II FSK 1159/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1532/11 w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. 1. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r., I SA/Kr 1532/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 lipca 2011 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zaskarżyła go, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. 3. Jak wynika z treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwana dalej: p.p.s.a. - skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wskazać zatem należy, że z treści powyższego przepisu wynika, iż skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym sformalizowanym, co oznacza, że musi spełniać wszystkie warunki określone dla niej w poszczególnych przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 4. Z treści wniesionej skargi kasacyjnej wynika, że strona nie zawarła w niej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak takiego wniosku, w świetle art. 176 p.p.s.a. powoduje, że skarga ta pozbawiona została jednego ze swych kluczowych elementów konstrukcyjnych. Konsekwencją zaś takiego braku jest jej niedopuszczalność i dlatego podlega ona odrzuceniu. Jest to bowiem brak skargi kasacyjnej, który nie może zostać przez stronę uzupełniony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Tak rygorystyczna wykładnia wiąże się z wynikającym z art. 183 § 1 p.p.s.a. związaniem sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej, a granice te wyznaczają nie tylko sformułowane w ramach dopuszczalnych przepisem art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. podstaw zarzuty, lecz również postawione na tej podstawie żądanie i jego zakres. 5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.