III SA/Gl 604/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego B. nr [...] z [...] r., którą organ ten: 1) określił elementy kalkulacyjne dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z [...] r. na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy oraz podatku VAT z tytułu importu towaru będącego wyrobem akcyzowym w wysokości: - wartość celna towaru [...] zł, - stawka celna 10%, - kwota cła [...] zł, 2) określił kwotę należnego podatku akcyzowego dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym nr jw. w wysokości [...] zł, 3) określił kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym nr jw. w wysokości [...] zł. Jednocześnie organ l instancji wezwał stronę do uiszczenia różnicy pomiędzy podatkami zadeklarowanymi w zgłoszeniu celnym i zapłaconymi przez stronę, a określonymi decyzją w łącznej kwocie [...] zł (różnica w akcyzie wynosiła [...] zł, natomiast różnica w podatku VAT [...] zł). Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 233 §1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), art. 154 ust.1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm.), art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 20 ust. 2, ust. 5 art. 22 ust. 2, art. 75 ust. 1, ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 29 poz. 257 z późn. zm.), § 1, § 2 ust.1 pkt 2 oraz pozycja 21 załącznika 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U z 2004 r., Nr 87, poz. 825 z późn. zm.), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 38 ust. 2, art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...]r. K. R. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z Kanady używany samochód osobowy marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji 2004, z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1997 cm3. W zgłoszeniu celnym zadeklarowano kod Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich - CN 87032390 właściwy dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, - pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, - - o pojemności skokowej przekraczającej 1500ccm, ale nieprzekraczającej 3 000 cm, — używane. Dla tego towaru zastosowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 10 % - zgodnie z obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfą Celną Wspólnot Europejskich (rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1719/2005 z 27 października 2005 r. zmieniające załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - Dz. U. UE Nr 286, z 28 października 2005 r.). Wartość celną importowanego pojazdu zadeklarowano w kwocie [...] CAD na podstawie dowodu zakupu z [...] r. Do ww. zgłoszenia celnego załączono m.in.: - dowód zakupu (Bill of Sale) z [...] r., - zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z [...] r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, - oświadczenie strony z [...] r. dot. poniesionych kosztów transportu, - deklarację Wartości Celnej D.W.1. - tłumaczenie rachunku sprzedaży z [...]r. W tym samym dniu zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm. ) - zostało przyjęte na podstawie art. 63 powołanego rozporządzenia i zarejestrowane w ewidencji OGL pod nr [...]. Jednocześnie przeprowadzono rewizję celną, w wyniku której stwierdzono samochód osobowy [...]. Numery nadwozia samochodu odczytano i spisano z natury, które były zgodne z numerami w dokumentach samochodu i fakturze zakupu. Nie stwierdzono zewnętrznych widocznych uszkodzeń samochodu. Samochód transportowany był na lawecie. Przedstawione przez stronę do zgłoszenia celnego zaświadczenie z [...] r. o nr [...] o przeprowadzonym przez uprawnionego diagnostę D. C. badaniu technicznym pojazdu potwierdzało pozytywny wynik tegoż badania oraz że pojazd marki [...] spełniał wymagania techniczne art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z informacją zawartą w dokumencie SAD nr jw., [...]r. towar zwolniono do wnioskowanej procedury po zapłaceniu kwoty długu celnego wykazanej w zgłoszeniu SAD. Jednocześnie w tym samym dniu organ celny tj. Naczelnik Urzędu Celnego w B. mając wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej pojazdu na podstawie art. 155 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, z którego wynika, że organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy oraz kierując się postanowieniami art. 14, 68 ust.1 pkt a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i art. 178 ust. 4 w związku z art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny( Dz. Urz. WE L 253 z 11 października 1993 r. ze zm.) wezwał stronę pismem nr [...] do przedstawienia w terminie do 7 dni od dnia jego otrzymania wszelkich dokumentów i informacji uzupełniających, w jakiejkolwiek formie, które uczynią wiarygodną zadeklarowaną wartość celną samochodu jako wartość transakcyjną, czyli całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę, do których mogą należeć: polecenie przelewu (z jednoczesnym wyjaśnieniem rozbieżności na załączonym przelewie: wpłacającym na dokumencie bankowym jest Z.R. a kupującym wg umowy jest K. R.), bankowy dowód zapłaty, akredytywa, kontrakt, oferta cenowa, korespondencja, dokumenty ubezpieczeniowe, opinia rzeczoznawcy, która winna zawierać w możliwie największym stopniu kryteria pozwalające zidentyfikować podobieństwa do modelu sprowadzonego tj.: rocznik, typ samochodu, rodzaj, pojemność, moc silnika, wyposażenie, przebieg, stopień zużycia, jak również wskazywać źródła, podstawy i przesłanki, które uzasadniają poszczególne stwierdzenia zawarte w opinii itd. Przedstawienie ww. dokumentów i informacji - jak zaznaczył organ w piśmie jw. - było niezbędne do analizy wartości celnej towaru. Skarżący przedstawił w związku z powyższym wezwaniem upoważnienie z [...] r. dla Z. R. upoważniające go do przelewu pieniędzy skarżącego na zakup i transport przedmiotowego samochodu i oświadczenie z [...]r. złożone pod odpowiedzialnością karną wynikającą z art. 233 kodeksu karnego, z którego wynika, że samochód marki [...] zakupiony został za kwotę [...] CAD i jest ona jedyną i ostateczną kwotą związaną z zakupem ww. pojazdu. Postanowieniem nr [...] z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych na potrzeby prawidłowego ustalenia kwot podatków dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z [...] r., określenia należnego podatku akcyzowego z tytułu importu wyrobu akcyzowego oraz określenia należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Przyczyną wszczęcia postępowania była rażąco niska wartość sprowadzonego pojazdu marki [...] o nr nadwozia [...] tj. [...] CAD zadeklarowana w ww. zgłoszeniu celnym. W związku z wszczętym postępowaniem Naczelnik Urzędu Celnego w B. na podstawie art. 14 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, z którego wynika, że do celów stosowania przepisów prawa celnego, każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom celnym, na ich żądanie i w ewentualnie wyznaczonym terminie, wszystkie dokumenty i informacje, w jakiejkolwiek formie, jak również udziela im wszelkiej niezbędnej pomocy, wezwał stronę w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do dostarczenia pisemnych wyjaśnień w kwestii udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pytanie czy kupujący i sprzedający są ze sobą powiązani w rozumieniu art. 143 rozporządzenia ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny nr 2454/93, zamieszczonej w przedłożonym jako załącznik do zgłoszenia celnego dokumencie tj. Deklaracji Elementów Dotyczących Wartości Celnej - D.W. 1 z [...] r. W związku z kwestią powiązania wezwano o podanie szczegółów dotyczących powiązania kupującego i sprzedającego w transakcji związanej z zakupem w Kanadzie samochodu marki [...]. Tym samym pismem wezwano również do przedstawienia uwierzytelnionego tłumaczenia przedłożonego jako załącznik do zgłoszenia celnego dokumentu zwanego "Unregistered Vehicle Intransit Permit" z [...] r. W uzasadnieniu wezwania organ celny powołał się na procedurę przewidzianą w art. 181a ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, stosownie do którego jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust.2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Podkreślił także, że dostarczone przez stronę wyjaśnienia i dokumenty zostaną wykorzystane w dalszych czynnościach wykonywanych w sprawie, w tym w sporządzeniu opinii przez biegłego z zakresu techniki samochodowej. Na powyższe wezwanie strona nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Postanowieniem nr [...] z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. powołał J.D. w charakterze biegłego rzeczoznawcy do spraw techniki samochodowej w celu : • określenia na dzień [...] r. stopnia zużycia pojazdu marki [...] o nr identyfikacyjnym (VIN) [...], rok produkcji 2004, będącego przedmiotem niniejszego postępowania na podstawie zgromadzonego w sprawie w tym zakresie materiału dowodowego oraz z uwzględnieniem ewentualnych uwag wnoszonych przez stronę postępowania w trakcie sporządzania opinii, • ustalenia na dzień [...] r. wartości pojazdu marki [...] na rynku eksportera (tj. kanadyjskim), z uwzględnieniem jego stanu technicznego, • ustalenia na dzień [...] r. wartości rynkowej brutto pojazdu marki [...] uwzględniając jego dane oraz stan techniczny. W celu wykonania opinii uwzględniającej stan towaru na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego tj. [...] r. przekazano biegłemu kserokopie następujących dokumentów: - karty 6 SAD nr [...] z [...] r., - zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą, - dwóch sztuk zdjęć pojazdu. W sporządzonej opinii technicznej pojazdu będącego przedmiotem niniejszej sprawy o nr [...] z [...] r., biegły wskazał, że na rynku kanadyjskim w grudniu 2006 cena zakupu przedmiotowego samochodu [...] wynosiła średnio [...] CAD ( Retial price na podstawie: VMR, AUTOTRADER ca, CanadianDriver). W tym czasie cena zakupu tego samochodu (Wholesale price wynosiła [...] CAD ). "Wholesale" (notowania zakupu) oznacza cenę zakupu, którą można zaproponować w sytuacji przyjmowania pojazdu w rozliczeniu. Różnica notowań sprzedaży i zakupu stanowi marżę handlową, która obejmuje koszty kosmetycznego przygotowania pojazdu do sprzedaży, koszty wystawienia postoju oraz zysk sprzedawcy. Zakłada się, że pojazd jest w dobrym stanie mechanicznym, czysty i dobrze utrzymany. "Retial" (notowania sprzedaży) maksymalna cena, za jaką samochód jest sprzedawany w punkcie handlowym, przy założeniu, że jest w dobrym stanie technicznym, nie wymaga napraw, jest zadbany i bez widocznych uszkodzeń. Rzeczoznawca wskazał także, że w 2003 cena nowego pojazdu wynosiła [...] CAD. Samochód w [...] r., co zostało zweryfikowane przez funkcjonariuszy celnych, nie miał widocznych uszkodzeń, był pełnosprawny z badaniem technicznym aktualnym do [...] r. Wskazania drogomierza [...] r. wynosiły 21 050 km ( dokument o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu ). Samochód pochodzi z rynku niewspólnotowego (Japonia), wymagał niewielkich kosztowo napraw w celu dostosowania do ruchu w Europie (oświetlenie i kierunkowskazy). Do obliczeń wartości pojazdu przyjęto przebieg jak w dokumencie rejestracyjnym 21 050 km. Został on wyprodukowany 13 listopada 2003 (wersja sedan, skrzynia biegów manualna, silnik 2,4 - wydruk z bazy danych [...]), samochód z udokumentowaną historią eksploatacji - raport AutoCheck: - pierwsza rejestracja: [...] r. - S., Alberta (Kanada ), - ponowna rejestracja: [...] r. – C., Alberta ( Kanada ), - ponowna rejestracja: [...] r.- K., British Columbia ( Kanada ), - brak zapisów w raporcie AutoCheck o uszkodzeniach pojazdu. Samochód w dniu odprawy celnej był pełnosprawny i spełniał wymogi dopuszczenia do ruchu. W zakreślonym terminie, tj. do [...] r. właściciel pojazdu nie wniósł uwag co do stanu technicznego pojazdu na dzień odprawy celnej, co przy braku udokumentowania uszkodzeń w materiale dowodowym, w ocenie organu pozwala na przyjęcie, że na dzień zgłoszenia celnego takowych uszkodzeń nie było. W dokumencie odprawy celnej nieprawidłowo ustalono rok produkcji samochodu - jest 2004, powinno być 2003 oraz pojemność silnika: jest 1997 cm3, powinno być 2378 cm3. Na podstawie powyższych danych rzeczoznawca ustalił, że wartość rynkowa brutto pojazdu, określona na dzień [...] r. na podstawie notowań rynkowych z wydawnictw AUTOBIT, GIEŁDA SAMOCHODOWA, informacji z komisów sprzedających w/w rodzaj pojazdów, internetowych ofert sprzedaży, przeliczeń z wykorzystaniem programu Info Ekspert wynosi [...] zł. Samochód ze względu na model [...], silnik 2,4 i rok produkcji 2003, nie występuje w notowaniach "EUROTAX" i "INFO EKSPERT". W powyższych notowaniach występują modele podobne tj. [...] ([...] zł) i [...] ([...] zł o około 15 % droższy od [...]). Ustalona przez rzeczoznawcę wartość pojazdu wartość posłużyła do przeprowadzenia kalkulacji wartości celnej metodą "ostatniej szansy" opisaną w art. 31 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Obliczona przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. wartość celna metodą "ostatniej szansy" wynosi [...] zł (tj. [...] CAD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 CAD = [...] zł) i uzyskano ją w wyniku wykonania następujących obliczeń: - wartość bazowa pojazdu przyjęta z oceny technicznej z uwzględnieniem korekt = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 22 % podatku VAT - ([...]PLN : 1,22) = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 13,6 % podatku akcyzowego - ([...] PLN : 1,136) = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 10 % cła - ([...] PLN : 1,10) = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 10 % marży - ([...] PLN : 1,10) = [...] zł. W dniu [...] r. wpłynęło do Urzędu Celnego w B. odwołanie od powyższej decyzji, którym K. R. reprezentowany przez adwokata L.M. z Kancelarii Adwokackiej w R., zaskarżył ww. decyzję w całości i wniósł o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono: - błędy w ustaleniach faktycznych, które stały się podstawą zaskarżonej