnikowi. (k.[...] akt administracyjnych). Decyzja SKO z dnia [...].06.2009 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...].10.2007 r. o ustaleniu warunków zabudowy w dniu 14.07.2009 r. również została doręczona wyłącznie A.K. jako pełnomocnikowi "[...]" Sp. z o.o.(k. [...] akt administracyjnych). Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy "[...]" Sp. z o.o. przedłożyła kserokopię pisma A.K. z dnia 27.06.2009 r. o treści : " Z dniem dzisiejszym wypowiadam pełnomocnictwo udzielone mi w sprawach związanych z postępowaniem dotyczącym warunków zabudowy dla III etapu modernizacji targowiska przy ul. [...], toczących się aktualnie przed. Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K". Rozważania rozpocząć należy od uwag ogólniejszych. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące pełnomocnictwa nie stanowią pełnego uregulowania tej instytucji. Przepis art.30 kpa jedynie w zakresie zdolności prawnej strony i zdolności do czynności prawnych zawiera odesłanie do przepisów prawa cywilnego. Dlatego też do instytucji pełnomocnictwa uregulowanej w kodeksie postępowania administracyjnego zasady wyrażone w kodeksie cywilnym można stosować jedynie posiłkowo. Zgodnie zaś z tymi zasadami w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę (art. 103 § 1 i art. 104 k.c.), a w każdym przypadku udzielenia pełnomocnictwa, gdy jego zakres nie został jednoznacznie określony, konieczne jest ustalenie rzeczywistej woli mocodawcy przy zastosowaniu reguł interpretacyjnych obowiązujących przy tłumaczeniu treści oświadczeń woli (art. 56 i 65 § 1 k.c.) (por. co do pełnomocnictwa rodzajowego wyr. SN z dnia 4 listopada 1998 r., II CKN 866/97, OSNC 1999, nr 3, poz. 66). Pełnomocnictwa zdefiniowane w art. 98 k.c. obejmują umocowanie do dokonywania czynności materialnoprawnych. Odróżnić od nich należy pełnomocnictwa procesowe obejmujące umocowanie do występowania w imieniu mocodawcy w postępowaniu przed sądami czy organami administracji. Pełnomocnictwo w postępowaniu cywilnym regulują przepisy art. 86-97 kpc. Zgodnie z art. 88 k.p.c. pełnomocnictwo może być albo procesowe - ogólne bądź do prowadzenia poszczególnych spraw, albo do niektórych tylko czynności procesowych. Pełnomocnictwo w postępowaniu karnym uregulowane jest w art. 87-89 kpk. Pełnomocnictwo w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy art. 32-34 kpa. Przepis art. 32 nie rozróżnia wskazanych wyżej rodzajów pełnomocnictwa. Zgodnie z treścią art. 33 § 3 kpa obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa. Pomimo braku stosownej regulacji w kodeksie postępowania administracyjnego, powszechnie przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie, że pełnomocnictwo udzielone przez stronę w postępowaniu administracyjnym może obejmować upoważnienie do prowadzenia wszelkich spraw w imieniu strony, do prowadzenia poszczególnych spraw bądź tylko niektórych czynności procesowych. Dla wykazania, że pełnomocnik został dla strony ustanowiony, niezbędne jest okazanie dokumentu stwierdzającego ustanowienie takiego pełnomocnictwa (por.wyrok NSA z dnia 6.01.2009 r. II GSK 599/08, LEX nr 516110, wyrok NSA z dnia 11.09.2007 r. II FSK 990/06, LEX nr 440661). Organ administracji publicznej powinien brać pod uwagę z urzędu rodzaj udzielonego pełnomocnictwa w każdym stadium postępowania i nie powinien dopuścić do udziału w postępowaniu osoby, która albo w ogóle nie legitymuje się należytym pełnomocnictwem albo pełnomocnictwo dotyczy innej sprawy niż rozstrzygana w przedmiotowym postępowaniu. Organ nie może dopuścić do udziału w danej, konkretnej sprawie osoby, która w sprawie tej nie złoży stosownego pełnomocnictwa. Bez znaczenia pozostaje zatem okoliczność, że dana osoba była pełnomocnikiem strony w innym postępowaniu. W przypadku ustalenia, że pełnomocnictwo zostało udzielone w innej sprawie administracyjnej, organ obowiązany jest w nowym postępowaniu doręczenia kierować do samej strony (por. A, Matan artykuł "Zakres uprawnień pełnomocnika w ogólnym postępowaniu administracyjnym", CASUS 2002/3/12, H.Knysiak-Molczyk artykuł "Prawo do korzystania z pomocy i instytucji reprezentacji w postępowaniu administracyjnym", ST 2003/9/42). Z treści przepisów art. 10 k.p.a. oraz art. 79 k.p.a. wynika zasada czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym. Realizacja tej zasady nakłada na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązek stworzenia stronie prawnych możliwości podejmowania czynności procesowych w obronie swoich interesów. Natomiast pozbawienie strony udziału w postępowaniu administracyjnym daje podstawę do żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (vide wyrok NSA z 19.06.1998 r. l SA/Lu 652/97 - niepublikowany, wyrok NSA z 17.11.1998 r. l SA 758/98 - niepublikowany). Dlatego też domniemywanie udziału pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne. Dopiero od momentu zawiadomienia organu w sposób wskazany w art.33 § 2 i 3 kpa, organ ma wynikający z art.40 § 2 kpa obowiązek doręczania pełnomocnikowi pism kierowanych do strony. To strona, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, jest władna dokonywać czynności procesowych. Jeżeli zatem nie scedowała w sposób jednoznaczny tego uprawnienia na pełnomocnika, przyjąć należy, że pełnomocnictwo działań tych nie obejmuje. Ustanowienie pełnomocnika jest bowiem prawem, a nie obowiązkiem strony, z którego to prawa może ona, ale nie musi skorzystać. W każdym zatem postępowaniu to strona winna wskazać, czy chce działać przez pełnomocnika. Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy skonstatować należy, że z naruszeniem powyższych zasad Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przyjęło, że pełnomocnictwo udzielone A.K,. .... do reprezentowania spółki na każdym etapie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. , obejmuje również postępowania o stwierdzenie nieważności tej decyzji, prowadzone przez kolegium. W treści pełnomocnictwa mowa jest o jednym postępowaniu i to prowadzonym w wyraźnie wskazanej sprawie - wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest innym postępowaniem aniżeli postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest bowiem samodzielnym postępowaniem administracyjnym, nowym w stosunku do postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją, związanym z poprzednim jedynie jego przedmiotem (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 1987 r., IV SA 1062/86, ONSA 1987, nr 1, póz. 35, wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1999 r., IV SA 2520/98, Lex nr 48669, K.Gruszecki. Glosa do uchwały NSA z dnia 5 czerwca 2000 r., OPS 7/00, CASUS 2001/2/26). Uznać zatem należy, że z naruszeniem przepisów postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. prowadziło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].02.2007 r. orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego: "[...] " z pomięciem strony postępowania - skarżącej spółki, wadliwie przyjmując, że jest ona reprezentowana również w tym postępowaniu przez pełnomocnika ustanowionego w postępowaniu zwykłym. Jeżeli z treści tego pełnomocnictwa wynika, że celem jego udzielenia było wydanie decyzji o warunkach zabudowy, to cel ten został osiągnięty przez wydanie ostatecznej decyzji z dnia [...].10.2007 r. W doktrynie podnosi się, że zdarzeniem procesowym stanowiącym przyczynę wygaśnięcia pełnomocnictwa jest spełnienie celu, dla którego zostało ono udzielone. Staje się ono wówczas bezprzedmiotowe i nie ma już znaczenia prawnego. Podkreślić również należy, że zakresu udzielonego pełnomocnictwa nie można było ustalać na podstawie jednostronnego oświadczenia A.K. zawartego w piśmie z dnia 27.06.2009 r. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa udzielonemu mu "w sprawach związanych z postępowaniem dotyczącym warunków zabudowy dla III etapu modernizacji targowiska przy ul. [...], toczących się aktualnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K". Jak już wyżej wskazano pełnomocnictwo to zostało udzielone w postępowaniu (jednym) w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy a nie "w sprawach związanych z postępowaniem dotyczącym warunków zabudowy". Nie jest również uzasadnione stanowisko organu, że skoro pełnomocnictwo udzielone A.K. nie zawierało ograniczenia, że dotyczy tylko zwykłego trybu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, to obejmowało swym zakresem również postępowania nadzwyczajne. Ponieważ udzielenie pełnomocnictwa ze swej istoty ogranicza prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, to nie można domniemywać szerszego zakresu pełnomocnictwa. Nadto podkreślić należy, że poczynione przez organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia rozważania co do skutku prawnego wypowiedzenia pełnomocnictwa dokonanego przez A.K. są w niniejszej sprawie bezprzedmiotowe, ponieważ skarżąca spółka nie udzieliła A.K., pełnomocnictwa do jej reprezentowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].20.2007 r., orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy. Wreszcie podnieść należy, że przepis art. 40 § 1 kpa wymaga, aby pisma doręczać stronie, a w razie ustanowienia pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (§ 2). W myśl art. 109 § 1 kpa decyzje doręcza się stronom na piśmie. Skierowanie decyzji na adres osoby, która nie została ustanowiona pełnomocnikiem strony, a adres tej osoby nie został wskazany jako adres dla doręczeń nie może być uznane za powodujące skutek prawny w postaci doręczenia decyzji w rozumieniu art. 109§1 kpa. Należy zatem uznać, że zaskarżone postanowienie, opierające się na uznaniu, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 06.2009 r. została skutecznie doręczona, nie jest zgodne z prawem. O przywróceniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją można bowiem rozstrzygać tylko wtedy, gdy decyzja ta została skutecznie doręczona. Prezentowany w literaturze i orzecznictwie pogląd, że stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy była ona już ostateczna, przysługuje jedynie wniosek o wznowienie postępowania (Z.Kmiecik . "Brak winy w uchybieniu terminowi jako przesłanka przywrócenia terminu w postępowaniu administracyjnym". St.lur.Lubl. 2008/11/51, wyrok NSA z dnia 27.08.1999 r. sygn. IV SA 1758/97, LEX nr 47876) nie dotyczy zaistniałej w rozpatrywanej sprawie sytuacji, gdy "[...]" sp. z o.o. w K. była stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy, ale zapadła w sprawie decyzja nie została jej skutecznie doręczona. Jeżeli nie nastąpiło skuteczne doręczenie stronie decyzji organu, to nie można mówić o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu jest w takiej sytuacji bezprzedmiotowy i organ winien umorzyć postępowanie w tym zakresie i rozpoznać wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art.58 i 134 kpa. Dlatego też, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lite) p.p.s.a. oraz art.200 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.