I SA/Gd 1011/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku spółki kwoty zobowiązań w podatku od towarów i usług za okres od maja 2008 r. do maja 2010 r. oddala skargę. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA 25 LIPCA 2011 R., WYDANĄ NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 1 W ZWIĄZKU Z ART. 220 § 2 ORAZ ART. 33 § 1, § 2 PKT 2 I 3, § 3 I § 4 PKT 2, ART. 33C, ART. 53 § 4 I § 5 PKT 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. NR 137, POZ. 926 ZE ZM., DALEJ: O.P.), DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ (DALEJ: DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ) UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO (DALEJ: NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO) Z DNIA 18 LUTEGO 2011 R., KTÓRĄ OKREŚLIŁ SPÓŁCE A. (DALEJ: SKARŻĄCA) PRZYBLIŻONE KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA WSKAZANE MIESIĄCE OD MAJA 2008 R., DO MAJA 2010 R., PRZYBLIŻONE KWOTY ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG NA RACHUNEK BANKOWY, ORAZ DOKONAŁ ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU SKARŻĄCEJ KWOTY ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH W WYSOKOŚCI 1.432.639,- ZŁ ORAZ ODSETEK ZA ZWŁOKĘ W KWOCIE 227.512,- ZŁ. PODSTAWĄ ROZSTRZYGNIĘCIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ BYŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ (DALEJ: DYREKTOR UKS) WNIOSKIEM Z 16 LUTEGO 2011 R., WYSTĄPIŁ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO O DOKONANIE ZABEZPIECZENIA NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH SKARŻĄCEJ Z TYTUŁU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. WSKAZAŁ, ŻE DNIA 26 MAJA 2010 R., WOBEC SKARŻĄCEJ ZOSTAŁO WSZCZĘTE NA WNIOSEK PROKURATURY APELACYJNEJ POSTĘPOWANIE KONTROLNE W ZAKRESIE RZETELNOŚCI DEKLAROWANYCH PODSTAW OPODATKOWANIA ORAZ PRAWIDŁOWOŚCI OBLICZANIA I WPŁACANIA PODATKU VAT ZA OKRES OD MAJA 2008 R., DO MAJA 2010 R. W WYNIKU CZYNNOŚCI KONTROLNYCH USTALONO, ŻE PRZEDMIOTEM DZIAŁALNOŚCI SKARŻĄCEJ W BADANYM OKRESIE BYŁA HURTOWA SPRZEDAŻ OWOCÓW I WARZYW MROŻONYCH, PRZEDE WSZYSTKIM CEBULI OBRANEJ I CEBULI MROŻONEJ. PROWADZONE POSTĘPOWANIA KONTROLNE WYKAZAŁY, ŻE WYSTAWCY FAKTUR VAT DLA SPÓŁKI A., ZA SPRZEDANĄ CEBULĘ PRZEMYSŁOWĄ W ŁUSCE (PRZEDSIĘBIORSTWO B. I PRZEDSIĘBIORSTWO C.), ORAZ ZA USŁUGI PRZEROBU CEBULI I PRZYGOTOWANIA CEBULI DO DALSZEGO PRZEROBU (SPÓŁKA D., SPÓŁKA E., SPÓŁKA F., SPÓŁKA G.) NIE WYKONYWAŁY W/W USŁUG ORAZ DOKONYWAŁY FIKCYJNYCH ZAKUPÓW CEBULI OD PODMIOTÓW, KTÓRE STWARZAŁY POZORY LEGALNOŚCI FUNKCJONOWANIA). ZEBRANY DOTYCHCZAS MATERIAŁ DOWODOWY UZASADNIA PODEJRZENIE, ŻE SPÓŁKA A. NALEŻAŁA DO GRUPY POLSKICH PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH, KTÓRE WYŁUDZAŁY ZE SKARBU PAŃSTWA PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG WYKORZYSTUJĄC JEGO KONSTRUKCJĘ I WYSTĘPOWANIE RÓŻNYCH STAWEK PODATKU: 3% NA CEBULĘ PRZETWORZONĄ 7% NA CEBULĘ MROŻONĄ, 22% NA USŁUGĘ PRZEROBU CEBULI (NP. MROŻENIE) LUB PRZYGOTOWANIE JEJ DO PRZEROBU (NP. OBIERANIE) I 0% DO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWYCH DOSTAW CEBULI. DOKONANE USTALENIA POZWALAJĄ STWIERDZIĆ, ŻE USŁUGI UDOKUMENTOWANE FAKTURAMI VAT WYSTAWIONYMI NA RZECZ SKARŻĄCEJ PRZEZ WW. PODMIOTY W RZECZYWISTOŚCI NIE ZOSTAŁY WYKONANE. ORGAN KONTROLI PRZYWOŁAŁ OKOLICZNOŚCI, KTÓRE - W JEGO OCENIE - ŚWIADCZĄ O FIKCYJNEJ DZIAŁALNOŚCI WYSTAWCÓW FAKTUR. W KONSEKWENCJI, ZGODNIE Z ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2001 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54, POZ. 535 ZE ZM., DALEJ: U.P.T.U.), NIE MOGĄ ONE STANOWIĆ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO A SKARŻĄCA NIE MOGŁA SKORZYSTAĆ Z PRAWA WYNIKAJĄCEGO Z ART. 8 §UST.1 I UST. 2 U.P.T.U. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DECYZJĄ Z 18 LUTEGO 2011 R., OKREŚLIŁ SKARŻĄCEJ PRZYBLIŻONĄ KWOTĘ ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG WRAZ Z KWOTĄ ODSETEK ZA ZWŁOKĘ W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 1.660,151,- ZŁ ORAZ DOKONAŁ JEJ ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU SKARŻĄCEJ. UWZGLĘDNIAJĄC DOKONANĄ ANALIZĘ WSKAŹNIKOWĄ SYTUACJI MAJĄTKOWEJ SPÓŁKI ORAZ ROZMIARY SZACOWANYCH ZOBOWIĄZAŃ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ, ORGAN PODATKOWY UZNAŁ, ŻE ZACHODZI UZASADNIONA OBAWA NIEWYKONANIA PRZEZ SKARŻĄCĄ ZOBOWIĄZAŃ, ZAŚ BRAK ZABEZPIECZENIA MOŻE UTRUDNIĆ ICH EGZEKUCJĘ. Od powyższej decyzji skarżąca Spółka wniosła odwołanie, w którym zarzucili organowi podatkowemu pierwszej instancji wydanie decyzji zabezpieczającej z rażącym naruszeniem) przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie, w sytuacji gdy nie zachodzą podstawy do skorzystania z instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika albowiem nie są spełnione żadne z przesłanek uzasadniających wydanie decyzji w sprawie, a próby insynuacji i spekulacji jakie pojawiają się w uzasadnieniu wydanej decyzji nie odnoszą się do okoliczności, które są prawnie relewantne w niniejszej sprawie. Ponadto Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1, 124, 125 § 1, 187, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez: - naruszenie zasady działania na podstawie przepisów prawa poprzez działanie na wniosek UKS bez zbadania czy w sprawie zachodzi podstawa do wydania decyzji w przedmiocie zabezpieczenia, a opierając się jedynie na spekulacjach; - UCHYLENIE SIĘ OD JAKIEGOKOLWIEK, A CO DOPIERO WSZECHSTRONNEGO I DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, W SZCZEGÓLNOŚCI TEGO CZY ZOSTAŁY SPEŁNIONE WARUNKI, OD KTÓRYCH NA PODSTAWIE ART. 33 ORDYNACJI PODATKOWEJ UZALEŻNIONO OCENĘ, CZY UZASADNIONE JEST ZABEZPIECZENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO; - NARUSZENIE OBOWIĄZKU ZEBRANIA I ROZPATRZENIA CAŁOŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO MAJĄCEGO ISTOTNY WPŁYW NA WYDANIE DECYZJI; - BRAK UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO DECYZJI, W SZCZEGÓLNOŚCI POPRZEZ BRAK WYJAŚNIENIA PODSTAWY PRAWNEJ, TJ. ANALIZĘ OKOLICZNOŚCI OKREŚLONYCH W PRZEPISIE POWOŁANYM JAKO PODSTAWA ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA, KTÓRE ZASTOSOWANIE TEJ INSTYTUCJI MOGŁYBY UZASADNIAĆ; - BRAK UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO Z PUNKTU WIDZENIA PRZEPISÓW, KTÓRE POWINNY ZOSTAĆ OMÓWIONE, A WYPEŁNIENIE UZASADNIENIA ROZWAŻANIAMI DOTYCZĄCYMI INNYCH PODMIOTÓW; - NARUSZENIE ZASADY PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH POPRZEZ UZASADNIENIE DECYZJI FAKTEM, IŻ ZDARZYŁO SIĘ, ŻE SPÓŁKA Z DNIOWYM OPÓŹNIENIEM PŁACIŁA PODATKI, CZY TEŻ ZREFLEKTOWAŁA SIĘ, ŻE NIE ZOSTAŁ ZAPŁACONY PODATEK OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH, CO NIE MIEŚCI SIĘ W DYSPOZYCJI PRZEPISU, KTÓRY MÓWI O TRWAŁYM ZALEGANIU Z ZAPŁATĄ ZOBOWIĄZAŃ; - WYDANIE JEDNEJ DECYZJI ZABEZPIECZAJĄCEJ KILKA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH I TO ZA RÓŻNE LATA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO PRZEANALIZOWANIU ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, ODWOŁANIA STRONY ORAZ NA PODSTAWIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA, UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE NA PODSTAWIE ART. 33 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE PRZED TERMINEM PŁATNOŚCI MOŻE BYĆ ZABEZPIECZONE NA MAJĄTKU PODATNIKA, A W PRZYPADKU OSÓB POZOSTAJĄCYCH W ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIM TAKŻE NA MAJĄTKU WSPÓLNYM, JEŻELI ZACHODZI UZASADNIONA OBAWA, ŻE NIE ZOSTANIE ONO WYKONANE, A W