decyzji, - błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, - wydanie decyzji o istnieniu zaległości płatniczych pomimo braku jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej zasadność. W uzasadnieniu wniesionego odwołania podniesiono, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. została wydana wyłącznie w oparciu o kwestionowanie pewnych okoliczności faktycznych, które jednak nie powinny być elementem decydującym w przypadku, gdy od daty zgłoszenia celnego do dnia wyjaśnienia okoliczności sprawy upłynęło prawie 5 lat. Urząd Celny - jak podniesiono - nie zważa, że w dniu dokonania zgłoszenia celnego, funkcjonariusze celni nie mieli żadnych wątpliwości co do deklarowanej wartości spornego pojazdu. Trudno zatem akceptować sytuację, w której po upływie blisko 5 lat podejmowane są działania w celu weryfikacji należności podatkowych i kalkulacyjnych i to w oparciu o wyłącznie kwestionowanie pewnych okoliczności faktycznych. Powoływana opinia biegłego J. D. ma niewielkie znaczenie skoro biegły nawet nie badał spornego pojazdu. Opinia biegłego jest luźną dywagacją o wartości określonych pojazdów, a nie wyceną tego konkretnego samochodu. Stwierdzono w odwołaniu, że biegły zdaje się opiniować zupełnie inny pojazd, skoro przyjmowana przez niego pojemność silnika to 2,4 litra podczas gdy pojazd w rzeczywistości ma pojemność 2,0 I. W zaskarżonej decyzji błędnie wyliczono podatek akcyzowy. Kończąc odwołanie wniesiono o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka I. G. na okoliczność zakresu uszkodzeń spornego pojazdu i jego rzeczywistej wartości, albowiem pojazd był powypadkowy i niezwykle mocno uszkodzony. Zakwestionowano także sposób ustalenia wartości auta wg metody ostatniej szansy, zamiast w bardziej dokładny sposób. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podzielił argumentację Naczelnika Urzędu Celnego i stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie uznał, że w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość ustalenia wartości na podstawie art. 29 ust.1 WKC, a więc przyjęcia wartości celnej w oparciu o metodę wartości transakcyjnej, albowiem była ona rażąco niska. Słusznie także organ stwierdził, iż niemożliwe jest ustalenie wartości celnej na podstawie art. 30 ust. 2 lit. a i b WKC, jako że nie można naleźć materiału porównawczego – samochodu o identycznym roku produkcji i stanie technicznym. Nie jest możliwe także zastosowanie metody ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art.30 ust. 2 lit. c WKC), gdyż zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej może ona znaleźć zastosowanie w przypadku importu do celów handlowych, ani też metoda wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit d WKC), gdyż używane pojazdy nie są produkowane jako takie. Zatem wartość celna używanych pojazdów zasadnie ustalana jest wg metody "ostatniej szansy", tj. w trybie określonym w art. 31 ust.1 WKC. Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo ustalił wartość celną sprowadzonego przez stronę pojazdu. Powyższą decyzję strona - za pośrednictwem pełnomocnika – zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze zarzuciła: - błędy w ustaleniach faktycznych, które stały się podstawą zaskarżonej decyzji, - błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, - wydanie decyzji o istnieniu długu celnego pomimo braku jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej zasadność, - naruszenie przepisów dotyczących ustalania wartości celnej towarów, - orzekanie o zobowiązaniach przedawnionych. Uzasadniając skargę pełnomocnik skarżącego podniósł, że: 1) Decyzje organów obu instancji zostały wydane wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy, który określił wartość pojazdu na kwotę wyższą niż wskazała to strona w oparciu jedynie o zdjęcia auta, bez jego fizycznego badania, co sprawia, że nie może ona mieć wiążącego charakteru. Zarzucił, że organy pominęły okoliczność, iż samochód miał status pojazdu nienaprawialnego, gdyż był niezwykle mocno uszkodzony. Podniósł, iż wycena biegłego wydaje się dotyczyć innego pojazdu z uwagi na fakt, że dotyczy ona pojazdu o pojemności 2,4 litra, podczas gdy sporny pojazd ma pojemność 2 litrów. Wniósł także o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. 2) Podniósł, że wydanie decyzji o długu celnym nie miało żadnych podstaw, gdyż pojazd przeszedł odprawę celną, a funkcjonariusze celni, którzy lepiej mogli ocenić pojazd niż biegły, który nie miał z nim żadnego fizycznego kontaktu, nie mieli w dacie składania SAD żadnych wątpliwości co do jego wartości. 