IV SA/Gl 321/11
PostanowienieWSA w Gliwicach2011-12-19
Skład orzekający: Szczepan Prax, Adam Mikusiński, Małgorzata Walentek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Służby Więziennej, w tym o przyznanie równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, należą do właściwości sądów administracyjnych?Ratio decidendi
Spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Służby Więziennej, w tym o przyznanie równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 220 ustawy o Służbie Więziennej, takie sprawy rozpatrują sądy powszechne właściwe w sprawach z zakresu prawa pracy. Wyłączenie spraw z właściwości sądów administracyjnych wynika również z art. 5 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Dyrektor Zakładu Karnego odmówił funkcjonariuszowi J.W. przyznania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej utrzymał tę decyzję w mocy. Funkcjonariusz zaskarżył decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, argumentując, że jego miejsce zamieszkania nie kwalifikuje się jako "miejscowość pobliska". Sąd administracyjny odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Służby Więziennej postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Zakładu Karnego w W. odmówił przyznania funkcjonariuszowi J.W. równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, o jakim mowa w art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523).
Na skutek odwołania strony zaskarżoną decyzją Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K., w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego ustalenie, że wnioskodawca zamieszkuje w miejscowości pobliskiej, w której jego żona posiada tytuł prawny do lokalu mieszkalnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.W wniósł o uchylenie wydanych w sprawie decyzji, kwestionując powyżej wskazane ustalenie, gdyż jego zdaniem jego miejsce zamieszkania nie kwalifikuje się pod pojęcie "miejscowości pobliskiej" w rozumieniu powołanej ustawy.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę postulował jej oddalenie, a na rozprawie wnioskował o ewentualne odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Trafny okazał się wniosek organu odwoławczego o odrzucenie skargi, bowiem – wbrew błędnemu pouczeniu zamieszczonemu w zaskarżonej decyzji –przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W art. 220 ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej statuuje zasadę, że spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, a więc sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Kognicji sądów powszechnych nie są poddane jedynie sprawy wymienione w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 tej ustawy. Sprawy z art. 219 w ogóle nie podlegają trybowi odwoławczemu, a ponieważ wynikają one z podległości służbowej, to z mocy art. 5 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153
z 2002 r., poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, także wyłączone są z właściwości sądów
administracyjnych. Z kolei art. 218 ust. 1 cyt. ustawy zawiera zamknięty katalog spraw rozstrzyganych w formie decyzji, wśród których nie jest wymieniona sprawa o przyznanie przedmiotowego równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania. Ponieważ zgodnie z art. 218 ust. 5 cyt. ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w sprawach wymienionych w ust. 1 tego artykułu, to bez względu na formę, w jakiej zapadło rozstrzygnięcie dotyczące równoważnika pieniężnego, droga postępowania sądowoadministracyjnego dla kontroli tego rozstrzygnięcia jest wyłączona (tak też: postanowienie NSA z dnia 13.12.2011 r., sygn. akt I OSK 2190/11, nie publ.).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzeczono, jak w sentencji.
SW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło