III SA/Łd 1042/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi F. I. na decyzję Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. [...] w Ł. z dnia [...], [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komisji do Spraw Naboru Kandydatów Wydziału Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. [...] w Ł. z dnia [...] bez numeru; 2. zasądza od Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. [...] w Ł. na rzecz F. I. kwotę 457,- (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] roku wydaną na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U Nr 224, poz. 1365 ze zm.), § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 lipca 2006r. w sprawie dokumentacji przebiegu studiów (Dz.U. Nr 224, poz. 1634 ze zm.) oraz Uchwały nr [...] Senatu ASP [...] w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia warunków i trybu rekrutacji na studia do Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. na rok akademicki 2011/2012, Komisja do Spraw Naboru Kandydatów na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego odmówiła przyjęcia F. I. na I rok stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. na kierunku malarstwo. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu 30 maja 2011 r. F. I. złożył podanie o przyjęcie w poczet studentów Wydziału Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł.. W dniach 20 - 22 czerwca 2011 r. F. I. uczestniczył w części egzaminacyjnej, uzyskując łącznie 30 punktów. Maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania wynosiła 80. Limit miejsc kandydatów na kierunek malarstwo na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. wyniósł 12 osób. O pierwszeństwie przyjęcia decydowała liczba zdobytych punktów. W toku całego egzaminu wstępnego F.I. uzyskał 30 punktów, co w łącznej kwalifikacji dało mu 16 miejsce wśród ogółu zdających. W rezultacie, wobec faktu, iż przyjętych być mogło jedynie 12 kandydatów z najlepszymi wynikami, uzyskana liczba punktów nie zapewniła wyniku gwarantującego przyjęcie poczet studentów Wydziału Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł.. W dniu 2 sierpnia 2011 roku, od powyższej decyzji F. I. wniósł odwołanie, w którym podniósł, że zaskarżona decyzja jest nieuzasadniona i narusza warunki i tryb rekrutacji na studia we wskazanej placówce dydaktycznej. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie § 5 ust. 4 i 6 w zw. z § 2 ust. 6 regulaminu rekrutacji na pierwszy rok studiów stacjonarnych w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. na rok akademicki 2011/2012 oraz rozdziału I pkt. 9 Uchwały Nr [...] Senatu ASP im. Władysława Strzemińskiego w Ł. z dnia [...] r. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyjęcie na I rok studiów stacjonarnych. W uzasadnieniu odwołujący wskazał na treść art. 169 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i wynikającą z powyższego przepisu zasadę jawności wyników postępowania rekrutacyjnego, znajdującą odzwierciedlenie w § 2 ust. 6 regulaminu rekrutacji. Podniósł, że w trakcie postępowania rekrutacyjnego kandydaci sygnowali prace swoim imieniem i nazwiskiem oprócz ustalonego na potrzeby rekrutacji numeru egzaminacyjnego określającego pozycję na liście kandydatów. Stanowiło to niedopuszczalną rozszerzającą wykładnię ww. normy i w tym samym stanowiło naruszenie zasad równości kandydatów, obiektywizmu formalnego egzaminu oraz bezstronności. W dalszej części uzasadnienia odwołujący zarzucił również niedopełnienie obowiązków wynikających z § 5 ust. 6 regulaminu rekrutacji w ten sposób, iż kryteria oceny prac nie zostały jasno sformułowane i nie podano ich do wiadomości kandydatów. Ponadto odwołujący stwierdził także, że nie została zapewniona kandydatom rzetelna informacja i obsługa podczas całego procesu rekrutacji. Decyzją z dnia [...] r. Rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z treścią art. 169 ust. 7 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, w przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia. Z kolei w myśl art. 169 ust. 8 ustawy, od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna. Z treści Uchwały nr [...] Senatu ASP im. Władysława Strzemińskiego w Ł. z dnia [...]. w sprawie określenia warunków i trybu rekrutacji na studia do Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. na rok akademicki 2011/2012 wynika natomiast, iż na studia przyjmowani są kandydaci, którzy uzyskali najwyższą ilość punktów w wyniku przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w ramach zatwierdzonych przez senat limitów przyjęć. Na podstawie prac kandydata Komisja Wydziałowa rozpoznaje predyspozycje kandydata, jego umiejętności artystyczne wymagane na tego typu studiach oraz decyduje o dopuszczeniu do następnego etapu egzaminu. Predyspozycje te nie są sprawdzane w trybie egzaminów maturalnych. Jest to etap za który nie otrzymuje się punktów. Maksymalna ilość punktów możliwych do uzyskania przez kandydata na studia stacjonarne pierwszego stopnia za egzamin praktyczny niezależnie od kierunku studiów -wynosi 80. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 2 ust. 6 regulaminu rekrutacji w zw. z art. 169 ust. 9 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, organ podniósł, iż przepis ten stanowi jedynie o jawności wyników egzaminu, nie odnosi się do etapu przeprowadzania egzaminu, co wynika wprost z jego treści. Za nieuzasadniony organ odwoławczy uznał również zarzut naruszenia § 5 ust. 6 regulaminu rekrutacji, ponieważ strona nie wskazała na czym naruszenie polegało ograniczając się jedynie do stwierdzenia, "że egzamin nie został właściwie przygotowany". Odnosząc się natomiast do zarzutu niedopełnienia obowiązku informacyjnego poprzez niesformułowanie polecenia, Rektor ASP wskazał, iż członkowie Komisji nie są zobowiązani do udzielenia odpowiedzi na pytania, które stanowiłyby podpowiedź ułatwiającą kandydatowi wykonanie zadania, co doprowadziłoby do naruszenia zasady równości kandydatów. Pytanie zgłoszone przez odwołującego mogło zmierzać do uzyskania odpowiedzi, która ułatwiłaby wykonanie zadania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. pkt. 9 przepisów ogólnych Uchwały nr [...] Senatu Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. z dnia [...] roku oraz § 2 ust. 6, § 5 ust. 4, § 5 ust. 6 regulaminu rekrutacji na l rok studiów stacjonarnych w akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł., a także naruszenie oraz przepisy art. 7, art. 8, art. 9 k.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w aktach prawnych związanych z rekrutacją na studia nie powinno być swobody i dowolności w ustaleniach dotyczących trybu, kwalifikacji i oceny wyników egzaminów konkursowych, gdyż prowadzić to może do nieobiektywnej i dowolnej procedury przyjęć na studia. Szczególnie istotnym w ocenie skarżącego jest § 2 ust. 6 regulaminu rekrutacji, zgodnie z którym wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne. Skarżący wskazał, że w trakcie postępowania rekrutacyjnego kandydaci sygnowali prace swoim imieniem i nazwiskiem. To zaś mogło wpływać sugerująco i mieć silną moc perswazyjną w procesie decyzyjnym członków komisji. Wskazując na naruszenie pkt. 9 przepisów ogólnych uchwały nr [...] Senatu ASP skarżący podniósł, iż podczas przeprowadzonego procesu rekrutacyjnego nie wskazano szczegółowego podziału punktów i nie podano go do wiadomości kandydatom, przez co uniemożliwiono skarżącemu merytoryczną obronę złożonej pracy przed organem II instancji. Ocena odbywała się na podstawie subiektywnych kryteriów, dowolnie kształtowanych i przyjmowanych przez członków komisji, podczas gdy kryteria te powinny być zobiektywizowane i dookreślone przez odpowiednią wykładnię dyrektyw cennych i podanie ich do publicznej wiadomości. Skarżący wskazał, że Komisja Rekrutacyjna nie zapewniła mu rzetelnej informacji i obsługi podczas procesu rekrutacji. W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – [zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.], sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania a mianowicie art.7,8,77 § 1,80 i 107 § 3 kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy na wstępie wyjaśnić, że decyzje o przyjęciu (odmowie przyjęcia) na studia akademickie są w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie uznawane za indywidualne akty administracyjne (por. wyroki NSA z dnia 5 maja 1989 r., sygn. akt I SA 251/89, OSP 1991, nr 4, poz. 96 oraz z dnia 16 grudnia 1999 r., sygn. akt I SA 1374/99), do których zgodnie z treścią art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Sprawowana zaś przez sądy administracyjne kontrola tych decyzji dotyczy jedynie zgodności z prawem postępowania decyzyjnego uprawnionych do orzekania w tym zakresie organów. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. z dnia [...] roku utrzymująca w mocy decyzję Komisji do Spraw Naboru Kandydatów Wydziału Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. z dnia [...] roku odmawiająca przyjęcia na pierwszy rok stacjonarnych studiów magisterskich na Wydziale Grafiki i Malarstwa na kierunek malarstwo w roku akademickim 2011/2012. Jak wynika z treści decyzji wymienionej Komisji przyczyną odmowy przyjęcia skarżącego na studia było uzyskanie niewystarczającej ilości punktów niezbędnych do zakwalifikowania na pierwszy rok stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że postępowanie rekrutacyjne na pierwszy rok studiów stacjonarnych jednolitych na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. w roku akademickim 2011/2012 prowadzone było na podstawie uchwały Senatu Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. Nr [...] z dnia [...] roku określającej zasady, warunki i tryb rekrutacji na pierwszy rok studiów