II SO/Kr 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze wniosku J.W. o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: odmówić wymierzenia grzywny W dniu 20 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) J.W. złożyła za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję ww. organu z 11 kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości. Skarga wpłynęła do organu w dniu 27 czerwca 2011 r. W dniu 5 sierpnia 2011 r. organ przekazał ją wraz z aktami organu II instancji do Sądu. Jednocześnie wskazał, że akta organu I instancji znak: [...] zostały przekazane do Sądu wraz ze skargą J.W. na decyzję znak: [...] . W dniu [...] września 2011 r. J.W. wniosła o wymierzenie w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. grzywny w maksymalnej wysokości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że akta przekazane przez organ są niekompletne. Podniosła, że mimo jej wniosków składanych w październiku 2010 r. i lutym 2011 r. organ II instancji nie wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do uzupełnienia akt o teczkę nr [...] oraz innych wskazanych przez stronę dokumentów. Zdaniem wnioskodawczyni, organ II instancji był obowiązany uzupełnić materiał dowodowy, aby zająć stanowisko w sprawie, a następnie przekazać do Sądu kompletne akta. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Organ wskazał, że skarga wraz z aktami została przekazana zaledwie z 8-dniowym uchybieniem terminu i wynikało to z dużej ilości rozpatrywanych spraw oraz niedoborów kadrowych, w tym związanych z okresem urlopowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Instytucję wymierzenia organowi grzywny, której dotyczy przedmiotowa sprawa reguluje art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Przepis art. 54 § 2 ppsa nakłada na organ obowiązek przekazania sądowi skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wskazać należy, że w doktrynie istnieje rozbieżność, czy wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa ma na celu wyłącznie przymuszenie organu do przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, czy ma też charakter represyjny. Według pierwszego z poglądów wymierzenie grzywny służy dyscyplinowaniu organów i w takiej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wolters Kluwer, kantor wydawniczy Zakamycze 2006, wydanie M, s. 145; podobnie J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2006, wydanie 2, s. 166 i n.). Z kolei według drugiej koncepcji, wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez niego obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s.259). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przychyla się do drugiej z wyżej wskazanych koncepcji. Przemawia za tym literalna wykładnia art. 55 § 1 ppsa oraz cel regulacji, który ma nie tylko zapobiegać przetrzymywaniu skargi, ale też mobilizować organ do jej terminowego przekazywania do Sądu. Jednocześnie należy stwierdzić, że sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu grzywny zawarte w art. 55 § 1 ppsa wskazuje, że mimo wystąpienia określonych w ustawie przesłanek, Sąd nie jest zobligowany do wymierzenia grzywny, gdyż kwestia ta została pozostawiona jego uznaniu. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego Sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2007 r, II GZ 31/2007r., postanowienie WSA w Białymstoku z 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 171/05). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przekroczenie terminu było nieznaczne. Skarga na decyzję MWINB w K. z 11 kwietnia 2011 r. znak: [...] wpłynęła do organu w dniu 27 czerwca 2011 r. Zgodnie z zacytowanym wyżej art. 54 § 2 ppsa organ obowiązany był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi najpóźniej do 27 lipca 2011 r. Organ wykonał zaś swój obowiązek 5 sierpnia 2011 tj. kilka dni po upływie zakreślonego w przepisie terminu. W ocenie Sądu, niewielkie przekroczenie terminu przemawia za niecelowością wymierzenia organowi grzywny tym bardziej, że organ uczynił to przed wniesieniem przez J.W. wniosku o wymierzenie grzywny. Należy także wskazać, że podniesione przez wnioskodawczynię okoliczności w postaci orzekania przez organ II instancji na podstawie niekompletnych akt i następnie ich przekazanie w niepełnej postaci do Sądu również nie może uzasadniać wymierzenia grzywny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wraz ze skargą zostały przekazane akta organu odwoławczego, jak również wskazano, że akta organu I instancji znajdują się już w Sądzie. Kwestia, czy MWINB w K. orzekał na podstawie kompletnych akt będzie przedmiotem rozpoznania w sprawie do sygn. II SA/Kr 1294/11 i Sąd rozstrzygając wniosek o wymierzenie grzywny nie jest właściwy do dokonywania oceny w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ppsa, należało orzec jak sentencji.