3) Błędne jest zastosowanie metody ostatniej szansy, która winna być ostatecznością. Twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że znalezienie tożsamych towarów nie jest możliwe nie polega na prawdzie, gdyż nie jest trudno znaleźć w komisach czy na aukcjach internetowych podobne pojazdy, aby możliwe było prawidłowe określenie wartości celnej pojazdu, a nie na podstawie opinii biegłego, który sporządził ją nie na podstawie dokonanego badania, lecz bazował na fotografiach i porównaniach z autami innych marek o innym stopniu zużycia. 4) Skarżący podkreślił, że czynienie ustaleń na podstawie opinii rzeczoznawcy działającego na zlecenie organu i przez niego opłacanego jest nieprawidłowe. Bez dopuszczenia dowodu z opinii niezależnego biegłego skarżący nie może wykazać, że wartość auta odpowiada wartości określonej w zgłoszeniu celnym. 5) Na zakończenie pełnomocnik podniósł, iż "wydaje się, że znaczna część należności, co do których orzeka organ celny jest już przedawniona" oraz, że "błędne jest wyliczenie kwoty podatku akcyzowego", nie wskazał jednak ani jakiego rodzaju należności i na podstawie jakich przepisów uznaje za przedawnione, ani też na czym polega wadliwość obliczenia podatku akcyzowego. 6) Zakwestionował fakt niedopuszczenia dowodu z zeznań świadka I.G., który mógł podważyć tezę organu o dobrym stanie technicznym pojazdu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Stanowisko to podtrzymał także na rozprawie 21 grudnia 2011 r. akcentując, iż zadeklarowana wartość pojazdu była zaniżona ponad 10-cio krotnie, a nadto strona wskazała nieprawidłową pojemność silnika. Ponieważ w toku postępowania ustalono, że pojemność jest inna, zastosowanie ma wyższa stawka podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd przyjął jako stan faktyczny sprawy stan wynikający z uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Celnej, jako że znajduje on potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy ( zob. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja dotknięta jest przynajmniej jedną z w/w wad skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego, podczas gdy badanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazało, aby było ono dotknięte takimi wadami. Ad 5/. W pierwszej kolejności rozpatrzenia wymaga zarzut przedawnienia należności objętych decyzją Dyrektora Izby Celnej, gdyż jego zasadność skutkowałaby zbędnością analizy dalszych zarzutów skargi z uwagi na konieczność uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia już z tej przyczyny. Na wstępie należy wskazać, że w analizowanej sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z 2004 r. z późn. zm.) z uwagi na brzmienie art. 154 ust.1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz.11 z 2009 r.) uchylającej ustawę z 23 stycznia 2004 r., stosownie do którego, jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 168, powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z 2004 r. z późn. zm.) stanowiącego, że jeżeli zgodnie z przepisami prawa celnego powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych. Analogiczny przepis zawiera art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z 2004 r. z późn. zm.), stosownie do którego jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. Ponadto zgodnie z art. 221 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego powiadomienie dłużnika o kwocie długu celnego nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. W przedmiotowej sprawie powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie mogło nastąpić, jako że upłynęły trzy lata od daty powstania długu celnego czyli od [...] r., tym niemniej zauważyć należy, że kwota należności celnych została wskazana w decyzji pierwszoinstancyjnej jedynie dla potrzeb określenia elementów kalkulacyjnych, jako element podstawy obliczenia podatków VAT i akcyzowego. Organ podatkowy pierwszej instancji nie wzywał zaś strony do dokonania zapłaty należności celnych, gdyż kwota, o której wpłatę organ wezwał skarżącego obejmuje jedynie różnicę między należnościami z tytuł podatków VAT i akcyzowego zapłaconymi przez stronę przy dokonaniu zgłoszenia celnego, a faktycznie należnymi. Odnośnie przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatkach VAT i akcyzowym, to stosownie do art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W niniejszej sprawie termin płatności upłynął po 10 dniach od dnia powiadomienia dłużnika o kwocie należności celnych, co w niniejszej sprawie nastąpiło [...] r. Tak więc pięcioletni termin dla przedawnienia zobowiązań podatkowych upłynął z dniem [...] r., czyli już po wydaniu decyzji przez organy podatkowe obydwu instancji, a zatem zarzut przedawnienia dochodzonych należności jest bezzasadny. Wobec powyższego Sąd przystąpił do analizy dalszych zarzutów