II SA/Ol 860/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Z. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia 27 lutego 2008 r. nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Rada Miejska w W. uchwałą nr XXI/159/2008 z dnia 27 lutego 2008 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy rekreacyjnej w obrębie S., gmina W. W złożonej skardze D.Z. zarzucił, że uchwała w sposób nieuzasadniony i bezpodstawny ingeruje w prawo własności, gdyż wprowadza ograniczenia w sposobie zagospodarowania nieruchomości objętych ustaleniami planu. Podał, że jego działka znajduje się na terenach przewidzianych pod zabudowę rekreacyjną, jednakże na mocy § 7 pkt 5 ppkt 2 i 3 planu zabudowa działek uzależniona została od wybudowania kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Miasto i Gmina W. nie planuje wykonania na tym terenie infrastruktury, zatem wskazane przepisy uniemożliwiają wykorzystanie nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w W. wniosła o jej odrzucenie lub oddalenie jako bezzasadnej. Podniosła w uzasadnieniu, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem Rady do usunięcia naruszenia prawa. Wywiodła ponadto, że rozwiązania przyjęte w planie miejscowym nie ograniczają prawa własności nieruchomości, gdyż przed uchwaleniem planu miały one przeznaczenie rolne. Stwierdziła, że uzależnienie zabudowy działek od uprzedniego wybudowania sieci wodno – kanalizacyjnej wynikało z analizy uwarunkowań terenu oraz procedury planistycznej. Zarządzeniem z dnia 21 października 2011 r. D.Z. wezwany został do nadesłania wniesionego przez siebie wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 26 października 2011 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał więc z dniem 2 listopada 2011 r. W zakreślonym terminie piśmie D.Z. wyjaśnił, że upoważnił Stowarzyszenie "[...]" i T.S. do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa również w jego imieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Miejskiej w W. nr XXI/159/2008 z dnia 27 lutego 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy rekreacyjnej "[...]". Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591, ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że uchwałę można zaskarżyć do sądu administracyjnego po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wezwał Rady Miejskiej w W. do usunięcia naruszenia prawa. Wbrew twierdzeniu skarżącego, z treści znajdującego się w aktach sprawy wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa z dnia 18 lipca 2011 r. nie wynika bowiem, aby zostało ono wniesione również w imieniu skarżącego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skargę należało odrzucić.