SZCZEGÓLNOŚCI GDY PODATNIK TRWALE NIE UISZCZA WYMAGALNYCH ZOBOWIĄZAŃ O CHARAKTERZE PUBLICZNOPRAWNYM LUB DOKONUJE CZYNNOŚCI POLEGAJĄCYCH NA ZBYWANIU MAJĄTKU, KTÓRE MOGĄ UTRUDNIAĆ LUB UDAREMNIAĆ EGZEKUCJĘ. W MYŚL ART. 33 § 2 TEJ USTAWY, ZABEZPIECZENIA W OKOLICZNOŚCIACH WYMIENIONYCH W § 1 MOŻNA DOKONAĆ RÓWNIEŻ W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO LUB KONTROLI PODATKOWEJ, PRZED WYDANIEM DECYZJI: 1) USTALAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO; 2) OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO; 3) OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZWROTU PODATKU. DECYDUJĄCE ZNACZENIE DLA PODJĘCIA DECYZJI O ZABEZPIECZENIU MA OBAWA, ŻE ZOBOWIĄZANIE NIE ZOSTANIE WYKONANE. DALSZE WYLICZENIE PRZESŁANEK MA CHARAKTER JEDYNIE PRZYKŁADOWY. POSTĘPOWANIE ZMIERZAJĄCE DO WYDANIA DECYZJI O ZABEZPIECZENIU ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, JEST POSTĘPOWANIEM ODRĘBNYM OD POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO, CZY POSTĘPOWANIA WYMIAROWEGO ZMIERZAJĄCEGO DO OKREŚLENIA STRONIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. ZABEZPIECZENIE JEST INSTYTUCJĄ, MAJĄCĄ ZA ZADANIE OCHRONĘ PRZYSZŁYCH INTERESÓW WIERZYCIELA. MA ONO ZAGWARANTOWAĆ WYKONANIE PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO (PODATNIKA) CIĄŻĄCEGO NA NIM OBOWIĄZKU. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, IŻ NA PODSTAWIE TAK BRZMIĄCYCH PRZEPISÓW NALEŻY WYSNUĆ WNIOSEK, ŻE ORGAN PODATKOWY MOŻE DOKONAĆ ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU PODATNIKA WYŁĄCZNIE, GDY SPEŁNIONE ZOSTANĄ PRZESŁANKI WSKAZANE W USTAWIE, A ZATEM GDY ZAJDZIE "UZASADNIONA OBAWA, ŻE ZOBOWIĄZANIE NIE ZOSTANIE WYKONANE". POWYŻSZEGO NIEOSTREGO POJĘCIA, ZE WZGLĘDU NA JEGO ROZLEGŁY ZAKRES, USTAWODAWCA NIE ZDEFINIOWAŁ. PRZYBLIŻYŁ JE JEDNAK DWOMA PRZYKŁADAMI. SĄ TO "TRWAŁE ZAPRZESTANIE REGULOWANIA ZOBOWIĄZAŃ O CHARAKTERZE PUBLICZNOPRAWNYM" LUB "DOKONYWANIE CZYNNOŚCI POLEGAJĄCYCH NA ZBYWANIU MAJĄTKU, KTÓRE MOGĄ UTRUDNIĆ LUB UDAREMNIĆ EGZEKUCJĘ". WYSTĄPIENIE JUŻ JEDNEJ Z PRZEDSTAWIONYCH OKOLICZNOŚCI UZASADNIA OBAWĘ, ŻE ZOBOWIĄZANIE NIE ZOSTANIE WYKONANE. TE DWIE OKOLICZNOŚCI "W SZCZEGÓLNOŚCI" WSKAZUJĄ NA TO, ŻE USTAWOWA PRZESŁANKA ZABEZPIECZENIA (UZASADNIONA OBAWA) MA MIEJSCE. NIC NIE STOI JEDNAK NA PRZESZKODZIE, ABY ORGAN PODATKOWY WNIOSKUJĄCY O ZASTOSOWANIE ZABEZPIECZENIA WSKAZAŁ NA INNE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE TĘ OBAWĘ TEŻ UZASADNIAJĄ (KOMENTARZ DO ART. 33 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, C. KOSIKOWSKI, L. ETEL, R. DOWGIER, P. PIETRASZ, S. PRESNAROWICZ, M. POPŁAWSKI, ORDYNACJA PODATKOWA, KOMENTARZ, LEX, 2009, WYD. III.). WOBEC POWYŻSZEGO W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ OBAWĘ NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA UZASADNIAJĄ WSZELKIE DZIAŁANIA PODATNIKA LUB SYTUACJE Z NIM ZWIĄZANE, KTÓRE WPŁYWAJĄ NA STAN MAJĄTKOWY PODATNIKA W KONTEKŚCIE PRZEWIDYWANYCH ZOBOWIĄZAŃ I MOŻLIWOŚCI PRZEPROWADZENIA SKUTECZNEJ EGZEKUCJI. Z UZASADNIONĄ OBAWĄ. NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA MAMY WIĘC DO CZYNIENIA PRZEDE WSZYSTKIM W RAZIE TRUDNEJ SYTUACJI FINANSOWEJ PODMIOTU ZOBOWIĄZANEGO. W NINIEJSZEJ SPRAWIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEPROWADZIŁ, NA PODSTAWIE ZAŁĄCZONYCH DO AKT SPRAWY SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH ZA LATA 2008-2009, WSKAŹNIKOWĄ ANALIZĘ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI, Z KTÓREJ WYRAŹNIE WYNIKA, ŻE JEJ SYTUACJA EKONOMICZNO - FINANSOWA JEST TRUDNA. ANALIZA TA ZOSTAŁA SZCZEGÓŁOWO OPISANA W UZASADNIENIU SKARŻONEJ DECYZJI NA STRONACH 24-28. ZASTOSOWANE WSKAŹNIKI WYKAZAŁY, ŻE: - SPÓŁKA MOŻE MIEĆ TRUDNOŚCI W TERMINOWEJ REGULACJI ZOBOWIĄZAŃ (OCENA WYPŁACALNOŚCI NA PODSTAWIE WSKAŹNIKA OGÓLNEGO ZADŁUŻENIA), - ZAGROŻONA JEST STABILNOŚĆ PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI, PONIEWAŻ KAPITAŁ WŁASNY STRONY NIE POKRYWA CAŁOŚCI JEJ ZOBOWIĄZAŃ (OCENA WYPŁACALNOŚCI NA PODSTAWIE WSKAŹNIKA RELACJI ZOBOWIĄZAŃ DO KAPITAŁU WŁASNEGO), - SPÓŁKA FUNKCJONUJE W WARUNKACH CORAZ BARDZIEJ ZWIĘKSZAJĄCEGO SIĘ RYZYKA FINANSOWEGO (OCENA WYPŁACALNOŚCI NA PODSTAWIE WSKAŹNIKA ZADŁUŻENIA DŁUGOTERMINOWEGO), - ZDOLNOŚĆ SPŁATY ZOBOWIĄZAŃ SPÓŁKI ZALEŻY OD MOŻLIWOŚCI SPRZEDAŻY ZAPASÓW I TERMINOWOŚCI REGULOWANIA NALEŻNOŚCI PRZEZ KONTRAHENTÓW SPÓŁKI, A SĄ TO OKOLICZNOŚCI, NA KTÓRE SKARŻĄCA NIE MA WPŁYWU (OCENA PŁYNNOŚCI BIEŻĄCEJ, SZYBKIEJ I PODWYŻSZONEJ), - SPÓŁKA NIEEFEKTYWNIE ZARZĄDZA SWOIMI AKTYWAMI - ZYSK NETTO SPADA, EFEKTYWNOŚĆ KAPITAŁU WŁASNEGO JEST WYNIKIEM DOFINANSOWANIA SPÓŁKI KAPITAŁEM OBCYM, RENTOWNOŚĆ NETTO SPRZEDAŻY WYKAZUJE TENDENCJĘ MALEJĄCĄ (OCENA SYTUACJI MAJĄTKOWEJ NA BAZIE WSKAŹNIKÓW: RENTOWNOŚĆ NETTO AKTYWÓW, RENTOWNOŚĆ NETTO KAPITAŁU WŁASNEGO I RENTOWNOŚĆ NETTO SPRZEDAŻY). WSKAZAŁ RÓWNIEŻ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, ŻE WERYFIKUJĄC ANALIZĘ WSKAŹNIKOWĄ ZAWARTĄ W ZASKARŻONEJ DECYZJI ZASTOSOWAŁ INNY WZÓR DOT. BIEŻĄCEJ PŁYNNOŚCI - WSKAZUJĄC TEN WZÓR I POWOŁUJĄC STOSOWNĄ LITERATURĘ PRZEDMIOTU. W OPARCIU O TAK WYLICZONE DANE STWIERDZIŁ, ŻE MIMO ZASTOSOWANIA INNEGO WZORU WYNIKI ANALIZY PRZEPROWADZONEJ W OPARCIU O TE WSKAŹNIKI PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI RÓŻNIĄ SIĘ NIEZNACZNIE LUB W OGÓLE NIE WSKAZUJĄ RÓŻNIC. BIORĄC POWYŻSZE POD UWAGĘ, JAK RÓWNIEŻ SZCZEGÓŁOWĄ ANALIZĘ SYTUACJI EKONOMICZNO - FINANSOWEJ SPÓŁKI, W OCENIE DYREKTORA IZBY, NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO MIAŁ UZASADNIONE PODSTAWY DO ZAKWALIFIKOWANIA SYTUACJI MAJĄTKOWEJ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI JAKO TRUDNEJ. DODATKOWO W OPINII DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SŁUSZNIE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSKAZAŁ, ŻE OBAWĘ NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA PRZEZ SPÓŁKĘ UZASADNIA RÓWNIEŻ FAKT NIETERMINOWEGO WYWIĄZANIA SIĘ PRZEZ NIĄ Z OBOWIĄZKU REGULOWANIA ZOBOWIĄZAŃ NA RZECZ BUDŻETU PAŃSTWA (DOWÓD: KARTA OBIEGOWA SPORZĄDZONA PRZEZ DZIAŁ RACHUNKOWOŚCI PODATKOWEJ URZĘDU SKARBOWEGO). WBREW TWIERDZENIU SPÓŁKI BEZ ZNACZENIA POZOSTAJE OKOLICZNOŚĆ, ŻE NIETERMINOWOŚĆ REGULOWANIA ZOBOWIĄZAŃ NIE MA CHARAKTERU TRWAŁEGO, GDYŻ O TRUDNOŚCIACH PŁATNICZYCH SPÓŁKI MOGĄ ŚWIADCZYĆ RÓWNIEŻ OPÓŹNIENIA W REGULOWANIU NAWET NIEWYSOKICH KWOT ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH. PODKREŚLENIA WYMAGA, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE POWOŁYWAŁ SIĘ NA TRWAŁE NIEREGULOWANIE ZOBOWIĄZAŃ, LECZ JEDYNIE WYKAZAŁ, ŻE WYSTĄPIŁY PRZYPADKI, KIEDY TO SPÓŁKA NIE WPŁACIŁA PODATKÓW W OBOWIĄZUJĄCYCH TERMINACH. NALEŻY TAKŻE ZAZNACZYĆ, ŻE SPÓŁKA W ODWOŁANIU WSKAZUJE NA JEDNODNIOWE OPÓŹNIENIA W ZAPŁACIE PODATKU, (KTÓRE TO W JEJ MNIEMANIU STAŁY SIĘ PODSTAWĄ WYDANIA PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI), PRZEMILCZA ZAŚ FAKT, ŻE W HISTORII PŁATNOŚCI SPÓŁKI SĄ RÓWNIEŻ OPÓŹNIENIA KILKUNASTODNIOWE, PÓŁTORA MIESIĘCZNE I PIĘTNASTOMIESIĘCZNE, CO WYNIKA Z ZESTAWIENIA NIETERMINOWO REGULOWANYCH PŁATNOŚCI ZNAJDUJĄCEGO SIĘ NA 28 STRONIE ZASKARŻONEJ DECYZJI. PODNIÓSŁ NASTĘPNIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, ŻE W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NIEWĄTPLIWIE ZASZŁY WYŻEJ OPISANE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE UZASADNIAJĄ ZASTOSOWANIE INSTYTUCJI ZABEZPIECZENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. ORGAN JEDNOZNACZNIE WSKAZAŁ PRZYCZYNĘ ZASTOSOWANIA PRZEDMIOTOWEJ INSTYTUCJI, KTÓRĄ JEST OBAWA NIEWYKONANIA PRZYSZŁEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO Z POWODU ZŁEJ KONDYCJI EKONOMICZNO - FINANSOWEJ SPÓŁKI. DOWODEM ZAŚ NA POTWIERDZENIE STANOWISKA ORGANU JEST ANALIZA SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH SPÓŁKI METODĄ WSKAŹNIKOWĄ. WBREW TWIERDZENIU SPÓŁKI PRZEPROWADZONA ANALIZA NIE ZACIEMNIA OBRAZU SYTUACJI. PRZECIWNIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONAŁ TEJ OCENY W OPARCIU O OGÓLNIE PRZYJĘTE WSKAŹNIKI FINANSOWO - EKONOMICZNE ORAZ DANE PRZEKAZANE PRZEZ SAMEGO PODATNIKA (DOWÓD SPRAWOZDANIA FINANSOWE ZA: 2008 R., - KARTY 44 - 54, TOM I; 2009 R., - KARTY 98 - 109, TOM I). JEDNOCZEŚNIE W UZASADNIENIU DECYZJI ZAZNACZONO, ŻE DLA ZAPEWNIENIA PORÓWNYWALNOŚCI DANYCH NIE DOKONANO INTERPRETACJI WSKAŹNIKÓW ZA 2007 ROK I NIE STANOWIŁY ONE PODSTAWY DO OCENY SYTUACJI FINANSOWEJ I MAJĄTKOWEJ SPÓŁKI Z UWAGI NA FAKT, ŻE SPÓŁKA ZOSTAŁA WPISANA DO KRS DNIA 9 MARCA 2007 R., I SPORZĄDZIŁA SPRAWOZDANIE FINANSOWE ZA OKRES OD 18 KWIETNIA 2007 R., DO 31 GRUDNIA 2007 R. POWYŻSZE OKOLICZNOŚCI GWARANTUJĄ OBIEKTYWNĄ OCENĘ KONDYCJI SPÓŁKI. W OCENIE ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI PRZEPROWADZONA ANALIZA NIE STANOWI Z PEWNOŚCIĄ WYCZERPUJĄCEGO BADANIA, JEDNAKŻE POZWALA NA ZAOBSERWOWANIE ZJAWISK I TENDENCJI ZACHODZĄCYCH W FUNKCJONOWANIU SPÓŁKI. DODATKOWO ORGAN ODWOŁAWCZY ZWRÓCIŁ UWAGĘ, ŻE SPÓŁKA OPRÓCZ WSKAZANIA, ŻE "PRÓBY UZASADNIANIA DOKONANIA ZABEZPIECZENIA POPRZEZ OPIERANIE SIĘ NA ANALIZIE WSKAŹNIKÓW ZACIEMNIAJĄ OBRAZ SYTUACJI" W ŻADEN SPOSÓB NIE PODWAŻYŁA ANI RODZAJU ANI WARTOŚCI PRZYJĘTYCH DO ANALIZY WSKAŹNIKÓW. ODWOŁUJĄCA NIE WSKAZAŁA RÓWNIEŻ WSKAŹNIKÓW, Z KTÓRYCH WYNIKAŁYBY WNIOSKI PRZECIWNE DO WNIOSKÓW ORGANU PODATKOWEGO I POTWIERDZAŁYBY DOBRĄ SYTUACJĘ FINANSOWĄ SPÓŁKI. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO CHYBIONY JEST RÓWNIEŻ ZARZUT SPÓŁKI, ŻE DECYZJA W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA JEST UZASADNIONA WYSOKOŚCIĄ PRZEWIDYWANEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POPRZEZ OPISANE WYŻEJ ANALIZY WSKAŹNIKOWE WYKAZAŁ JEDYNIE, ŻE WOBEC PRZEWIDYWANEJ KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, NIEWSPÓŁMIERNIE WYSOKIEJ W STOSUNKU DO MOŻLIWOŚCI FINANSOWYCH SPÓŁKI, POWSTAŁA OBAWA NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZAŃ WOBEC SKARBU PAŃSTWA. PONADTO PODNOSZONE PRZEZ SPÓŁKĘ W ODWOŁANIU ZARZUTY DOTYCZĄCE NIEZASADNOŚCI ZAKWESTIONOWANIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTUR, KTÓRE NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH, A TYM SAMYM STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE, NIE SĄ ISTOTNE W NINIEJSZEJ SPRAWIE, W KTÓREJ WYSTARCZAJĄCE JEST WSKAZANIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH UPRAWDOPODOBNIAJĄCYCH, ŻE OKREŚLONA W PRZYBLIŻONY SPOSÓB ZALEGŁOŚĆ PODATKOWA ISTNIEJE (POR. WYROK WSA W GDAŃSKU Z DNIA 5 STYCZNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 1114/10). W TYM ZAKRESIE NALEŻY WSKAZAĆ ZA WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU, ŻE "POSTĘPOWANIE ZABEZPIECZAJĄCE Z ART. 33 § 2 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ - PRZEPROWADZONEJ W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO LUB KONTROLI PODATKOWEJ PRZED WYDANIEM DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO ORAZ DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZWROTU PODATKU - JEST POSTĘPOWANIEM SZCZEGÓLNYM, MAJĄCYM CHARAKTER POMOCNICZY WZGLĘDEM POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. ZASADNICZYM CELEM TEGO POSTĘPOWANIA NIE JEST PRZYMUSOWY POBÓR PODATKÓW (TO JEST ISTOTĄ POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO), A ZAGWARANTOWANIE ŚRODKÓW NA ZASPOKOJENIE NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH, KTÓRYCH WYSOKOŚĆ NA TYM ETAPIE NIE JEST JESZCZE ZNANA. POMIMO CIĄŻĄCEGO NA ORGANIE OBOWIĄZKU UPRAWDOPODOBNIENIA, ŻE ZALEGŁOŚĆ W OKREŚLONEJ W SPOSÓB PRZYBLIŻONY WYSOKOŚCI ISTNIEJE, POSTĘPOWANIE TO NIE MA CHARAKTERU ZASTĘPCZEGO WOBEC POSTĘPOWANIA WYMIAROWEGO. Z TYCH WZGLĘDÓW NIE PRZEPROWADZA SIĘ W JEGO RAMACH PEŁNEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. OKREŚLENIE W DECYZJI O ZABEZPIECZENIU PRZYBLIŻONEJ KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO MA CHARAKTER INFORMACYJNY W TYM ZNACZENIU, ŻE WSKAZUJE KWOTĘ PODLEGAJĄCĄ ZABEZPIECZENIU NA MAJĄTKU PODATNIKA. NIE OZNACZA TO JEDNAK, IŻ JEST TO KWOTA RZECZYWIŚCIE OBCIĄŻAJĄCEGO GO ZOBOWIĄZANIA, TO BOWIEM OKREŚLI DOPIERO DECYZJA WYMIAROWA. DECYZJA WYDAWANA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ART. 33 ORDYNACJI PODATKOWEJ JEST ODRĘBNĄ DECYZJĄ NIE PRZESĄDZAJĄCĄ TREŚCI DECYZJI WYMIAROWEJ. ISTOTĄ TEJ DECYZJI JEST DOKONANIE ZABEZPIECZENIA, A NIE ROZSTRZYGNIĘCIE CO DO WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO I WYSOKOŚCI ZWROTU PODATKU". W TYM MIEJSCU NALEŻY PONOWNIE ODWOŁAĆ SIĘ DO W/W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, W KTÓRYM WSKAZANO, ŻE "UJAWNIENIE SIĘ W POSTĘPOWANIU KONTROLNYM OKOLICZNOŚCI STWARZAJĄCYCH PODSTAWĘ DO PRZYJĘCIA, ŻE ROZLICZAJĄC PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG SKARŻĄCA W OKRESIE OBJĘTYM KONTROLĄ PODATKOWĄ DOKONAŁA OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO NA PODSTAWIE FAKTUR VAT NIEUPRAWNIAJĄCYCH DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O KWOTY PODATKU W FAKTURACH TYCH NALICZONEGO, STWARZAŁO WYSTARCZAJĄCĄ PRZESŁANKĘ DO WYDANIA DECYZJI ZABEZPIECZAJĄCEJ NA MAJĄTKU PODATNIKA WYKONANIA PRZYSZŁEJ DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZALEGŁEGO PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG". ZATEM SKORO W NINIEJSZEJ SPRAWIE USTALONO W TRAKCIE KONTROLI, ŻE SPÓŁKA A., W BADANYM OKRESIE OBNIŻAŁA PODATEK NALEŻNY O KWOTY WYNIKAJĄCE Z FAKTUR, KTÓRE NIE UPRAWNIAJĄ DO SKORZYSTANIA Z TEGO PRAWA (ART. 88 UST. 3 A PKT 4 LIT. A USTAWY O VAT), TO ZDANIEM TUTEJSZEGO ORGANU POWYŻSZA OKOLICZNOŚĆ NA TLE ZŁEJ SYTUACJI FINANSOWEJ SPÓŁKI STANOWI DODATKOWY, ISTOTNY ARGUMENT ZA ZASADNOŚCIĄ ZASTOSOWANIA WZGLĘDEM SKARŻĄCEJ ZABEZPIECZENIA. PODKREŚLIĆ NALEŻY ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLIŁ PRZYBLIŻONĄ WARTOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO Z TYTUŁU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA KWIECIEŃ 2009 R., I MARZEC - MAJ 2010 R., ORAZ PRZYBLIŻONE KWOTY ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: MAJ, SIERPIEŃ, PAŹDZIERNIK - GRUDZIEŃ 2008R., STYCZEŃ - MARZEC, MAJ - GRUDZIEŃ 2009 R., ORAZ STYCZEŃ I LUTY 2009 R., W OPARCIU O INFORMACJE PRZEKAZANE PISMEM DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ NR [...] Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R. W PRZEDMIOTOWYM PIŚMIE WSKAZANO PRZYBLIŻONE KWOTY ZAWYŻONEGO PODATKU NALICZONEGO ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE OBJĘTE KONTROLĄ PODATKOWĄ USTALONE W OPARCIU O FAKTURY, KTÓRE NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH I NA PODSTAWIE CAŁOŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W TOKU KONTROLI PROWADZONEJ PRZEZ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ, KTÓRY TO ORGAN JEST GŁÓWNYM DYSPONENTEM WIEDZY W ZAKRESIE NIEUPRAWNIONEGO ODLICZENIA PRZEZ PODATNIKA PODATKU NALICZONEGO. W OPARCIU O TE KWOTY (ZESTAWIONE W TABELI NA STR. 12. DECYZJI) ORGAN PODATKOWY UWZGLĘDNIAJĄC ZADEKLAROWANE PRZEZ PODATNIKA W DEKLARACJACH VAT-7 KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO LUB KWOTY ZWROTU PODATKU, OKREŚLIŁ SPÓŁCE PRZYBLIŻONĄ WARTOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO I PRZYBLIŻONE KWOTY ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE I DOKONAŁ ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU SPÓŁKI A., KWOTY ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH W WYSOKOŚCI 1.432.639,00 ZŁ WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ W KWOCIE 227.512,00 ZŁ NALICZONYMI NA DZIEŃ WYDANIA DECYZJI ZABEZPIECZAJĄCEJ, KTÓRYCH WYLICZENIE PRZEDSTAWIONO W SPOSÓB BARDZO DROBIAZGOWY NA STRONACH OD 12., DO 22., SKARŻONEJ DECYZJI. TAKIE POSTĘPOWANIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI JEST ZGODNE Z AKTUALNYM ORZECZNICTWEM SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. W ZŁOŻONYM ODWOŁANIU SPÓŁKA PODNIOSŁA RÓWNIEŻ, ŻE "PRZYTOCZONY W DECYZJI PRZEPIS § 2 ART. 33 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZUJE NA DOPUSZCZALNOŚĆ DOKONANIA ZABEZPIECZENIA, W TOKU POSTĘPOWANIA PRZED WYDANIEM DECYZJI PRZY ZAISTNIENIU OKOLICZNOŚCI OKREŚLONYCH W § 1. TEN NATOMIAST PRZEDSTAWIA USZCZEGÓŁOWIENIE, POKAZUJĄCE SYTUACJE, GDY JEGO ZASTOSOWANIE JEST UZASADNIONE". KOLEJNY ZARZUT SPÓŁKI, ŻE ARGUMENTY SFORMUŁOWANE NA STR. 11 ZASKARŻONEJ DECYZJI (TJ. DOTYCZĄCE USTALEŃ DOKONANYCH W TRAKCIE KONTROLI PODATKOWEJ PRZEZ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ) NIE POWINNY MIEĆ MIEJSCA W UZASADNIENIU DECYZJI W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA JEST BEZZASADNY. TO, ŻE USTALENIA KONTROLI PODATKOWEJ DOKONANE PRZEZ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ ZOSTAŁY OPISANE W CZĘŚCI ZATYTUŁOWANEJ "UZASADNIENIE", NIE OZNACZA, ŻE BYŁY ONE PODSTAWĄ DO WYDANIA DECYZJI ZABEZPIECZAJĄCEJ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE. W TREŚCI UZASADNIENIA NA STR. 12 ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYRAŹNIE PODKREŚLIŁ, ŻE "DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ W TRAKCIE PROWADZONEJ KONTROLI PODATKOWEJ, NA PODSTAWIE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO USTALIŁ W PRZYBLIŻENIU, IŻ SPÓŁKA A., ZAWYŻYŁA PODATEK NALICZONY" O KWOTY WYMIENIONE W TABELI NA STR. 12., DECYZJI. DALEJ NA TEJ SAMEJ STRONIE WIDNIEJE: "ZATEM POWSTAŁE RÓŻNICE POMIĘDZY ZADEKLAROWANYMI PRZEZ PODATNIKA KWOTAMI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO LUB KWOTAMI ZWRÓCONYMI PODATNIKOWI A PRZYBLIŻONYMI KWOTAMI OKREŚLONYMI PRZEZ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ, STANOWIĄ ZALEGŁOŚCI PODATKOWE W KWOTACH, KTÓRYCH WYLICZENIE PRZEDSTAWIONO" SZCZEGÓŁOWO NA STRONACH OD 12., DO 22., SKARŻONEJ DECYZJI. JEDNAKŻE CO WYRAŹNIE PODKREŚLONO W TREŚCI SKARŻONEJ DECYZJI, PODSTAWĄ JEJ WYDANIA BYŁA ZŁA KONDYCJA FINANSOWA PODATNIKA, CO W SYTUACJI PRZEWIDYWANEJ KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, NIEWSPÓŁMIERNIE WYSOKIEJ W STOSUNKU DO MOŻLIWOŚCI FINANSOWYCH SPÓŁKI, RODZIŁO OBAWĘ NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZAŃ WOBEC SKARBU PAŃSTWA. W KONSEKWENCJI POWYŻSZEGO ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ BEZZASADNOŚĆ ZARZUTU SPÓŁKI, ŻE "POWODEM WYDANIA DECYZJI O ZABEZPIECZENIU NIE MOŻE BYĆ SAMA TYLKO KWOTA PRZEWIDYWANEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, LECZ PRZEDE WSZYSTKIM ODNIESIENIE WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA DO SYTUACJI MATERIALNEJ PODATNIKA", A "TEJ PODSTAWOWEJ DLA WŁAŚCIWEGO FUNKCJONOWANIA INSTYTUCJI ZABEZPIECZENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH OKOLICZNOŚCI, ORGAN PODATKOWY W OGÓLE ZDAJE SIĘ NIE DOSTRZEGAĆ." OTÓŻ PO RAZ KOLEJNY PODKREŚLA SIĘ, ŻE WŁAŚNIE W WYDANEJ DECYZJI ZABEZPIECZAJĄCEJ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ODNIÓSŁ WYSOKOŚĆ PRZEWIDYWANEGO ZOBOWIĄZANIA DO SYTUACJI MATERIALNEJ SPÓŁKI. ŚWIADCZĄ O TYM CHOCIAŻBY STWIERDZENIE NA STR. 28., PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI, ŻE: SZCZEGÓŁOWE WYNIKI PRZEPROWADZONYCH ANALIZ, WSKAZUJĄ, IŻ SYTUACJA EKONOMICZNO - FINANSOWA SPÓŁKI JEST TRUDNA, A W ZWIĄZKU Z TYM ISTNIEJE UZASADNIONA OBAWA, ŻE ZALEGŁOŚCI PODATKOWE W ŁĄCZNEJ KWOCIE 1.432.639 ZŁ WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ WYNOSZĄCYMI 227.512 ZŁ MOGĄ NIE ZOSTAĆ WYKONANE." MAJĄC NA UWADZE WSZYSTKIE-WYŻEJ OPISANE ARGUMENTY DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM STRONY, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NARUSZONO ZASADĘ PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH, NIE WYJAŚNIONO ZASADNOŚCI PRZESŁANEK, KTÓRYMI KIEROWANO SIĘ PRZY ZAŁATWIENIU SPRAWY, NIE DZIAŁANO WNIKLIWIE I SZYBKO, NIE ZEBRANO I W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY NIE ROZPATRZONO CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ ŻE DECYZJA NIE ZAWIERA UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO (ART. 121 § 1, ART. 124, ART. 125 § 1, ART. 187 ORAZ ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ). W OCENIE ORGANU PODATKOWEGO KOMENTARZA WYMAGA JEDYNIE ZARZUT SPÓŁKI, ŻE "NIEPRAWIDŁOWO Z PUNKTU WIDZENIA PROCEDURY PODATKOWEJ W JEDNEJ DECYZJI DOKONANO ZABEZPIECZENIA KILKUNASTU RÓŻNYCH ZOBOWIĄZAŃ ZA KILKA LAT." NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI CHOĆ "TECHNICZNIE" WYDAŁ JEDNĄ DECYZJĘ NA ZABEZPIECZENIE ŁĄCZNEJ KWOTY ZOBOWIĄZANIA, TO W DECYZJI TEJ OKREŚLIŁ: - PRZYBLIŻONĄ KWOTĘ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SPÓŁKI A., Z TYTUŁU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: IV 2009 R., III-V 2010 R., ORAZ PRZYBLIŻONE KWOTY ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: V, VIII, X-XII 2008 R., I-III, V-XII 2009 R., I-II 2010 R., ORAZ - ZABEZPIECZYŁ ŁĄCZNĄ KWOTĘ ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH W WYSOKOŚCI 1.432.639,00 ZŁ (WRAZ Z ODSETKAMI NALICZONYMI NA DZIEŃ WYDANIA DECYZJI ZABEZPIECZAJĄCEJ), NA KTÓRĄ TO KWOTĘ SKŁADAJĄ SIĘ WSKAZANE W SENTENCJI DECYZJI KWOTY ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE LAT 2008-2010. STRONA ZAŚ, NIE WSKAZAŁA PRZEPISÓW USTAWY ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRE WEDŁUG NIEJ NARUSZONO WYDAJĄC W TAKIEJ SYTUACJI JEDNĄ DECYZJĘ, ZATEM ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI UZNAJE W/W ZARZUT ZA BEZZASADNY. SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ WNIOSŁA SPÓŁKA A., ŻĄDAJĄC JEJ UCHYLENIA. SPÓŁKA ZARZUCIŁA DECYZJI: 1. NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO TJ. ART. 33 § 1 I 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ ICH BŁĘDNE ZASTOSOWANIE, W SYTUACJI GDY NIE ZACHODZĄ PODSTAWY DO SKORZYSTANIA Z INSTYTUCJI ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU PODATNIKA ALBOWIEM NIE SĄ SPEŁNIONE ŻADNE Z PRZESŁANEK UZASADNIAJĄCYCH WYDANIE DECYZJI W SPRAWIE, A PRÓBY NIERZETELNEGO ZRELACJONOWANIA STANU FAKTYCZNEGO JAKIE POJAWIAJĄ SIĘ W UZASADNIENIU WYDANEJ DECYZJI NIE ODNOSZĄ SIĘ DO OKOLICZNOŚCI, KTÓRE SĄ PRAWNIE RELEWANTNE W NINIEJSZEJ SPRAWIE, 2. NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 121 § 1, 124,125 § 1, 187, 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ; a) NARUSZENIE ZASADY DZIAŁANIA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA POPRZEZ DZIAŁANIE NA WNIOSEK UKS BEZ ZBADANIA CZY W SPRAWIE ZACHODZI PODSTAWA DO WYDANIA DECYZJI W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA, b) UCHYLENIE SIĘ OD JAKIEGOKOLWIEK, A CO DOPIERO WSZECHSTRONNEGO I DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, W SZCZEGÓLNOŚCI TEGO CZY ZOSTAŁY SPEŁNIONE WARUNKI OD KTÓRYCH NA PODSTAWIE ART. 33 O.P., UZALEŻNIONO OCENĘ CZY UZASADNIONE JEST ZABEZPIECZENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, c) NARUSZENIE OBOWIĄZKU ZEBRANIA I ROZPATRZENIA CAŁOŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO MAJĄCEGO ISTOTNY WPŁYW NA WYDANIE DECYZJI, CO JEST WIDOCZNE Z UWAGI NA FAKT IŻ EWENTUALNE DOWODY W SPRAWIE POJAWIŁY SIĘ DOPIERO PO WYDANIU DECYZJI PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, d) BRAK UZASADNIENIA PRAWNEGO I FAKTYCZNEGO DECYZJI, W SZCZEGÓLNOŚCI POPRZEZ BRAK WYJAŚNIENIA PODSTAWY PRAWNEJ TJ. ANALIZĘ OKOLICZNOŚCI OKREŚLONYCH W PRZEPISIE POWOŁANYM JAKO PODSTAWA ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA, KTÓRE ZASTOSOWANIE TEJ INSTYTUCJI MOGŁYBY UZASADNIAĆ, e) BRAK UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO Z PUNKTU WIDZENIA PRZEPISÓW, KTÓRE POWINNY ZOSTAĆ OMÓWIONE, A WYPEŁNIENIE UZASADNIENIA ROZWAŻANIAMI DOTYCZĄCYMI INNYCH NIŻ SKARŻĄCA PODMIOTÓW, f) NARUSZENIE ZASADY PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH POPRZEZ UZASADNIENIE DECYZJI FAKTEM, IŻ ZDARZYŁO SIĘ ŻE SPÓŁKA Z DNIOWYM OPÓŹNIENIEM PŁACIŁA PODATKI, CZY TEŻ ZREFLEKTOWAŁA SIĘ ŻE NIE ZOSTAŁ ZAPŁACONY PODATEK OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH, CO NIE MIEŚCI SIĘ W DYSPOZYCJI PRZEPISU, KTÓRY MÓWI O TRWAŁYM ZALEGANIU Z ZAPŁATĄ ZOBOWIĄZAŃ, W UZASADNIENIU SKARGI SPÓŁKA PODNIOSŁA M.IN., ŻE W JEDNEJ DECYZJI DOKONANO ZABEZPIECZENIA KILKU RÓŻNYCH ZOBOWIĄZAŃ ZA KILKA LAT, CO JEST NIEPRAWIDŁOWE Z PUNKTU WIDZENIA REALIZACJI PROCEDURY PODATKOWEJ. DODATKOWO DALEKO IDĄCYM NADUŻYCIEM SĄ PRÓBY UZASADNIANIA DECYZJI PODATKOWEJ PEWNYMI INSYNUACJAMI JAKIMI POSŁUGUJE SIĘ ORGAN PODATKOWY, ZWŁASZCZA, ŻE INSYNUUJĄC ORGAN PODATKOWY POMIJA WYJAŚNIENIA ZAGRANICZNYCH KONTRAHENTÓW, KTÓRYM SPÓŁKA SPRZEDAWAŁA TOWAR I CO DO KTÓREGO KONTRAHENCI ZAGRANICZNI NIE ZGŁASZALI ŻADNYCH ZASTRZEŻEŃ. CO WIĘCEJ KWESTIE TE SĄ W DALSZYM CIĄGU PRZEDMIOTEM ANALIZY, A JEDNOCZEŚNIE PRZEDMIOTEM SPORU CO DO FORMUŁOWANYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE OCEN. DODATKOWO ZASTRZEŻENIA BUDZI FAKT, IŻ EWENTUALNE DOWODY NA JAKIE POWOŁUJE SIĘ ORGAN WYDAJĄC DECYZJĘ (POMIJAJĄC NAWET ICH MERYTORYCZNĄ OCENĘ) ZGROMADZONE ZOSTAŁY JUŻ PO WYDANIU DECYZJI CO OZNACZA, IŻ ORGAN NIE ZAPOZNAŁ SIĘ Z NIMI W TRAKCIE DECYDOWANIA, CZY ZACHODZI POTRZEBA DOKONANIA ZABEZPIECZENIA LECZ NASTĘPCZO. Z FORMALNEGO PUNKTU WIDZENIA TAKIE DZIAŁANIE NIE WIELE MA WSPÓLNEGO Z ZASADĄ PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH ORAZ PRAWORZĄDNOŚCI. PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO NA MAJĄTKU PODATNIKA JEST STWIERDZENIE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE TAKIE ZABEZPIECZENIE UZASADNIAJĄ. W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE PRZEPROWADZONO W NAJMNIEJSZYM NAWET ZAKRESIE ANALIZY PRZESTANEK UZASADNIAJĄCYCH ZABEZPIECZENIE ZOBOWIĄZANIA MA MAJĄTKU PODATNIKA I EWENTUALNEJ ZASADNOŚCI ZASTOSOWANIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE W STOSUNKU DO PODATNIKA TEJ INSTYTUCJI. PRÓBY UZASADNIANIA DOKONANEGO ZABEZPIECZENIA POPRZEZ OPIERANIE SIĘ NA ANALIZIE WSKAŹNIKÓW ZACIEMNIAJĄ OBRAZ SYTUACJI I NIE STANOWIĄ OKOLICZNOŚCI KTÓRE W ŚWIETLE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ MOGŁYBY STANOWIĆ UZASADNIENIE DLA PODJĘCIA ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE. PODOBNIE ARGUMENTY SFORMUŁOWANE NA STRONIE 11, ZASKARŻANEJ DECYZJI NIE POWINNY MIEĆ MIEJSCA W UZASADNIENIU DECYZJI W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA. NIEMNIEJ JEDNAK W TYM MIEJSCU WYPADA ODNOTOWAĆ ISTOTNĄ KWESTIĘ, A MIANOWICIE ZYSK NETTO SPÓŁKI ZA 2008 R., WYNIÓSŁ 33.293,99 ZŁ, A ZA 2009 R., 103.734,51ZŁ. TYM SAMYM WBREW TWIERDZENIOM ORGANÓW PODATKOWYCH ZYSK WZRÓSŁ A NIE SPADŁ. PONADTO WYDAJĄC DECYZJĘ URZĄD SKARBOWY NIE PRZEANALIZOWAŁ W JAKIEJ WYSOKOŚCI SPÓŁKA W 2010 R., WPŁACIŁA ZALICZKI NA POCZET CIT 2010, A BYŁA TO KWOTA 360 TYŚ. ZŁ, CO TAKŻE DAJE OBRAZ TEGO JAKIE ZYSKI SPÓŁKA GENEROWAŁA. SAME TE OKOLICZNOŚCI POWINNY PODDAĆ W WĄTPLIWOŚĆ TO CZY ORGANY WYKAZAŁY MINIMUM STARANNOŚCI W DOKONANIU OCENY ZASADNOŚCI WNIOSKU O ZABEZPIECZENIE NA MAJĄTKU SPÓŁKI. NIEMNIEJ JEDNAK SĄ TO TYLKO POMNIEJSZE NIEPRAWIDŁOWOŚCI JEŚLI JE ZESTAWIĆ Z INNYMI JAKICH DOPUŚCIŁY SIĘ ORGANY W NINIEJSZEJ SPRAWIE. NALEŻY ZAUWAŻYĆ, IŻ PRZYTOCZONY W DECYZJI PRZEPIS § 2 ART. 33 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, WSKAZUJE NA DOPUSZCZALNOŚĆ DOKONANIA ZABEZPIECZENIA. W NAUCE PRAWA PODATKOWEGO PODNOSI SIĘ, IŻ PRZESŁANKĄ SINE QUA NON DOKONANIA ZABEZPIECZENIA JEST NEGATYWNY REZULTAT DOKONANEJ PRZEZ ORGAN PODATKOWY OCENY PRAWDOPODOBIEŃSTWA SPEŁNIENIA ŚWIADCZENIA PODATKOWEGO (K. KOPERKIEWICZ-MORDEL, W. NYKIEL, W. CHRÓŚCIELEWSKI, POLSKIE PRAWO PODATKOWE. WARSZAWA 2003. S. 52.). W ORZECZNICTWIE WSKAZUJE SIĘ NATOMIAST, IŻ: "WYDAJĄC DECYZJE W SPRAWIE ZABEZPIECZENIA NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH, ORGAN PODATKOWY MA OBOWIĄZEK W UZASADNIENIU SWEJ DECYZJI WSKAZAĆ WYRAŹNIE PRZYCZYNY, DLA KTÓRYCH USTANAWIA TAKIE ZABEZPIECZENIE I WSKAZAĆ KONKRETNE DOWODY NA POPARCIE SWYCH STWIERDZEŃ", (WYROK NSA Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA1994 R., SA/PO 1599/94, POP 1996/5/155). POWINNO TO NASTĄPIĆ W UZASADNIENIU DECYZJI DOTYCZĄCEJ ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU PODATNIKA. W UZASADNIENIU DECYZJI NR [...] Z DNIA 18 LUTEGO 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSKAZAŁ NA OKOLICZNOŚCI OPISANE WE WNIOSKU URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ (PISMO NR [...] Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R. SAM WNIOSEK URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ NIE WSKAZYWAŁ NA PODSTAWIE JAKICH DOWODÓW UPRAWDOPODOBNIONO, ŻE DOSTAWCY KONTRAHENTÓW SPÓŁKI A. DOKONYWAŁY FIKCYJNYCH ZAKUPÓW I STWARZAŁY JEDYNIE POZORY DZIAŁALNOŚCI. DOWODY TE NIE BYŁY RÓWNIEŻ DOŁĄCZONE TO PRZEDMIOTOWEGO WNIOSKU. ŚWIADCZY O TYM PISMO Z DNIA 13 KWIETNIA 2011 R. NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO DO URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z PROŚBĄ O PRZEKAZANIE DOKUMENTÓW PRZEMAWIAJĄCYCH ZA TWIERDZENIEM ZAWARTYM WE WNIOSKU URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ. Z PISMA TEGO JASNO WYNIKA, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYDAJĄC DECYZJĘ O ZABEZPIECZENIU NIE PODJĄŁ NAWET PRÓBY ZWERYFIKOWANIA TWIERDZEŃ URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ I TO W DODATKU W SYTUACJI, GDY URZĄD SKARBOWY POSIADAŁ W AKTACH POSTĘPOWAŃ PODATKOWYCH WOBEC SPÓŁKI A. DOWODY PRZECIWNE TEZOM STAWIANYM PRZEZ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ. NIEZALEŻNIE OD TEGO ŻE TEGO TYPU KWESTIE, KTÓRE SĄ PRZEDMIOTEM SPORU Z ORGANAMI PODATKOWYMI I W ŻADNYM RAZIE NIE POWINNY UZASADNIAĆ DECYZJĘ W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA TO SKORO ORGAN ODNOSI SIĘ DO TYCH OKOLICZNOŚCI POWINIEN TAKŻE W SPOSÓB KOMPLEKSOWY PRZEANALIZOWAĆ CAŁĄ SYTUACJĘ. MIANOWICIE JUŻ W KWIETNIU 2010 ROKU URZĄD SKARBOWY OTRZYMAŁ Z URZĘDU SKARBOWEGO PEŁNĄ DOKUMENTACJĘ KADROWĄ I TECHNICZNĄ PODWYKONAWCY USŁUG TJ. SPÓŁKI D. Z DOKUMENTÓW TYCH WYNIKA, ŻE PODWYKONAWCA ZATRUDNIAŁ OKOŁO 100 PRACOWNIKÓW ORAZ, ŻE DYSPONOWAŁ SPECJALISTYCZNYMI URZĄDZENIAMI NIEZBĘDNYMI DO WYKONANIA KWESTIONOWANYCH USŁUG. W ŚWIETLE TYCH DOWODÓW TRUDNO UZNAĆ ZA UZASADNIONĄ TEZĘ, ŻE ZAKŁAD PRODUKCYJNY ZATRUDNIAJĄCY TAK DUŻĄ LICZBĘ PRACOWNIKÓW, ORAZ UŻYTKUJĄCY KOSZTOWNE SPECJALISTYCZNE URZĄDZENIA PRODUKCYJNE "STWARZAŁ JEDYNIE POZORY LEGALNOŚCI PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI". PODNIOSŁA RÓWNIEŻ SKARŻĄCA, ŻE ZGODNIE Z ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ UZASADNIENIE PRAWNE DECYZJI ZAWIERA WYJAŚNIENIE PODSTAWY PRAWNEJ DECYZJI Z PRZYTOCZENIEM PRZEPISÓW PRAWA. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYPOWIADAŁ SIĘ SZEROKO NA TEMAT ELEMENTÓW KONSTYTUTYWNYCH DECYZJI I M.IN. W ORZECZENIU Z DNIA 10 LIPCA 1985 R., (SA/KR 579/85 ONSA 1985 R. NR 2 POZ. 14), STWIERDZIŁ ŻE WYMIENIENIE PRZEZ ORGAN W UZASADNIENIU DECYZJI TYLKO NUMERACJI ARTYKUŁÓW (PARAGRAFÓW, USTĘPÓW) PRZEPISÓW PRAWNYCH PRZYJĘTYCH ZA PODSTAWĘ PRAWNĄ, NIE SPEŁNIA WARUNKÓW PRZYTOCZENIA PRZEPISÓW PRAWA, O JAKIM MÓWI ART. 107 § 3 K.P.A., (OBECNIE ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ). TYM BARDZIEJ, WIĘC W PRZYPADKU, GDY NA ORGAN NAŁOŻONY ZOSTAŁ TAKŻE OBOWIĄZEK WYJAŚNIENIA PODSTAWY PRAWNEJ, NIE MOŻNA UZNAĆ, ŻE Z POWYŻSZEGO OBOWIĄZKU ORGAN WYWIĄZAŁ SIĘ PRZYTACZAJĄC TYLKO PRZEPIS BĘDĄCE PODSTAWĄ WYDANEJ DECYZJI. CO MIAŁO MIEJSCE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, W KTÓREJ ORGAN NIE ROZTRZĄSA PRZESŁANEK ZABEZPIECZENIA LECZ PODAJE JEDYNIE PRZEPIS, KTÓRY W JEGO OCENIE ZNAJDUJE ZASTOSOWANIE. PO WTÓRE NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE SAMODZIELNĄ PRZESŁANKĄ ZABEZPIECZENIA NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. WYNIKA TO NIE TYLKO Z BRZMIENIA PRZEPISU (ART. 33 § 1), KTÓRY POWINIEN BYĆ DLA ORGANU PODATKOWEGO WIĄŻĄCY. PRZYJĘCIE TAKIEGO ROZWIĄZANIA WYPACZAŁOBY SENS CAŁEJ INSTYTUCJI, KTÓREJ CELEM JEST ZABEZPIECZENIE WYKONANIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH W SYTUACJI, GDY ZACHODZI UZASADNIONA OBAWA, IŻ NIE ZOSTANIE ONO WYKONANE. NIE TRZEBA, ZATEM POWOŁYWAĆ SZEROKIEGO I UGRUNTOWANEGO ORZECZNICTWA NSA WSKAZUJĄCEGO, IŻ MUSZĄ BYĆ WYKAZANE, CHOĆBY W POSTACI UPRAWDOPODOBNIENIA, OKOLICZNOŚCI PRZEMAWIAJĄCE ZA KONIECZNOŚCIĄ ZABEZPIECZENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. NATOMIAST W NINIEJSZEJ SPRAWIE ORGAN WYWODZI KONIECZNOŚĆ ZABEZPIECZENIA Z NIERZETELNOŚCI KONTRAHENTÓW, OD KTÓRYCH KONTRAHENCI SPÓŁKI KUPOWALI TOWAR. JEDNOCZEŚNIE ORGAN ODWOŁAWCZY PODNOSI, ŻE PRZESŁANKI ZABEZPIECZENIA MAJĄ PRZYKŁADOWY CHARAKTER. DECYZJA W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA WYDANA PRZEZ ORGAN OBARCZONA JEST BŁĘDAMI I Z FORMALNEGO PUNKTU WIDZENIA NIE ODPOWIADA WYMOGOM JAKIE POWINNO SPEŁNIAĆ ROZSTRZYGNIĘCIE PODATKOWE. W SZCZEGÓLNOŚCI Z PUNKTU WIDZENIA PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH ZABEZPIECZENIA ORGAN PODATKOWY WINIEN W DECYZJI OKREŚLIĆ PRZEWIDYWANĄ KWOTĘ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. W NINIEJSZEJ SPRAWIE CHOĆ ORGAN TWIERDZI, IŻ W DROBIAZGOWY SPOSÓB TO UCZYNIŁ, SPOSÓB UZASADNIENIA MOŻE CO NAJMNIEJ ZASTANAWIAĆ. MIANOWICIE OKREŚLONA JEST DE FACTO KWOTA ZOBOWIĄZANIA WYNIKAJĄCA Z ZAKWESTIONOWANIA PRAWA DO ODLICZENIA PEWNEGO PODATKU. NATOMIAST TRUDNO NAZWAĆ WYLICZENIE DROBIAZGOWYM SKORO NIE WIADOMO, KTÓRE FAKTURY I OD JAKICH FIRM ZOSTAŁY ZAKWESTIONOWANE LUB CHOCIAŻ OGÓLNIE NIE OKREŚLONO SPOSOBU OBLICZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ. W TYM ZAKRESIE ZASKARŻANE ROZSTRZYGNIECIE JEST WADLIWE. W ORZECZNICTWIE SĄDÓW WSKAZUJE SIĘ NA ISTOTNE ZNACZENIE UZASADNIENIA W PRZEDMIOCIE DECYZJI DOTYCZĄCEJ ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU PODATNIKA. PRZYKŁADOWO W WYROKU WSA Z 4 WRZEŚNIA 2008 R., L SA/ŁD 1389/07 WSKAZANO, IŻ SĄD DOSTRZEGA RÓŻNICĘ POMIĘDZY CHARAKTEREM DECYZJI O ZABEZPIECZENIU WYDAWANEJ W TRYBIE ART. 33 § 1 I 2 O.P., ORAZ DECYZJI WYMIAROWEJ. NIE OCZEKUJE WIĘC OD ORGANU STANOWCZEGO I OSTATECZNEGO USTALENIA WIELKOŚCI ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE 2007 ROKU. JEDNOCZEŚNIE SĄD ZAUWAŻA, ŻE DECYZJA O ZABEZPIECZENIU W ISTOTNY SPOSÓB INGERUJE W PRAWA PODATNICZKI CO DO SWOBODNEGO DYSPONOWANIA PRZEZ NIĄ ZGROMADZONYM MAJĄTKIEM. ROZSTRZYGNIĘCIE TO Z PUNKTU WIDZENIA SKARŻĄCEJ JEST WIĘC WYJĄTKOWO NIEKORZYSTNE. W TAKIM WYPADKU ORGAN ZOBOWIĄZANY JEST POŁOŻYĆ SZCZEGÓLNY NACISK NA NALEŻYTĄ TREŚĆ UZASADNIENIA. PODJĘCIE DECYZJI O ZABEZPIECZENIU POPRZEDZAĆ MUSI RZETELNE ZGROMADZENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ WNIKLIWA JEGO OCENA. WŁAŚNIE TE ELEMENTY ORGAN OBOWIĄZANY JEST UJĄĆ W UZASADNIENIU SWEJ DECYZJI, PRECYZUJĄC ARGUMENTY PRZEMAWIAJĄCE ZA PODJĘCIEM DECYZJI OKREŚLONEJ TREŚCI, WYJAŚNIAJĄC PODATNIKOWI NA JAKIEJ PODSTAWIE PRZYPUSZCZA, ŻE OSIĄGNĄŁ KONKRETNY PRZYCHÓD I DLACZEGO OBAWIA SIĘ, ŻE ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE NIE ZOSTANIE SPEŁNIONE. WYSPECYFIKOWANIE UZNANYCH ZA WIARYGODNE DOWODÓW I ICH OCENA WINNA BYĆ PRZEPROWADZONA W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. NIE JEST DOPUSZCZALNE, BY TREŚCI TE POZOSTAŁY POZA SAMĄ DECYZJĄ, A MIAŁY WYNIKAĆ JEDYNIE Z AKT ORGANU ADMINISTRACJI, MAJĄCYCH NIEJAKO W SPOSÓB POŚREDNI UZUPEŁNIAĆ ROZSTRZYGNIĘCIE. W TYM ZAKRESIE NALEŻY RÓWNIEŻ ODNOTOWAĆ ŻE WIĘKSZOŚĆ DOWODÓW PRZESŁANYCH PRZEZ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ, A MAJĄCYCH UZASADNIAĆ WNIOSEK BYŁO SPORZĄDZONYCH PO DACIE WNIOSKU O DOKONANIE ZABEZPIECZENIA. DOWODY TE ZOSTAŁY WŁĄCZONE DO AKT SPRAWY POSTANOWIENIAMI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DOPIERO 13 I 20 MAJA 2011 R. TYM SAMYM UPRAWNIONY RÓWNIEŻ Z TEGO POWODU JEST WNIOSEK, IŻ ORGAN WYDAJĄCY DECYZJĘ W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA NIE ZADAŁ SOBIE NAJMNIEJSZEGO TRUDU ABY USTALIĆ CZY W ŚWIETLE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO DECYZJA W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA JEST UZASADNIONA. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO W SPOSÓB RAŻĄCY NIE WYPEŁNIŁ DYSPOZYCJI ART. 33 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PONIEWAŻ NIE PODJĄŁ JAKIEJKOLWIEK PRÓBY UPRAWDOPODOBNIENIA, ŻE ZALEGŁOŚĆ W OKREŚLONEJ W SPOSÓB PRZYBLIŻONY WYSOKOŚCI ISTNIEJE. NIE TYLKO NIE POSIADAŁ ŻADNYCH DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH SŁUSZNOŚĆ WNIOSKU URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ, BO URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ ICH ANI NIE WSKAZAŁ, ANI NIE DOŁĄCZYŁ, JAK RÓWNIEŻ GO NIE SKONFRONTOWAŁ Z DOWODAMI ZGROMADZONYMI PRZEZ URZĄD SKARBOWY W PROWADZONYCH WOBEC SPÓŁKI POSTĘPOWANIACH. POSTĘPOWANIE W PRZEDMIOCIE ZABEZPIECZENIA NIE JEST TYPEM POSTĘPOWANIA, W KTÓRYM NIE OBOWIĄZUJE ART. 122 W ZW. Z ART. 187 O.P. TYM SAMYM, ORGAN PODATKOWY NIE JEST ZWOLNIONY Z OBOWIĄZKU WSZECHSTRONNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO W SPRAWIE. MA TO TYM WIĘKSZE ZNACZENIE, ŻE ZE STR. 10 ZASKARŻANEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ WYNIKA, IŻ "W PRZEDMIOTOWYM PIŚMIE WSKAZANO PRZYBLIŻONE KWOTY ZAWYŻONEGO PODATKU NALICZONEGO ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE OBJĘTE KONTROLĄ PODATKOWĄ USTALONE W OPARCIU O FAKTURY, KTÓRE NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH I NA PODSTAWIE CAŁOŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W TOKU KONTROLI PROWADZONEJ PRZEZ URZĄD KONTROLI KARBOWEJ, KTÓRY TO ORGAN JEST GŁÓWNYM DYSPONENTEM WIEDZY W ZAKRESIE NIEUPRAWNIONEGO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO. POWYŻSZE STWIERDZENIE JEST NIEZGODNE Z PRAWDĄ ALBOWIEM URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ NIE BYŁ JEDYNYM DYSPONENTEM WIEDZY, CO DO OKOLICZNOŚCI SPRAWY. PRZECIEŻ NA CHWILĘ WYDANIA DECYZJI URZĄD SKARBOWY PROWADZIŁ RÓWNOLEGLE POSTĘPOWANIA W SPÓŁCE I POSIADAŁ DOWODY, KTÓRYMI NIE DYSPONOWAŁ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ PRZED WYSTOSOWANIEM WNIOSKU, KTÓRE RZUCAJĄ NIECO INNE ŚWIATŁO NA WYBRANE PRZEZ URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ ELEMENTY STANU FAKTYCZNEGO. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGIWAŁA NA UWZGLĘDNIENIE, GDYŻ WBREW JEJ ARGUMENTACJI NIE ZACHODZĄ PODSTAWY DO STWIERDZENIA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NARUSZA PRZEPISY PRAWA. ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I § 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ KONTROLĘ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ BADANIE ZGODNOŚCI ZASKARŻONYCH DECYZJI Z PRAWEM. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A)-C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM., DALEJ: P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ SKARGI. NA WSTĘPIE NALEŻY POCZYNIĆ PEWNE UWAGI PORZĄDKUJĄCE I WYJAŚNIĆ, ŻE POSTĘPOWANIE ZABEZPIECZAJĄCE, O KTÓRYM MOWA W ART. 33 § 2 PKT 2 O.P., - PRZEPROWADZONE W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO LUB KONTROLI PODATKOWEJ PRZED WYDANIEM DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO - JEST POSTĘPOWANIEM SZCZEGÓLNYM, MAJĄCYM CHARAKTER POMOCNICZY WZGLĘDEM POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. ZASADNICZYM CELEM TEGO POSTĘPOWANIA NIE JEST PRZYMUSOWY POBÓR PODATKÓW (TO JEST ISTOTĄ POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO), A ZAGWARANTOWANIE ŚRODKÓW NA ZASPOKOJENIE NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH, KTÓRYCH WYSOKOŚĆ NA TYM ETAPIE NIE JEST JESZCZE ZNANA. POMIMO CIĄŻĄCEGO NA ORGANACH OBOWIĄZKU UPRAWDOPODOBNIENIA, ŻE ZALEGŁOŚĆ W OKREŚLONEJ W SPOSÓB PRZYBLIŻONY WYSOKOŚCI ISTNIEJE, POSTĘPOWANIE TO NIE MA CHARAKTERU ZASTĘPCZEGO WOBEC POSTĘPOWANIA WYMIAROWEGO. Z TYCH WZGLĘDÓW NIE PRZEPROWADZA SIĘ W JEGO RAMACH PEŁNEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. OKREŚLENIE W DECYZJI O ZABEZPIECZENIU PRZYBLIŻONEJ KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO MA CHARAKTER INFORMACYJNY W TYM ZNACZENIU, ŻE WSKAZUJE KWOTĘ PODLEGAJĄCĄ ZABEZPIECZENIU NA MAJĄTKU PODATNIKA. NIE OZNACZA TO JEDNAK, IŻ JEST TO KWOTA RZECZYWIŚCIE OBCIĄŻAJĄCEGO GO ZOBOWIĄZANIA, TO BOWIEM OKREŚLI DOPIERO DECYZJA WYMIAROWA. DECYZJA WYDAWANA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ART. 33 O.P., JEST ODRĘBNĄ DECYZJĄ, NIEPRZESĄDZAJĄCĄ TREŚCI DECYZJI WYMIAROWEJ. ISTOTĄ TEJ DECYZJI JEST DOKONANIE ZABEZPIECZENIA, A NIE ROZSTRZYGNIĘCIE CO DO WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. W ORZECZNICTWIE ZWRACA SIĘ UWAGĘ, ŻE PUBLICZNOPRAWNY CHARAKTER ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH WYMAGA STWORZENIA ODPOWIEDNIEJ OCHRONY PRAWNEJ ICH WYKONYWANIA. INSTYTUCJA ZABEZPIECZENIA NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH NA MAJĄTKU PODATNIKA STANOWI SZCZEGÓLNĄ FORMĘ SKUTECZNEGO EGZEKWOWANIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH. PODSTAWOWYM JEGO ELEMENTEM JEST OCHRONA PRZYSZŁYCH INTERESÓW WIERZYCIELA. PRZY CZYM NIE PROWADZI ONO DO WYKONANIA ZOBOWIĄZANIA, GDYŻ ZGODNIE Z ART. 33A § 1 O.P., DECYZJA O ZABEZPIECZENIU WYGASA PO WYDANIU DECYZJI WYMIAROWEJ, A JEDYNIE STWARZA PEWNE GWARANCJE, ŻE W PRZYSZŁOŚCI DOJDZIE DO JEGO WYEGZEKWOWANIA (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z 29 LISTOPADA 2011 R., L SA/GD 986/11, CENTRALNA BAZA ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH). W MYŚL PRZEPISU ART. 33 § 1 O.P., ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE MOŻE BYĆ ZABEZPIECZONE NA MAJĄTKU PODATNIKA, JEŻELI ZACHODZI UZASADNIONA OBAWA, ŻE NIE ZOSTANIE ONO WYKONANE, A W SZCZEGÓLNOŚCI GDY PODATNIK TRWALE NIE UISZCZA WYMAGALNYCH ZOBOWIĄZAŃ O CHARAKTERZE PUBLICZNOPRAWNYM LUB DOKONUJE CZYNNOŚCI POLEGAJĄCYCH NA ZBYWANIU MAJĄTKU, KTÓRE MOGĄ UTRUDNIĆ LUB UDAREMNIĆ EGZEKUCJĘ. PRZESŁANKĄ ZASTOSOWANIA INSTYTUCJI ZABEZPIECZENIA JEST WIĘC UZASADNIONA OBAWA, CO DO WYKONANIA PRZYSZŁEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO (PRAWDOPODOBIEŃSTWO JEGO NIEWYKONANIA). PRZYJMUJE SIĘ, ŻE UZASADNIONA OBAWA TO TAKA, KTÓRA MA SWOJE ŹRÓDŁO W OBIEKTYWNIE STWIERDZONYM STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY, JEDNAKŻE OCENA, CZY ZAISTNIAŁA ONA W KONKRETNYM PRZYPADKU POZOSTAWIONA ZOSTAŁA DO UZNANIA ORGANU PODATKOWEGO. UZNANIE TO NIE MOŻE OZNACZAĆ DOWOLNOŚCI DZIAŁANIA LECZ POWINNO BYĆ OPARTE NA CAŁOKSZTAŁCIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH, W SPOSÓB CZYTELNY UPRAWDOPODOBNIONE DLA PODATNIKA W UZASADNIENIU DECYZJI. POJĘCIA "UZASADNIONEJ OBAWY, ŻE ZOBOWIĄZANIE NIE ZOSTANIE WYKONANE" Z UWAGI NA JEGO ROZLEGŁY ZAKRES USTAWODAWCA NIE ZDEFINIOWAŁ. ZDARZENIA WYMIENIONE W PRZYTOCZONYM ART. 33 § 1 ZD. 1 IN FINE SĄ JEDYNIE MIESZCZĄCYMI SIĘ W OGÓLNEJ FORMULE PRZYKŁADAMI ZACHOWANIA SUGERUJĄCEGO ZAISTNIENIE PRZESŁANKI USTAWOWEJ. SĄ TO "TRWAŁE ZAPRZESTANIE REGULOWANIA ZOBOWIĄZAŃ O CHARAKTERZE PUBLICZNOPRAWNYM" LUB "DOKONYWANIE CZYNNOŚCI POLEGAJĄCYCH NA ZBYWANIU MAJĄTKU, KTÓRE MOGĄ UTRUDNIĆ LUB UDAREMNIĆ EGZEKUCJĘ". NIC NIE STOI ZATEM NA PRZESZKODZIE, ABY ORGAN PODATKOWY ORZEKAJĄCY O ZABEZPIECZENIU WSKAZAŁ NA INNE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE TĘ OBAWĘ TEŻ UZASADNIAJĄ. W OCENIE SĄDU CHODZI O TAKIE DZIAŁANIA PODATNIKA LUB SYTUACJE Z NIM ZWIĄZANE, KTÓRE WPŁYWAJĄ NA STAN MAJĄTKOWY PODATNIKA W KONTEKŚCIE PRZEWIDYWANYCH ZOBOWIĄZAŃ I MOŻLIWOŚCI PRZEPROWADZENIA SKUTECZNEJ EGZEKUCJI. Z UZASADNIONĄ OBAWĄ NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA MAMY WIĘC DO CZYNIENIA PRZEDE WSZYSTKIM W RAZIE TRUDNEJ SYTUACJI FINANSOWEJ PODMIOTU ZOBOWIĄZANEGO, EWENTUALNIE W PRZYPADKU DZIAŁAŃ SKIEROWANYCH NA WYZBYWANIE SIĘ MAJĄTKU. PRZENOSZĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA GRUNT NINIEJSZEJ SPRAWY SĄD STWIERDZIŁ, ŻE ORGANY PODATKOWE PRAWIDŁOWO PRZYJĘŁY, ŻE W ROZPOZNAWANYM PRZYPADKU ZAISTNIAŁY OKOLICZNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 33 O.P., UZASADNIAJĄCE DOKONANIE ZABEZPIECZENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, CO ZNAJDUJE ODZWIERCIEDLENIE W CAŁOKSZTAŁCIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH PRZEDSTAWIONYCH W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. ZA TAKIM STANOWISKIEM PRZEMAWIA DOKONANA PRZEZ ORGANY PODATKOWE W SPOSÓB BARDZO RZETELNY ANALIZA SYTUACJI FINANSOWEJ SPÓŁKI ZA OKRES DWULETNI, TJ. ZA LATA 2008-2009, ALBOWIEM SPÓŁKA ROZPOCZĘŁA DZIAŁALNOŚĆ W 2007 R. TRUDNOŚCI PŁATNICZE SPÓŁKI WYKAZANO ZA POMOCĄ WSKAŹNIKÓW: PŁYNNOŚCI BIEŻĄCEJ, PŁYNNOŚCI SZYBKIEJ ORAZ PŁYNNOŚCI GOTÓWKOWEJ, OGÓLNEGO ZADŁUŻENIA, RELACJI ZOBOWIĄZAŃ DO KAPITAŁU WŁASNEGO, ZADŁUŻENIA DŁUGOTERMINOWEGO, RENTOWNOŚCI SPRZEDAŻY, AKTYWÓW ORAZ KAPITAŁÓW WŁASNYCH. Z DOKONANEJ PRZEZ ORGAN PODATKOWY W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI WSKAŹNIKOWEJ ANALIZY DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI ZA OKRES DWULETNI WYRAŹNIE WYNIKA, ŻE JEJ SYTUACJA EKONOMICZNO - FINANSOWA ULEGŁA ZNACZNEMU POGORSZENIU W 2009 R. NA SZCZEGÓLNĄ UWAGĘ ZASŁUGUJE FAKT ZWIĘKSZENIA W BADANYM OKRESIE UDZIAŁU KAPITAŁÓW OBCYCH W FINANSOWANIU PRZEDSIĘBIORSTWA, CO WSKAZUJE NA WZROST UDZIAŁU DŁUGU W DZIAŁALNOŚCI SPÓŁKI. PRZEPROWADZONA ANALIZA ZADŁUŻENIA PRZEDSIĘBIORSTWA POLEGA NA SPRAWDZENIU STRUKTURY KAPITAŁU (PASYWÓW) POD WZGLĘDEM SPOSOBU FINANSOWANIA DZIAŁALNOŚCI SPÓŁKI ORAZ JEJ ZDOLNOŚCI DO REGULOWANIA ZOBOWIĄZAŃ KRÓTKO I DŁUGOTERMINOWYCH. ORGAN PODATKOWY USTALIŁ, ŻE WZROSTOWI ULEGŁY WARTOŚCI WSKAŹNIKA OGÓLNEGO ZADŁUŻENIA Z 0,95 DO 0,98, RELACJI ZOBOWIĄZAŃ DO KAPITAŁU WŁASNEGO Z 213 DO 44,13 ORAZ ZADŁUŻENIA DŁUGOTERMINOWEGO Z 8,39 DO 31,26. PRZEDSTAWIONE WARTOŚCI PROWADZĄ DO WNIOSKU, ŻE W ROKU 2008: (1) MAJĄTEK SKARŻĄCEJ FINANSOWANY BYŁ W 95% Z KAPITAŁÓW OBCYCH, A W 2009 R., W 98% A ZATEM NASTĄPIŁ WZROST UDZIAŁU DŁUGU W JEJ DZIAŁALNOŚCI, (2) ZOBOWIĄZANIA SKARŻĄCEJ 21 RAZY PRZEKROCZYŁY WYSOKOŚĆ KAPITAŁU WŁASNEGO W 2008 R., A W 2009 R., 44 RAZY, (3) SYSTEMATYCZNEMU WZROSTOWI ULEGAŁ UDZIAŁ ZADŁUŻENIA TERMINOWEGO. NADTO ANALIZA PŁYNNOŚCI FINANSOWEJ SKARŻĄCEJ, KTÓRA - JAK WYJAŚNIŁ ORGAN PODATKOWY - JEST NAJWAŻNIEJSZYM Z PODSTAWOWYCH WSKAŹNIKÓW, JEST NIEZBĘDNA W UTRZYMANIU CIĄGŁOŚCI GOSPODAROWANIA I INFORMUJE O ZDOLNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTWA DO SPŁATY ZOBOWIĄZAŃ KRÓTKOTERMINOWYCH (BIEŻĄCYCH), POTWIERDZA, ŻE SKARŻĄCA W BADANYM OKRESIE MIAŁA POWAŻNE TRUDNOŚCI PŁATNICZE. BIEŻĄCA DZIAŁALNOŚĆ SPÓŁKI FINANSOWANA BYŁA BOWIEM KOSZTEM WZROSTU ZOBOWIĄZAŃ. PROWADZIĆ TO MOŻE DO POGŁĘBIENIA SIĘ KRYZYSU PŁYNNOŚCI POPRZEZ KONIECZNOŚĆ PRZEZNACZENIA AKTYWÓW TRWAŁYCH NA UREGULOWANIE ZOBOWIĄZAŃ I SPADKU RENTOWNOŚCI SPÓŁKI. TA OSTATNIA OKOLICZNOŚĆ SKUTKUJE, ŻE ZDOLNOŚĆ SPŁATY PRZEZ SKARŻĄCĄ ZOBOWIĄZAŃ BIEŻĄCYCH ZALEŻNA JEST ZATEM OD TERMINOWOŚCI REGULOWANIA NALEŻNOŚCI PRZEZ KONTRAHENTÓW. W OCENIE SĄDU WYSOKOŚĆ PRZEWIDYWANEGO ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE 2008, 2009 R., W ODNIESIENIU DO SYTUACJI FINANSOWEJ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI UPRAWDOPODOBNIAŁA NIEŚCIĄGALNOŚĆ TEGO ZOBOWIĄZANIA W PRZYSZŁOŚCI. SĄD ZWRACA PRZY TYM UWAGĘ NA DODATKOWĄ OKOLICZNOŚĆ, A MIANOWICIE ŻE OKREŚLONA PRZYBLIŻONA KWOTA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ PRZEKRACZA ZNACZNIE WYSOKOŚĆ WYKAZANEGO PRZEZ SKARŻĄCĄ W ROKU 2009 ZYSKU NETTO. SĄD NIE PODZIELA ZARZUTU, ŻE OCENY SYTUACJI FINANSOWO - EKONOMICZNEJ SKARŻĄCEJ ORGANY PODATKOWE DOKONAŁY W SPOSÓB NIERZETELNY POPRZEZ NIENALEŻYTE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, W TYM NIE ZBADAŁY AKTUALNEJ SYTUACJI MAJĄTKOWEJ SKARŻĄCEJ. W TYM MIEJSCU PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE UDZIAŁ STRONY W POSTĘPOWANIU ZABEZPIECZAJĄCYM W SYTUACJI UREGULOWANEJ W ART. 33 § 2 O.P., PODLEGA ZNACZNYM OGRANICZENIOM. Z SAMEJ ISTOTY TEGO POSTĘPOWANIA WYNIKA, ŻE UDZIAŁ PODATNIKA W TYM POSTĘPOWANIU - WOBEC OBAWY UCHYLANIA SIĘ PRZEZ NIEGO OD WYKONANIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO - MÓGŁBY PRZEKREŚLIĆ W PRZYSZŁOŚCI SZANSĘ WYEGZEKWOWANIA ZOBOWIĄZANIA (POR. WYROK NSA Z 17 MARCA 1999 R., L SA/GD 1083/97, LEX NR 37815). WSKAZAŁ PRZY TYM ORGAN PODATKOWY, ŻE WYKORZYSTANE DANE POCHODZĄ Z PROWADZONYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE BAZ INFORMATYCZNYCH. Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE ORGANY PODATKOWE PODJĘŁY WSZYSTKIE CZYNNOŚCI CELEM ZGROMADZENIA DOKUMENTÓW, KTÓRE W SPOSÓB WYSTARCZAJĄCY I ZUPEŁNY POZWOLIŁYBY NA PRZEPROWADZENIE ANALIZY MAJĄTKOWEJ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI. POD UWAGĘ WZIĘTE ZOSTAŁY NASTĘPUJĄCE DANE: KAPITAŁ WŁASNY, AKTYWA (W TYM OBROTOWE), ZAPASY, ŚRODKI PIENIĘŻNE, ROZLICZENIA MIĘDZYOKRESOWE, ZOBOWIĄZANIA (KRÓTKO, DŁUGOTERMINOWE), ZYSK I STRATA NETTO, PRZYCHODY (ZE SPRZEDAŻY, OPERACYJNE, FINANSOWE). WYNIKAJĄ ONE ZE SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH ZŁOŻONYCH ZA LATA 2008-2009 I - ZDANIEM SĄDU - DOSTATECZNIE JASNO OBRAZUJĄ POGARSZAJĄCĄ SIĘ SYTUACJĘ EKONOMICZNĄ SPÓŁKI. NIE MOŻNA ZATEM TWIERDZIĆ, ŻE PRZEDMIOTOWA OCENA NOSI - JAK SUGERUJĄ AUTORZY SKARGI - ZNAMIONA DOWOLNOŚCI. TAKIE STANOWISKO SĄDU ZNAJDUJE TAKŻE ODZWIERCIEDLENIE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI, KTÓRE JEST SZCZEGÓLNIE STARANNE I PRZEKONYWUJĄCE. ORGAN PODATKOWY W SPOSÓB JASNY PRZEDSTAWIŁ I OMÓWIŁ POSZCZEGÓLNE WSKAŹNIKI, KTÓRE WZIĄŁ POD UWAGĘ PRZY BADANIU KONDYCJI FINANSOWEJ SKARŻĄCEJ ORAZ PRECYZYJNIE WYJAŚNIŁ, CO OZNACZAJĄ ICH WARTOŚCI, BY NA TEJ PODSTAWIE ZINTERPRETOWAĆ DANE WYNIKAJĄCE ZE SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH SPÓŁKI I PRZEPROWADZIĆ ANALIZĘ PŁYNNOŚCI, ZADŁUŻENIA I RENTOWNOŚCI SKARŻĄCEJ. W KONSEKWENCJI ZA BEZZASADNY UZNAĆ NALEŻAŁO ZARZUT NARUSZENIA ART. 210 § 1 PKT 6 I § 4 O.P. NATOMIAST SKARŻĄCA POZA TYM, ŻE NIE ZGADZA SIĘ Z USTALENIAMI ORGANÓW PODATKOWYCH, KTÓRE STWIERDZIŁY, ŻE KONDYCJA FINANSOWA SPÓŁKI W BADANYM OKRESIE ULEGAŁA POGORSZENIU I JEST TRUDNA, NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO NIE PRZEDSTAWIŁA JAKICHKOLWIEK DOWODÓW, KTÓRE UZASADNIAŁYBY PRZYJĘCIE ODMIENNEGO STANOWISKA. CO WIĘCEJ, WSKAZUJĄC, ŻE ORGANY PODATKOWE NIE ZBADAŁY AKTUALNEJ SYTUACJI FINANSOWEJ SPÓŁKI, NIE PRZEDŁOŻYŁA DOKUMENTÓW, KTÓRE POZWALAŁYBY NA WERYFIKACJĘ PRZYJĘTYCH DANYCH, A W KONSEKWENCJI ZMIANĘ DOKONANEJ OCENY. SKORO DANE TE NIE BYŁY ZNANE ORGANOM PODATKOWYM, POMIMO ŻE PODJĘTE ZOSTAŁY PRZEZ NIE WSZYSTKIE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, TO NIE MOŻNA CZYNIĆ ORGANOM ZARZUTU DOKONANIA NIEPRAWIDŁOWEJ JEGO OCENY. JAK JUŻ WSKAZANO W POSTĘPOWANIU ZABEZPIECZAJĄCYM WYSTARCZAJĄCYM JEST UPRAWDOPODOBNIENIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE ISTNIENIA OKOLICZNOŚCI NIEŚCIĄGALNOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PRZYSZŁOŚCI. WYLICZENIE ZAWARTE W ART. 33 § 1 O.P., STANOWI JEDYNIE EGZEMPLIFIKACJĘ PRZYKŁADOWO WYBRANYCH OKOLICZNOŚCI, KTÓRE MOGĄ UZASADNIAĆ STAN "OBAWY" NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. ORGANY PODATKOWE MOGĄ ZA POMOCĄ WSZELKICH ARGUMENTÓW, POPARTYCH USTALONYMI W SPRAWIE OKOLICZNOŚCIAMI, WYKAZYWAĆ, ŻE ISTNIEJE GROŹBA NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PRZYSZŁOŚCI UZASADNIAJĄCA SIĘGNIĘCIE DO INSTYTUCJI ZABEZPIECZENIA (WYROK NSA Z 19 LISTOPADA 2009 R., L FSK 1383/08, CENTRALNA BAZA ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH). W OCENIE SĄDU TRUDNOŚCI Z PŁYNNOŚCIĄ NIE STANOWIĄ JEDYNEGO POWODU, KTÓRY PRZEMAWIAŁ ZA ZASADNOŚCIĄ ZASTOSOWANIA WZGLĘDEM SKARŻĄCEJ ZABEZPIECZENIA. NA TLE ZŁEJ SYTUACJI FINANSOWEJ SPÓŁKI ZA DODATKOWY ISTOTNY ARGUMENT UZNAĆ NALEŻAŁO ZACHOWANIE SPÓŁKI, POLEGAJĄCE NA ZAKSIĘGOWANIU FAKTUR DOKUMENTUJĄCYCH USŁUGI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY FAKTYCZNIE WYKONANE, UKIERUNKOWANE BYŁO NA OGRANICZENIE CIĘŻARÓW PODATKOWYCH POPRZEZ ZANIŻENIE ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. W UZASADNIENIU WNIOSKU O DOKONANIE ZABEZPIECZENIA NA MAJĄTKU SKARŻĄCEJ DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE POSTĘPOWANIE KONTROLNE W ZAKRESIE KONTROLI RZETELNOŚCI DEKLAROWANYCH PODSTAW OPODATKOWANIA ORAZ PRAWIDŁOWOŚCI OBLICZANIA I WPŁACANIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD MAJA 2008 R., DO MAJA 2010 R., ZOSTAŁO WSZCZĘTE NA WNIOSEK PROKURATURY APELACYJNEJ WYDZIAŁU V DO SPRAW PRZESTĘPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ I KORUPCJI, KTÓRA NADZORUJE ŚLEDZTWO PROWADZONE PRZEZ ZARZĄD CENTRALNEGO BIURA ŚLEDCZEGO KOMENDY GŁÓWNEJ POLICJI W SPRAWIE NIEPRAWIDŁOWOŚCI ROZLICZENIA SIĘ Z BUDŻETEM PAŃSTWA Z TYTUŁU PODATKU VAT (UDZIAŁ SPÓŁKI W TZW. KARUZELI PODATKOWEJ). SKARŻĄCA PODEJMOWAŁA ZATEM DZIAŁANIA, KTÓRYCH CELEM BYŁO UNIKANIE PŁACENIA PODATKÓW. OCZYWIŚCIE - Z UWAGI NA TO, ŻE PRZEPISY O ZABEZPIECZENIU WYKONANIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH (ART. 33 § 4 O.P.), WYMAGAJĄ OKREŚLENIA W DECYZJI O ZABEZPIECZENIU JEDYNIE PRZYBLIŻONEJ KWOTY ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO - OKOLICZNOŚCI MAJĄCE WPŁYW NA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO NIE SĄ USTALONE W SPOSÓB OSTATECZNY, JEDNAK WSKAZUJĄ ONE RÓWNIEŻ, ŻE WYKONANIE PRZEZ SKARŻĄCĄ PRZYSZŁYCH ZOBOWIĄZAŃ MOŻE BYĆ ZAGROŻONE (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W BYDGOSZCZY Z 16 LISTOPADA 2011 R., L SA/BD 724/11, CENTRALNA BAZA ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH). Z TYCH WSZYSTKICH WZGLĘDÓW, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A., ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU.