I FZ 41/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, , , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1679/11 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi P. O. P. J. sp. z o.o. w J. i W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 lipca 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zażalenie W. G. dotyczy postanowienia z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1679/11, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", odrzucił zażalenie W. G. na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej podał, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 2 października 2013 r., natomiast zażalenie, przesłane faxem, upoważniony pracownik Sądu opatrzył prezentatą w dniu 10 października 2013 r. o godz. 7:15. W tych okolicznościach Sąd uznał zażalenie za wniesione po upływie terminu do dokonania tej czynności procesowej i odrzucił je w oparciu o powołaną powyżej podstawę prawną. Na poparcie swojego stanowiska Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego potwierdzającego tezę, że pismo nadane za pomocą telefaxu uważa się za wniesione w dacie wynikającej z prezentaty. Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie, w którym stwierdził, że datę wniesienia pisma za pomocą faxu stwierdza potwierdzenie jego nadania, a więc data uwidoczniona również na maszynie przyjmującej sądu, nie zaś prezentata naniesiona przez pracownika. Dodał, że było nieprawidłowe rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz wykładnię Sądu Najwyższego, dotyczącą innej procedury niż sądowoadministracyjna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 83 § 3 Ppsa nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z kolei art. 83 § 4 Ppsa stanowi, że to samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku. W opisanych przypadkach, o terminie wniesienia pisma nie decyduje zatem data jego wpływu do sądu, lecz data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario, ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą telefaxu. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu. Z tego też względu, to data prezentaty, a nie data nadania faxu, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenie. Trzeba tym samym zauważyć, że wbrew temu co twierdzi skarżący, w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaxu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 64). Z akt sprawy wynika, że zażalenie zostało nadane faxem w dniu 9 października 2013 r., lecz nastąpiło to po godzinach urzędowania Sądu, tj. o godz. 21:17. Z tego też względu fax został odebrany dopiero w dniu następnym. W tym też dniu możliwe było postawienie prezentaty, która określała datę wniesienia pisma do Sądu, tj. dzień 10 października 2013 r. Skarżący nie dochował zatem terminu do wniesienia zażalenia, które w konsekwencji podlegało odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy dodać, że zgodnie z art. 83 § 1 Ppsa terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Z tego też względu nie sposób kwestionować działania Sądu, który w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia posiłkowo odwołał się do stanowiska Sądu Najwyższego, znajdującego, wbrew temu co twierdzi skarżący, zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa orzekł jak w sentencji.