na rok akademicki 2011/2012, uchwały Senatu Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. Nr [...] z dnia [...] roku w sprawie limitów przyjęć na studia na rok akademicki 2011/2012 oraz regulaminu rekrutacji na pierwszy rok studiów stacjonarnych w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Ł. na rok akademicki 2011/2012. Postępowanie rekrutacyjne kandydatów na studia jest unormowane w ustawie z dnia 7 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164 poz.1365 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 169 ust. 2 tej ustawy, Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. Podjętą w tej sprawie uchwałę uczelnia podaje do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie stanowią wyniki egzaminu maturalnego. Senat uczelni ustala w trybie określonym w ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią podstawę przyjęcia na studia. Uczelnia może za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie określonym w ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia wiedzy lub umiejętności niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego lub gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie na studia posiada świadectwo dojrzałości uzyskane za granicą (art. 169 ust. 3 ustawy). Jeżeli podstawę przyjęcia na studia stanowią wyniki egzaminu dojrzałości, senat uczelni może przeprowadzić egzaminy wstępne, w trybie określonym w ust. 2 (art. 169 ust. 4). W przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia (art. 169 ust. 7). Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna (art. 169 ust. 8). Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (art. 169 ust. 9). Z powołanego unormowania wynika, że jednym z autonomicznych uprawnień szkoły wyższej jest prawo do ustalania konkretnych zasad i kryteriów rekrutacji na studia. Uczelnia może kształtować warunki przyjęć na organizowane przez siebie studia, ale może to czynić z zachowaniem zasad i trybu określonego w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym. Powołując się na swą autonomię, uczelnia nie może jednak w sposób zupełnie nieskrępowany kształtować praw i obowiązków osób ubiegających się o przyjęcie na uczelnię. Warunki i tryb rekrutacji, a zatem – jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie, zwłaszcza sądów administracyjnych-wszystkie regulacje, które mogą mieć wpływ na dopuszczenie do odbywania studiów, muszą być uchwalone nie tylko przez odpowiedni organ uczelni, ale także w stosownym czasie i muszą mieć umocowanie w obowiązujących przepisach prawnych. Z przepisu art.169 ust.2 ustawy z 7 lipca 2005r. wynika, iż senat uczelni został upoważniony do ustalania warunków i trybu oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. W oparciu o treść tego przepisu Senat ASP w dniu [...]r. wydał uchwałę w tej kwestii. Rekrutacja na pierwszy rok studiów w ASP odbywała się nie tylko na podstawie wymienionej uchwały ale także w oparciu o przepisy regulaminu rekrutacji. Z treści tego regulaminu wynika, iż został on podpisany przez Prorektora ds. Nauczania prof. Z. P. co wskazuje, że regulamin został przez niego wydany. Nie wiadomo jednak kiedy i na jakiej podstawie prawnej go wydano. Przepis art.169 ust.2 ustawy z 7 lipca 2005r. upoważnia jedynie senat do określenia warunków i trybu rekrutacji. W przepisach ustawy nie ma natomiast upoważnienia do ustalenia warunków i trybu rekrutacji przez inny organ uczelni. Nie ulega wątpliwości, iż gdyby ustawodawca chciał aby warunki i tryb rekrutacji były określone przez inny organ niż senat to upoważnienie takie znalazłoby się w treści ustawy. W przepisach ustawy z 7 lipca 2005r. brak jest jednak takiego upoważnienia. W związku z czym powstaje pytanie dlaczego, kiedy i na jakiej podstawie prawnej wydano regulamin w oparciu o który przeprowadzono rekrutację na I rok studiów w ASP. Kwestia ta nie została wyjaśniona przez organy obu instancji. Skarżący zarzucił również bezpodstawne wprowadzenie obowiązku sygnowania prac kandydatów imieniem i nazwiskiem co, w jego ocenie, naruszało zasadę równości kandydatów, obiektywizmu i bezstronności. Należy zaznaczyć, iż obowiązek ten nie wynika ani z treści uchwały z [...]r. ani z treści regulaminu rekrutacji. Organy w ogóle nie odniosły się do tego zarzutu. Nie wiadomo zatem czy sytuacja jaką przedstawił skarżący rzeczywiście miała miejsce a jeżeli tak to kto o tym zdecydował, na jakiej podstawie i przede wszystkim dlaczego tak postanowiono. Jest rzeczą powszechnie znaną, iż prawie we wszystkich uczelniach prace egzaminacyjne studentów sygnowane są jedynie numerami a nie danymi personalnymi. Podobnie jest na egzaminach maturalnych. Nie zostało wyjaśnione z jakiego powodu na egzaminie w ASP prace kandydatów musiały być oznaczone personaliami i czy w poprzednich latach taki system tez obowiązywał. Wobec nie wyjaśnienia tej kwestii przez organy administracji trudno odnieść się do zasadności zarzutu skarżącego w tym zakresie. F. I. zarzucił także naruszenie punktu 9 przepisów ogólnych uchwały nr [...] poprzez niewskazanie przez Komisję szczegółowego podziału punktów i niepodanie ich do wiadomości kandydatom przed rozpoczęciem egzaminu. Organy również nie odniosły się się do tego zarzutu. Nie zostało zatem wyjaśnione czy Komisja podała podział punktów kandydatom a jeżeli tak to kiedy i w jaki sposób. Pominięcie tego zarzutu przez organy uniemożliwia ocenę jego zasadności. Kolejny zarzut dotyczył przebiegu II etapu egzaminu praktycznego z malarstwa. Skarżący podniósł, iż nie sprecyzowano polecenia i nie podano go do wiadomości kandydatom zaś członek Komisji zapytany o polecenie odmówił odpowiedzi. Organy odniosły się do tego zarzutu w ten sposób, że udzielenie odpowiedzi na pytanie byłoby niedopuszczalną podpowiedzią ułatwiającą kandydatowi wykonanie zadania. Kwestia ta nie została dokładnie wyjaśniona. Przede wszystkim nie wyjaśniono na czym polegał II etap egzaminu z malarstwa. Nie wiadomo także jakie było pytanie skarżącego. Nie można zatem ocenić czy podniesiony zarzut jest uzasadniony. Brak wyjaśnienia tej kwestii uniemożliwia ocenę prawidłowości podniesionego zarzutu w tym zakresie. Oceniając zatem prawidłowość wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych, Sąd po dokonaniu analizy akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy, stanął na stanowisku, że wydane one zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Sąd podzielił utrwalony w orzecznictwie i w doktrynie pogląd, że decyzja organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych, nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej. Dokonując jednak analizy tego zagadnienia Sąd uznał, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (o którym mowa w art. 207 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym) polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. SK 19/99, OTK nr 7, poz. 258). Na tym tle podkreślić należy, że w art. 107 k.p.a. określone zostały wymogi, jakie winno spełniać uzasadnienie decyzji. Określone w tym przepisie wymogi wskazują, iż ma ono na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. A zatem ocenie Sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, łącznie z uzasadnieniem. Tym samym, więc uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje jej wadliwością z tego powodu, że nie poddaje się kontroli i ocena legalności nie jest możliwa (por. wyrok NSA z 28 października 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 1651/96; wyrok NSA z 14 grudnia 1998 r., sygn. akt II SA 1[...]6/99). Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Niewątpliwie decyzje wydawane w postępowaniu administracyjnym przez organy wyższych uczelni charakteryzują się dużą autonomicznością. Jej granicą zdaniem Sądu są jednak zasady ogólne postępowania administracyjnego, których żadnemu organowi nie wolno naruszać. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Została ona wyrażona w art. 7 k.p.a. Przepis ten nakazuje organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Oznacza, to iż organy administracji państwowej mają obowiązek dążenia do prawdy obiektywnej. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do państwa - art. 8 k.p.a. Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Z kolei, stosownie do treści art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Oznacza to, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie. Z art. 77 § 1 k.p.a. wynika bowiem obowiązek organu administracji zgromadzenia całego materiału dowodowego, koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza obowiązek podjęcia przez organ stosownych działań, między innymi przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz zażądania od strony przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega bowiem na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Dopiero bowiem jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy stworzyłoby podstawy do wyrażenia stanowiska, które nie przekraczałoby granic zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 80 k.p.a. W ocenie Sądu naruszenie wskazanych powyżej przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę istotne braki w materiale dowodowym oraz zwięzłość i lakoniczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzając ją decyzja organu I instancji wydane została z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w pkt. 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Należy wyjaśnić charakter prawny regulaminu rekrutacji, uzupełnić zebrany materiał dowodowy a następnie dokonać jego wnikliwej analizy. Należy również w sposób wyczerpujący odnieść się do wszystkich podniesionych zarzutów. Po zebraniu całego materiału dowodowego należy wydać rozstrzygnięcie w sprawie. A. B.