I SA/Wr 1314/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Samiczek, Protokolant: Paulina Wódka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. (dalej w skrócie: Dyrektor Izby Skarbowej) z dnia [...]r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. (dalej: Naczelnik Urzędu Skarbowego) z dnia [...]r. nr [...]ustalającą S. S. (dalej w skrócie: podatnik/strona/skarżący) dochód na 2011 r. z działów specjalnych produkcji rolnej oraz roczną kwotę zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, że w dniu 31 grudnia 2010 r. podatnik wniósł deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej (PIT-6) za 2011 r. W części D deklaracji strona wskazała rodzaj produkcji: drób nieśny stado reprodukcyjne kury nieśne, dwucyfrowe oznaczenie działów specjalnych: [...]oraz rozmiar produkcji: 7500 sztuk. Mając powyższe na uwadze, powołaną na wstępie decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił podatnikowi dochód z tytułu chowu i hodowli drobiu w wysokości 20.025,00 zł oraz roczną kwotę zaliczek w wysokości 3.048,00 zł, kwotę pierwszej zaliczki w wysokości 254,00 zł oraz miesięczną kwotę pozostałych zaliczek w wysokości 254,00 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił wyliczenie dochodu na 2011 r. i zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, poinformował o terminach wpłaty tych zaliczek, jak również poinformował o prawie do obniżenia ustalonych zaliczek o kwotę opłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Odwołując się od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, strona zarzuciła organowi I instancji naruszenie przepisów prawa. Na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej, podatnik pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. uzupełnił odwołanie, wskazując, że jego zdaniem, błędne jest ustalenie przez organ I instancji dochodu w wysokości 20.025,00 zł, gdyż podatnik będzie prowadził działy specjalne tylko przez 6 miesięcy, nie zaś przez 12 miesięcy – jak uznał organ. Ponadto, w ocenie podatnika, organ bezzasadnie nie pomniejszył zaliczek na podatek dochodowy o kwoty należne od wcześniejszej skargi i kwoty składek na ubezpieczenie społeczne. W związku z powyższym, podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz naliczenie prawidłowego dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej na 2011 r., przyjmując okres produkcji 6 miesięcy, zamiast 12 miesięcy - pomniejszony o kwoty należne i składki na ubezpieczenie społeczne. Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji, wydając decyzję co do przedmiotu sprawy, rozstrzygał zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 4, art. 43 ust. 1, art. 44 ust. 6 i art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2010 r. nr 51, poz. 30 ze zm. – dalej w skrócie: u.p.d.f.). Ustalenia dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, jak również miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy dokonano z uwzględnieniem całego przewidywanego okresu prowadzenia przez podatnika działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie deklaracji PIT-6 na 2011 r. Natomiast rozliczenie podatku od faktycznie osiągniętych dochodów za cały 2011 r., w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, powinno nastąpić dopiero w zeznaniu rocznym PIT-36 złożonym w Urzędzie Skarbowym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, kiedy do opodatkowania zostanie zgłoszony faktycznie uzyskany dochód bądź strata. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając: "naruszenie przepisów prawa poprzez: błędną ocenę materiału, błędne postępowanie oraz brak uwzględnienia należnych kwot". Odpowiadając na zarzuty skargi, Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2011 r. skarżący podniósł okoliczności związane ze złożeniem przez niego w dniu 10 czerwca 2011 r. korekty deklaracji do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 2011 r. Jednocześnie skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o wezwanie organu podatkowego do przedłożenia całej dokumentacji od 2005 r. dotyczącej skarżącego i o załączenie jej do akt sprawy. Do pisma strona załączyła zawiadomienie z dnia 9 czerwca 2011 r. skierowane do Urzędu Skarbowego w W. dotyczące zmiany ilości zwierząt w prowadzonej przez podatnika hodowli oraz odpis korekty deklaracji PIT-6 za 2011 r. z datą wpływu do Urzędu Skarbowego w W. w dniu 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej w skrócie: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając w pierwszej kolejności zasadność zarzutów skargi w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego należy podkreślić, że uchylenie przez sąd administracyjny decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.) może nastąpić jedynie wtedy, jeśli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tylko zatem takie naruszenie przepisów postępowania powoduje konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego, które mogło spowodować, że wynik sprawy mógłby być inny, gdyby do tego naruszenia nie doszło. W skardze strona w sposób ogólny formułuje zarzut błędnego prowadzenia przez organ odwoławczy postępowania podatkowego i błędną ocenę materiału dowodowego. W ocenie Sądu, organy obu instancji nie dopuściły się naruszenia art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. – zwanej dalej: Op), zgodnie z którym w toku postępowania podatkowego organy podatkowe obowiązane są podejmować wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Przepis ten wyraża zasadę prawdy obiektywnej, jednej z naczelnych zasad postępowania podatkowego. Realizacji tej zasady służą przepisy rozdziału 11 zatytułowanego "Dowody" w dziale IV Ordynacji podatkowej regulujące postępowanie dowodowe, w tym m.in. art. 187 § 1 nakładający na organ podatkowy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zadaniem organów podatkowych jest więc takie ustalenie stanu faktycznego, aby odpowiadał on rzeczywistości. Prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy podatkowej, wiążące się z właściwym zastosowaniem odpowiednich norm materialnoprawnych, uzależnione jest od uprzedniego dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania materiału dowodowego oraz jego rozpatrzenia i swobodnej oceny, w myśl reguł określonych w przepisach art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Op. Warto podkreślić, że z przepisów art. 122 i art. 187 § 1 Op wynika, że postępowanie dowodowe prowadzone jest na zasadzie oficjalności. Organ podatkowy obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Natomiast przyjęta w art. 191 Op zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, że organ podatkowy nie jest skrępowany przy ocenie dowodów kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowego postępowania, w ocenie Sądu należy uznać, że organy podatkowe podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także prawidłowo i zgodnie z normami wynikającymi z art. 187 i 191 Op zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy. Bezzasadnym jest zatem, w ocenie Sądu, zarzut dotyczący wadliwości postępowania dowodowego oraz nieprawidłowości w ocenie materiału dowodowego. Z akt sprawy wynika, że organ podatkowy I instancji – celem ustalenia dochodu podatnika z działów specjalnych produkcji rolnej za 2011 r. – w sposób szczegółowy przeanalizował złożoną przez podatnika w dniu 31 grudnia 2010 r. deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wyznaczył podatnikowi – na podstawie art. 200 Op – siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w toczącym się postępowaniu dotyczącym wymiaru zaliczek na podatek dochodowy z działów specjalnych produkcji rolnej na 2011 r., jednak podatnik nie skorzystał z przysługującego mu prawa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został ponownie przeanalizowany przez organ odwoławczy pod kątem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy, zgodnie z którym ustalona została podatnikowi wysokość dochodu na 2011 r. z działów specjalnych produkcji rolnej w wysokości 20.025,00 zł oraz kwota zaliczek w wysokości 3.048,00 zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na zasady regulujące sytuację podatkową strony oraz w sposób szczegółowy przedstawił zajęte w sprawie stanowisko, wyjaśniając jednocześnie zasadność przesłanek, jakimi kierował się przy załatwianiu sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organ odwoławczy zgromadził pełny materiał dowodowy pozwalający na poczynienie ustaleń faktycznych, zgromadzone zaś dowody wszechstronnie ocenił, czego potwierdzeniem jest uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia prawa materialnego, wskazać trzeba, że spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w prawidłowy sposób Dyrektor Izby Skarbowej ustalił podatnikowi dochód na 2011 r. z działów specjalnych produkcji rolnej oraz kwotę zaliczek na podatek dochodowy. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy, co do zasady, opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych. Z różnych względów jednakże ustawodawca przewiduje pewne wyłączenia określonych rodzajów dochodów – pochodzących z pewnych źródeł – z zakresu działania ustawy. Pierwsze z wyłączeń zastosowania przepisów u.p.d.f. dotyczy przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.f.). Tym ostatnim mianem nazywane są pewne rodzaje działalności rolniczej. Ich znaczenie zdefiniowane jest w art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 3a u.p.d.o.f., zgodnie z którymi działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym, natomiast nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do u.p.d.f. Z powyższych przepisów wynika zatem, że jeśli uprawa, chów lub hodowla określonego gatunku zwierzęcia mieści się w treści tego załącznika i odpowiada wielkościom w nim określonym, zalicza się ją do działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochód opodatkowany jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24 ust. 4 u.p.d.f., zgodnie z którym dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do u.p.d.f. Ponadto, stosownie do art. 24 ust. 4b u.p.d.f., jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji. Jeżeli w ciągu rocznego cyklu produkcji na tej samej powierzchni są prowadzone różne uprawy, dla których są ustalane różne normy szacunkowe dochodu, dochód z każdego rodzaju uprawy oblicza się, z zastrzeżeniem ust. 4e, przy zastosowaniu właściwej dla niej normy, proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których była prowadzona taka uprawa, wliczając w to okres przygotowania do zaprowadzenia tej uprawy (art. 24 ust. 4c). Przepis ust. 4c stosuje się również w razie rozpoczęcia lub zaprzestania w ciągu roku prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej (art. 24 ust. 4d). Następnie wskazać należy, że w myśl art. 43 ust. 1 i 3 u.p.d.f. podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym. Podatnicy, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o: 1) zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji; 2) zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji; 3) rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku. Zgodnie z art. 43 ust. 4 oraz art. 44 ust. 6 u.p.d.f., podatnicy, o których mowa w ust. 1, osiągający dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją naczelnika tego urzędu skarbowego obniżone o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, opłaconej w tym miesiącu przez podatnika w terminach: za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni; zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego. Mając na uwadze powyższe regulacje prawne odnoszące się do opodatkowania dochodów z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, a także biorąc pod uwagę przewidywany okres prowadzenia przez podatnika powyższej działalności, trzeba zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z którym zarówno ustalenie dochodu, jak również wyliczenie zaliczek na podatek dochodowy dokonane przez organ podatkowy I instancji, należy uznać za prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że podatnik na podstawie złożonej w dniu 31 grudnia 2010 r. deklaracji do wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej (PIT-6), wskazał miejsce prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, ich rodzaj (drób nieśny stado reprodukcyjne kury nieśne, numer działu [...]) oraz rozmiar zamierzonej produkcji w roku następnym (7500 sztuk). Na podstawie ww. deklaracji Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...]r. ustalił podatnikowi dochód na 2011 r. w wysokości 20.025,00 zł oraz roczną kwotę zaliczek w wysokości 3.048,00 zł. Datę wpłaty pierwszej zaliczki w wysokości 254,00 zł wyznaczono w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, zarzucając - na etapie postępowania odwoławczego - nieprawidłowe rozliczenie dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej na 2011 r. z uwzględnieniem 12 miesięcy prowadzenia chowu, zamiast 6 miesięcy. Uznając, że przedmiotowy zarzut został podtrzymany w skardze - gdzie strona podnosi "nie uwzględnienie należnych kwot" przez organ odwoławczy - Sąd stwierdza, że rozmiar zaliczek na podatek dochodowy uzależniony jest każdorazowo od rodzaju i rozmiarów produkcji. Dane niezbędne do ustalenia wysokości zaliczek, organ podatkowy pozyskuje na podstawie deklaracji (PIT-6) składanej przez podatnika w terminie do 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy, zaś w przypadku rozpoczęcia prowadzenia działów specjalnych w ciągu roku podatkowego do 7 dni od rozpoczęcia produkcji. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, w prawidłowy sposób organ podatkowy I instancji ustalił w drodze decyzji miesięczne zaliczki na podatek dochodowy według skali podatkowej na cały 2011 r. Zgodnie z art. 43 ust. 4 i art. 44 ust. 6 u.p.d.f. podatnik powinien regulować powyższe zaliczki w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z wyjątkiem zaliczki za grudzień, którą uiszcza w wysokości zaliczki należnej za listopad, w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego. Słusznie uznał również organ, że obowiązkiem podatnika jest uiszczanie zaliczek na podatek dochodowy od początku roku kalendarzowego, a nie od daty uzyskania z tego działu dochodu, bowiem podstawą do ustalenia zaliczek jest zawsze rozmiar zamierzonej działalności. Rozliczenie podatku od faktycznie osiągniętych dochodów za cały 2011 r. powinno natomiast nastąpić dopiero w zeznaniu rocznym PIT-36 złożonym w Urzędzie Skarbowym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, kiedy do opodatkowania zostanie zgłoszony faktycznie uzyskany dochód bądź strata. Z powołanych powyżej przepisów art. 24 ust. 4c i ust. 4d u.p.d.f. wynika jednoznacznie, że tylko w dwóch przypadkach ustala się zaliczki na podatek dochodowy proporcjonalnie tj. z uwzględnieniem liczby miesięcy w roku, w którym prowadzona jest produkcja. Do przypadków tych zaliczamy: sytuację rozpoczęcia lub zaprzestania produkcji w trakcie roku i sytuację prowadzenia różnych upraw na tej samej powierzchni (z wyjątkiem upraw w szklarniach nie ogrzewanych). Tym niemniej jednak - zgodnie z art. 43 ust. 1 i ust. 3 u.p.d.f. - podatnicy osiągający dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, którzy złożyli deklarację o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji, obowiązani są zawiadomić Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni o zaistnieniu wszelkich zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji. W przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt, iż podatnik nie przedłożył jakiejkolwiek informacji o zaprzestaniu działalności prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej w 2011 r., organ podatkowy prawidłowo uznał, że podatnik kontynuuje prowadzenie tej działalności i w konsekwencji uznał rozliczenie dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej z uwzględnieniem 12 miesięcy prowadzenia chowu. Nie budzi również zastrzeżeń Sądu argumentacja organu zawarta w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą obniżenie zaliczki miesięcznej na podatek dochodowy o kwotę opłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne jest uprawnieniem przysługującym podatnikowi, w związku z czym to podatnik - posiadając niezbędne dane dotyczące opłaconej w danym miesiącu składki na ubezpieczenie zdrowotne - samodzielnie dokonuje zmniejszenia podatku. Końcowo podkreślić należy, że zawarte przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2011 r. okoliczności związane z wniesieniem przez niego w dniu 10 czerwca 2011 r. korekty deklaracji do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 2011 r., nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż dotyczyły zdarzeń mających miejsce już po dniu wydania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organ w prawidłowy sposób ustalił zarówno wysokość dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, jak i kwoty miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na kwestionowany okres. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.