skargi. Zarzut błędnego wyliczenia podatku akcyzowego nie został w żaden sposób sprecyzowany, wobec powyższego Sąd nie może się do niego ustosunkować. O ile pełnomocnik zmierzał do zakwestionowania zastosowanej stawki podatku akcyzowego, to zauważyć należy, że jest ona uzależniona od pojemności silnika i wynosi od 3,1% dla pojazdów do 2000 cm3 i 13,6% dla pojazdów o większej pojemności (§ 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 10 listopada 2006 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego – Dz. U. Nr 201, poz. 1551). Skoro z opinii rzeczoznawcy wynika, że przedmiotem postępowania jest auto o pojemności silnika wynoszącej 2378 cm3 (karta 37 akt) i ustalenie to znajduje potwierdzenie w dokumencie towarzyszącym (karta 19 akt), to organ prawidłowo zastosował stawkę podatku akcyzowego w wysokości 13,6%. Tym samym bezzasadne jest stwierdzenie zawarte w skardze, że biegły D. wydaje się wyceniać zupełnie inny pojazd Ad 3/. Sąd stwierdza, że nie mógł być uwzględniony wniosek pełnomocnika skarżącego o przeprowadzenie przez Sąd dowodu w postaci opinii biegłego. Stosownie bowiem do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Biorąc pod uwagę fakt, że wniosek dotyczył przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, nie mógł on być uwzględniony na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Ad 3 c.d./ W kwestii ustalenia wartości celnej pojazdu, tj. elementu kalkulacyjnego dla wyliczenia kwoty podatku w oparciu o metodę ostatniej szansy, w ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepis art. 181 a ust.1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zgodnie z którym jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W świetle wątpliwości powziętych przez organ co do wartości pojazdu, a w żaden sposób niewyjaśnionych przez stronę mimo skierowanego do niej wezwania z [...] r., (karta 4 akt), organy podatkowe nie mogły przyjąć jako wartości transakcyjnej kwoty wykazanej w dokumencie SAD (art. 29 ust.1 WKC). W związku z faktem, iż kwota [...] CAD wskazana w tym dokumencie jako rażąco niska nie mogła zostać przyjęta jako wartość transakcyjna w niniejszej sprawie, konieczne było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą. Zgodnie bowiem z art. 30 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29, ustala się ją, stosując w kolejności lit. a), b), c) i d) ustępu 2, aż do pierwszej litery tegoż ustępu, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem. Art. 30 ust. 2 WKC stanowi: Wartością celną ustalaną na podstawie niniejszego artykułu jest: a) wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna; b) wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalona jest wartość celna; c) wartość oparta na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne sprzedawane są we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami; d) wartość kalkulowana, która jest sumą: • kosztów lub wartości materiałów i produkcji bądź innych procesów zastosowanych przy wytworzeniu przywożonych towarów; • kwoty zysku i kosztów ogólnych równych kwocie zwyczajowo wliczanej w cenę sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju jak te, dla których ustalana jest wartość celna, wytworzonych przez producentów z kraju wywozu na eksport do Wspólnoty; • kosztów lub wartości elementów wymienionych w art. 32 ust.1 lit. e). W tym miejscu należy wyjaśnić, że postępowanie w kwestii ustalania wartości celnej używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1.1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej w przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów kupna - sprzedaży dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na obszar celny Wspólnoty w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a i lit. b WKC). Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej uznał za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodów o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia, nawet samochody podobnie użytkowane, z podobnym przebiegiem mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c WKC) może znaleźć w zasadzie, zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej, zastosowanie wyłącznie w przypadku importu do celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych na wspólnotowym obszarze celnym w największych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d WKC). Używane pojazdy samochodowe nie są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. Wartość celna używanych pojazdów ustalana jest zatem według tzw. metody "ostatniej szansy" (art.31 ust.1 WKC). Przepis ten stanowi, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: • porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., • artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., • przepisów niniejszego działu. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. w przypadku ustalenia wartości celnej importowanych używanych towarów w oparciu o powołaną metodę "ostatniej szansy" istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny na rynku kraju importu. Następnie biorąc pod uwagę za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę towaru tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku co towar będący przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości "czystej" (ustalonej w oparciu o ww. źródła) ewentualnych korekt z tytułu braków lub uszkodzeń pojazdu, podatku od towarów i usług (VAT), akcyzy, cła i zwyczajowej marży. Mając powyższe na uwadze, Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem nr [...] z [...] r. powołał w charakterze biegłego J. D. - certyfikowanego rzeczoznawcę samochodowego wpisanego na listę rzeczoznawców Ministra Infrastruktury w celu wykonania opinii w następującym zakresie: • określenia na dzień [...] r. stopnia zużycia pojazdu marki [...] o nr identyfikacyjnym (VIN) [...] , rok produkcji 2004, będącego przedmiotem niniejszego postępowania na podstawie zgromadzonego w sprawie w tym zakresie materiału dowodowego oraz z uwzględnieniem ewentualnych uwag wnoszonych przez stronę postępowania w trakcie sporządzania opinii, • ustalenia na dzień [...] r. wartości pojazdu marki [...] na rynku eksportera (tj. kanadyjskim), z uwzględnieniem jego stanu technicznego, • ustalenia na dzień [...] r. wartości rynkowej brutto pojazdu marki [...] uwzględniając jego dane oraz stan techniczny. Z powołanej opinii wynika, że wartość rynkowa brutto przedmiotowego pojazdu, określona na dzień [...] r. wynosiła [...] zł. Zatem organy obu instancji miały prawo oprzeć swe rozstrzygnięcie na opinii biegłego, sporządzającego opinię w oparciu o wyspecjalizowane katalogi zawierające ceny na rynku krajowym. Ad 1/. W ocenie Sądu zarzut, iż ograny podatkowe pominęły okoliczność, że pojazd miał status pojazdu nienaprawialnego i był niezwykle mocno uszkodzony jest bezzasadny. Po pierwsze, na fakt, że miał taki status nie wskazują materiały zebrane w sprawie. Po wtóre z opinii biegłego znajdującego się w aktach wynika teza wręcz przeciwna, że "samochód w [...] r. co zostało zweryfikowane przez funkcjonariuszy celnych nie miał widocznych uszkodzeń, był pełnosprawny z badaniem technicznym aktualnym do [...] r." Ponadto [...] r. przeszedł badania techniczne z oceną pozytywną z dwuletnim okresem ważności badań, co wynika z zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu (karta 14 akt administracyjnych). Jak wskazano w opinii (karta 39 akt) "brak zapisów w raporcie AutoCheck o uszkodzeniach pojazdu, samochód w dniu odprawy celnej był pełnosprawny i spełniał wymogi dopuszczenia do ruchu, w ustalonym terminie, [...] r. właściciel pojazdu nie wniósł uwag co do stanu technicznego pojazdu na dzień odprawy celnej, co przy braku udokumentowania uszkodzeń w materiale dowodowym pozwala na przyjęcie, że takowych uszkodzeń nie było na dzień [...] r." Skarżący zarzucił ponadto, że wycena biegłego nie może mieć wiążącego charakteru z uwagi na fakt, że została sporządzona jedynie w oparciu o materiały pośrednie, bez fizycznego zbadania pojazdu. Jak wynika z postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z [...] r. dla potrzeb sporządzenia opinii przekazano biegłemu kserokopie następujących dokumentów: • karty 6 SAD nr [...] z [...] r., • zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...], • dokumentu identyfikacyjnego pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą z [...] r., • dwóch sztuk zdjęć, - które w ocenie Sądu są wystarczające do ustalenia stanu technicznego pojazdu, mimo braku jego fizycznego zbadania. Należy także podkreślić, że strona nie złożyła uwag co do stanu technicznego pojazdu. Ad 2/. Pełnomocnik skarżącego podniósł także że pojazd przeszedł odprawę celną, a funkcjonariusze celni nie mieli żadnych wątpliwości co do deklarowanej wartości spornego pojazdu, mimo iż badali pojazd i lepiej mogli ocenić jego wartość niż rzeczoznawca, który nie miał z nim żadnego fizycznego kontaktu. Wskazać zatem należy, że przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego umożliwiają organom celnym dokonywanie kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru. Zgodnie z art. 78 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art. 78 ust.3 WKC). Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego. Na marginesie Sąd zauważa, że nie jest prawdą stwierdzenie, że "funkcjonariusze celni nie mieli żadnych wątpliwości co do deklarowanej wartości spornego pojazdu", albowiem kartę 4 akt stanowi pismo organu z tego samego dnia, w którym dokonano zgłoszenia towaru tj. [...] r., w którym organ wezwał do przedstawienia dokumentów i informacji, które uczynią wiarygodną zadeklarowaną wartość celną towaru, co oznacza, że organ celny już w dniu odprawy celnej powziął wątpliwości co do wartości pojazdu. Ad 4/. Odnosząc się do stwierdzenia, że czynienie przez organ ustaleń w oparciu o opinię rzeczoznawcy działającego na zlecenie organu i przez niego opłacanego "nie może mieć miejsca" Sąd zauważa, że stosownie do art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie zaś z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto, stosownie do art. 197 § 1 O.p. w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Z przepisów tych wynika, że zasadą jest prowadzanie postępowania dowodowego przez organy podatkowe z uwzględnieniem zasady oficjalności, co oznacza, że organ podatkowy ma obowiązek przeprowadzania z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Działanie organu podatkowego polegające na powołaniu biegłego znajduje oparcie w art. 180 § 1, 187 § 1 i 197 § 1 O.p. i dlatego samo przez się nie skutkuje wadliwością lub stronniczością sporządzonej przez niego opinii w sytuacji, gdy strona nie formułuje co do niej konkretnych, merytorycznych zarzutów. Ad 6/. Odnosząc się do zarzutu odmowy przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka – mechanika naprawiającego pojazd na okoliczność jego stanu technicznego, Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych co do zbędności tego dowodu. Zgodnie z art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Z powyższego a contrario wynika, że jeśli przedmiotem dowodu mają być okoliczności nieistotne dla sprawy albo dana okoliczność jest wystarczająco stwierdzona innym dowodem, organ nie ma obowiązku jego przeprowadzania. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu zaistniała przesłanka druga, albowiem stan pojazdu w dniu dokonania zgłoszenia jest znany i wynika z opinii biegłego, który z kolei oparł się na różnych źródłach, których dane są ze sobą spójne. W szczególności biegły dysponował dokumentacją fotograficzną i adnotacją funkcjonariusza celnego na dokumencie SAD, z których wynika, że pojazd nie miał widocznych uszkodzeń. Biegły powołał także zaświadczenie o badaniu technicznym, z którego wynika, że pojazd [...] r. spełniał wymogi dopuszczenia do ruchu. W raporcie AutoCheck brak zapisów o uszkodzeniach pojazdu. Ponadto właściciel samochodu miał prawo wniesienia zastrzeżeń do stanu technicznego pojazdu i z niego nie skorzystał. Biorąc pod uwagę, że dane dotyczące stanu pojazdu jako nieuszkodzonego, wynikające z powołanych źródeł są zbieżne, przyjęcie przez organy podatkowe, że uszkodzeń pojazdu nie było jest uprawnione i nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów. A w takim przypadku zbędne było dopuszczanie dowodu z zeznań świadka na okoliczność stanu pojazdu, jako że stan ten był już znany i wystarczająco stwierdzony innym dowodem. Analizując poprawność wyliczenia podatków określonych w decyzji Dyrektora Izby Celnej Sąd stwierdził, że są one prawidłowe. Z powołanej opinii wynika, że wartość rynkowa brutto przedmiotowego pojazdu, określona na dzień [...] r. wynosiła [...] zł. Obliczona przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. wartość celna metodą "ostatniej szansy" wynosi [...] zł (tj. [...] CAD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 CAD = 2,5841 zł) i uzyskano ją w wyniku wykonania następujących obliczeń: - wartość bazowa pojazdu przyjęta z oceny technicznej z uwzględnieniem korekt = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 22 % podatku VAT - ([...] PLN : 1,22) = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 13,6 % podatku akcyzowego - ([...] PLN : 1,136) = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 10 % cła - ([...] PLN : 1,10) = [...] zł, - wartość pojazdu po odjęciu 10 % marży - ([...] PLN : 1,10) = [...] zł. Podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym została określona na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, który przewiduje "Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9". Określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dokonano zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz. 535 z późn. zm.), w myśl której "Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy...". Zgodnie z art. 41 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%. Mając powyższe na uwadze, ponieważ zaskarżone orzeczenie Dyrektora Izby Celnej odpowiada prawu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.